LXX: Psalms

Ψαλμοὶ

^1:1 μακάριος ἀνήρ ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλη̨̃ ἀσεβω̃ν καὶ ἐν ὁδω̨̃ ἁμαρτωλω̃ν οὐκ ἔστη καὶ ἐπὶ καθέδραν λοιμω̃ν οὐκ ἐκάθισεν

^1:2 ἀλλ' ἢ ἐν τω̨̃ νόμω̨ κυρίου τὸ θέλημα αὐτου̃ καὶ ἐν τω̨̃ νόμω̨ αὐτου̃ μελετήσει ἡμέρας καὶ νυκτός

^1:3 καὶ ἔσται ὡς τὸ ξύλον τὸ πεφυτευμένον παρὰ τὰς διεξόδους τω̃ν ὑδάτων ὃ τὸν καρπὸν αὐτου̃ δώσει ἐν καιρω̨̃ αὐτου̃ καὶ τὸ φύλλον αὐτου̃ οὐκ ἀπορρυήσεται καὶ πάντα ὅσα ἂν ποιη̨̃ κατευοδωθήσεται

^1:4 οὐχ οὕτως οἱ ἀσεβει̃ς οὐχ οὕτως ἀλλ' ἢ ὡς ὁ χνου̃ς ὃν ἐκριπτει̃ ὁ ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τη̃ς γη̃ς

^1:5 διὰ του̃το οὐκ ἀναστήσονται ἀσεβει̃ς ἐν κρίσει οὐδὲ ἁμαρτωλοὶ ἐν βουλη̨̃ δικαίων

^1:6 ὅτι γινώσκει κύριος ὁδὸν δικαίων καὶ ὁδὸς ἀσεβω̃ν ἀπολει̃ται

^2:1 ἵνα τί ἐφρύαξαν ἔθνη καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά

^2:2 παρέστησαν οἱ βασιλει̃ς τη̃ς γη̃ς καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ του̃ κυρίου καὶ κατὰ του̃ χριστου̃ αὐτου̃ διάψαλμα

^2:3 διαρρήξωμεν τοὺς δεσμοὺς αὐτω̃ν καὶ ἀπορρίψωμεν ἀφ' ἡμω̃ν τὸν ζυγὸν αὐτω̃ν

^2:4 ὁ κατοικω̃ν ἐν οὐρανοι̃ς ἐκγελάσεται αὐτούς καὶ ὁ κύριος ἐκμυκτηριει̃ αὐτούς

^2:5 τότε λαλήσει πρὸς αὐτοὺς ἐν ὀργη̨̃ αὐτου̃ καὶ ἐν τω̨̃ θυμω̨̃ αὐτου̃ ταράξει αὐτούς

^2:6 ἐγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ' αὐτου̃ ἐπὶ Σιων ὄρος τὸ ἅγιον αὐτου̃

^2:7 διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα κυρίου κύριος εἰ̃πεν πρός με υἱός μου εἰ̃ σύ ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε

^2:8 αἴτησαι παρ' ἐμου̃ καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τη̃ς γη̃ς

^2:9 ποιμανει̃ς αὐτοὺς ἐν ῥάβδω̨ σιδηρα̨̃ ὡς σκευ̃ος κεραμέως συντρίψεις αὐτούς

^2:10 καὶ νυ̃ν βασιλει̃ς σύνετε παιδεύθητε πάντες οἱ κρίνοντες τὴν γη̃ν

^2:11 δουλεύσατε τω̨̃ κυρίω̨ ἐν φόβω̨ καὶ ἀγαλλια̃σθε αὐτω̨̃ ἐν τρόμω̨

^2:12 δράξασθε παιδείας μήποτε ὀργισθη̨̃ κύριος καὶ ἀπολει̃σθε ἐξ ὁδου̃ δικαίας ὅταν ἐκκαυθη̨̃ ἐν τάχει ὁ θυμὸς αὐτου̃ μακάριοι πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ' αὐτω̨̃

^3:1 ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ ὁπότε ἀπεδίδρασκεν ἀπὸ προσώπου Αβεσσαλωμ του̃ υἱου̃ αὐτου̃

^3:2 κύριε τί ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με πολλοὶ ἐπανίστανται ἐπ' ἐμέ

^3:3 πολλοὶ λέγουσιν τη̨̃ ψυχη̨̃ μου οὐκ ἔστιν σωτηρία αὐτω̨̃ ἐν τω̨̃ θεω̨̃ αὐτου̃ διάψαλμα

^3:4 σὺ δέ κύριε ἀντιλήμπτωρ μου εἰ̃ δόξα μου καὶ ὑψω̃ν τὴν κεφαλήν μου

^3:5 φωνη̨̃ μου πρὸς κύριον ἐκέκραξα καὶ ἐπήκουσέν μου ἐξ ὄρους ἁγίου αὐτου̃ διάψαλμα

^3:6 ἐγὼ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα ἐξηγέρθην ὅτι κύριος ἀντιλήμψεταί μου

^3:7 οὐ φοβηθήσομαι ἀπὸ μυριάδων λαου̃ τω̃ν κύκλω̨ συνεπιτιθεμένων μοι

^3:8 ἀνάστα κύριε σω̃σόν με ὁ θεός μου ὅτι σὺ ἐπάταξας πάντας τοὺς ἐχθραίνοντάς μοι ματαίως ὀδόντας ἁμαρτωλω̃ν συνέτριψας

^3:9 του̃ κυρίου ἡ σωτηρία καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου ἡ εὐλογία σου

^4:1 εἰς τὸ τέλος ἐν ψαλμοι̃ς ὠ̨δὴ τω̨̃ Δαυιδ

^4:2 ἐν τω̨̃ ἐπικαλει̃σθαί με εἰσήκουσέν μου ὁ θεὸς τη̃ς δικαιοσύνης μου ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς μοι οἰκτίρησόν με καὶ εἰσάκουσον τη̃ς προσευχη̃ς μου

^4:3 υἱοὶ ἀνθρώπων ἕως πότε βαρυκάρδιοι ἵνα τί ἀγαπα̃τε ματαιότητα καὶ ζητει̃τε ψευ̃δος διάψαλμα

^4:4 καὶ γνω̃τε ὅτι ἐθαυμάστωσεν κύριος τὸν ὅσιον αὐτου̃ κύριος εἰσακούσεταί μου ἐν τω̨̃ κεκραγέναι με πρὸς αὐτόν

^4:5 ὀργίζεσθε καὶ μὴ ἁμαρτάνετε λέγετε ἐν ται̃ς καρδίαις ὑμω̃ν καὶ ἐπὶ ται̃ς κοίταις ὑμω̃ν κατανύγητε διάψαλμα

^4:6 θύσατε θυσίαν δικαιοσύνης καὶ ἐλπίσατε ἐπὶ κύριον

^4:7 πολλοὶ λέγουσιν τίς δείξει ἡμι̃ν τὰ ἀγαθά ἐσημειώθη ἐφ' ἡμα̃ς τὸ φω̃ς του̃ προσώπου σου κύριε

^4:8 ἔδωκας εὐφροσύνην εἰς τὴν καρδίαν μου ἀπὸ καιρου̃ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἐλαίου αὐτω̃ν ἐπληθύνθησαν

^4:9 ἐν εἰρήνη̨ ἐπὶ τὸ αὐτὸ κοιμηθήσομαι καὶ ὑπνώσω ὅτι σύ κύριε κατὰ μόνας ἐπ' ἐλπίδι κατώ̨κισάς με

^5:1 εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τη̃ς κληρονομούσης ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^5:2 τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι κύριε σύνες τη̃ς κραυγη̃ς μου

^5:3 πρόσχες τη̨̃ φωνη̨̃ τη̃ς δεήσεώς μου ὁ βασιλεύς μου καὶ ὁ θεός μου ὅτι πρὸς σὲ προσεύξομαι κύριε

^5:4 τὸ πρωὶ εἰσακούση̨ τη̃ς φωνη̃ς μου τὸ πρωὶ παραστήσομαί σοι καὶ ἐπόψομαι

^5:5 ὅτι οὐχὶ θεὸς θέλων ἀνομίαν σὺ εἰ̃ οὐδὲ παροικήσει σοι πονηρευόμενος

^5:6 οὐ διαμενου̃σιν παράνομοι κατέναντι τω̃ν ὀφθαλμω̃ν σου ἐμίσησας πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν

^5:7 ἀπολει̃ς πάντας τοὺς λαλου̃ντας τὸ ψευ̃δος ἄνδρα αἱμάτων καὶ δόλιον βδελύσσεται κύριος

^5:8 ἐγὼ δὲ ἐν τω̨̃ πλήθει του̃ ἐλέους σου εἰσελεύσομαι εἰς τὸν οἰ̃κόν σου προσκυνήσω πρὸς ναὸν ἅγιόν σου ἐν φόβω̨ σου

^5:9 κύριε ὁδήγησόν με ἐν τη̨̃ δικαιοσύνη̨ σου ἕνεκα τω̃ν ἐχθρω̃ν μου κατεύθυνον ἐνώπιόν μου τὴν ὁδόν σου

^5:10 ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τω̨̃ στόματι αὐτω̃ν ἀλήθεια ἡ καρδία αὐτω̃ν ματαία τάφος ἀνεω̨γμένος ὁ λάρυγξ αὐτω̃ν ται̃ς γλώσσαις αὐτω̃ν ἐδολιου̃σαν

^5:11 κρι̃νον αὐτούς ὁ θεός ἀποπεσάτωσαν ἀπὸ τω̃ν διαβουλίων αὐτω̃ν κατὰ τὸ πλη̃θος τω̃ν ἀσεβειω̃ν αὐτω̃ν ἔξωσον αὐτούς ὅτι παρεπίκρανάν σε κύριε

^5:12 καὶ εὐφρανθήτωσαν πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπὶ σέ εἰς αἰω̃να ἀγαλλιάσονται καὶ κατασκηνώσεις ἐν αὐτοι̃ς καὶ καυχήσονται ἐν σοὶ πάντες οἱ ἀγαπω̃ντες τὸ ὄνομά σου

^5:13 ὅτι σὺ εὐλογήσεις δίκαιον κύριε ὡς ὅπλω̨ εὐδοκίας ἐστεφάνωσας ἡμα̃ς

^6:1 εἰς τὸ τέλος ἐν ὕμνοις ὑπὲρ τη̃ς ὀγδόης ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^6:2 κύριε μὴ τω̨̃ θυμω̨̃ σου ἐλέγξη̨ς με μηδὲ τη̨̃ ὀργη̨̃ σου παιδεύση̨ς με

^6:3 ἐλέησόν με κύριε ὅτι ἀσθενής εἰμι ἴασαί με κύριε ὅτι ἐταράχθη τὰ ὀστα̃ μου

^6:4 καὶ ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα καὶ σύ κύριε ἕως πότε

^6:5 ἐπίστρεψον κύριε ῥυ̃σαι τὴν ψυχήν μου σω̃σόν με ἕνεκεν του̃ ἐλέους σου

^6:6 ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τω̨̃ θανάτω̨ ὁ μνημονεύων σου ἐν δὲ τω̨̃ ἅ̨δη̨ τίς ἐξομολογήσεταί σοι

^6:7 ἐκοπίασα ἐν τω̨̃ στεναγμω̨̃ μου λούσω καθ' ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου ἐν δάκρυσίν μου τὴν στρωμνήν μου βρέξω

^6:8 ἐταράχθη ἀπὸ θυμου̃ ὁ ὀφθαλμός μου ἐπαλαιώθην ἐν πα̃σιν τοι̃ς ἐχθροι̃ς μου

^6:9 ἀπόστητε ἀπ' ἐμου̃ πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ὅτι εἰσήκουσεν κύριος τη̃ς φωνη̃ς του̃ κλαυθμου̃ μου

^6:10 εἰσήκουσεν κύριος τη̃ς δεήσεώς μου κύριος τὴν προσευχήν μου προσεδέξατο

^6:11 αἰσχυνθείησαν καὶ ταραχθείησαν σφόδρα πάντες οἱ ἐχθροί μου ἀποστραφείησαν καὶ καταισχυνθείησαν σφόδρα διὰ τάχους

^7:1 ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ ὃν ἠ̨̃σεν τω̨̃ κυρίω̨ ὑπὲρ τω̃ν λόγων Χουσι υἱου̃ Ιεμενι

^7:2 κύριε ὁ θεός μου ἐπὶ σοὶ ἤλπισα σω̃σόν με ἐκ πάντων τω̃ν διωκόντων με καὶ ῥυ̃σαί με

^7:3 μήποτε ἁρπάση̨ ὡς λέων τὴν ψυχήν μου μὴ ὄντος λυτρουμένου μηδὲ σώ̨ζοντος

^7:4 κύριε ὁ θεός μου εἰ ἐποίησα του̃το εἰ ἔστιν ἀδικία ἐν χερσίν μου

^7:5 εἰ ἀνταπέδωκα τοι̃ς ἀνταποδιδου̃σίν μοι κακά ἀποπέσοιν ἄρα ἀπὸ τω̃ν ἐχθρω̃ν μου κενός

^7:6 καταδιώξαι ἄρα ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου καὶ καταλάβοι καὶ καταπατήσαι εἰς γη̃ν τὴν ζωήν μου καὶ τὴν δόξαν μου εἰς χου̃ν κατασκηνώσαι διάψαλμα

^7:7 ἀνάστηθι κύριε ἐν ὀργη̨̃ σου ὑψώθητι ἐν τοι̃ς πέρασι τω̃ν ἐχθρω̃ν μου ἐξεγέρθητι κύριε ὁ θεός μου ἐν προστάγματι ὡ̨̃ ἐνετείλω

^7:8 καὶ συναγωγὴ λαω̃ν κυκλώσει σε καὶ ὑπὲρ ταύτης εἰς ὕψος ἐπίστρεψον

^7:9 κύριος κρινει̃ λαούς κρι̃νόν με κύριε κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν ἀκακίαν μου ἐπ' ἐμοί

^7:10 συντελεσθήτω δὴ πονηρία ἁμαρτωλω̃ν καὶ κατευθυνει̃ς δίκαιον ἐτάζων καρδίας καὶ νεφροὺς ὁ θεός

^7:11 δικαία ἡ βοήθειά μου παρὰ του̃ θεου̃ του̃ σώ̨ζοντος τοὺς εὐθει̃ς τη̨̃ καρδία̨

^7:12 ὁ θεὸς κριτὴς δίκαιος καὶ ἰσχυρὸς καὶ μακρόθυμος μὴ ὀργὴν ἐπάγων καθ' ἑκάστην ἡμέραν

^7:13 ἐὰν μὴ ἐπιστραφη̃τε τὴν ῥομφαίαν αὐτου̃ στιλβώσει τὸ τόξον αὐτου̃ ἐνέτεινεν καὶ ἡτοίμασεν αὐτὸ

^7:14 καὶ ἐν αὐτω̨̃ ἡτοίμασεν σκεύη θανάτου τὰ βέλη αὐτου̃ τοι̃ς καιομένοις ἐξειργάσατο

^7:15 ἰδοὺ ὠδίνησεν ἀδικίαν συνέλαβεν πόνον καὶ ἔτεκεν ἀνομίαν

^7:16 λάκκον ὤρυξεν καὶ ἀνέσκαψεν αὐτὸν καὶ ἐμπεσει̃ται εἰς βόθρον ὃν εἰργάσατο

^7:17 ἐπιστρέψει ὁ πόνος αὐτου̃ εἰς κεφαλὴν αὐτου̃ καὶ ἐπὶ κορυφὴν αὐτου̃ ἡ ἀδικία αὐτου̃ καταβήσεται

^7:18 ἐξομολογήσομαι κυρίω̨ κατὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτου̃ καὶ ψαλω̃ τω̨̃ ὀνόματι κυρίου του̃ ὑψίστου

^8:1 εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τω̃ν ληνω̃ν ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^8:2 κύριε ὁ κύριος ἡμω̃ν ὡς θαυμαστὸν τὸ ὄνομά σου ἐν πάση̨ τη̨̃ γη̨̃ ὅτι ἐπήρθη ἡ μεγαλοπρέπειά σου ὑπεράνω τω̃ν οὐρανω̃ν

^8:3 ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἰ̃νον ἕνεκα τω̃ν ἐχθρω̃ν σου του̃ καταλυ̃σαι ἐχθρὸν καὶ ἐκδικητήν

^8:4 ὅτι ὄψομαι τοὺς οὐρανούς ἔργα τω̃ν δακτύλων σου σελήνην καὶ ἀστέρας ἃ σὺ ἐθεμελίωσας

^8:5 τί ἐστιν ἄνθρωπος ὅτι μιμνή̨σκη̨ αὐτου̃ ἢ υἱὸς ἀνθρώπου ὅτι ἐπισκέπτη̨ αὐτόν

^8:6 ἠλάττωσας αὐτὸν βραχύ τι παρ' ἀγγέλους δόξη̨ καὶ τιμη̨̃ ἐστεφάνωσας αὐτόν

^8:7 καὶ κατέστησας αὐτὸν ἐπὶ τὰ ἔργα τω̃ν χειρω̃ν σου πάντα ὑπέταξας ὑποκάτω τω̃ν ποδω̃ν αὐτου̃

^8:8 πρόβατα καὶ βόας πάσας ἔτι δὲ καὶ τὰ κτήνη του̃ πεδίου

^8:9 τὰ πετεινὰ του̃ οὐρανου̃ καὶ τοὺς ἰχθύας τη̃ς θαλάσσης τὰ διαπορευόμενα τρίβους θαλασσω̃ν

^8:10 κύριε ὁ κύριος ἡμω̃ν ὡς θαυμαστὸν τὸ ὄνομά σου ἐν πάση̨ τη̨̃ γη̨̃

^9:1 εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τω̃ν κρυφίων του̃ υἱου̃ ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^9:2 ἐξομολογήσομαί σοι κύριε ἐν ὅλη̨ καρδία̨ μου διηγήσομαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου

^9:3 εὐφρανθήσομαι καὶ ἀγαλλιάσομαι ἐν σοί ψαλω̃ τω̨̃ ὀνόματί σου ὕψιστε

^9:4 ἐν τω̨̃ ἀποστραφη̃ναι τὸν ἐχθρόν μου εἰς τὰ ὀπίσω ἀσθενήσουσιν καὶ ἀπολου̃νται ἀπὸ προσώπου σου

^9:5 ὅτι ἐποίησας τὴν κρίσιν μου καὶ τὴν δίκην μου ἐκάθισας ἐπὶ θρόνου ὁ κρίνων δικαιοσύνην

^9:6 ἐπετίμησας ἔθνεσιν καὶ ἀπώλετο ὁ ἀσεβής τὸ ὄνομα αὐτω̃ν ἐξήλειψας εἰς τὸν αἰω̃να καὶ εἰς τὸν αἰω̃να του̃ αἰω̃νος

^9:7 του̃ ἐχθρου̃ ἐξέλιπον αἱ ῥομφαι̃αι εἰς τέλος καὶ πόλεις καθει̃λες ἀπώλετο τὸ μνημόσυνον αὐτω̃ν μετ' ἤχους

^9:8 καὶ ὁ κύριος εἰς τὸν αἰω̃να μένει ἡτοίμασεν ἐν κρίσει τὸν θρόνον αὐτου̃

^9:9 καὶ αὐτὸς κρινει̃ τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνη̨ κρινει̃ λαοὺς ἐν εὐθύτητι

^9:10 καὶ ἐγένετο κύριος καταφυγὴ τω̨̃ πένητι βοηθὸς ἐν εὐκαιρίαις ἐν θλίψει

^9:11 καὶ ἐλπισάτωσαν ἐπὶ σὲ οἱ γινώσκοντες τὸ ὄνομά σου ὅτι οὐκ ἐγκατέλιπες τοὺς ἐκζητου̃ντάς σε κύριε

^9:12 ψάλατε τω̨̃ κυρίω̨ τω̨̃ κατοικου̃ντι ἐν Σιων ἀναγγείλατε ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτου̃

^9:13 ὅτι ἐκζητω̃ν τὰ αἵματα αὐτω̃ν ἐμνήσθη οὐκ ἐπελάθετο τη̃ς κραυγη̃ς τω̃ν πενήτων

^9:14 ἐλέησόν με κύριε ἰδὲ τὴν ταπείνωσίν μου ἐκ τω̃ν ἐχθρω̃ν μου ὁ ὑψω̃ν με ἐκ τω̃ν πυλω̃ν του̃ θανάτου

^9:15 ὅπως ἂν ἐξαγγείλω πάσας τὰς αἰνέσεις σου ἐν ται̃ς πύλαις τη̃ς θυγατρὸς Σιων ἀγαλλιάσομαι ἐπὶ τω̨̃ σωτηρίω̨ σου

^9:16 ἐνεπάγησαν ἔθνη ἐν διαφθορα̨̃ ἡ̨̃ ἐποίησαν ἐν παγίδι ταύτη̨ ἡ̨̃ ἔκρυψαν συνελήμφθη ὁ ποὺς αὐτω̃ν

^9:17 γινώσκεται κύριος κρίματα ποιω̃ν ἐν τοι̃ς ἔργοις τω̃ν χειρω̃ν αὐτου̃ συνελήμφθη ὁ ἁμαρτωλός ὠ̨δὴ διαψάλματος

^9:18 ἀποστραφήτωσαν οἱ ἁμαρτωλοὶ εἰς τὸν ἅ̨δην πάντα τὰ ἔθνη τὰ ἐπιλανθανόμενα του̃ θεου̃

^9:19 ὅτι οὐκ εἰς τέλος ἐπιλησθήσεται ὁ πτωχός ἡ ὑπομονὴ τω̃ν πενήτων οὐκ ἀπολει̃ται εἰς τὸν αἰω̃να

^9:20 ἀνάστηθι κύριε μὴ κραταιούσθω ἄνθρωπος κριθήτωσαν ἔθνη ἐνώπιόν σου

^9:21 κατάστησον κύριε νομοθέτην ἐπ' αὐτούς γνώτωσαν ἔθνη ὅτι ἄνθρωποί εἰσιν διάψαλμα

^9:22 ἵνα τί κύριε ἀφέστηκας μακρόθεν ὑπερορα̨̃ς ἐν εὐκαιρίαις ἐν θλίψει

^9:23 ἐν τω̨̃ ὑπερηφανεύεσθαι τὸν ἀσεβη̃ ἐμπυρίζεται ὁ πτωχός συλλαμβάνονται ἐν διαβουλίοις οἱ̃ς διαλογίζονται

^9:24 ὅτι ἐπαινει̃ται ὁ ἁμαρτωλὸς ἐν ται̃ς ἐπιθυμίαις τη̃ς ψυχη̃ς αὐτου̃ καὶ ὁ ἀδικω̃ν ἐνευλογει̃ται

^9:25 παρώξυνεν τὸν κύριον ὁ ἁμαρτωλός κατὰ τὸ πλη̃θος τη̃ς ὀργη̃ς αὐτου̃ οὐκ ἐκζητήσει οὐκ ἔστιν ὁ θεὸς ἐνώπιον αὐτου̃

^9:26 βεβηλου̃νται αἱ ὁδοὶ αὐτου̃ ἐν παντὶ καιρω̨̃ ἀνταναιρει̃ται τὰ κρίματά σου ἀπὸ προσώπου αὐτου̃ πάντων τω̃ν ἐχθρω̃ν αὐτου̃ κατακυριεύσει

^9:27 εἰ̃πεν γὰρ ἐν καρδία̨ αὐτου̃ οὐ μὴ σαλευθω̃ ἀπὸ γενεα̃ς εἰς γενεὰν ἄνευ κακου̃

^9:28 οὑ̃ ἀρα̃ς τὸ στόμα αὐτου̃ γέμει καὶ πικρίας καὶ δόλου ὑπὸ τὴν γλω̃σσαν αὐτου̃ κόπος καὶ πόνος

^9:29 ἐγκάθηται ἐνέδρα̨ μετὰ πλουσίων ἐν ἀποκρύφοις ἀποκτει̃ναι ἀθω̨̃ον οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτου̃ εἰς τὸν πένητα ἀποβλέπουσιν

^9:30 ἐνεδρεύει ἐν ἀποκρύφω̨ ὡς λέων ἐν τη̨̃ μάνδρα̨ αὐτου̃ ἐνεδρεύει του̃ ἁρπάσαι πτωχόν ἁρπάσαι πτωχὸν ἐν τω̨̃ ἑλκύσαι αὐτόν

^9:31 ἐν τη̨̃ παγίδι αὐτου̃ ταπεινώσει αὐτόν κύψει καὶ πεσει̃ται ἐν τω̨̃ αὐτὸν κατακυριευ̃σαι τω̃ν πενήτων

^9:32 εἰ̃πεν γὰρ ἐν καρδία̨ αὐτου̃ ἐπιλέλησται ὁ θεός ἀπέστρεψεν τὸ πρόσωπον αὐτου̃ του̃ μὴ βλέπειν εἰς τέλος

^9:33 ἀνάστηθι κύριε ὁ θεός ὑψωθήτω ἡ χείρ σου μὴ ἐπιλάθη̨ τω̃ν πενήτων

^9:34 ἕνεκεν τίνος παρώξυνεν ὁ ἀσεβὴς τὸν θεόν εἰ̃πεν γὰρ ἐν καρδία̨ αὐτου̃ οὐκ ἐκζητήσει

^9:35 βλέπεις ὅτι σὺ πόνον καὶ θυμὸν κατανοει̃ς του̃ παραδου̃ναι αὐτοὺς εἰς χει̃ράς σου σοὶ οὐ̃ν ἐγκαταλέλειπται ὁ πτωχός ὀρφανω̨̃ σὺ ἠ̃σθα βοηθω̃ν

^9:36 σύντριψον τὸν βραχίονα του̃ ἁμαρτωλου̃ καὶ πονηρου̃ ζητηθήσεται ἡ ἁμαρτία αὐτου̃ καὶ οὐ μὴ εὑρεθη̨̃ δι' αὐτήν

^9:37 βασιλεύσει κύριος εἰς τὸν αἰω̃να καὶ εἰς τὸν αἰω̃να του̃ αἰω̃νος ἀπολει̃σθε ἔθνη ἐκ τη̃ς γη̃ς αὐτου̃

^9:38 τὴν ἐπιθυμίαν τω̃ν πενήτων εἰσήκουσεν κύριος τὴν ἑτοιμασίαν τη̃ς καρδίας αὐτω̃ν προσέσχεν τὸ οὐ̃ς σου

^9:39 κρι̃ναι ὀρφανω̨̃ καὶ ταπεινω̨̃ ἵνα μὴ προσθη̨̃ ἔτι του̃ μεγαλαυχει̃ν ἄνθρωπος ἐπὶ τη̃ς γη̃ς

^10:1 εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ ἐπὶ τω̨̃ κυρίω̨ πέποιθα πα̃ς ἐρει̃τε τη̨̃ ψυχη̨̃ μου μεταναστεύου ἐπὶ τὰ ὄρη ὡς στρουθίον

^10:2 ὅτι ἰδοὺ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἐνέτειναν τόξον ἡτοίμασαν βέλη εἰς φαρέτραν του̃ κατατοξευ̃σαι ἐν σκοτομήνη̨ τοὺς εὐθει̃ς τη̨̃ καρδία̨

^10:3 ὅτι ἃ κατηρτίσω καθει̃λον ὁ δὲ δίκαιος τί ἐποίησεν

^10:4 κύριος ἐν ναω̨̃ ἁγίω̨ αὐτου̃ κύριος ἐν οὐρανω̨̃ ὁ θρόνος αὐτου̃ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτου̃ εἰς τὸν πένητα ἀποβλέπουσιν τὰ βλέφαρα αὐτου̃ ἐξετάζει τοὺς υἱοὺς τω̃ν ἀνθρώπων

^10:5 κύριος ἐξετάζει τὸν δίκαιον καὶ τὸν ἀσεβη̃ ὁ δὲ ἀγαπω̃ν ἀδικίαν μισει̃ τὴν ἑαυτου̃ ψυχήν

^10:6 ἐπιβρέξει ἐπὶ ἁμαρτωλοὺς παγίδας πυ̃ρ καὶ θει̃ον καὶ πνευ̃μα καταιγίδος ἡ μερὶς του̃ ποτηρίου αὐτω̃ν

^10:7 ὅτι δίκαιος κύριος καὶ δικαιοσύνας ἠγάπησεν εὐθύτητα εἰ̃δεν τὸ πρόσωπον αὐτου̃

^11:1 εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τη̃ς ὀγδόης ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^11:2 σω̃σόν με κύριε ὅτι ἐκλέλοιπεν ὅσιος ὅτι ὠλιγώθησαν αἱ ἀλήθειαι ἀπὸ τω̃ν υἱω̃ν τω̃ν ἀνθρώπων

^11:3 μάταια ἐλάλησεν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτου̃ χείλη δόλια ἐν καρδία̨ καὶ ἐν καρδία̨ ἐλάλησαν

^11:4 ἐξολεθρεύσαι κύριος πάντα τὰ χείλη τὰ δόλια καὶ γλω̃σσαν μεγαλορήμονα

^11:5 τοὺς εἰπόντας τὴν γλω̃σσαν ἡμω̃ν μεγαλυνου̃μεν τὰ χείλη ἡμω̃ν παρ' ἡμω̃ν ἐστιν τίς ἡμω̃ν κύριός ἐστιν

^11:6 ἀπὸ τη̃ς ταλαιπωρίας τω̃ν πτωχω̃ν καὶ ἀπὸ του̃ στεναγμου̃ τω̃ν πενήτων νυ̃ν ἀναστήσομαι λέγει κύριος θήσομαι ἐν σωτηρία̨ παρρησιάσομαι ἐν αὐτω̨̃

^11:7 τὰ λόγια κυρίου λόγια ἁγνά ἀργύριον πεπυρωμένον δοκίμιον τη̨̃ γη̨̃ κεκαθαρισμένον ἑπταπλασίως

^11:8 σύ κύριε φυλάξεις ἡμα̃ς καὶ διατηρήσεις ἡμα̃ς ἀπὸ τη̃ς γενεα̃ς ταύτης καὶ εἰς τὸν αἰω̃να

^11:9 κύκλω̨ οἱ ἀσεβει̃ς περιπατου̃σιν κατὰ τὸ ὕψος σου ἐπολυώρησας τοὺς υἱοὺς τω̃ν ἀνθρώπων

^12:1 εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^12:2 ἕως πότε κύριε ἐπιλήση̨ μου εἰς τέλος ἕως πότε ἀποστρέψεις τὸ πρόσωπόν σου ἀπ' ἐμου̃

^12:3 ἕως τίνος θήσομαι βουλὰς ἐν ψυχη̨̃ μου ὀδύνας ἐν καρδία̨ μου ἡμέρας ἕως πότε ὑψωθήσεται ὁ ἐχθρός μου ἐπ' ἐμέ

^12:4 ἐπίβλεψον εἰσάκουσόν μου κύριε ὁ θεός μου φώτισον τοὺς ὀφθαλμούς μου μήποτε ὑπνώσω εἰς θάνατον

^12:5 μήποτε εἴπη̨ ὁ ἐχθρός μου ἴσχυσα πρὸς αὐτόν οἱ θλίβοντές με ἀγαλλιάσονται ἐὰν σαλευθω̃

^12:6 ἐγὼ δὲ ἐπὶ τω̨̃ ἐλέει σου ἤλπισα ἀγαλλιάσεται ἡ καρδία μου ἐπὶ τω̨̃ σωτηρίω̨ σου ἄ̨σω τω̨̃ κυρίω̨ τω̨̃ εὐεργετήσαντί με καὶ ψαλω̃ τω̨̃ ὀνόματι κυρίου του̃ ὑψίστου

^13:1 εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ εἰ̃πεν ἄφρων ἐν καρδία̨ αὐτου̃ οὐκ ἔστιν θεός διέφθειραν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἐπιτηδεύμασιν οὐκ ἔστιν ποιω̃ν χρηστότητα οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός

^13:2 κύριος ἐκ του̃ οὐρανου̃ διέκυψεν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τω̃ν ἀνθρώπων του̃ ἰδει̃ν εἰ ἔστιν συνίων ἢ ἐκζητω̃ν τὸν θεόν

^13:3 πάντες ἐξέκλιναν ἅμα ἠχρεώθησαν οὐκ ἔστιν ποιω̃ν χρηστότητα οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός τάφος ἀνεω̨γμένος ὁ λάρυγξ αὐτω̃ν ται̃ς γλώσσαις αὐτω̃ν ἐδολιου̃σαν ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτω̃ν ὡ̃ν τὸ στόμα ἀρα̃ς καὶ πικρίας γέμει ὀξει̃ς οἱ πόδες αὐτω̃ν ἐκχέαι αἱ̃μα σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτω̃ν καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν οὐκ ἔστιν φόβος θεου̃ ἀπέναντι τω̃ν ὀφθαλμω̃ν αὐτω̃ν

^13:4 οὐχὶ γνώσονται πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν οἱ κατεσθίοντες τὸν λαόν μου βρώσει ἄρτου τὸν κύριον οὐκ ἐπεκαλέσαντο

^13:5 ἐκει̃ ἐδειλίασαν φόβω̨ οὑ̃ οὐκ ἠ̃ν φόβος ὅτι ὁ θεὸς ἐν γενεα̨̃ δικαία̨

^13:6 βουλὴν πτωχου̃ κατη̨σχύνατε ὅτι κύριος ἐλπὶς αὐτου̃ ἐστιν

^13:7 τίς δώσει ἐκ Σιων τὸ σωτήριον του̃ Ισραηλ ἐν τω̨̃ ἐπιστρέψαι κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν του̃ λαου̃ αὐτου̃ ἀγαλλιάσθω Ιακωβ καὶ εὐφρανθήτω Ισραηλ

^14:1 ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ κύριε τίς παροικήσει ἐν τω̨̃ σκηνώματί σου καὶ τίς κατασκηνώσει ἐν τω̨̃ ὄρει τω̨̃ ἁγίω̨ σου

^14:2 πορευόμενος ἄμωμος καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην λαλω̃ν ἀλήθειαν ἐν καρδία̨ αὐτου̃

^14:3 ὃς οὐκ ἐδόλωσεν ἐν γλώσση̨ αὐτου̃ οὐδὲ ἐποίησεν τω̨̃ πλησίον αὐτου̃ κακὸν καὶ ὀνειδισμὸν οὐκ ἔλαβεν ἐπὶ τοὺς ἔγγιστα αὐτου̃

^14:4 ἐξουδένωται ἐνώπιον αὐτου̃ πονηρευόμενος τοὺς δὲ φοβουμένους κύριον δοξάζει ὁ ὀμνύων τω̨̃ πλησίον αὐτου̃ καὶ οὐκ ἀθετω̃ν

^14:5 τὸ ἀργύριον αὐτου̃ οὐκ ἔδωκεν ἐπὶ τόκω̨ καὶ δω̃ρα ἐπ' ἀθώ̨οις οὐκ ἔλαβεν ὁ ποιω̃ν ταυ̃τα οὐ σαλευθήσεται εἰς τὸν αἰω̃να

^15:1 στηλογραφία τω̨̃ Δαυιδ φύλαξόν με κύριε ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα

^15:2 εἰ̃πα τω̨̃ κυρίω̨ κύριός μου εἰ̃ σύ ὅτι τω̃ν ἀγαθω̃ν μου οὐ χρείαν ἔχεις

^15:3 τοι̃ς ἁγίοις τοι̃ς ἐν τη̨̃ γη̨̃ αὐτου̃ ἐθαυμάστωσεν πάντα τὰ θελήματα αὐτου̃ ἐν αὐτοι̃ς

^15:4 ἐπληθύνθησαν αἱ ἀσθένειαι αὐτω̃ν μετὰ ταυ̃τα ἐτάχυναν οὐ μὴ συναγάγω τὰς συναγωγὰς αὐτω̃ν ἐξ αἱμάτων οὐδὲ μὴ μνησθω̃ τω̃ν ὀνομάτων αὐτω̃ν διὰ χειλέων μου

^15:5 κύριος ἡ μερὶς τη̃ς κληρονομίας μου καὶ του̃ ποτηρίου μου σὺ εἰ̃ ὁ ἀποκαθιστω̃ν τὴν κληρονομίαν μου ἐμοί

^15:6 σχοινία ἐπέπεσάν μοι ἐν τοι̃ς κρατίστοις καὶ γὰρ ἡ κληρονομία μου κρατίστη μοί ἐστιν

^15:7 εὐλογήσω τὸν κύριον τὸν συνετίσαντά με ἔτι δὲ καὶ ἕως νυκτὸς ἐπαίδευσάν με οἱ νεφροί μου

^15:8 προωρώμην τὸν κύριον ἐνώπιόν μου διὰ παντός ὅτι ἐκ δεξιω̃ν μού ἐστιν ἵνα μὴ σαλευθω̃

^15:9 διὰ του̃το ηὐφράνθη ἡ καρδία μου καὶ ἠγαλλιάσατο ἡ γλω̃σσά μου ἔτι δὲ καὶ ἡ σάρξ μου κατασκηνώσει ἐπ' ἐλπίδι

^15:10 ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ἅ̨δην οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδει̃ν διαφθοράν

^15:11 ἐγνώρισάς μοι ὁδοὺς ζωη̃ς πληρώσεις με εὐφροσύνης μετὰ του̃ προσώπου σου τερπνότητες ἐν τη̨̃ δεξια̨̃ σου εἰς τέλος

^16:1 προσευχὴ του̃ Δαυιδ εἰσάκουσον κύριε τη̃ς δικαιοσύνης μου πρόσχες τη̨̃ δεήσει μου ἐνώτισαι τη̃ς προσευχη̃ς μου οὐκ ἐν χείλεσιν δολίοις

^16:2 ἐκ προσώπου σου τὸ κρίμα μου ἐξέλθοι οἱ ὀφθαλμοί μου ἰδέτωσαν εὐθύτητας

^16:3 ἐδοκίμασας τὴν καρδίαν μου ἐπεσκέψω νυκτός ἐπύρωσάς με καὶ οὐχ εὑρέθη ἐν ἐμοὶ ἀδικία

^16:4 ὅπως ἂν μὴ λαλήση̨ τὸ στόμα μου τὰ ἔργα τω̃ν ἀνθρώπων διὰ τοὺς λόγους τω̃ν χειλέων σου ἐγὼ ἐφύλαξα ὁδοὺς σκληράς

^16:5 κατάρτισαι τὰ διαβήματά μου ἐν ται̃ς τρίβοις σου ἵνα μὴ σαλευθω̃σιν τὰ διαβήματά μου

^16:6 ἐγὼ ἐκέκραξα ὅτι ἐπήκουσάς μου ὁ θεός κλι̃νον τὸ οὐ̃ς σου ἐμοὶ καὶ εἰσάκουσον τω̃ν ῥημάτων μου

^16:7 θαυμάστωσον τὰ ἐλέη σου ὁ σώ̨ζων τοὺς ἐλπίζοντας ἐπὶ σὲ ἐκ τω̃ν ἀνθεστηκότων τη̨̃ δεξια̨̃ σου

^16:8 φύλαξόν με ὡς κόραν ὀφθαλμου̃ ἐν σκέπη̨ τω̃ν πτερύγων σου σκεπάσεις με

^16:9 ἀπὸ προσώπου ἀσεβω̃ν τω̃ν ταλαιπωρησάντων με οἱ ἐχθροί μου τὴν ψυχήν μου περιέσχον

^16:10 τὸ στέαρ αὐτω̃ν συνέκλεισαν τὸ στόμα αὐτω̃ν ἐλάλησεν ὑπερηφανίαν

^16:11 ἐκβάλλοντές με νυνὶ περιεκύκλωσάν με τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν ἔθεντο ἐκκλι̃ναι ἐν τη̨̃ γη̨̃

^16:12 ὑπέλαβόν με ὡσεὶ λέων ἕτοιμος εἰς θήραν καὶ ὡσεὶ σκύμνος οἰκω̃ν ἐν ἀποκρύφοις

^16:13 ἀνάστηθι κύριε πρόφθασον αὐτοὺς καὶ ὑποσκέλισον αὐτούς ῥυ̃σαι τὴν ψυχήν μου ἀπὸ ἀσεβου̃ς ῥομφαίαν σου ἀπὸ ἐχθρω̃ν τη̃ς χειρός σου

^16:14 κύριε ἀπὸ ὀλίγων ἀπὸ γη̃ς διαμέρισον αὐτοὺς ἐν τη̨̃ ζωη̨̃ αὐτω̃ν καὶ τω̃ν κεκρυμμένων σου ἐπλήσθη ἡ γαστὴρ αὐτω̃ν ἐχορτάσθησαν υἱω̃ν καὶ ἀφη̃καν τὰ κατάλοιπα τοι̃ς νηπίοις αὐτω̃ν

^16:15 ἐγὼ δὲ ἐν δικαιοσύνη̨ ὀφθήσομαι τω̨̃ προσώπω̨ σου χορτασθήσομαι ἐν τω̨̃ ὀφθη̃ναι τὴν δόξαν σου

^17:1 εἰς τὸ τέλος τω̨̃ παιδὶ κυρίου τω̨̃ Δαυιδ ἃ ἐλάλησεν τω̨̃ κυρίω̨ τοὺς λόγους τη̃ς ὠ̨δη̃ς ταύτης ἐν ἡμέρα̨ ἡ̨̃ ἐρρύσατο αὐτὸν κύριος ἐκ χειρὸς πάντων τω̃ν ἐχθρω̃ν αὐτου̃ καὶ ἐκ χειρὸς Σαουλ

^17:2 καὶ εἰ̃πεν ἀγαπήσω σε κύριε ἡ ἰσχύς μου

^17:3 κύριος στερέωμά μου καὶ καταφυγή μου καὶ ῥύστης μου ὁ θεός μου βοηθός μου καὶ ἐλπιω̃ ἐπ' αὐτόν ὑπερασπιστής μου καὶ κέρας σωτηρίας μου ἀντιλήμπτωρ μου

^17:4 αἰνω̃ν ἐπικαλέσομαι κύριον καὶ ἐκ τω̃ν ἐχθρω̃ν μου σωθήσομαι

^17:5 περιέσχον με ὠδι̃νες θανάτου καὶ χείμαρροι ἀνομίας ἐξετάραξάν με

^17:6 ὠδι̃νες ἅ̨δου περιεκύκλωσάν με προέφθασάν με παγίδες θανάτου

^17:7 καὶ ἐν τω̨̃ θλίβεσθαί με ἐπεκαλεσάμην τὸν κύριον καὶ πρὸς τὸν θεόν μου ἐκέκραξα ἤκουσεν ἐκ ναου̃ ἁγίου αὐτου̃ φωνη̃ς μου καὶ ἡ κραυγή μου ἐνώπιον αὐτου̃ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ὠ̃τα αὐτου̃

^17:8 καὶ ἐσαλεύθη καὶ ἔντρομος ἐγενήθη ἡ γη̃ καὶ τὰ θεμέλια τω̃ν ὀρέων ἐταράχθησαν καὶ ἐσαλεύθησαν ὅτι ὠργίσθη αὐτοι̃ς ὁ θεός

^17:9 ἀνέβη καπνὸς ἐν ὀργη̨̃ αὐτου̃ καὶ πυ̃ρ ἀπὸ προσώπου αὐτου̃ κατεφλόγισεν ἄνθρακες ἀνήφθησαν ἀπ' αὐτου̃

^17:10 καὶ ἔκλινεν οὐρανὸν καὶ κατέβη καὶ γνόφος ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτου̃

^17:11 καὶ ἐπέβη ἐπὶ χερουβιν καὶ ἐπετάσθη ἐπετάσθη ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων

^17:12 καὶ ἔθετο σκότος ἀποκρυφὴν αὐτου̃ κύκλω̨ αὐτου̃ ἡ σκηνὴ αὐτου̃ σκοτεινὸν ὕδωρ ἐν νεφέλαις ἀέρων

^17:13 ἀπὸ τη̃ς τηλαυγήσεως ἐνώπιον αὐτου̃ αἱ νεφέλαι διη̃λθον χάλαζα καὶ ἄνθρακες πυρός

^17:14 καὶ ἐβρόντησεν ἐξ οὐρανου̃ κύριος καὶ ὁ ὕψιστος ἔδωκεν φωνὴν αὐτου̃

^17:15 καὶ ἐξαπέστειλεν βέλη καὶ ἐσκόρπισεν αὐτοὺς καὶ ἀστραπὰς ἐπλήθυνεν καὶ συνετάραξεν αὐτούς

^17:16 καὶ ὤφθησαν αἱ πηγαὶ τω̃ν ὑδάτων καὶ ἀνεκαλύφθη τὰ θεμέλια τη̃ς οἰκουμένης ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου κύριε ἀπὸ ἐμπνεύσεως πνεύματος ὀργη̃ς σου

^17:17 ἐξαπέστειλεν ἐξ ὕψους καὶ ἔλαβέν με προσελάβετό με ἐξ ὑδάτων πολλω̃ν

^17:18 ῥύσεταί με ἐξ ἐχθρω̃ν μου δυνατω̃ν καὶ ἐκ τω̃ν μισούντων με ὅτι ἐστερεώθησαν ὑπὲρ ἐμέ

^17:19 προέφθασάν με ἐν ἡμέρα̨ κακώσεώς μου καὶ ἐγένετο κύριος ἀντιστήριγμά μου

^17:20 καὶ ἐξήγαγέν με εἰς πλατυσμόν ῥύσεταί με ὅτι ἠθέλησέν με ῥύσεταί με ἐξ ἐχθρω̃ν μου δυνατω̃ν καὶ ἐκ τω̃ν μισούντων με

^17:21 καὶ ἀνταποδώσει μοι κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τω̃ν χειρω̃ν μου ἀνταποδώσει μοι

^17:22 ὅτι ἐφύλαξα τὰς ὁδοὺς κυρίου καὶ οὐκ ἠσέβησα ἀπὸ του̃ θεου̃ μου

^17:23 ὅτι πάντα τὰ κρίματα αὐτου̃ ἐνώπιόν μου καὶ τὰ δικαιώματα αὐτου̃ οὐκ ἀπέστησα ἀπ' ἐμου̃

^17:24 καὶ ἔσομαι ἄμωμος μετ' αὐτου̃ καὶ φυλάξομαι ἀπὸ τη̃ς ἀνομίας μου

^17:25 καὶ ἀνταποδώσει μοι κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τω̃ν χειρω̃ν μου ἐνώπιον τω̃ν ὀφθαλμω̃ν αὐτου̃

^17:26 μετὰ ὁσίου ὁσιωθήση̨ καὶ μετὰ ἀνδρὸς ἀθώ̨ου ἀθω̨̃ος ἔση̨

^17:27 καὶ μετὰ ἐκλεκτου̃ ἐκλεκτὸς ἔση̨ καὶ μετὰ στρεβλου̃ διαστρέψεις

^17:28 ὅτι σὺ λαὸν ταπεινὸν σώσεις καὶ ὀφθαλμοὺς ὑπερηφάνων ταπεινώσεις

^17:29 ὅτι σὺ φωτιει̃ς λύχνον μου κύριε ὁ θεός μου φωτιει̃ς τὸ σκότος μου

^17:30 ὅτι ἐν σοὶ ῥυσθήσομαι ἀπὸ πειρατηρίου καὶ ἐν τω̨̃ θεω̨̃ μου ὑπερβήσομαι τει̃χος

^17:31 ὁ θεός μου ἄμωμος ἡ ὁδὸς αὐτου̃ τὰ λόγια κυρίου πεπυρωμένα ὑπερασπιστής ἐστιν πάντων τω̃ν ἐλπιζόντων ἐπ' αὐτόν

^17:32 ὅτι τίς θεὸς πλὴν του̃ κυρίου καὶ τίς θεὸς πλὴν του̃ θεου̃ ἡμω̃ν

^17:33 ὁ θεὸς ὁ περιζωννύων με δύναμιν καὶ ἔθετο ἄμωμον τὴν ὁδόν μου

^17:34 ὁ καταρτιζόμενος τοὺς πόδας μου ὡς ἐλάφου καὶ ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ἱστω̃ν με

^17:35 διδάσκων χει̃ράς μου εἰς πόλεμον καὶ ἔθου τόξον χαλκου̃ν τοὺς βραχίονάς μου

^17:36 καὶ ἔδωκάς μοι ὑπερασπισμὸν σωτηρίας μου καὶ ἡ δεξιά σου ἀντελάβετό μου καὶ ἡ παιδεία σου ἀνώρθωσέν με εἰς τέλος καὶ ἡ παιδεία σου αὐτή με διδάξει

^17:37 ἐπλάτυνας τὰ διαβήματά μου ὑποκάτω μου καὶ οὐκ ἠσθένησαν τὰ ἴχνη μου

^17:38 καταδιώξω τοὺς ἐχθρούς μου καὶ καταλήμψομαι αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀποστραφήσομαι ἕως ἂν ἐκλίπωσιν

^17:39 ἐκθλίψω αὐτούς καὶ οὐ μὴ δύνωνται στη̃ναι πεσου̃νται ὑπὸ τοὺς πόδας μου

^17:40 καὶ περιέζωσάς με δύναμιν εἰς πόλεμον συνεπόδισας πάντας τοὺς ἐπανιστανομένους ἐπ' ἐμὲ ὑποκάτω μου

^17:41 καὶ τοὺς ἐχθρούς μου ἔδωκάς μοι νω̃τον καὶ τοὺς μισου̃ντάς με ἐξωλέθρευσας

^17:42 ἐκέκραξαν καὶ οὐκ ἠ̃ν ὁ σώ̨ζων πρὸς κύριον καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτω̃ν

^17:43 καὶ λεπτυνω̃ αὐτοὺς ὡς χου̃ν κατὰ πρόσωπον ἀνέμου ὡς πηλὸν πλατειω̃ν λεανω̃ αὐτούς

^17:44 ῥύση̨ με ἐξ ἀντιλογιω̃ν λαου̃ καταστήσεις με εἰς κεφαλὴν ἐθνω̃ν λαός ὃν οὐκ ἔγνων ἐδούλευσέν μοι

^17:45 εἰς ἀκοὴν ὠτίου ὑπήκουσέν μοι υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι

^17:46 υἱοὶ ἀλλότριοι ἐπαλαιώθησαν καὶ ἐχώλαναν ἀπὸ τω̃ν τρίβων αὐτω̃ν

^17:47 ζη̨̃ κύριος καὶ εὐλογητὸς ὁ θεός μου καὶ ὑψωθήτω ὁ θεὸς τη̃ς σωτηρίας μου

^17:48 ὁ θεὸς ὁ διδοὺς ἐκδικήσεις ἐμοὶ καὶ ὑποτάξας λαοὺς ὑπ' ἐμέ

^17:49 ὁ ῥύστης μου ἐξ ἐχθρω̃ν μου ὀργίλων ἀπὸ τω̃ν ἐπανιστανομένων ἐπ' ἐμὲ ὑψώσεις με ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδίκου ῥύση̨ με

^17:50 διὰ του̃το ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἔθνεσιν κύριε καὶ τω̨̃ ὀνόματί σου ψαλω̃

^17:51 μεγαλύνων τὰς σωτηρίας του̃ βασιλέως αὐτου̃ καὶ ποιω̃ν ἔλεος τω̨̃ χριστω̨̃ αὐτου̃ τω̨̃ Δαυιδ καὶ τω̨̃ σπέρματι αὐτου̃ ἕως αἰω̃νος

^18:1 εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^18:2 οἱ οὐρανοὶ διηγου̃νται δόξαν θεου̃ ποίησιν δὲ χειρω̃ν αὐτου̃ ἀναγγέλλει τὸ στερέωμα

^18:3 ἡμέρα τη̨̃ ἡμέρα̨ ἐρεύγεται ῥη̃μα καὶ νὺξ νυκτὶ ἀναγγέλλει γνω̃σιν

^18:4 οὐκ εἰσὶν λαλιαὶ οὐδὲ λόγοι ὡ̃ν οὐχὶ ἀκούονται αἱ φωναὶ αὐτω̃ν

^18:5 εἰς πα̃σαν τὴν γη̃ν ἐξη̃λθεν ὁ φθόγγος αὐτω̃ν καὶ εἰς τὰ πέρατα τη̃ς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτω̃ν ἐν τω̨̃ ἡλίω̨ ἔθετο τὸ σκήνωμα αὐτου̃

^18:6 καὶ αὐτὸς ὡς νυμφίος ἐκπορευόμενος ἐκ παστου̃ αὐτου̃ ἀγαλλιάσεται ὡς γίγας δραμει̃ν ὁδὸν αὐτου̃

^18:7 ἀπ' ἄκρου του̃ οὐρανου̃ ἡ ἔξοδος αὐτου̃ καὶ τὸ κατάντημα αὐτου̃ ἕως ἄκρου του̃ οὐρανου̃ καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἀποκρυβήσεται τὴν θέρμην αὐτου̃

^18:8 ὁ νόμος του̃ κυρίου ἄμωμος ἐπιστρέφων ψυχάς ἡ μαρτυρία κυρίου πιστή σοφίζουσα νήπια

^18:9 τὰ δικαιώματα κυρίου εὐθει̃α εὐφραίνοντα καρδίαν ἡ ἐντολὴ κυρίου τηλαυγής φωτίζουσα ὀφθαλμούς

^18:10 ὁ φόβος κυρίου ἁγνός διαμένων εἰς αἰω̃να αἰω̃νος τὰ κρίματα κυρίου ἀληθινά δεδικαιωμένα ἐπὶ τὸ αὐτό

^18:11 ἐπιθυμητὰ ὑπὲρ χρυσίον καὶ λίθον τίμιον πολὺν καὶ γλυκύτερα ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον

^18:12 καὶ γὰρ ὁ δου̃λός σου φυλάσσει αὐτά ἐν τω̨̃ φυλάσσειν αὐτὰ ἀνταπόδοσις πολλή

^18:13 παραπτώματα τίς συνήσει ἐκ τω̃ν κρυφίων μου καθάρισόν με

^18:14 καὶ ἀπὸ ἀλλοτρίων φει̃σαι του̃ δούλου σου ἐὰν μή μου κατακυριεύσωσιν τότε ἄμωμος ἔσομαι καὶ καθαρισθήσομαι ἀπὸ ἁμαρτίας μεγάλης

^18:15 καὶ ἔσονται εἰς εὐδοκίαν τὰ λόγια του̃ στόματός μου καὶ ἡ μελέτη τη̃ς καρδίας μου ἐνώπιόν σου διὰ παντός κύριε βοηθέ μου καὶ λυτρωτά μου

^19:1 εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^19:2 ἐπακούσαι σου κύριος ἐν ἡμέρα̨ θλίψεως ὑπερασπίσαι σου τὸ ὄνομα του̃ θεου̃ Ιακωβ

^19:3 ἐξαποστείλαι σοι βοήθειαν ἐξ ἁγίου καὶ ἐκ Σιων ἀντιλάβοιτό σου

^19:4 μνησθείη πάσης θυσίας σου καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου πιανάτω διάψαλμα

^19:5 δώ̨η σοι κατὰ τὴν καρδίαν σου καὶ πα̃σαν τὴν βουλήν σου πληρώσαι

^19:6 ἀγαλλιασόμεθα ἐν τω̨̃ σωτηρίω̨ σου καὶ ἐν ὀνόματι θεου̃ ἡμω̃ν μεγαλυνθησόμεθα πληρώσαι κύριος πάντα τὰ αἰτήματά σου

^19:7 νυ̃ν ἔγνων ὅτι ἔσωσεν κύριος τὸν χριστὸν αὐτου̃ ἐπακούσεται αὐτου̃ ἐξ οὐρανου̃ ἁγίου αὐτου̃ ἐν δυναστείαις ἡ σωτηρία τη̃ς δεξια̃ς αὐτου̃

^19:8 οὑ̃τοι ἐν ἅρμασιν καὶ οὑ̃τοι ἐν ἵπποις ἡμει̃ς δὲ ἐν ὀνόματι κυρίου θεου̃ ἡμω̃ν μεγαλυνθησόμεθα

^19:9 αὐτοὶ συνεποδίσθησαν καὶ ἔπεσαν ἡμει̃ς δὲ ἀνέστημεν καὶ ἀνωρθώθημεν

^19:10 κύριε σω̃σον τὸν βασιλέα σου καὶ ἐπάκουσον ἡμω̃ν ἐν ἡ̨̃ ἂν ἡμέρα̨ ἐπικαλεσώμεθά σε

^20:1 εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^20:2 κύριε ἐν τη̨̃ δυνάμει σου εὐφρανθήσεται ὁ βασιλεὺς καὶ ἐπὶ τω̨̃ σωτηρίω̨ σου ἀγαλλιάσεται σφόδρα

^20:3 τὴν ἐπιθυμίαν τη̃ς ψυχη̃ς αὐτου̃ ἔδωκας αὐτω̨̃ καὶ τὴν θέλησιν τω̃ν χειλέων αὐτου̃ οὐκ ἐστέρησας αὐτόν διάψαλμα

^20:4 ὅτι προέφθασας αὐτὸν ἐν εὐλογίαις χρηστότητος ἔθηκας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτου̃ στέφανον ἐκ λίθου τιμίου

^20:5 ζωὴν ἠ̨τήσατό σε καὶ ἔδωκας αὐτω̨̃ μακρότητα ἡμερω̃ν εἰς αἰω̃να αἰω̃νος

^20:6 μεγάλη ἡ δόξα αὐτου̃ ἐν τω̨̃ σωτηρίω̨ σου δόξαν καὶ μεγαλοπρέπειαν ἐπιθήσεις ἐπ' αὐτόν

^20:7 ὅτι δώσεις αὐτω̨̃ εὐλογίαν εἰς αἰω̃να αἰω̃νος εὐφρανει̃ς αὐτὸν ἐν χαρα̨̃ μετὰ του̃ προσώπου σου

^20:8 ὅτι ὁ βασιλεὺς ἐλπίζει ἐπὶ κύριον καὶ ἐν τω̨̃ ἐλέει του̃ ὑψίστου οὐ μὴ σαλευθη̨̃

^20:9 εὑρεθείη ἡ χείρ σου πα̃σιν τοι̃ς ἐχθροι̃ς σου ἡ δεξιά σου εὕροι πάντας τοὺς μισου̃ντάς σε

^20:10 θήσεις αὐτοὺς ὡς κλίβανον πυρὸς εἰς καιρὸν του̃ προσώπου σου κύριος ἐν ὀργη̨̃ αὐτου̃ συνταράξει αὐτούς καὶ καταφάγεται αὐτοὺς πυ̃ρ

^20:11 τὸν καρπὸν αὐτω̃ν ἀπὸ γη̃ς ἀπολει̃ς καὶ τὸ σπέρμα αὐτω̃ν ἀπὸ υἱω̃ν ἀνθρώπων

^20:12 ὅτι ἔκλιναν εἰς σὲ κακά διελογίσαντο βουλήν ἣν οὐ μὴ δύνωνται στη̃σαι

^20:13 ὅτι θήσεις αὐτοὺς νω̃τον ἐν τοι̃ς περιλοίποις σου ἑτοιμάσεις τὸ πρόσωπον αὐτω̃ν

^20:14 ὑψώθητι κύριε ἐν τη̨̃ δυνάμει σου ἄ̨σομεν καὶ ψαλου̃μεν τὰς δυναστείας σου

^21:1 εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τη̃ς ἀντιλήμψεως τη̃ς ἑωθινη̃ς ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^21:2 ὁ θεὸς ὁ θεός μου πρόσχες μοι ἵνα τί ἐγκατέλιπές με μακρὰν ἀπὸ τη̃ς σωτηρίας μου οἱ λόγοι τω̃ν παραπτωμάτων μου

^21:3 ὁ θεός μου κεκράξομαι ἡμέρας καὶ οὐκ εἰσακούση̨ καὶ νυκτός καὶ οὐκ εἰς ἄνοιαν ἐμοί

^21:4 σὺ δὲ ἐν ἁγίοις κατοικει̃ς ὁ ἔπαινος Ισραηλ

^21:5 ἐπὶ σοὶ ἤλπισαν οἱ πατέρες ἡμω̃ν ἤλπισαν καὶ ἐρρύσω αὐτούς

^21:6 πρὸς σὲ ἐκέκραξαν καὶ ἐσώθησαν ἐπὶ σοὶ ἤλπισαν καὶ οὐ κατη̨σχύνθησαν

^21:7 ἐγὼ δέ εἰμι σκώληξ καὶ οὐκ ἄνθρωπος ὄνειδος ἀνθρώπου καὶ ἐξουδένημα λαου̃

^21:8 πάντες οἱ θεωρου̃ντές με ἐξεμυκτήρισάν με ἐλάλησαν ἐν χείλεσιν ἐκίνησαν κεφαλήν

^21:9 ἤλπισεν ἐπὶ κύριον ῥυσάσθω αὐτόν σωσάτω αὐτόν ὅτι θέλει αὐτόν

^21:10 ὅτι σὺ εἰ̃ ὁ ἐκσπάσας με ἐκ γαστρός ἡ ἐλπίς μου ἀπὸ μαστω̃ν τη̃ς μητρός μου

^21:11 ἐπὶ σὲ ἐπερρίφην ἐκ μήτρας ἐκ κοιλίας μητρός μου θεός μου εἰ̃ σύ

^21:12 μὴ ἀποστη̨̃ς ἀπ' ἐμου̃ ὅτι θλι̃ψις ἐγγύς ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ βοηθω̃ν

^21:13 περιεκύκλωσάν με μόσχοι πολλοί ταυ̃ροι πίονες περιέσχον με

^21:14 ἤνοιξαν ἐπ' ἐμὲ τὸ στόμα αὐτω̃ν ὡς λέων ὁ ἁρπάζων καὶ ὠρυόμενος

^21:15 ὡσεὶ ὕδωρ ἐξεχύθην καὶ διεσκορπίσθη πάντα τὰ ὀστα̃ μου ἐγενήθη ἡ καρδία μου ὡσεὶ κηρὸς τηκόμενος ἐν μέσω̨ τη̃ς κοιλίας μου

^21:16 ἐξηράνθη ὡς ὄστρακον ἡ ἰσχύς μου καὶ ἡ γλω̃σσά μου κεκόλληται τω̨̃ λάρυγγί μου καὶ εἰς χου̃ν θανάτου κατήγαγές με

^21:17 ὅτι ἐκύκλωσάν με κύνες πολλοί συναγωγὴ πονηρευομένων περιέσχον με ὤρυξαν χει̃ράς μου καὶ πόδας

^21:18 ἐξηρίθμησα πάντα τὰ ὀστα̃ μου αὐτοὶ δὲ κατενόησαν καὶ ἐπει̃δόν με

^21:19 διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοι̃ς καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλη̃ρον

^21:20 σὺ δέ κύριε μὴ μακρύνη̨ς τὴν βοήθειάν μου εἰς τὴν ἀντίλημψίν μου πρόσχες

^21:21 ῥυ̃σαι ἀπὸ ῥομφαίας τὴν ψυχήν μου καὶ ἐκ χειρὸς κυνὸς τὴν μονογενη̃ μου

^21:22 σω̃σόν με ἐκ στόματος λέοντος καὶ ἀπὸ κεράτων μονοκερώτων τὴν ταπείνωσίν μου

^21:23 διηγήσομαι τὸ ὄνομά σου τοι̃ς ἀδελφοι̃ς μου ἐν μέσω̨ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε

^21:24 οἱ φοβούμενοι κύριον αἰνέσατε αὐτόν ἅπαν τὸ σπέρμα Ιακωβ δοξάσατε αὐτόν φοβηθήτωσαν αὐτὸν ἅπαν τὸ σπέρμα Ισραηλ

^21:25 ὅτι οὐκ ἐξουδένωσεν οὐδὲ προσώχθισεν τη̨̃ δεήσει του̃ πτωχου̃ οὐδὲ ἀπέστρεψεν τὸ πρόσωπον αὐτου̃ ἀπ' ἐμου̃ καὶ ἐν τω̨̃ κεκραγέναι με πρὸς αὐτὸν εἰσήκουσέν μου

^21:26 παρὰ σου̃ ὁ ἔπαινός μου ἐν ἐκκλησία̨ μεγάλη̨ τὰς εὐχάς μου ἀποδώσω ἐνώπιον τω̃ν φοβουμένων αὐτόν

^21:27 φάγονται πένητες καὶ ἐμπλησθήσονται καὶ αἰνέσουσιν κύριον οἱ ἐκζητου̃ντες αὐτόν ζήσονται αἱ καρδίαι αὐτω̃ν εἰς αἰω̃να αἰω̃νος

^21:28 μνησθήσονται καὶ ἐπιστραφήσονται πρὸς κύριον πάντα τὰ πέρατα τη̃ς γη̃ς καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου πα̃σαι αἱ πατριαὶ τω̃ν ἐθνω̃ν

^21:29 ὅτι του̃ κυρίου ἡ βασιλεία καὶ αὐτὸς δεσπόζει τω̃ν ἐθνω̃ν

^21:30 ἔφαγον καὶ προσεκύνησαν πάντες οἱ πίονες τη̃ς γη̃ς ἐνώπιον αὐτου̃ προπεσου̃νται πάντες οἱ καταβαίνοντες εἰς τὴν γη̃ν καὶ ἡ ψυχή μου αὐτω̨̃ ζη̨̃

^21:31 καὶ τὸ σπέρμα μου δουλεύσει αὐτω̨̃ ἀναγγελήσεται τω̨̃ κυρίω̨ γενεὰ ἡ ἐρχομένη

^21:32 καὶ ἀναγγελου̃σιν τὴν δικαιοσύνην αὐτου̃ λαω̨̃ τω̨̃ τεχθησομένω̨ ὅτι ἐποίησεν ὁ κύριος

^22:1 ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ κύριος ποιμαίνει με καὶ οὐδέν με ὑστερήσει

^22:2 εἰς τόπον χλόης ἐκει̃ με κατεσκήνωσεν ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέν με

^22:3 τὴν ψυχήν μου ἐπέστρεψεν ὡδήγησέν με ἐπὶ τρίβους δικαιοσύνης ἕνεκεν του̃ ὀνόματος αὐτου̃

^22:4 ἐὰν γὰρ καὶ πορευθω̃ ἐν μέσω̨ σκια̃ς θανάτου οὐ φοβηθήσομαι κακά ὅτι σὺ μετ' ἐμου̃ εἰ̃ ἡ ῥάβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου αὐταί με παρεκάλεσαν

^22:5 ἡτοίμασας ἐνώπιόν μου τράπεζαν ἐξ ἐναντίας τω̃ν θλιβόντων με ἐλίπανας ἐν ἐλαίω̨ τὴν κεφαλήν μου καὶ τὸ ποτήριόν σου μεθύσκον ὡς κράτιστον

^22:6 καὶ τὸ ἔλεός σου καταδιώξεταί με πάσας τὰς ἡμέρας τη̃ς ζωη̃ς μου καὶ τὸ κατοικει̃ν με ἐν οἴκω̨ κυρίου εἰς μακρότητα ἡμερω̃ν

^23:1 ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ τη̃ς μια̃ς σαββάτων του̃ κυρίου ἡ γη̃ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτη̃ς ἡ οἰκουμένη καὶ πάντες οἱ κατοικου̃ντες ἐν αὐτη̨̃

^23:2 αὐτὸς ἐπὶ θαλασσω̃ν ἐθεμελίωσεν αὐτὴν καὶ ἐπὶ ποταμω̃ν ἡτοίμασεν αὐτήν

^23:3 τίς ἀναβήσεται εἰς τὸ ὄρος του̃ κυρίου καὶ τίς στήσεται ἐν τόπω̨ ἁγίω̨ αὐτου̃

^23:4 ἀθω̨̃ος χερσὶν καὶ καθαρὸς τη̨̃ καρδία̨ ὃς οὐκ ἔλαβεν ἐπὶ ματαίω̨ τὴν ψυχὴν αὐτου̃ καὶ οὐκ ὤμοσεν ἐπὶ δόλω̨ τω̨̃ πλησίον αὐτου̃

^23:5 οὑ̃τος λήμψεται εὐλογίαν παρὰ κυρίου καὶ ἐλεημοσύνην παρὰ θεου̃ σωτη̃ρος αὐτου̃

^23:6 αὕτη ἡ γενεὰ ζητούντων αὐτόν ζητούντων τὸ πρόσωπον του̃ θεου̃ Ιακωβ διάψαλμα

^23:7 ἄρατε πύλας οἱ ἄρχοντες ὑμω̃ν καὶ ἐπάρθητε πύλαι αἰώνιοι καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τη̃ς δόξης

^23:8 τίς ἐστιν οὑ̃τος ὁ βασιλεὺς τη̃ς δόξης κύριος κραταιὸς καὶ δυνατός κύριος δυνατὸς ἐν πολέμω̨

^23:9 ἄρατε πύλας οἱ ἄρχοντες ὑμω̃ν καὶ ἐπάρθητε πύλαι αἰώνιοι καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τη̃ς δόξης

^23:10 τίς ἐστιν οὑ̃τος ὁ βασιλεὺς τη̃ς δόξης κύριος τω̃ν δυνάμεων αὐτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς τη̃ς δόξης

^24:1 ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ πρὸς σέ κύριε ἠ̃ρα τὴν ψυχήν μου ὁ θεός μου

^24:2 ἐπὶ σοὶ πέποιθα μὴ καταισχυνθείην μηδὲ καταγελασάτωσάν μου οἱ ἐχθροί μου

^24:3 καὶ γὰρ πάντες οἱ ὑπομένοντές σε οὐ μὴ καταισχυνθω̃σιν αἰσχυνθήτωσαν πάντες οἱ ἀνομου̃ντες διὰ κενη̃ς

^24:4 τὰς ὁδούς σου κύριε γνώρισόν μοι καὶ τὰς τρίβους σου δίδαξόν με

^24:5 ὁδήγησόν με ἐπὶ τὴν ἀλήθειάν σου καὶ δίδαξόν με ὅτι σὺ εἰ̃ ὁ θεὸς ὁ σωτήρ μου καὶ σὲ ὑπέμεινα ὅλην τὴν ἡμέραν

^24:6 μνήσθητι τω̃ν οἰκτιρμω̃ν σου κύριε καὶ τὰ ἐλέη σου ὅτι ἀπὸ του̃ αἰω̃νός εἰσιν

^24:7 ἁμαρτίας νεότητός μου καὶ ἀγνοίας μου μὴ μνησθη̨̃ς κατὰ τὸ ἔλεός σου μνήσθητί μου σὺ ἕνεκα τη̃ς χρηστότητός σου κύριε

^24:8 χρηστὸς καὶ εὐθὴς ὁ κύριος διὰ του̃το νομοθετήσει ἁμαρτάνοντας ἐν ὁδω̨̃

^24:9 ὁδηγήσει πραει̃ς ἐν κρίσει διδάξει πραει̃ς ὁδοὺς αὐτου̃

^24:10 πα̃σαι αἱ ὁδοὶ κυρίου ἔλεος καὶ ἀλήθεια τοι̃ς ἐκζητου̃σιν τὴν διαθήκην αὐτου̃ καὶ τὰ μαρτύρια αὐτου̃

^24:11 ἕνεκα του̃ ὀνόματός σου κύριε καὶ ἱλάση̨ τη̨̃ ἁμαρτία̨ μου πολλὴ γάρ ἐστιν

^24:12 τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ φοβούμενος τὸν κύριον νομοθετήσει αὐτω̨̃ ἐν ὁδω̨̃ ἡ̨̃ ἡ̨ρετίσατο

^24:13 ἡ ψυχὴ αὐτου̃ ἐν ἀγαθοι̃ς αὐλισθήσεται καὶ τὸ σπέρμα αὐτου̃ κληρονομήσει γη̃ν

^24:14 κραταίωμα κύριος τω̃ν φοβουμένων αὐτόν καὶ τὸ ὄνομα κυρίου τω̃ν φοβουμένων αὐτόν καὶ ἡ διαθήκη αὐτου̃ του̃ δηλω̃σαι αὐτοι̃ς

^24:15 οἱ ὀφθαλμοί μου διὰ παντὸς πρὸς τὸν κύριον ὅτι αὐτὸς ἐκσπάσει ἐκ παγίδος τοὺς πόδας μου

^24:16 ἐπίβλεψον ἐπ' ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με ὅτι μονογενὴς καὶ πτωχός εἰμι ἐγώ

^24:17 αἱ θλίψεις τη̃ς καρδίας μου ἐπλατύνθησαν ἐκ τω̃ν ἀναγκω̃ν μου ἐξάγαγέ με

^24:18 ἰδὲ τὴν ταπείνωσίν μου καὶ τὸν κόπον μου καὶ ἄφες πάσας τὰς ἁμαρτίας μου

^24:19 ἰδὲ τοὺς ἐχθρούς μου ὅτι ἐπληθύνθησαν καὶ μι̃σος ἄδικον ἐμίσησάν με

^24:20 φύλαξον τὴν ψυχήν μου καὶ ῥυ̃σαί με μὴ καταισχυνθείην ὅτι ἤλπισα ἐπὶ σέ

^24:21 ἄκακοι καὶ εὐθει̃ς ἐκολλω̃ντό μοι ὅτι ὑπέμεινά σε κύριε

^24:22 λύτρωσαι ὁ θεός τὸν Ισραηλ ἐκ πασω̃ν τω̃ν θλίψεων αὐτου̃

^25:1 του̃ Δαυιδ κρι̃νόν με κύριε ὅτι ἐγὼ ἐν ἀκακία̨ μου ἐπορεύθην καὶ ἐπὶ τω̨̃ κυρίω̨ ἐλπίζων οὐ μὴ ἀσθενήσω

^25:2 δοκίμασόν με κύριε καὶ πείρασόν με πύρωσον τοὺς νεφρούς μου καὶ τὴν καρδίαν μου

^25:3 ὅτι τὸ ἔλεός σου κατέναντι τω̃ν ὀφθαλμω̃ν μού ἐστιν καὶ εὐηρέστησα ἐν τη̨̃ ἀληθεία̨ σου

^25:4 οὐκ ἐκάθισα μετὰ συνεδρίου ματαιότητος καὶ μετὰ παρανομούντων οὐ μὴ εἰσέλθω

^25:5 ἐμίσησα ἐκκλησίαν πονηρευομένων καὶ μετὰ ἀσεβω̃ν οὐ μὴ καθίσω

^25:6 νίψομαι ἐν ἀθώ̨οις τὰς χει̃ράς μου καὶ κυκλώσω τὸ θυσιαστήριόν σου κύριε

^25:7 του̃ ἀκου̃σαι φωνὴν αἰνέσεως καὶ διηγήσασθαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου

^25:8 κύριε ἠγάπησα εὐπρέπειαν οἴκου σου καὶ τόπον σκηνώματος δόξης σου

^25:9 μὴ συναπολέση̨ς μετὰ ἀσεβω̃ν τὴν ψυχήν μου καὶ μετὰ ἀνδρω̃ν αἱμάτων τὴν ζωήν μου

^25:10 ὡ̃ν ἐν χερσὶν ἀνομίαι ἡ δεξιὰ αὐτω̃ν ἐπλήσθη δώρων

^25:11 ἐγὼ δὲ ἐν ἀκακία̨ μου ἐπορεύθην λύτρωσαί με καὶ ἐλέησόν με

^25:12 ὁ γὰρ πούς μου ἔστη ἐν εὐθύτητι ἐν ἐκκλησίαις εὐλογήσω σε κύριε

^26:1 του̃ Δαυιδ πρὸ του̃ χρισθη̃ναι κύριος φωτισμός μου καὶ σωτήρ μου τίνα φοβηθήσομαι κύριος ὑπερασπιστὴς τη̃ς ζωη̃ς μου ἀπὸ τίνος δειλιάσω

^26:2 ἐν τω̨̃ ἐγγίζειν ἐπ' ἐμὲ κακου̃ντας του̃ φαγει̃ν τὰς σάρκας μου οἱ θλίβοντές με καὶ οἱ ἐχθροί μου αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν

^26:3 ἐὰν παρατάξηται ἐπ' ἐμὲ παρεμβολή οὐ φοβηθήσεται ἡ καρδία μου ἐὰν ἐπαναστη̨̃ ἐπ' ἐμὲ πόλεμος ἐν ταύτη̨ ἐγὼ ἐλπίζω

^26:4 μίαν ἠ̨τησάμην παρὰ κυρίου ταύτην ἐκζητήσω του̃ κατοικει̃ν με ἐν οἴκω̨ κυρίου πάσας τὰς ἡμέρας τη̃ς ζωη̃ς μου του̃ θεωρει̃ν με τὴν τερπνότητα του̃ κυρίου καὶ ἐπισκέπτεσθαι τὸν ναὸν αὐτου̃

^26:5 ὅτι ἔκρυψέν με ἐν σκηνη̨̃ ἐν ἡμέρα̨ κακω̃ν μου ἐσκέπασέν με ἐν ἀποκρύφω̨ τη̃ς σκηνη̃ς αὐτου̃ ἐν πέτρα̨ ὕψωσέν με

^26:6 καὶ νυ̃ν ἰδοὺ ὕψωσεν τὴν κεφαλήν μου ἐπ' ἐχθρούς μου ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν τη̨̃ σκηνη̨̃ αὐτου̃ θυσίαν ἀλαλαγμου̃ ἄ̨σομαι καὶ ψαλω̃ τω̨̃ κυρίω̨

^26:7 εἰσάκουσον κύριε τη̃ς φωνη̃ς μου ἡ̃ς ἐκέκραξα ἐλέησόν με καὶ εἰσάκουσόν μου

^26:8 σοὶ εἰ̃πεν ἡ καρδία μου ἐζήτησεν τὸ πρόσωπόν μου τὸ πρόσωπόν σου κύριε ζητήσω

^26:9 μὴ ἀποστρέψη̨ς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ' ἐμου̃ μὴ ἐκκλίνη̨ς ἐν ὀργη̨̃ ἀπὸ του̃ δούλου σου βοηθός μου γενου̃ μὴ ἀποσκορακίση̨ς με καὶ μὴ ἐγκαταλίπη̨ς με ὁ θεὸς ὁ σωτήρ μου

^26:10 ὅτι ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με ὁ δὲ κύριος προσελάβετό με

^26:11 νομοθέτησόν με κύριε τη̨̃ ὁδω̨̃ σου καὶ ὁδήγησόν με ἐν τρίβω̨ εὐθεία̨ ἕνεκα τω̃ν ἐχθρω̃ν μου

^26:12 μὴ παραδω̨̃ς με εἰς ψυχὰς θλιβόντων με ὅτι ἐπανέστησάν μοι μάρτυρες ἄδικοι καὶ ἐψεύσατο ἡ ἀδικία ἑαυτη̨̃

^26:13 πιστεύω του̃ ἰδει̃ν τὰ ἀγαθὰ κυρίου ἐν γη̨̃ ζώντων

^26:14 ὑπόμεινον τὸν κύριον ἀνδρίζου καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία σου καὶ ὑπόμεινον τὸν κύριον

^27:1 του̃ Δαυιδ πρὸς σέ κύριε ἐκέκραξα ὁ θεός μου μὴ παρασιωπήση̨ς ἀπ' ἐμου̃ μήποτε παρασιωπήση̨ς ἀπ' ἐμου̃ καὶ ὁμοιωθήσομαι τοι̃ς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον

^27:2 εἰσάκουσον τη̃ς φωνη̃ς τη̃ς δεήσεώς μου ἐν τω̨̃ δέεσθαί με πρὸς σέ ἐν τω̨̃ με αἴρειν χει̃ράς μου πρὸς ναὸν ἅγιόν σου

^27:3 μὴ συνελκύση̨ς μετὰ ἁμαρτωλω̃ν τὴν ψυχήν μου καὶ μετὰ ἐργαζομένων ἀδικίαν μὴ συναπολέση̨ς με τω̃ν λαλούντων εἰρήνην μετὰ τω̃ν πλησίον αὐτω̃ν κακὰ δὲ ἐν ται̃ς καρδίαις αὐτω̃ν

^27:4 δὸς αὐτοι̃ς κατὰ τὰ ἔργα αὐτω̃ν καὶ κατὰ τὴν πονηρίαν τω̃ν ἐπιτηδευμάτων αὐτω̃ν κατὰ τὰ ἔργα τω̃ν χειρω̃ν αὐτω̃ν δὸς αὐτοι̃ς ἀπόδος τὸ ἀνταπόδομα αὐτω̃ν αὐτοι̃ς

^27:5 ὅτι οὐ συνη̃καν εἰς τὰ ἔργα κυρίου καὶ εἰς τὰ ἔργα τω̃ν χειρω̃ν αὐτου̃ καθελει̃ς αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ οἰκοδομήσεις αὐτούς

^27:6 εὐλογητὸς κύριος ὅτι εἰσήκουσεν τη̃ς φωνη̃ς τη̃ς δεήσεώς μου

^27:7 κύριος βοηθός μου καὶ ὑπερασπιστής μου ἐπ' αὐτω̨̃ ἤλπισεν ἡ καρδία μου καὶ ἐβοηθήθην καὶ ἀνέθαλεν ἡ σάρξ μου καὶ ἐκ θελήματός μου ἐξομολογήσομαι αὐτω̨̃

^27:8 κύριος κραταίωμα του̃ λαου̃ αὐτου̃ καὶ ὑπερασπιστὴς τω̃ν σωτηρίων του̃ χριστου̃ αὐτου̃ ἐστιν

^27:9 σω̃σον τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου καὶ ποίμανον αὐτοὺς καὶ ἔπαρον αὐτοὺς ἕως του̃ αἰω̃νος

^28:1 ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ ἐξοδίου σκηνη̃ς ἐνέγκατε τω̨̃ κυρίω̨ υἱοὶ θεου̃ ἐνέγκατε τω̨̃ κυρίω̨ υἱοὺς κριω̃ν ἐνέγκατε τω̨̃ κυρίω̨ δόξαν καὶ τιμήν

^28:2 ἐνέγκατε τω̨̃ κυρίω̨ δόξαν ὀνόματι αὐτου̃ προσκυνήσατε τω̨̃ κυρίω̨ ἐν αὐλη̨̃ ἁγία̨ αὐτου̃

^28:3 φωνὴ κυρίου ἐπὶ τω̃ν ὑδάτων ὁ θεὸς τη̃ς δόξης ἐβρόντησεν κύριος ἐπὶ ὑδάτων πολλω̃ν

^28:4 φωνὴ κυρίου ἐν ἰσχύι φωνὴ κυρίου ἐν μεγαλοπρεπεία̨

^28:5 φωνὴ κυρίου συντρίβοντος κέδρους καὶ συντρίψει κύριος τὰς κέδρους του̃ Λιβάνου

^28:6 καὶ λεπτυνει̃ αὐτὰς ὡς τὸν μόσχον τὸν Λίβανον καὶ ὁ ἠγαπημένος ὡς υἱὸς μονοκερώτων

^28:7 φωνὴ κυρίου διακόπτοντος φλόγα πυρός

^28:8 φωνὴ κυρίου συσσείοντος ἔρημον καὶ συσσείσει κύριος τὴν ἔρημον Καδης

^28:9 φωνὴ κυρίου καταρτιζομένου ἐλάφους καὶ ἀποκαλύψει δρυμούς καὶ ἐν τω̨̃ ναω̨̃ αὐτου̃ πα̃ς τις λέγει δόξαν

^28:10 κύριος τὸν κατακλυσμὸν κατοικιει̃ καὶ καθίεται κύριος βασιλεὺς εἰς τὸν αἰω̃να

^28:11 κύριος ἰσχὺν τω̨̃ λαω̨̃ αὐτου̃ δώσει κύριος εὐλογήσει τὸν λαὸν αὐτου̃ ἐν εἰρήνη̨

^29:1 εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς ὠ̨δη̃ς του̃ ἐγκαινισμου̃ του̃ οἴκου τω̨̃ Δαυιδ

^29:2 ὑψώσω σε κύριε ὅτι ὑπέλαβές με καὶ οὐκ ηὔφρανας τοὺς ἐχθρούς μου ἐπ' ἐμέ

^29:3 κύριε ὁ θεός μου ἐκέκραξα πρὸς σέ καὶ ἰάσω με

^29:4 κύριε ἀνήγαγες ἐξ ἅ̨δου τὴν ψυχήν μου ἔσωσάς με ἀπὸ τω̃ν καταβαινόντων εἰς λάκκον

^29:5 ψάλατε τω̨̃ κυρίω̨ οἱ ὅσιοι αὐτου̃ καὶ ἐξομολογει̃σθε τη̨̃ μνήμη̨ τη̃ς ἁγιωσύνης αὐτου̃

^29:6 ὅτι ὀργὴ ἐν τω̨̃ θυμω̨̃ αὐτου̃ καὶ ζωὴ ἐν τω̨̃ θελήματι αὐτου̃ τὸ ἑσπέρας αὐλισθήσεται κλαυθμὸς καὶ εἰς τὸ πρωὶ ἀγαλλίασις

^29:7 ἐγὼ δὲ εἰ̃πα ἐν τη̨̃ εὐθηνία̨ μου οὐ μὴ σαλευθω̃ εἰς τὸν αἰω̃να

^29:8 κύριε ἐν τω̨̃ θελήματί σου παρέσχου τω̨̃ κάλλει μου δύναμιν ἀπέστρεψας δὲ τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἐγενήθην τεταραγμένος

^29:9 πρὸς σέ κύριε κεκράξομαι καὶ πρὸς τὸν θεόν μου δεηθήσομαι

^29:10 τίς ὠφέλεια ἐν τω̨̃ αἵματί μου ἐν τω̨̃ καταβη̃ναί με εἰς διαφθοράν μὴ ἐξομολογήσεταί σοι χου̃ς ἢ ἀναγγελει̃ τὴν ἀλήθειάν σου

^29:11 ἤκουσεν κύριος καὶ ἠλέησέν με κύριος ἐγενήθη βοηθός μου

^29:12 ἔστρεψας τὸν κοπετόν μου εἰς χορὸν ἐμοί διέρρηξας τὸν σάκκον μου καὶ περιέζωσάς με εὐφροσύνην

^29:13 ὅπως ἂν ψάλη̨ σοι ἡ δόξα μου καὶ οὐ μὴ κατανυγω̃ κύριε ὁ θεός μου εἰς τὸν αἰω̃να ἐξομολογήσομαί σοι

^30:1 εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ ἐκστάσεως

^30:2 ἐπὶ σοί κύριε ἤλπισα μὴ καταισχυνθείην εἰς τὸν αἰω̃να ἐν τη̨̃ δικαιοσύνη̨ σου ῥυ̃σαί με καὶ ἐξελου̃ με

^30:3 κλι̃νον πρός με τὸ οὐ̃ς σου τάχυνον του̃ ἐξελέσθαι με γενου̃ μοι εἰς θεὸν ὑπερασπιστὴν καὶ εἰς οἰ̃κον καταφυγη̃ς του̃ σω̃σαί με

^30:4 ὅτι κραταίωμά μου καὶ καταφυγή μου εἰ̃ σὺ καὶ ἕνεκεν του̃ ὀνόματός σου ὁδηγήσεις με καὶ διαθρέψεις με

^30:5 ἐξάξεις με ἐκ παγίδος ταύτης ἡ̃ς ἔκρυψάν μοι ὅτι σὺ εἰ̃ ὁ ὑπερασπιστής μου

^30:6 εἰς χει̃ράς σου παραθήσομαι τὸ πνευ̃μά μου ἐλυτρώσω με κύριε ὁ θεὸς τη̃ς ἀληθείας

^30:7 ἐμίσησας τοὺς διαφυλάσσοντας ματαιότητας διὰ κενη̃ς ἐγὼ δὲ ἐπὶ τω̨̃ κυρίω̨ ἤλπισα

^30:8 ἀγαλλιάσομαι καὶ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τω̨̃ ἐλέει σου ὅτι ἐπει̃δες τὴν ταπείνωσίν μου ἔσωσας ἐκ τω̃ν ἀναγκω̃ν τὴν ψυχήν μου

^30:9 καὶ οὐ συνέκλεισάς με εἰς χει̃ρας ἐχθρου̃ ἔστησας ἐν εὐρυχώρω̨ τοὺς πόδας μου

^30:10 ἐλέησόν με κύριε ὅτι θλίβομαι ἐταράχθη ἐν θυμω̨̃ ὁ ὀφθαλμός μου ἡ ψυχή μου καὶ ἡ γαστήρ μου

^30:11 ὅτι ἐξέλιπεν ἐν ὀδύνη̨ ἡ ζωή μου καὶ τὰ ἔτη μου ἐν στεναγμοι̃ς ἠσθένησεν ἐν πτωχεία̨ ἡ ἰσχύς μου καὶ τὰ ὀστα̃ μου ἐταράχθησαν

^30:12 παρὰ πάντας τοὺς ἐχθρούς μου ἐγενήθην ὄνειδος καὶ τοι̃ς γείτοσίν μου σφόδρα καὶ φόβος τοι̃ς γνωστοι̃ς μου οἱ θεωρου̃ντές με ἔξω ἔφυγον ἀπ' ἐμου̃

^30:13 ἐπελήσθην ὡσεὶ νεκρὸς ἀπὸ καρδίας ἐγενήθην ὡσεὶ σκευ̃ος ἀπολωλός

^30:14 ὅτι ἤκουσα ψόγον πολλω̃ν παροικούντων κυκλόθεν ἐν τω̨̃ ἐπισυναχθη̃ναι αὐτοὺς ἅμα ἐπ' ἐμὲ του̃ λαβει̃ν τὴν ψυχήν μου ἐβουλεύσαντο

^30:15 ἐγὼ δὲ ἐπὶ σὲ ἤλπισα κύριε εἰ̃πα σὺ εἰ̃ ὁ θεός μου

^30:16 ἐν ται̃ς χερσίν σου οἱ καιροί μου ῥυ̃σαί με ἐκ χειρὸς ἐχθρω̃ν μου καὶ ἐκ τω̃ν καταδιωκόντων με

^30:17 ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὸν δου̃λόν σου σω̃σόν με ἐν τω̨̃ ἐλέει σου

^30:18 κύριε μὴ καταισχυνθείην ὅτι ἐπεκαλεσάμην σε αἰσχυνθείησαν οἱ ἀσεβει̃ς καὶ καταχθείησαν εἰς ἅ̨δου

^30:19 ἄλαλα γενηθήτω τὰ χείλη τὰ δόλια τὰ λαλου̃ντα κατὰ του̃ δικαίου ἀνομίαν ἐν ὑπερηφανία̨ καὶ ἐξουδενώσει

^30:20 ὡς πολὺ τὸ πλη̃θος τη̃ς χρηστότητός σου κύριε ἡ̃ς ἔκρυψας τοι̃ς φοβουμένοις σε ἐξειργάσω τοι̃ς ἐλπίζουσιν ἐπὶ σὲ ἐναντίον τω̃ν υἱω̃ν τω̃ν ἀνθρώπων

^30:21 κατακρύψεις αὐτοὺς ἐν ἀποκρύφω̨ του̃ προσώπου σου ἀπὸ ταραχη̃ς ἀνθρώπων σκεπάσεις αὐτοὺς ἐν σκηνη̨̃ ἀπὸ ἀντιλογίας γλωσσω̃ν

^30:22 εὐλογητὸς κύριος ὅτι ἐθαυμάστωσεν τὸ ἔλεος αὐτου̃ ἐν πόλει περιοχη̃ς

^30:23 ἐγὼ δὲ εἰ̃πα ἐν τη̨̃ ἐκστάσει μου ἀπέρριμμαι ἄρα ἀπὸ προσώπου τω̃ν ὀφθαλμω̃ν σου διὰ του̃το εἰσήκουσας τη̃ς φωνη̃ς τη̃ς δεήσεώς μου ἐν τω̨̃ κεκραγέναι με πρὸς σέ

^30:24 ἀγαπήσατε τὸν κύριον πάντες οἱ ὅσιοι αὐτου̃ ὅτι ἀληθείας ἐκζητει̃ κύριος καὶ ἀνταποδίδωσιν τοι̃ς περισσω̃ς ποιου̃σιν ὑπερηφανίαν

^30:25 ἀνδρίζεσθε καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία ὑμω̃ν πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπὶ κύριον

^31:1 τω̨̃ Δαυιδ συνέσεως μακάριοι ὡ̃ν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι καὶ ὡ̃ν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι

^31:2 μακάριος ἀνήρ οὑ̃ οὐ μὴ λογίσηται κύριος ἁμαρτίαν οὐδὲ ἔστιν ἐν τω̨̃ στόματι αὐτου̃ δόλος

^31:3 ὅτι ἐσίγησα ἐπαλαιώθη τὰ ὀστα̃ μου ἀπὸ του̃ κράζειν με ὅλην τὴν ἡμέραν

^31:4 ὅτι ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐβαρύνθη ἐπ' ἐμὲ ἡ χείρ σου ἐστράφην εἰς ταλαιπωρίαν ἐν τω̨̃ ἐμπαγη̃ναι ἄκανθαν διάψαλμα

^31:5 τὴν ἁμαρτίαν μου ἐγνώρισα καὶ τὴν ἀνομίαν μου οὐκ ἐκάλυψα εἰ̃πα ἐξαγορεύσω κατ' ἐμου̃ τὴν ἀνομίαν μου τω̨̃ κυρίω̨ καὶ σὺ ἀφη̃κας τὴν ἀσέβειαν τη̃ς ἁμαρτίας μου διάψαλμα

^31:6 ὑπὲρ ταύτης προσεύξεται πα̃ς ὅσιος πρὸς σὲ ἐν καιρω̨̃ εὐθέτω̨ πλὴν ἐν κατακλυσμω̨̃ ὑδάτων πολλω̃ν πρὸς αὐτὸν οὐκ ἐγγιου̃σιν

^31:7 σύ μου εἰ̃ καταφυγὴ ἀπὸ θλίψεως τη̃ς περιεχούσης με τὸ ἀγαλλίαμά μου λύτρωσαί με ἀπὸ τω̃ν κυκλωσάντων με διάψαλμα

^31:8 συνετιω̃ σε καὶ συμβιβω̃ σε ἐν ὁδω̨̃ ταύτη̨ ἡ̨̃ πορεύση̨ ἐπιστηριω̃ ἐπὶ σὲ τοὺς ὀφθαλμούς μου

^31:9 μὴ γίνεσθε ὡς ἵππος καὶ ἡμίονος οἱ̃ς οὐκ ἔστιν σύνεσις ἐν χαλινω̨̃ καὶ κημω̨̃ τὰς σιαγόνας αὐτω̃ν ἄγξαι τω̃ν μὴ ἐγγιζόντων πρὸς σέ

^31:10 πολλαὶ αἱ μάστιγες του̃ ἁμαρτωλου̃ τὸν δὲ ἐλπίζοντα ἐπὶ κύριον ἔλεος κυκλώσει

^31:11 εὐφράνθητε ἐπὶ κύριον καὶ ἀγαλλια̃σθε δίκαιοι καὶ καυχα̃σθε πάντες οἱ εὐθει̃ς τη̨̃ καρδία̨

^32:1 τω̨̃ Δαυιδ ἀγαλλια̃σθε δίκαιοι ἐν τω̨̃ κυρίω̨ τοι̃ς εὐθέσι πρέπει αἴνεσις

^32:2 ἐξομολογει̃σθε τω̨̃ κυρίω̨ ἐν κιθάρα̨ ἐν ψαλτηρίω̨ δεκαχόρδω̨ ψάλατε αὐτω̨̃

^32:3 ἄ̨σατε αὐτω̨̃ ἀ̨̃σμα καινόν καλω̃ς ψάλατε ἐν ἀλαλαγμω̨̃

^32:4 ὅτι εὐθὴς ὁ λόγος του̃ κυρίου καὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτου̃ ἐν πίστει

^32:5 ἀγαπα̨̃ ἐλεημοσύνην καὶ κρίσιν του̃ ἐλέους κυρίου πλήρης ἡ γη̃

^32:6 τω̨̃ λόγω̨ του̃ κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν καὶ τω̨̃ πνεύματι του̃ στόματος αὐτου̃ πα̃σα ἡ δύναμις αὐτω̃ν

^32:7 συνάγων ὡς ἀσκὸν ὕδατα θαλάσσης τιθεὶς ἐν θησαυροι̃ς ἀβύσσους

^32:8 φοβηθήτω τὸν κύριον πα̃σα ἡ γη̃ ἀπ' αὐτου̃ δὲ σαλευθήτωσαν πάντες οἱ κατοικου̃ντες τὴν οἰκουμένην

^32:9 ὅτι αὐτὸς εἰ̃πεν καὶ ἐγενήθησαν αὐτὸς ἐνετείλατο καὶ ἐκτίσθησαν

^32:10 κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνω̃ν ἀθετει̃ δὲ λογισμοὺς λαω̃ν καὶ ἀθετει̃ βουλὰς ἀρχόντων

^32:11 ἡ δὲ βουλὴ του̃ κυρίου εἰς τὸν αἰω̃να μένει λογισμοὶ τη̃ς καρδίας αὐτου̃ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν

^32:12 μακάριον τὸ ἔθνος οὑ̃ ἐστιν κύριος ὁ θεὸς αὐτου̃ λαός ὃν ἐξελέξατο εἰς κληρονομίαν ἑαυτω̨̃

^32:13 ἐξ οὐρανου̃ ἐπέβλεψεν ὁ κύριος εἰ̃δεν πάντας τοὺς υἱοὺς τω̃ν ἀνθρώπων

^32:14 ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου αὐτου̃ ἐπέβλεψεν ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικου̃ντας τὴν γη̃ν

^32:15 ὁ πλάσας κατὰ μόνας τὰς καρδίας αὐτω̃ν ὁ συνιεὶς εἰς πάντα τὰ ἔργα αὐτω̃ν

^32:16 οὐ σώ̨ζεται βασιλεὺς διὰ πολλὴν δύναμιν καὶ γίγας οὐ σωθήσεται ἐν πλήθει ἰσχύος αὐτου̃

^32:17 ψευδὴς ἵππος εἰς σωτηρίαν ἐν δὲ πλήθει δυνάμεως αὐτου̃ οὐ σωθήσεται

^32:18 ἰδοὺ οἱ ὀφθαλμοὶ κυρίου ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτὸν τοὺς ἐλπίζοντας ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτου̃

^32:19 ῥύσασθαι ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς αὐτω̃ν καὶ διαθρέψαι αὐτοὺς ἐν λιμω̨̃

^32:20 ἡ ψυχὴ ἡμω̃ν ὑπομένει τω̨̃ κυρίω̨ ὅτι βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς ἡμω̃ν ἐστιν

^32:21 ὅτι ἐν αὐτω̨̃ εὐφρανθήσεται ἡ καρδία ἡμω̃ν καὶ ἐν τω̨̃ ὀνόματι τω̨̃ ἁγίω̨ αὐτου̃ ἠλπίσαμεν

^32:22 γένοιτο τὸ ἔλεός σου κύριε ἐφ' ἡμα̃ς καθάπερ ἠλπίσαμεν ἐπὶ σέ

^33:1 τω̨̃ Δαυιδ ὁπότε ἠλλοίωσεν τὸ πρόσωπον αὐτου̃ ἐναντίον Αβιμελεχ καὶ ἀπέλυσεν αὐτόν καὶ ἀπη̃λθεν

^33:2 εὐλογήσω τὸν κύριον ἐν παντὶ καιρω̨̃ διὰ παντὸς ἡ αἴνεσις αὐτου̃ ἐν τω̨̃ στόματί μου

^33:3 ἐν τω̨̃ κυρίω̨ ἐπαινεσθήσεται ἡ ψυχή μου ἀκουσάτωσαν πραει̃ς καὶ εὐφρανθήτωσαν

^33:4 μεγαλύνατε τὸν κύριον σὺν ἐμοί καὶ ὑψώσωμεν τὸ ὄνομα αὐτου̃ ἐπὶ τὸ αὐτό

^33:5 ἐξεζήτησα τὸν κύριον καὶ ἐπήκουσέν μου καὶ ἐκ πασω̃ν τω̃ν παροικιω̃ν μου ἐρρύσατό με

^33:6 προσέλθατε πρὸς αὐτὸν καὶ φωτίσθητε καὶ τὰ πρόσωπα ὑμω̃ν οὐ μὴ καταισχυνθη̨̃

^33:7 οὑ̃τος ὁ πτωχὸς ἐκέκραξεν καὶ ὁ κύριος εἰσήκουσεν αὐτου̃ καὶ ἐκ πασω̃ν τω̃ν θλίψεων αὐτου̃ ἔσωσεν αὐτόν

^33:8 παρεμβαλει̃ ἄγγελος κυρίου κύκλω̨ τω̃ν φοβουμένων αὐτὸν καὶ ῥύσεται αὐτούς

^33:9 γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ κύριος μακάριος ἀνήρ ὃς ἐλπίζει ἐπ' αὐτόν

^33:10 φοβήθητε τὸν κύριον οἱ ἅγιοι αὐτου̃ ὅτι οὐκ ἔστιν ὑστέρημα τοι̃ς φοβουμένοις αὐτόν

^33:11 πλούσιοι ἐπτώχευσαν καὶ ἐπείνασαν οἱ δὲ ἐκζητου̃ντες τὸν κύριον οὐκ ἐλαττωθήσονται παντὸς ἀγαθου̃ διάψαλμα

^33:12 δευ̃τε τέκνα ἀκούσατέ μου φόβον κυρίου διδάξω ὑμα̃ς

^33:13 τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ θέλων ζωὴν ἀγαπω̃ν ἡμέρας ἰδει̃ν ἀγαθάς

^33:14 παυ̃σον τὴν γλω̃σσάν σου ἀπὸ κακου̃ καὶ χείλη σου του̃ μὴ λαλη̃σαι δόλον

^33:15 ἔκκλινον ἀπὸ κακου̃ καὶ ποίησον ἀγαθόν ζήτησον εἰρήνην καὶ δίωξον αὐτήν

^33:16 ὀφθαλμοὶ κυρίου ἐπὶ δικαίους καὶ ὠ̃τα αὐτου̃ εἰς δέησιν αὐτω̃ν

^33:17 πρόσωπον δὲ κυρίου ἐπὶ ποιου̃ντας κακὰ του̃ ἐξολεθρευ̃σαι ἐκ γη̃ς τὸ μνημόσυνον αὐτω̃ν

^33:18 ἐκέκραξαν οἱ δίκαιοι καὶ ὁ κύριος εἰσήκουσεν αὐτω̃ν καὶ ἐκ πασω̃ν τω̃ν θλίψεων αὐτω̃ν ἐρρύσατο αὐτούς

^33:19 ἐγγὺς κύριος τοι̃ς συντετριμμένοις τὴν καρδίαν καὶ τοὺς ταπεινοὺς τω̨̃ πνεύματι σώσει

^33:20 πολλαὶ αἱ θλίψεις τω̃ν δικαίων καὶ ἐκ πασω̃ν αὐτω̃ν ῥύσεται αὐτούς

^33:21 κύριος φυλάσσει πάντα τὰ ὀστα̃ αὐτω̃ν ἓν ἐξ αὐτω̃ν οὐ συντριβήσεται

^33:22 θάνατος ἁμαρτωλω̃ν πονηρός καὶ οἱ μισου̃ντες τὸν δίκαιον πλημμελήσουσιν

^33:23 λυτρώσεται κύριος ψυχὰς δούλων αὐτου̃ καὶ οὐ μὴ πλημμελήσωσιν πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπ' αὐτόν

^34:1 τω̨̃ Δαυιδ δίκασον κύριε τοὺς ἀδικου̃ντάς με πολέμησον τοὺς πολεμου̃ντάς με

^34:2 ἐπιλαβου̃ ὅπλου καὶ θυρεου̃ καὶ ἀνάστηθι εἰς βοήθειάν μου

^34:3 ἔκχεον ῥομφαίαν καὶ σύγκλεισον ἐξ ἐναντίας τω̃ν καταδιωκόντων με εἰπὸν τη̨̃ ψυχη̨̃ μου σωτηρία σου ἐγώ εἰμι

^34:4 αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐντραπήτωσαν οἱ ζητου̃ντες τὴν ψυχήν μου ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθήτωσαν οἱ λογιζόμενοί μοι κακά

^34:5 γενηθήτωσαν ὡσεὶ χνου̃ς κατὰ πρόσωπον ἀνέμου καὶ ἄγγελος κυρίου ἐκθλίβων αὐτούς

^34:6 γενηθήτω ἡ ὁδὸς αὐτω̃ν σκότος καὶ ὀλίσθημα καὶ ἄγγελος κυρίου καταδιώκων αὐτούς

^34:7 ὅτι δωρεὰν ἔκρυψάν μοι διαφθορὰν παγίδος αὐτω̃ν μάτην ὠνείδισαν τὴν ψυχήν μου

^34:8 ἐλθέτω αὐτοι̃ς παγίς ἣν οὐ γινώσκουσιν καὶ ἡ θήρα ἣν ἔκρυψαν συλλαβέτω αὐτούς καὶ ἐν τη̨̃ παγίδι πεσου̃νται ἐν αὐτη̨̃

^34:9 ἡ δὲ ψυχή μου ἀγαλλιάσεται ἐπὶ τω̨̃ κυρίω̨ τερφθήσεται ἐπὶ τω̨̃ σωτηρίω̨ αὐτου̃

^34:10 πάντα τὰ ὀστα̃ μου ἐρου̃σιν κύριε τίς ὅμοιός σοι ῥυόμενος πτωχὸν ἐκ χειρὸς στερεωτέρων αὐτου̃ καὶ πτωχὸν καὶ πένητα ἀπὸ τω̃ν διαρπαζόντων αὐτόν

^34:11 ἀναστάντες μάρτυρες ἄδικοι ἃ οὐκ ἐγίνωσκον ἠρώτων με

^34:12 ἀνταπεδίδοσάν μοι πονηρὰ ἀντὶ καλω̃ν καὶ ἀτεκνίαν τη̨̃ ψυχη̨̃ μου

^34:13 ἐγὼ δὲ ἐν τω̨̃ αὐτοὺς παρενοχλει̃ν μοι ἐνεδυόμην σάκκον καὶ ἐταπείνουν ἐν νηστεία̨ τὴν ψυχήν μου καὶ ἡ προσευχή μου εἰς κόλπον μου ἀποστραφήσεται

^34:14 ὡς πλησίον ὡς ἀδελφὸν ἡμέτερον οὕτως εὐηρέστουν ὡς πενθω̃ν καὶ σκυθρωπάζων οὕτως ἐταπεινούμην

^34:15 καὶ κατ' ἐμου̃ ηὐφράνθησαν καὶ συνήχθησαν συνήχθησαν ἐπ' ἐμὲ μάστιγες καὶ οὐκ ἔγνων διεσχίσθησαν καὶ οὐ κατενύγησαν

^34:16 ἐπείρασάν με ἐξεμυκτήρισάν με μυκτηρισμόν ἔβρυξαν ἐπ' ἐμὲ τοὺς ὀδόντας αὐτω̃ν

^34:17 κύριε πότε ἐπόψη̨ ἀποκατάστησον τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τη̃ς κακουργίας αὐτω̃ν ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενη̃ μου

^34:18 ἐξομολογήσομαί σοι κύριε ἐν ἐκκλησία̨ πολλη̨̃ ἐν λαω̨̃ βαρει̃ αἰνέσω σε

^34:19 μὴ ἐπιχαρείησάν μοι οἱ ἐχθραίνοντές μοι ἀδίκως οἱ μισου̃ντές με δωρεὰν καὶ διανεύοντες ὀφθαλμοι̃ς

^34:20 ὅτι ἐμοὶ μὲν εἰρηνικὰ ἐλάλουν καὶ ἐπ' ὀργὴν δόλους διελογίζοντο

^34:21 καὶ ἐπλάτυναν ἐπ' ἐμὲ τὸ στόμα αὐτω̃ν εἰ̃παν εὐ̃γε εὐ̃γε εἰ̃δαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμω̃ν

^34:22 εἰ̃δες κύριε μὴ παρασιωπήση̨ς κύριε μὴ ἀποστη̨̃ς ἀπ' ἐμου̃

^34:23 ἐξεγέρθητι κύριε καὶ πρόσχες τη̨̃ κρίσει μου ὁ θεός μου καὶ ὁ κύριός μου εἰς τὴν δίκην μου

^34:24 κρι̃νόν με κατὰ τὴν δικαιοσύνην σου κύριε ὁ θεός μου καὶ μὴ ἐπιχαρείησάν μοι

^34:25 μὴ εἴπαισαν ἐν καρδίαις αὐτω̃ν εὐ̃γε εὐ̃γε τη̨̃ ψυχη̨̃ ἡμω̃ν μηδὲ εἴπαισαν κατεπίομεν αὐτόν

^34:26 αἰσχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ἐπιχαίροντες τοι̃ς κακοι̃ς μου ἐνδυσάσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν οἱ μεγαλορρημονου̃ντες ἐπ' ἐμέ

^34:27 ἀγαλλιάσαιντο καὶ εὐφρανθείησαν οἱ θέλοντες τὴν δικαιοσύνην μου καὶ εἰπάτωσαν διὰ παντός μεγαλυνθήτω ὁ κύριος οἱ θέλοντες τὴν εἰρήνην του̃ δούλου αὐτου̃

^34:28 καὶ ἡ γλω̃σσά μου μελετήσει τὴν δικαιοσύνην σου ὅλην τὴν ἡμέραν τὸν ἔπαινόν σου

^35:1 εἰς τὸ τέλος τω̨̃ δούλω̨ κυρίου τω̨̃ Δαυιδ

^35:2 φησὶν ὁ παράνομος του̃ ἁμαρτάνειν ἐν ἑαυτω̨̃ οὐκ ἔστιν φόβος θεου̃ ἀπέναντι τω̃ν ὀφθαλμω̃ν αὐτου̃

^35:3 ὅτι ἐδόλωσεν ἐνώπιον αὐτου̃ του̃ εὑρει̃ν τὴν ἀνομίαν αὐτου̃ καὶ μιση̃σαι

^35:4 τὰ ῥήματα του̃ στόματος αὐτου̃ ἀνομία καὶ δόλος οὐκ ἐβουλήθη συνιέναι του̃ ἀγαθυ̃ναι

^35:5 ἀνομίαν διελογίσατο ἐπὶ τη̃ς κοίτης αὐτου̃ παρέστη πάση̨ ὁδω̨̃ οὐκ ἀγαθη̨̃ τη̨̃ δὲ κακία̨ οὐ προσώχθισεν

^35:6 κύριε ἐν τω̨̃ οὐρανω̨̃ τὸ ἔλεός σου καὶ ἡ ἀλήθειά σου ἕως τω̃ν νεφελω̃ν

^35:7 ἡ δικαιοσύνη σου ὡσεὶ ὄρη θεου̃ τὰ κρίματά σου ἄβυσσος πολλή ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις κύριε

^35:8 ὡς ἐπλήθυνας τὸ ἔλεός σου ὁ θεός οἱ δὲ υἱοὶ τω̃ν ἀνθρώπων ἐν σκέπη̨ τω̃ν πτερύγων σου ἐλπιου̃σιν

^35:9 μεθυσθήσονται ἀπὸ πιότητος του̃ οἴκου σου καὶ τὸν χειμάρρουν τη̃ς τρυφη̃ς σου ποτιει̃ς αὐτούς

^35:10 ὅτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωη̃ς ἐν τω̨̃ φωτί σου ὀψόμεθα φω̃ς

^35:11 παράτεινον τὸ ἔλεός σου τοι̃ς γινώσκουσίν σε καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τοι̃ς εὐθέσι τη̨̃ καρδία̨

^35:12 μὴ ἐλθέτω μοι ποὺς ὑπερηφανίας καὶ χεὶρ ἁμαρτωλω̃ν μὴ σαλεύσαι με

^35:13 ἐκει̃ ἔπεσον οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ἐξώσθησαν καὶ οὐ μὴ δύνωνται στη̃ναι

^36:1 του̃ Δαυιδ μὴ παραζήλου ἐν πονηρευομένοις μηδὲ ζήλου τοὺς ποιου̃ντας τὴν ἀνομίαν

^36:2 ὅτι ὡσεὶ χόρτος ταχὺ ἀποξηρανθήσονται καὶ ὡσεὶ λάχανα χλόης ταχὺ ἀποπεσου̃νται

^36:3 ἔλπισον ἐπὶ κύριον καὶ ποίει χρηστότητα καὶ κατασκήνου τὴν γη̃ν καὶ ποιμανθήση̨ ἐπὶ τω̨̃ πλούτω̨ αὐτη̃ς

^36:4 κατατρύφησον του̃ κυρίου καὶ δώσει σοι τὰ αἰτήματα τη̃ς καρδίας σου

^36:5 ἀποκάλυψον πρὸς κύριον τὴν ὁδόν σου καὶ ἔλπισον ἐπ' αὐτόν καὶ αὐτὸς ποιήσει

^36:6 καὶ ἐξοίσει ὡς φω̃ς τὴν δικαιοσύνην σου καὶ τὸ κρίμα σου ὡς μεσημβρίαν

^36:7 ὑποτάγηθι τω̨̃ κυρίω̨ καὶ ἱκέτευσον αὐτόν μὴ παραζήλου ἐν τω̨̃ κατευοδουμένω̨ ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ αὐτου̃ ἐν ἀνθρώπω̨ ποιου̃ντι παρανομίας

^36:8 παυ̃σαι ἀπὸ ὀργη̃ς καὶ ἐγκατάλιπε θυμόν μὴ παραζήλου ὥστε πονηρεύεσθαι

^36:9 ὅτι οἱ πονηρευόμενοι ἐξολεθρευθήσονται οἱ δὲ ὑπομένοντες τὸν κύριον αὐτοὶ κληρονομήσουσιν γη̃ν

^36:10 καὶ ἔτι ὀλίγον καὶ οὐ μὴ ὑπάρξη̨ ὁ ἁμαρτωλός καὶ ζητήσεις τὸν τόπον αὐτου̃ καὶ οὐ μὴ εὕρη̨ς

^36:11 οἱ δὲ πραει̃ς κληρονομήσουσιν γη̃ν καὶ κατατρυφήσουσιν ἐπὶ πλήθει εἰρήνης

^36:12 παρατηρήσεται ὁ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον καὶ βρύξει ἐπ' αὐτὸν τοὺς ὀδόντας αὐτου̃

^36:13 ὁ δὲ κύριος ἐκγελάσεται αὐτόν ὅτι προβλέπει ὅτι ἥξει ἡ ἡμέρα αὐτου̃

^36:14 ῥομφαίαν ἐσπάσαντο οἱ ἁμαρτωλοί ἐνέτειναν τόξον αὐτω̃ν του̃ καταβαλει̃ν πτωχὸν καὶ πένητα του̃ σφάξαι τοὺς εὐθει̃ς τη̨̃ καρδία̨

^36:15 ἡ ῥομφαία αὐτω̃ν εἰσέλθοι εἰς τὴν καρδίαν αὐτω̃ν καὶ τὰ τόξα αὐτω̃ν συντριβείησαν

^36:16 κρει̃σσον ὀλίγον τω̨̃ δικαίω̨ ὑπὲρ πλου̃τον ἁμαρτωλω̃ν πολύν

^36:17 ὅτι βραχίονες ἁμαρτωλω̃ν συντριβήσονται ὑποστηρίζει δὲ τοὺς δικαίους κύριος

^36:18 γινώσκει κύριος τὰς ὁδοὺς τω̃ν ἀμώμων καὶ ἡ κληρονομία αὐτω̃ν εἰς τὸν αἰω̃να ἔσται

^36:19 οὐ καταισχυνθήσονται ἐν καιρω̨̃ πονηρω̨̃ καὶ ἐν ἡμέραις λιμου̃ χορτασθήσονται

^36:20 ὅτι οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπολου̃νται οἱ δὲ ἐχθροὶ του̃ κυρίου ἅμα τω̨̃ δοξασθη̃ναι αὐτοὺς καὶ ὑψωθη̃ναι ἐκλιπόντες ὡσεὶ καπνὸς ἐξέλιπον

^36:21 δανείζεται ὁ ἁμαρτωλὸς καὶ οὐκ ἀποτείσει ὁ δὲ δίκαιος οἰκτίρει καὶ διδοι̃

^36:22 ὅτι οἱ εὐλογου̃ντες αὐτὸν κληρονομήσουσι γη̃ν οἱ δὲ καταρώμενοι αὐτὸν ἐξολεθρευθήσονται

^36:23 παρὰ κυρίου τὰ διαβήματα ἀνθρώπου κατευθύνεται καὶ τὴν ὁδὸν αὐτου̃ θελήσει

^36:24 ὅταν πέση̨ οὐ καταραχθήσεται ὅτι κύριος ἀντιστηρίζει χει̃ρα αὐτου̃

^36:25 νεώτερος ἐγενόμην καὶ γὰρ ἐγήρασα καὶ οὐκ εἰ̃δον δίκαιον ἐγκαταλελειμμένον οὐδὲ τὸ σπέρμα αὐτου̃ ζητου̃ν ἄρτους

^36:26 ὅλην τὴν ἡμέραν ἐλεα̨̃ καὶ δανείζει καὶ τὸ σπέρμα αὐτου̃ εἰς εὐλογίαν ἔσται

^36:27 ἔκκλινον ἀπὸ κακου̃ καὶ ποίησον ἀγαθὸν καὶ κατασκήνου εἰς αἰω̃να αἰω̃νος

^36:28 ὅτι κύριος ἀγαπα̨̃ κρίσιν καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει τοὺς ὁσίους αὐτου̃ εἰς τὸν αἰω̃να φυλαχθήσονται ἄνομοι δὲ ἐκδιωχθήσονται καὶ σπέρμα ἀσεβω̃ν ἐξολεθρευθήσεται

^36:29 δίκαιοι δὲ κληρονομήσουσι γη̃ν καὶ κατασκηνώσουσιν εἰς αἰω̃να αἰω̃νος ἐπ' αὐτη̃ς

^36:30 στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν καὶ ἡ γλω̃σσα αὐτου̃ λαλήσει κρίσιν

^36:31 ὁ νόμος του̃ θεου̃ αὐτου̃ ἐν καρδία̨ αὐτου̃ καὶ οὐχ ὑποσκελισθήσεται τὰ διαβήματα αὐτου̃

^36:32 κατανοει̃ ὁ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον καὶ ζητει̃ του̃ θανατω̃σαι αὐτόν

^36:33 ὁ δὲ κύριος οὐ μὴ ἐγκαταλίπη̨ αὐτὸν εἰς τὰς χει̃ρας αὐτου̃ οὐδὲ μὴ καταδικάσηται αὐτόν ὅταν κρίνηται αὐτω̨̃

^36:34 ὑπόμεινον τὸν κύριον καὶ φύλαξον τὴν ὁδὸν αὐτου̃ καὶ ὑψώσει σε του̃ κατακληρονομη̃σαι γη̃ν ἐν τω̨̃ ἐξολεθρεύεσθαι ἁμαρτωλοὺς ὄψη̨

^36:35 εἰ̃δον ἀσεβη̃ ὑπερυψούμενον καὶ ἐπαιρόμενον ὡς τὰς κέδρους του̃ Λιβάνου

^36:36 καὶ παρη̃λθον καὶ ἰδοὺ οὐκ ἠ̃ν καὶ ἐζήτησα αὐτόν καὶ οὐχ εὑρέθη ὁ τόπος αὐτου̃

^36:37 φύλασσε ἀκακίαν καὶ ἰδὲ εὐθύτητα ὅτι ἔστιν ἐγκατάλειμμα ἀνθρώπω̨ εἰρηνικω̨̃

^36:38 οἱ δὲ παράνομοι ἐξολεθρευθήσονται ἐπὶ τὸ αὐτό τὰ ἐγκαταλείμματα τω̃ν ἀσεβω̃ν ἐξολεθρευθήσονται

^36:39 σωτηρία δὲ τω̃ν δικαίων παρὰ κυρίου καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτω̃ν ἐστιν ἐν καιρω̨̃ θλίψεως

^36:40 καὶ βοηθήσει αὐτοι̃ς κύριος καὶ ῥύσεται αὐτοὺς καὶ ἐξελει̃ται αὐτοὺς ἐξ ἁμαρτωλω̃ν καὶ σώσει αὐτούς ὅτι ἤλπισαν ἐπ' αὐτόν

^37:1 ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ εἰς ἀνάμνησιν περὶ σαββάτου

^37:2 κύριε μὴ τω̨̃ θυμω̨̃ σου ἐλέγξη̨ς με μηδὲ τη̨̃ ὀργη̨̃ σου παιδεύση̨ς με

^37:3 ὅτι τὰ βέλη σου ἐνεπάγησάν μοι καὶ ἐπεστήρισας ἐπ' ἐμὲ τὴν χει̃ρά σου

^37:4 οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τη̨̃ σαρκί μου ἀπὸ προσώπου τη̃ς ὀργη̃ς σου οὐκ ἔστιν εἰρήνη τοι̃ς ὀστέοις μου ἀπὸ προσώπου τω̃ν ἁμαρτιω̃ν μου

^37:5 ὅτι αἱ ἀνομίαι μου ὑπερη̃ραν τὴν κεφαλήν μου ὡσεὶ φορτίον βαρὺ ἐβαρύνθησαν ἐπ' ἐμέ

^37:6 προσώζεσαν καὶ ἐσάπησαν οἱ μώλωπές μου ἀπὸ προσώπου τη̃ς ἀφροσύνης μου

^37:7 ἐταλαιπώρησα καὶ κατεκάμφθην ἕως τέλους ὅλην τὴν ἡμέραν σκυθρωπάζων ἐπορευόμην

^37:8 ὅτι αἱ ψύαι μου ἐπλήσθησαν ἐμπαιγμω̃ν καὶ οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τη̨̃ σαρκί μου

^37:9 ἐκακώθην καὶ ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα ὠρυόμην ἀπὸ στεναγμου̃ τη̃ς καρδίας μου

^37:10 κύριε ἐναντίον σου πα̃σα ἡ ἐπιθυμία μου καὶ ὁ στεναγμός μου ἀπὸ σου̃ οὐκ ἐκρύβη

^37:11 ἡ καρδία μου ἐταράχθη ἐγκατέλιπέν με ἡ ἰσχύς μου καὶ τὸ φω̃ς τω̃ν ὀφθαλμω̃ν μου καὶ αὐτὸ οὐκ ἔστιν μετ' ἐμου̃

^37:12 οἱ φίλοι μου καὶ οἱ πλησίον μου ἐξ ἐναντίας μου ἤγγισαν καὶ ἔστησαν καὶ οἱ ἔγγιστά μου ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν

^37:13 καὶ ἐξεβιάσαντο οἱ ζητου̃ντες τὴν ψυχήν μου καὶ οἱ ζητου̃ντες τὰ κακά μοι ἐλάλησαν ματαιότητας καὶ δολιότητας ὅλην τὴν ἡμέραν ἐμελέτησαν

^37:14 ἐγὼ δὲ ὡσεὶ κωφὸς οὐκ ἤκουον καὶ ὡσεὶ ἄλαλος οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα αὐτου̃

^37:15 καὶ ἐγενόμην ὡσεὶ ἄνθρωπος οὐκ ἀκούων καὶ οὐκ ἔχων ἐν τω̨̃ στόματι αὐτου̃ ἐλεγμούς

^37:16 ὅτι ἐπὶ σοί κύριε ἤλπισα σὺ εἰσακούση̨ κύριε ὁ θεός μου

^37:17 ὅτι εἰ̃πα μήποτε ἐπιχαρω̃σίν μοι οἱ ἐχθροί μου καὶ ἐν τω̨̃ σαλευθη̃ναι πόδας μου ἐπ' ἐμὲ ἐμεγαλορρημόνησαν

^37:18 ὅτι ἐγὼ εἰς μάστιγας ἕτοιμος καὶ ἡ ἀλγηδών μου ἐνώπιόν μου διὰ παντός

^37:19 ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ ἀναγγελω̃ καὶ μεριμνήσω ὑπὲρ τη̃ς ἁμαρτίας μου

^37:20 οἱ δὲ ἐχθροί μου ζω̃σιν καὶ κεκραταίωνται ὑπὲρ ἐμέ καὶ ἐπληθύνθησαν οἱ μισου̃ντές με ἀδίκως

^37:21 οἱ ἀνταποδιδόντες κακὰ ἀντὶ ἀγαθω̃ν ἐνδιέβαλλόν με ἐπεὶ κατεδίωκον δικαιοσύνην καὶ ἀπέρριψάν με τὸν ἀγαπητὸν ὡσεὶ νεκρὸν ἐβδελυγμένον

^37:22 μὴ ἐγκαταλίπη̨ς με κύριε ὁ θεός μου μὴ ἀποστη̨̃ς ἀπ' ἐμου̃

^37:23 πρόσχες εἰς τὴν βοήθειάν μου κύριε τη̃ς σωτηρίας μου

^38:1 εἰς τὸ τέλος τω̨̃ Ιδιθουν ὠ̨δὴ τω̨̃ Δαυιδ

^38:2 εἰ̃πα φυλάξω τὰς ὁδούς μου του̃ μὴ ἁμαρτάνειν ἐν γλώσση̨ μου ἐθέμην τω̨̃ στόματί μου φυλακὴν ἐν τω̨̃ συστη̃ναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐναντίον μου

^38:3 ἐκωφώθην καὶ ἐταπεινώθην καὶ ἐσίγησα ἐξ ἀγαθω̃ν καὶ τὸ ἄλγημά μου ἀνεκαινίσθη

^38:4 ἐθερμάνθη ἡ καρδία μου ἐντός μου καὶ ἐν τη̨̃ μελέτη̨ μου ἐκκαυθήσεται πυ̃ρ ἐλάλησα ἐν γλώσση̨ μου

^38:5 γνώρισόν μοι κύριε τὸ πέρας μου καὶ τὸν ἀριθμὸν τω̃ν ἡμερω̃ν μου τίς ἐστιν ἵνα γνω̃ τί ὑστερω̃ ἐγώ

^38:6 ἰδοὺ παλαιστὰς ἔθου τὰς ἡμέρας μου καὶ ἡ ὑπόστασίς μου ὡσεὶ οὐθὲν ἐνώπιόν σου πλὴν τὰ σύμπαντα ματαιότης πα̃ς ἄνθρωπος ζω̃ν διάψαλμα

^38:7 μέντοιγε ἐν εἰκόνι διαπορεύεται ἄνθρωπος πλὴν μάτην ταράσσονται θησαυρίζει καὶ οὐ γινώσκει τίνι συνάξει αὐτά

^38:8 καὶ νυ̃ν τίς ἡ ὑπομονή μου οὐχὶ ὁ κύριος καὶ ἡ ὑπόστασίς μου παρὰ σου̃ ἐστιν

^38:9 ἀπὸ πασω̃ν τω̃ν ἀνομιω̃ν μου ῥυ̃σαί με ὄνειδος ἄφρονι ἔδωκάς με

^38:10 ἐκωφώθην καὶ οὐκ ἤνοιξα τὸ στόμα μου ὅτι σὺ εἰ̃ ὁ ποιήσας με

^38:11 ἀπόστησον ἀπ' ἐμου̃ τὰς μάστιγάς σου ἀπὸ τη̃ς ἰσχύος τη̃ς χειρός σου ἐγὼ ἐξέλιπον

^38:12 ἐν ἐλεγμοι̃ς ὑπὲρ ἀνομίας ἐπαίδευσας ἄνθρωπον καὶ ἐξέτηξας ὡς ἀράχνην τὴν ψυχὴν αὐτου̃ πλὴν μάτην ταράσσεται πα̃ς ἄνθρωπος διάψαλμα

^38:13 εἰσάκουσον τη̃ς προσευχη̃ς μου κύριε καὶ τη̃ς δεήσεώς μου ἐνώτισαι τω̃ν δακρύων μου μὴ παρασιωπήση̨ς ὅτι πάροικος ἐγώ εἰμι παρὰ σοὶ καὶ παρεπίδημος καθὼς πάντες οἱ πατέρες μου

^38:14 ἄνες μοι ἵνα ἀναψύξω πρὸ του̃ με ἀπελθει̃ν καὶ οὐκέτι μὴ ὑπάρξω

^39:1 εἰς τὸ τέλος τω̨̃ Δαυιδ ψαλμός

^39:2 ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν κύριον καὶ προσέσχεν μοι καὶ εἰσήκουσεν τη̃ς δεήσεώς μου

^39:3 καὶ ἀνήγαγέν με ἐκ λάκκου ταλαιπωρίας καὶ ἀπὸ πηλου̃ ἰλύος καὶ ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου καὶ κατηύθυνεν τὰ διαβήματά μου

^39:4 καὶ ἐνέβαλεν εἰς τὸ στόμα μου ἀ̨̃σμα καινόν ὕμνον τω̨̃ θεω̨̃ ἡμω̃ν ὄψονται πολλοὶ καὶ φοβηθήσονται καὶ ἐλπιου̃σιν ἐπὶ κύριον

^39:5 μακάριος ἀνήρ οὑ̃ ἐστιν τὸ ὄνομα κυρίου ἐλπὶς αὐτου̃ καὶ οὐκ ἐνέβλεψεν εἰς ματαιότητας καὶ μανίας ψευδει̃ς

^39:6 πολλὰ ἐποίησας σύ κύριε ὁ θεός μου τὰ θαυμάσιά σου καὶ τοι̃ς διαλογισμοι̃ς σου οὐκ ἔστιν τίς ὁμοιωθήσεταί σοι ἀπήγγειλα καὶ ἐλάλησα ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ ἀριθμόν

^39:7 θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας ὠτία δὲ κατηρτίσω μοι ὁλοκαύτωμα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ἤ̨τησας

^39:8 τότε εἰ̃πον ἰδοὺ ἥκω ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμου̃

^39:9 του̃ ποιη̃σαι τὸ θέλημά σου ὁ θεός μου ἐβουλήθην καὶ τὸν νόμον σου ἐν μέσω̨ τη̃ς κοιλίας μου

^39:10 εὐηγγελισάμην δικαιοσύνην ἐν ἐκκλησία̨ μεγάλη̨ ἰδοὺ τὰ χείλη μου οὐ μὴ κωλύσω κύριε σὺ ἔγνως

^39:11 τὴν δικαιοσύνην σου οὐκ ἔκρυψα ἐν τη̨̃ καρδία̨ μου τὴν ἀλήθειάν σου καὶ τὸ σωτήριόν σου εἰ̃πα οὐκ ἔκρυψα τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἀπὸ συναγωγη̃ς πολλη̃ς

^39:12 σὺ δέ κύριε μὴ μακρύνης τοὺς οἰκτιρμούς σου ἀπ' ἐμου̃ τὸ ἔλεός σου καὶ ἡ ἀλήθειά σου διὰ παντὸς ἀντελάβοντό μου

^39:13 ὅτι περιέσχον με κακά ὡ̃ν οὐκ ἔστιν ἀριθμός κατέλαβόν με αἱ ἀνομίαι μου καὶ οὐκ ἠδυνήθην του̃ βλέπειν ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ τὰς τρίχας τη̃ς κεφαλη̃ς μου καὶ ἡ καρδία μου ἐγκατέλιπέν με

^39:14 εὐδόκησον κύριε του̃ ῥύσασθαί με κύριε εἰς τὸ βοηθη̃σαί μοι πρόσχες

^39:15 καταισχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ζητου̃ντες τὴν ψυχήν μου του̃ ἐξα̃ραι αὐτήν ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ ἐντραπείησαν οἱ θέλοντές μοι κακά

^39:16 κομισάσθωσαν παραχρη̃μα αἰσχύνην αὐτω̃ν οἱ λέγοντές μοι εὐ̃γε εὐ̃γε

^39:17 ἀγαλλιάσαιντο καὶ εὐφρανθείησαν ἐπὶ σοὶ πάντες οἱ ζητου̃ντές σε κύριε καὶ εἰπάτωσαν διὰ παντός μεγαλυνθήτω ὁ κύριος οἱ ἀγαπω̃ντες τὸ σωτήριόν σου

^39:18 ἐγὼ δὲ πτωχός εἰμι καὶ πένης κύριος φροντιει̃ μου βοηθός μου καὶ ὑπερασπιστής μου σὺ εἰ̃ ὁ θεός μου μὴ χρονίση̨ς

^40:1 εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^40:2 μακάριος ὁ συνίων ἐπὶ πτωχὸν καὶ πένητα ἐν ἡμέρα̨ πονηρα̨̃ ῥύσεται αὐτὸν ὁ κύριος

^40:3 κύριος διαφυλάξαι αὐτὸν καὶ ζήσαι αὐτὸν καὶ μακαρίσαι αὐτὸν ἐν τη̨̃ γη̨̃ καὶ μὴ παραδώ̨η αὐτὸν εἰς χει̃ρας ἐχθρου̃ αὐτου̃

^40:4 κύριος βοηθήσαι αὐτω̨̃ ἐπὶ κλίνης ὀδύνης αὐτου̃ ὅλην τὴν κοίτην αὐτου̃ ἔστρεψας ἐν τη̨̃ ἀρρωστία̨ αὐτου̃

^40:5 ἐγὼ εἰ̃πα κύριε ἐλέησόν με ἴασαι τὴν ψυχήν μου ὅτι ἥμαρτόν σοι

^40:6 οἱ ἐχθροί μου εἰ̃παν κακά μοι πότε ἀποθανει̃ται καὶ ἀπολει̃ται τὸ ὄνομα αὐτου̃

^40:7 καὶ εἰ εἰσεπορεύετο του̃ ἰδει̃ν μάτην ἐλάλει ἡ καρδία αὐτου̃ συνήγαγεν ἀνομίαν ἑαυτω̨̃ ἐξεπορεύετο ἔξω καὶ ἐλάλει

^40:8 ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατ' ἐμου̃ ἐψιθύριζον πάντες οἱ ἐχθροί μου κατ' ἐμου̃ ἐλογίζοντο κακά μοι

^40:9 λόγον παράνομον κατέθεντο κατ' ἐμου̃ μὴ ὁ κοιμώμενος οὐχὶ προσθήσει του̃ ἀναστη̃ναι

^40:10 καὶ γὰρ ὁ ἄνθρωπος τη̃ς εἰρήνης μου ἐφ' ὃν ἤλπισα ὁ ἐσθίων ἄρτους μου ἐμεγάλυνεν ἐπ' ἐμὲ πτερνισμόν

^40:11 σὺ δέ κύριε ἐλέησόν με καὶ ἀνάστησόν με καὶ ἀνταποδώσω αὐτοι̃ς

^40:12 ἐν τούτω̨ ἔγνων ὅτι τεθέληκάς με ὅτι οὐ μὴ ἐπιχαρη̨̃ ὁ ἐχθρός μου ἐπ' ἐμέ

^40:13 ἐμου̃ δὲ διὰ τὴν ἀκακίαν ἀντελάβου καὶ ἐβεβαίωσάς με ἐνώπιόν σου εἰς τὸν αἰω̃να

^40:14 εὐλογητὸς κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἀπὸ του̃ αἰω̃νος καὶ εἰς τὸν αἰω̃να γένοιτο γένοιτο

^41:1 εἰς τὸ τέλος εἰς σύνεσιν τοι̃ς υἱοι̃ς Κορε

^41:2 ὃν τρόπον ἐπιποθει̃ ἡ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τω̃ν ὑδάτων οὕτως ἐπιποθει̃ ἡ ψυχή μου πρὸς σέ ὁ θεός

^41:3 ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν θεὸν τὸν ζω̃ντα πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τω̨̃ προσώπω̨ του̃ θεου̃

^41:4 ἐγενήθη μοι τὰ δάκρυά μου ἄρτος ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τω̨̃ λέγεσθαί μοι καθ' ἑκάστην ἡμέραν που̃ ἐστιν ὁ θεός σου

^41:5 ταυ̃τα ἐμνήσθην καὶ ἐξέχεα ἐπ' ἐμὲ τὴν ψυχήν μου ὅτι διελεύσομαι ἐν τόπω̨ σκηνη̃ς θαυμαστη̃ς ἕως του̃ οἴκου του̃ θεου̃ ἐν φωνη̨̃ ἀγαλλιάσεως καὶ ἐξομολογήσεως ἤχου ἑορτάζοντος

^41:6 ἵνα τί περίλυπος εἰ̃ ψυχή καὶ ἵνα τί συνταράσσεις με ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεόν ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτω̨̃ σωτήριον του̃ προσώπου μου ὁ θεός μου

^41:7 πρὸς ἐμαυτὸν ἡ ψυχή μου ἐταράχθη διὰ του̃το μνησθήσομαί σου ἐκ γη̃ς Ιορδάνου καὶ Ερμωνιιμ ἀπὸ ὄρους μικρου̃

^41:8 ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλει̃ται εἰς φωνὴν τω̃ν καταρρακτω̃ν σου πάντες οἱ μετεωρισμοί σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπ' ἐμὲ διη̃λθον

^41:9 ἡμέρας ἐντελει̃ται κύριος τὸ ἔλεος αὐτου̃ καὶ νυκτὸς ὠ̨δὴ παρ' ἐμοί προσευχὴ τω̨̃ θεω̨̃ τη̃ς ζωη̃ς μου

^41:10 ἐρω̃ τω̨̃ θεω̨̃ ἀντιλήμπτωρ μου εἰ̃ διὰ τί μου ἐπελάθου ἵνα τί σκυθρωπάζων πορεύομαι ἐν τω̨̃ ἐκθλίβειν τὸν ἐχθρόν μου

^41:11 ἐν τω̨̃ καταθλάσαι τὰ ὀστα̃ μου ὠνείδισάν με οἱ θλίβοντές με ἐν τω̨̃ λέγειν αὐτούς μοι καθ' ἑκάστην ἡμέραν που̃ ἐστιν ὁ θεός σου

^41:12 ἵνα τί περίλυπος εἰ̃ ψυχή καὶ ἵνα τί συνταράσσεις με ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεόν ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτω̨̃ ἡ σωτηρία του̃ προσώπου μου ὁ θεός μου

^42:1 ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ κρι̃νόν με ὁ θεός καὶ δίκασον τὴν δίκην μου ἐξ ἔθνους οὐχ ὁσίου ἀπὸ ἀνθρώπου ἀδίκου καὶ δολίου ῥυ̃σαί με

^42:2 ὅτι σὺ εἰ̃ ὁ θεός κραταίωμά μου ἵνα τί ἀπώσω με καὶ ἵνα τί σκυθρωπάζων πορεύομαι ἐν τω̨̃ ἐκθλίβειν τὸν ἐχθρόν μου

^42:3 ἐξαπόστειλον τὸ φω̃ς σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου αὐτά με ὡδήγησαν καὶ ἤγαγόν με εἰς ὄρος ἅγιόν σου καὶ εἰς τὰ σκηνώματά σου

^42:4 καὶ εἰσελεύσομαι πρὸς τὸ θυσιαστήριον του̃ θεου̃ πρὸς τὸν θεὸν τὸν εὐφραίνοντα τὴν νεότητά μου ἐξομολογήσομαί σοι ἐν κιθάρα̨ ὁ θεὸς ὁ θεός μου

^42:5 ἵνα τί περίλυπος εἰ̃ ψυχή καὶ ἵνα τί συνταράσσεις με ἔλπισον ἐπὶ τὸν θεόν ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτω̨̃ σωτήριον του̃ προσώπου μου ὁ θεός μου

^43:1 εἰς τὸ τέλος τοι̃ς υἱοι̃ς Κορε εἰς σύνεσιν ψαλμός

^43:2 ὁ θεός ἐν τοι̃ς ὠσὶν ἡμω̃ν ἠκούσαμεν οἱ πατέρες ἡμω̃ν ἀνήγγειλαν ἡμι̃ν ἔργον ὃ εἰργάσω ἐν ται̃ς ἡμέραις αὐτω̃ν ἐν ἡμέραις ἀρχαίαις

^43:3 ἡ χείρ σου ἔθνη ἐξωλέθρευσεν καὶ κατεφύτευσας αὐτούς ἐκάκωσας λαοὺς καὶ ἐξέβαλες αὐτούς

^43:4 οὐ γὰρ ἐν τη̨̃ ῥομφαία̨ αὐτω̃ν ἐκληρονόμησαν γη̃ν καὶ ὁ βραχίων αὐτω̃ν οὐκ ἔσωσεν αὐτούς ἀλλ' ἡ δεξιά σου καὶ ὁ βραχίων σου καὶ ὁ φωτισμὸς του̃ προσώπου σου ὅτι εὐδόκησας ἐν αὐτοι̃ς

^43:5 σὺ εἰ̃ αὐτὸς ὁ βασιλεύς μου καὶ ὁ θεός μου ὁ ἐντελλόμενος τὰς σωτηρίας Ιακωβ

^43:6 ἐν σοὶ τοὺς ἐχθροὺς ἡμω̃ν κερατιου̃μεν καὶ ἐν τω̨̃ ὀνόματί σου ἐξουθενώσομεν τοὺς ἐπανιστανομένους ἡμι̃ν

^43:7 οὐ γὰρ ἐπὶ τω̨̃ τόξω̨ μου ἐλπιω̃ καὶ ἡ ῥομφαία μου οὐ σώσει με

^43:8 ἔσωσας γὰρ ἡμα̃ς ἐκ τω̃ν θλιβόντων ἡμα̃ς καὶ τοὺς μισου̃ντας ἡμα̃ς κατή̨σχυνας

^43:9 ἐν τω̨̃ θεω̨̃ ἐπαινεσθησόμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ἐν τω̨̃ ὀνόματί σου ἐξομολογησόμεθα εἰς τὸν αἰω̃να διάψαλμα

^43:10 νυνὶ δὲ ἀπώσω καὶ κατή̨σχυνας ἡμα̃ς καὶ οὐκ ἐξελεύση̨ ἐν ται̃ς δυνάμεσιν ἡμω̃ν

^43:11 ἀπέστρεψας ἡμα̃ς εἰς τὰ ὀπίσω παρὰ τοὺς ἐχθροὺς ἡμω̃ν καὶ οἱ μισου̃ντες ἡμα̃ς διήρπαζον ἑαυτοι̃ς

^43:12 ἔδωκας ἡμα̃ς ὡς πρόβατα βρώσεως καὶ ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν διέσπειρας ἡμα̃ς

^43:13 ἀπέδου τὸν λαόν σου ἄνευ τιμη̃ς καὶ οὐκ ἠ̃ν πλη̃θος ἐν τοι̃ς ἀλλάγμασιν αὐτω̃ν

^43:14 ἔθου ἡμα̃ς ὄνειδος τοι̃ς γείτοσιν ἡμω̃ν μυκτηρισμὸν καὶ καταγέλωτα τοι̃ς κύκλω̨ ἡμω̃ν

^43:15 ἔθου ἡμα̃ς εἰς παραβολὴν ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν κίνησιν κεφαλη̃ς ἐν τοι̃ς λαοι̃ς

^43:16 ὅλην τὴν ἡμέραν ἡ ἐντροπή μου κατεναντίον μού ἐστιν καὶ ἡ αἰσχύνη του̃ προσώπου μου ἐκάλυψέν με

^43:17 ἀπὸ φωνη̃ς ὀνειδίζοντος καὶ παραλαλου̃ντος ἀπὸ προσώπου ἐχθρου̃ καὶ ἐκδιώκοντος

^43:18 ταυ̃τα πάντα ἠ̃λθεν ἐφ' ἡμα̃ς καὶ οὐκ ἐπελαθόμεθά σου καὶ οὐκ ἠδικήσαμεν ἐν διαθήκη̨ σου

^43:19 καὶ οὐκ ἀπέστη εἰς τὰ ὀπίσω ἡ καρδία ἡμω̃ν καὶ ἐξέκλινας τὰς τρίβους ἡμω̃ν ἀπὸ τη̃ς ὁδου̃ σου

^43:20 ὅτι ἐταπείνωσας ἡμα̃ς ἐν τόπω̨ κακώσεως καὶ ἐπεκάλυψεν ἡμα̃ς σκιὰ θανάτου

^43:21 εἰ ἐπελαθόμεθα του̃ ὀνόματος του̃ θεου̃ ἡμω̃ν καὶ εἰ διεπετάσαμεν χει̃ρας ἡμω̃ν πρὸς θεὸν ἀλλότριον

^43:22 οὐχὶ ὁ θεὸς ἐκζητήσει ταυ̃τα αὐτὸς γὰρ γινώσκει τὰ κρύφια τη̃ς καρδίας

^43:23 ὅτι ἕνεκα σου̃ θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγη̃ς

^43:24 ἐξεγέρθητι ἵνα τί ὑπνοι̃ς κύριε ἀνάστηθι καὶ μὴ ἀπώση̨ εἰς τέλος

^43:25 ἵνα τί τὸ πρόσωπόν σου ἀποστρέφεις ἐπιλανθάνη̨ τη̃ς πτωχείας ἡμω̃ν καὶ τη̃ς θλίψεως ἡμω̃ν

^43:26 ὅτι ἐταπεινώθη εἰς χου̃ν ἡ ψυχὴ ἡμω̃ν ἐκολλήθη εἰς γη̃ν ἡ γαστὴρ ἡμω̃ν

^43:27 ἀνάστα κύριε βοήθησον ἡμι̃ν καὶ λύτρωσαι ἡμα̃ς ἕνεκεν του̃ ὀνόματός σου

^44:1 εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τω̃ν ἀλλοιωθησομένων τοι̃ς υἱοι̃ς Κορε εἰς σύνεσιν ὠ̨δὴ ὑπὲρ του̃ ἀγαπητου̃

^44:2 ἐξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν λέγω ἐγὼ τὰ ἔργα μου τω̨̃ βασιλει̃ ἡ γλω̃σσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου

^44:3 ὡραι̃ος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τω̃ν ἀνθρώπων ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσίν σου διὰ του̃το εὐλόγησέν σε ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰω̃να

^44:4 περίζωσαι τὴν ῥομφαίαν σου ἐπὶ τὸν μηρόν σου δυνατέ τη̨̃ ὡραιότητί σου καὶ τω̨̃ κάλλει σου

^44:5 καὶ ἔντεινον καὶ κατευοδου̃ καὶ βασίλευε ἕνεκεν ἀληθείας καὶ πραΰτητος καὶ δικαιοσύνης καὶ ὁδηγήσει σε θαυμαστω̃ς ἡ δεξιά σου

^44:6 τὰ βέλη σου ἠκονημένα δυνατέ λαοὶ ὑποκάτω σου πεσου̃νται ἐν καρδία̨ τω̃ν ἐχθρω̃ν του̃ βασιλέως

^44:7 ὁ θρόνος σου ὁ θεός εἰς τὸν αἰω̃να του̃ αἰω̃νος ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τη̃ς βασιλείας σου

^44:8 ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν διὰ του̃το ἔχρισέν σε ὁ θεὸς ὁ θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου

^44:9 σμύρνα καὶ στακτὴ καὶ κασία ἀπὸ τω̃ν ἱματίων σου ἀπὸ βάρεων ἐλεφαντίνων ἐξ ὡ̃ν ηὔφρανάν σε

^44:10 θυγατέρες βασιλέων ἐν τη̨̃ τιμη̨̃ σου παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιω̃ν σου ἐν ἱματισμω̨̃ διαχρύσω̨ περιβεβλημένη πεποικιλμένη

^44:11 ἄκουσον θύγατερ καὶ ἰδὲ καὶ κλι̃νον τὸ οὐ̃ς σου καὶ ἐπιλάθου του̃ λαου̃ σου καὶ του̃ οἴκου του̃ πατρός σου

^44:12 ὅτι ἐπεθύμησεν ὁ βασιλεὺς του̃ κάλλους σου ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ κύριός σου

^44:13 καὶ προσκυνήσουσιν αὐτω̨̃ θυγατέρες Τύρου ἐν δώροις τὸ πρόσωπόν σου λιτανεύσουσιν οἱ πλούσιοι του̃ λαου̃

^44:14 πα̃σα ἡ δόξα αὐτη̃ς θυγατρὸς βασιλέως ἔσωθεν ἐν κροσσωτοι̃ς χρυσοι̃ς περιβεβλημένη πεποικιλμένη

^44:15 ἀπενεχθήσονται τω̨̃ βασιλει̃ παρθένοι ὀπίσω αὐτη̃ς αἱ πλησίον αὐτη̃ς ἀπενεχθήσονταί σοι

^44:16 ἀπενεχθήσονται ἐν εὐφροσύνη̨ καὶ ἀγαλλιάσει ἀχθήσονται εἰς ναὸν βασιλέως

^44:17 ἀντὶ τω̃ν πατέρων σου ἐγενήθησάν σοι υἱοί καταστήσεις αὐτοὺς ἄρχοντας ἐπὶ πα̃σαν τὴν γη̃ν

^44:18 μνησθήσονται του̃ ὀνόματός σου ἐν πάση̨ γενεα̨̃ καὶ γενεα̨̃ διὰ του̃το λαοὶ ἐξομολογήσονταί σοι εἰς τὸν αἰω̃να καὶ εἰς τὸν αἰω̃να του̃ αἰω̃νος

^45:1 εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τω̃ν υἱω̃ν Κορε ὑπὲρ τω̃ν κρυφίων ψαλμός

^45:2 ὁ θεὸς ἡμω̃ν καταφυγὴ καὶ δύναμις βοηθὸς ἐν θλίψεσιν ται̃ς εὑρούσαις ἡμα̃ς σφόδρα

^45:3 διὰ του̃το οὐ φοβηθησόμεθα ἐν τω̨̃ ταράσσεσθαι τὴν γη̃ν καὶ μετατίθεσθαι ὄρη ἐν καρδίαις θαλασσω̃ν

^45:4 ἤχησαν καὶ ἐταράχθησαν τὰ ὕδατα αὐτω̃ν ἐταράχθησαν τὰ ὄρη ἐν τη̨̃ κραταιότητι αὐτου̃ διάψαλμα

^45:5 του̃ ποταμου̃ τὰ ὁρμήματα εὐφραίνουσιν τὴν πόλιν του̃ θεου̃ ἡγίασεν τὸ σκήνωμα αὐτου̃ ὁ ὕψιστος

^45:6 ὁ θεὸς ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς οὐ σαλευθήσεται βοηθήσει αὐτη̨̃ ὁ θεὸς τὸ πρὸς πρωί

^45:7 ἐταράχθησαν ἔθνη ἔκλιναν βασιλει̃αι ἔδωκεν φωνὴν αὐτου̃ ἐσαλεύθη ἡ γη̃

^45:8 κύριος τω̃ν δυνάμεων μεθ' ἡμω̃ν ἀντιλήμπτωρ ἡμω̃ν ὁ θεὸς Ιακωβ διάψαλμα

^45:9 δευ̃τε ἴδετε τὰ ἔργα κυρίου ἃ ἔθετο τέρατα ἐπὶ τη̃ς γη̃ς

^45:10 ἀνταναιρω̃ν πολέμους μέχρι τω̃ν περάτων τη̃ς γη̃ς τόξον συντρίψει καὶ συγκλάσει ὅπλον καὶ θυρεοὺς κατακαύσει ἐν πυρί

^45:11 σχολάσατε καὶ γνω̃τε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ θεός ὑψωθήσομαι ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν ὑψωθήσομαι ἐν τη̨̃ γη̨̃

^45:12 κύριος τω̃ν δυνάμεων μεθ' ἡμω̃ν ἀντιλήμπτωρ ἡμω̃ν ὁ θεὸς Ιακωβ

^46:1 εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τω̃ν υἱω̃ν Κορε ψαλμός

^46:2 πάντα τὰ ἔθνη κροτήσατε χει̃ρας ἀλαλάξατε τω̨̃ θεω̨̃ ἐν φωνη̨̃ ἀγαλλιάσεως

^46:3 ὅτι κύριος ὕψιστος φοβερός βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πα̃σαν τὴν γη̃ν

^46:4 ὑπέταξεν λαοὺς ἡμι̃ν καὶ ἔθνη ὑπὸ τοὺς πόδας ἡμω̃ν

^46:5 ἐξελέξατο ἡμι̃ν τὴν κληρονομίαν αὐτου̃ τὴν καλλονὴν Ιακωβ ἣν ἠγάπησεν διάψαλμα

^46:6 ἀνέβη ὁ θεὸς ἐν ἀλαλαγμω̨̃ κύριος ἐν φωνη̨̃ σάλπιγγος

^46:7 ψάλατε τω̨̃ θεω̨̃ ἡμω̃ν ψάλατε ψάλατε τω̨̃ βασιλει̃ ἡμω̃ν ψάλατε

^46:8 ὅτι βασιλεὺς πάσης τη̃ς γη̃ς ὁ θεός ψάλατε συνετω̃ς

^46:9 ἐβασίλευσεν ὁ θεὸς ἐπὶ τὰ ἔθνη ὁ θεὸς κάθηται ἐπὶ θρόνου ἁγίου αὐτου̃

^46:10 ἄρχοντες λαω̃ν συνήχθησαν μετὰ του̃ θεου̃ Αβρααμ ὅτι του̃ θεου̃ οἱ κραταιοὶ τη̃ς γη̃ς σφόδρα ἐπήρθησαν

^47:1 ψαλμὸς ὠ̨δη̃ς τοι̃ς υἱοι̃ς Κορε δευτέρα̨ σαββάτου

^47:2 μέγας κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα ἐν πόλει του̃ θεου̃ ἡμω̃ν ὄρει ἁγίω̨ αὐτου̃

^47:3 εὐ̃ ῥιζω̃ν ἀγαλλιάματι πάσης τη̃ς γη̃ς ὄρη Σιων τὰ πλευρὰ του̃ βορρα̃ ἡ πόλις του̃ βασιλέως του̃ μεγάλου

^47:4 ὁ θεὸς ἐν ται̃ς βάρεσιν αὐτη̃ς γινώσκεται ὅταν ἀντιλαμβάνηται αὐτη̃ς

^47:5 ὅτι ἰδοὺ οἱ βασιλει̃ς συνήχθησαν ἤλθοσαν ἐπὶ τὸ αὐτό

^47:6 αὐτοὶ ἰδόντες οὕτως ἐθαύμασαν ἐταράχθησαν ἐσαλεύθησαν

^47:7 τρόμος ἐπελάβετο αὐτω̃ν ἐκει̃ ὠδι̃νες ὡς τικτούσης

^47:8 ἐν πνεύματι βιαίω̨ συντρίψεις πλοι̃α Θαρσις

^47:9 καθάπερ ἠκούσαμεν οὕτως εἴδομεν ἐν πόλει κυρίου τω̃ν δυνάμεων ἐν πόλει του̃ θεου̃ ἡμω̃ν ὁ θεὸς ἐθεμελίωσεν αὐτὴν εἰς τὸν αἰω̃να διάψαλμα

^47:10 ὑπελάβομεν ὁ θεός τὸ ἔλεός σου ἐν μέσω̨ του̃ ναου̃ σου

^47:11 κατὰ τὸ ὄνομά σου ὁ θεός οὕτως καὶ ἡ αἴνεσίς σου ἐπὶ τὰ πέρατα τη̃ς γη̃ς δικαιοσύνης πλήρης ἡ δεξιά σου

^47:12 εὐφρανθήτω τὸ ὄρος Σιων ἀγαλλιάσθωσαν αἱ θυγατέρες τη̃ς Ιουδαίας ἕνεκεν τω̃ν κριμάτων σου κύριε

^47:13 κυκλώσατε Σιων καὶ περιλάβετε αὐτήν διηγήσασθε ἐν τοι̃ς πύργοις αὐτη̃ς

^47:14 θέσθε τὰς καρδίας ὑμω̃ν εἰς τὴν δύναμιν αὐτη̃ς καὶ καταδιέλεσθε τὰς βάρεις αὐτη̃ς ὅπως ἂν διηγήσησθε εἰς γενεὰν ἑτέραν

^47:15 ὅτι οὑ̃τός ἐστιν ὁ θεὸς ὁ θεὸς ἡμω̃ν εἰς τὸν αἰω̃να καὶ εἰς τὸν αἰω̃να του̃ αἰω̃νος αὐτὸς ποιμανει̃ ἡμα̃ς εἰς τοὺς αἰω̃νας

^48:1 εἰς τὸ τέλος τοι̃ς υἱοι̃ς Κορε ψαλμός

^48:2 ἀκούσατε ταυ̃τα πάντα τὰ ἔθνη ἐνωτίσασθε πάντες οἱ κατοικου̃ντες τὴν οἰκουμένην

^48:3 οἵ τε γηγενει̃ς καὶ οἱ υἱοὶ τω̃ν ἀνθρώπων ἐπὶ τὸ αὐτὸ πλούσιος καὶ πένης

^48:4 τὸ στόμα μου λαλήσει σοφίαν καὶ ἡ μελέτη τη̃ς καρδίας μου σύνεσιν

^48:5 κλινω̃ εἰς παραβολὴν τὸ οὐ̃ς μου ἀνοίξω ἐν ψαλτηρίω̨ τὸ πρόβλημά μου

^48:6 ἵνα τί φοβου̃μαι ἐν ἡμέρα̨ πονηρα̨̃ ἡ ἀνομία τη̃ς πτέρνης μου κυκλώσει με

^48:7 οἱ πεποιθότες ἐπὶ τη̨̃ δυνάμει αὐτω̃ν καὶ ἐπὶ τω̨̃ πλήθει του̃ πλούτου αὐτω̃ν καυχώμενοι

^48:8 ἀδελφὸς οὐ λυτρου̃ται λυτρώσεται ἄνθρωπος οὐ δώσει τω̨̃ θεω̨̃ ἐξίλασμα αὐτου̃

^48:9 καὶ τὴν τιμὴν τη̃ς λυτρώσεως τη̃ς ψυχη̃ς αὐτου̃

^48:10 καὶ ἐκόπασεν εἰς τὸν αἰω̃να καὶ ζήσεται εἰς τέλος ὅτι οὐκ ὄψεται καταφθοράν ὅταν ἴδη̨ σοφοὺς ἀποθνή̨σκοντας

^48:11 ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἄφρων καὶ ἄνους ἀπολου̃νται καὶ καταλείψουσιν ἀλλοτρίοις τὸν πλου̃τον αὐτω̃ν

^48:12 καὶ οἱ τάφοι αὐτω̃ν οἰκίαι αὐτω̃ν εἰς τὸν αἰω̃να σκηνώματα αὐτω̃ν εἰς γενεὰν καὶ γενεάν ἐπεκαλέσαντο τὰ ὀνόματα αὐτω̃ν ἐπὶ τω̃ν γαιω̃ν αὐτω̃ν

^48:13 καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμη̨̃ ὢν οὐ συνη̃κεν παρασυνεβλήθη τοι̃ς κτήνεσιν τοι̃ς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοι̃ς

^48:14 αὕτη ἡ ὁδὸς αὐτω̃ν σκάνδαλον αὐτοι̃ς καὶ μετὰ ταυ̃τα ἐν τω̨̃ στόματι αὐτω̃ν εὐδοκήσουσιν διάψαλμα

^48:15 ὡς πρόβατα ἐν ἅ̨δη̨ ἔθεντο θάνατος ποιμαίνει αὐτούς καὶ κατακυριεύσουσιν αὐτω̃ν οἱ εὐθει̃ς τὸ πρωί καὶ ἡ βοήθεια αὐτω̃ν παλαιωθήσεται ἐν τω̨̃ ἅ̨δη̨ ἐκ τη̃ς δόξης αὐτω̃ν

^48:16 πλὴν ὁ θεὸς λυτρώσεται τὴν ψυχήν μου ἐκ χειρὸς ἅ̨δου ὅταν λαμβάνη̨ με διάψαλμα

^48:17 μὴ φοβου̃ ὅταν πλουτήση̨ ἄνθρωπος καὶ ὅταν πληθυνθη̨̃ ἡ δόξα του̃ οἴκου αὐτου̃

^48:18 ὅτι οὐκ ἐν τω̨̃ ἀποθνή̨σκειν αὐτὸν λήμψεται τὰ πάντα οὐδὲ συγκαταβήσεται αὐτω̨̃ ἡ δόξα αὐτου̃

^48:19 ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτου̃ ἐν τη̨̃ ζωη̨̃ αὐτου̃ εὐλογηθήσεται ἐξομολογήσεταί σοι ὅταν ἀγαθύνη̨ς αὐτω̨̃

^48:20 εἰσελεύσεται ἕως γενεα̃ς πατέρων αὐτου̃ ἕως αἰω̃νος οὐκ ὄψεται φω̃ς

^48:21 ἄνθρωπος ἐν τιμη̨̃ ὢν οὐ συνη̃κεν παρασυνεβλήθη τοι̃ς κτήνεσιν τοι̃ς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοι̃ς

^49:1 ψαλμὸς τω̨̃ Ασαφ θεὸς θεω̃ν κύριος ἐλάλησεν καὶ ἐκάλεσεν τὴν γη̃ν ἀπὸ ἀνατολω̃ν ἡλίου καὶ μέχρι δυσμω̃ν

^49:2 ἐκ Σιων ἡ εὐπρέπεια τη̃ς ὡραιότητος αὐτου̃ ὁ θεὸς ἐμφανω̃ς ἥξει

^49:3 ὁ θεὸς ἡμω̃ν καὶ οὐ παρασιωπήσεται πυ̃ρ ἐναντίον αὐτου̃ καυθήσεται καὶ κύκλω̨ αὐτου̃ καταιγὶς σφόδρα

^49:4 προσκαλέσεται τὸν οὐρανὸν ἄνω καὶ τὴν γη̃ν διακρι̃ναι τὸν λαὸν αὐτου̃

^49:5 συναγάγετε αὐτω̨̃ τοὺς ὁσίους αὐτου̃ τοὺς διατιθεμένους τὴν διαθήκην αὐτου̃ ἐπὶ θυσίαις

^49:6 καὶ ἀναγγελου̃σιν οἱ οὐρανοὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτου̃ ὅτι ὁ θεὸς κριτής ἐστιν διάψαλμα

^49:7 ἄκουσον λαός μου καὶ λαλήσω σοι Ισραηλ καὶ διαμαρτύρομαί σοι ὁ θεὸς ὁ θεός σού εἰμι ἐγώ

^49:8 οὐκ ἐπὶ ται̃ς θυσίαις σου ἐλέγξω σε τὰ δὲ ὁλοκαυτώματά σου ἐνώπιόν μού ἐστιν διὰ παντός

^49:9 οὐ δέξομαι ἐκ του̃ οἴκου σου μόσχους οὐδὲ ἐκ τω̃ν ποιμνίων σου χιμάρους

^49:10 ὅτι ἐμά ἐστιν πάντα τὰ θηρία του̃ δρυμου̃ κτήνη ἐν τοι̃ς ὄρεσιν καὶ βόες

^49:11 ἔγνωκα πάντα τὰ πετεινὰ του̃ οὐρανου̃ καὶ ὡραιότης ἀγρου̃ μετ' ἐμου̃ ἐστιν

^49:12 ἐὰν πεινάσω οὐ μή σοι εἴπω ἐμὴ γάρ ἐστιν ἡ οἰκουμένη καὶ τὸ πλήρωμα αὐτη̃ς

^49:13 μὴ φάγομαι κρέα ταύρων ἢ αἱ̃μα τράγων πίομαι

^49:14 θυ̃σον τω̨̃ θεω̨̃ θυσίαν αἰνέσεως καὶ ἀπόδος τω̨̃ ὑψίστω̨ τὰς εὐχάς σου

^49:15 καὶ ἐπικάλεσαί με ἐν ἡμέρα̨ θλίψεως καὶ ἐξελου̃μαί σε καὶ δοξάσεις με διάψαλμα

^49:16 τω̨̃ δὲ ἁμαρτωλω̨̃ εἰ̃πεν ὁ θεός ἵνα τί σὺ διηγη̨̃ τὰ δικαιώματά μου καὶ ἀναλαμβάνεις τὴν διαθήκην μου διὰ στόματός σου

^49:17 σὺ δὲ ἐμίσησας παιδείαν καὶ ἐξέβαλες τοὺς λόγους μου εἰς τὰ ὀπίσω

^49:18 εἰ ἐθεώρεις κλέπτην συνέτρεχες αὐτω̨̃ καὶ μετὰ μοιχω̃ν τὴν μερίδα σου ἐτίθεις

^49:19 τὸ στόμα σου ἐπλεόνασεν κακίαν καὶ ἡ γλω̃σσά σου περιέπλεκεν δολιότητα

^49:20 καθήμενος κατὰ του̃ ἀδελφου̃ σου κατελάλεις καὶ κατὰ του̃ υἱου̃ τη̃ς μητρός σου ἐτίθεις σκάνδαλον

^49:21 ταυ̃τα ἐποίησας καὶ ἐσίγησα ὑπέλαβες ἀνομίαν ὅτι ἔσομαί σοι ὅμοιος ἐλέγξω σε καὶ παραστήσω κατὰ πρόσωπόν σου

^49:22 σύνετε δὴ ταυ̃τα οἱ ἐπιλανθανόμενοι του̃ θεου̃ μήποτε ἁρπάση̨ καὶ μὴ ἠ̨̃ ὁ ῥυόμενος

^49:23 θυσία αἰνέσεως δοξάσει με καὶ ἐκει̃ ὁδός ἡ̨̃ δείξω αὐτω̨̃ τὸ σωτήριον του̃ θεου̃

^50:1 εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^50:2 ἐν τω̨̃ ἐλθει̃ν πρὸς αὐτὸν Ναθαν τὸν προφήτην ἡνίκα εἰση̃λθεν πρὸς Βηρσαβεε

^50:3 ἐλέησόν με ὁ θεός κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου καὶ κατὰ τὸ πλη̃θος τω̃ν οἰκτιρμω̃ν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου

^50:4 ἐπὶ πλει̃ον πλυ̃νόν με ἀπὸ τη̃ς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τη̃ς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με

^50:5 ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστιν διὰ παντός

^50:6 σοὶ μόνω̨ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα ὅπως ἂν δικαιωθη̨̃ς ἐν τοι̃ς λόγοις σου καὶ νικήση̨ς ἐν τω̨̃ κρίνεσθαί σε

^50:7 ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήμφθην καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέν με ἡ μήτηρ μου

^50:8 ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τη̃ς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι

^50:9 ῥαντιει̃ς με ὑσσώπω̨ καὶ καθαρισθήσομαι πλυνει̃ς με καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι

^50:10 ἀκουτιει̃ς με ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην ἀγαλλιάσονται ὀστα̃ τεταπεινωμένα

^50:11 ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τω̃ν ἁμαρτιω̃ν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον

^50:12 καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ θεός καὶ πνευ̃μα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοι̃ς ἐγκάτοις μου

^50:13 μὴ ἀπορρίψη̨ς με ἀπὸ του̃ προσώπου σου καὶ τὸ πνευ̃μα τὸ ἅγιόν σου μὴ ἀντανέλη̨ς ἀπ' ἐμου̃

^50:14 ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν του̃ σωτηρίου σου καὶ πνεύματι ἡγεμονικω̨̃ στήρισόν με

^50:15 διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου καὶ ἀσεβει̃ς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσιν

^50:16 ῥυ̃σαί με ἐξ αἱμάτων ὁ θεὸς ὁ θεὸς τη̃ς σωτηρίας μου ἀγαλλιάσεται ἡ γλω̃σσά μου τὴν δικαιοσύνην σου

^50:17 κύριε τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελει̃ τὴν αἴνεσίν σου

^50:18 ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν ἔδωκα ἄν ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις

^50:19 θυσία τω̨̃ θεω̨̃ πνευ̃μα συντετριμμένον καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ θεὸς οὐκ ἐξουθενώσει

^50:20 ἀγάθυνον κύριε ἐν τη̨̃ εὐδοκία̨ σου τὴν Σιων καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ιερουσαλημ

^50:21 τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους

^51:1 εἰς τὸ τέλος συνέσεως τω̨̃ Δαυιδ

^51:2 ἐν τω̨̃ ἐλθει̃ν Δωηκ τὸν Ιδουμαι̃ον καὶ ἀναγγει̃λαι τω̨̃ Σαουλ καὶ εἰπει̃ν αὐτω̨̃ ἠ̃λθεν Δαυιδ εἰς τὸν οἰ̃κον Αβιμελεχ

^51:3 τί ἐγκαυχα̨̃ ἐν κακία̨ ὁ δυνατός ἀνομίαν ὅλην τὴν ἡμέραν

^51:4 ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ γλω̃σσά σου ὡσεὶ ξυρὸν ἠκονημένον ἐποίησας δόλον

^51:5 ἠγάπησας κακίαν ὑπὲρ ἀγαθωσύνην ἀδικίαν ὑπὲρ τὸ λαλη̃σαι δικαιοσύνην διάψαλμα

^51:6 ἠγάπησας πάντα τὰ ῥήματα καταποντισμου̃ γλω̃σσαν δολίαν

^51:7 διὰ του̃το ὁ θεὸς καθελει̃ σε εἰς τέλος ἐκτίλαι σε καὶ μεταναστεύσαι σε ἀπὸ σκηνώματος καὶ τὸ ῥίζωμά σου ἐκ γη̃ς ζώντων διάψαλμα

^51:8 καὶ ὄψονται δίκαιοι καὶ φοβηθήσονται καὶ ἐπ' αὐτὸν γελάσονται καὶ ἐρου̃σιν

^51:9 ἰδοὺ ἄνθρωπος ὃς οὐκ ἔθετο τὸν θεὸν βοηθὸν αὐτου̃ ἀλλ' ἐπήλπισεν ἐπὶ τὸ πλη̃θος του̃ πλούτου αὐτου̃ καὶ ἐδυναμώθη ἐπὶ τη̨̃ ματαιότητι αὐτου̃

^51:10 ἐγὼ δὲ ὡσεὶ ἐλαία κατάκαρπος ἐν τω̨̃ οἴκω̨ του̃ θεου̃ ἤλπισα ἐπὶ τὸ ἔλεος του̃ θεου̃ εἰς τὸν αἰω̃να καὶ εἰς τὸν αἰω̃να του̃ αἰω̃νος

^51:11 ἐξομολογήσομαί σοι εἰς τὸν αἰω̃να ὅτι ἐποίησας καὶ ὑπομενω̃ τὸ ὄνομά σου ὅτι χρηστὸν ἐναντίον τω̃ν ὁσίων σου

^52:1 εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ μαελεθ συνέσεως τω̨̃ Δαυιδ

^52:2 εἰ̃πεν ἄφρων ἐν καρδία̨ αὐτου̃ οὐκ ἔστιν θεός διεφθάρησαν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἀνομίαις οὐκ ἔστιν ποιω̃ν ἀγαθόν

^52:3 ὁ θεὸς ἐκ του̃ οὐρανου̃ διέκυψεν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τω̃ν ἀνθρώπων του̃ ἰδει̃ν εἰ ἔστιν συνίων ἢ ἐκζητω̃ν τὸν θεόν

^52:4 πάντες ἐξέκλιναν ἅμα ἠχρεώθησαν οὐκ ἔστιν ποιω̃ν ἀγαθόν οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός

^52:5 οὐχὶ γνώσονται πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν οἱ ἔσθοντες τὸν λαόν μου βρώσει ἄρτου τὸν θεὸν οὐκ ἐπεκαλέσαντο

^52:6 ἐκει̃ φοβηθήσονται φόβον οὑ̃ οὐκ ἠ̃ν φόβος ὅτι ὁ θεὸς διεσκόρπισεν ὀστα̃ ἀνθρωπαρέσκων κατη̨σχύνθησαν ὅτι ὁ θεὸς ἐξουδένωσεν αὐτούς

^52:7 τίς δώσει ἐκ Σιων τὸ σωτήριον του̃ Ισραηλ ἐν τω̨̃ ἐπιστρέψαι κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν του̃ λαου̃ αὐτου̃ ἀγαλλιάσεται Ιακωβ καὶ εὐφρανθήσεται Ισραηλ

^53:1 εἰς τὸ τέλος ἐν ὕμνοις συνέσεως τω̨̃ Δαυιδ

^53:2 ἐν τω̨̃ ἐλθει̃ν τοὺς Ζιφαίους καὶ εἰπει̃ν τω̨̃ σαουλ οὐκ ἰδοὺ Δαυιδ κέκρυπται παρ' ἡμι̃ν

^53:3 ὁ θεός ἐν τω̨̃ ὀνόματί σου σω̃σόν με καὶ ἐν τη̨̃ δυνάμει σου κρι̃νόν με

^53:4 ὁ θεός εἰσάκουσον τη̃ς προσευχη̃ς μου ἐνώτισαι τὰ ῥήματα του̃ στόματός μου

^53:5 ὅτι ἀλλότριοι ἐπανέστησαν ἐπ' ἐμέ καὶ κραταιοὶ ἐζήτησαν τὴν ψυχήν μου οὐ προέθεντο τὸν θεὸν ἐνώπιον αὐτω̃ν διάψαλμα

^53:6 ἰδοὺ γὰρ ὁ θεὸς βοηθει̃ μοι καὶ ὁ κύριος ἀντιλήμπτωρ τη̃ς ψυχη̃ς μου

^53:7 ἀποστρέψει τὰ κακὰ τοι̃ς ἐχθροι̃ς μου ἐν τη̨̃ ἀληθεία̨ σου ἐξολέθρευσον αὐτούς

^53:8 ἑκουσίως θύσω σοι ἐξομολογήσομαι τω̨̃ ὀνόματί σου κύριε ὅτι ἀγαθόν

^53:9 ὅτι ἐκ πάσης θλίψεως ἐρρύσω με καὶ ἐν τοι̃ς ἐχθροι̃ς μου ἐπει̃δεν ὁ ὀφθαλμός μου

^54:1 εἰς τὸ τέλος ἐν ὕμνοις συνέσεως τω̨̃ Δαυιδ

^54:2 ἐνώτισαι ὁ θεός τὴν προσευχὴν μου καὶ μὴ ὑπερίδη̨ς τὴν δέησίν μου

^54:3 πρόσχες μοι καὶ εἰσάκουσόν μου ἐλυπήθην ἐν τη̨̃ ἀδολεσχία̨ μου καὶ ἐταράχθην

^54:4 ἀπὸ φωνη̃ς ἐχθρου̃ καὶ ἀπὸ θλίψεως ἁμαρτωλου̃ ὅτι ἐξέκλιναν ἐπ' ἐμὲ ἀνομίαν καὶ ἐν ὀργη̨̃ ἐνεκότουν μοι

^54:5 ἡ καρδία μου ἐταράχθη ἐν ἐμοί καὶ δειλία θανάτου ἐπέπεσεν ἐπ' ἐμέ

^54:6 φόβος καὶ τρόμος ἠ̃λθεν ἐπ' ἐμέ καὶ ἐκάλυψέν με σκότος

^54:7 καὶ εἰ̃πα τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεὶ περιστερα̃ς καὶ πετασθήσομαι καὶ καταπαύσω

^54:8 ἰδοὺ ἐμάκρυνα φυγαδεύων καὶ ηὐλίσθην ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ διάψαλμα

^54:9 προσεδεχόμην τὸν σώ̨ζοντά με ἀπὸ ὀλιγοψυχίας καὶ καταιγίδος

^54:10 καταπόντισον κύριε καὶ καταδίελε τὰς γλώσσας αὐτω̃ν ὅτι εἰ̃δον ἀνομίαν καὶ ἀντιλογίαν ἐν τη̨̃ πόλει

^54:11 ἡμέρας καὶ νυκτὸς κυκλώσει αὐτὴν ἐπὶ τὰ τείχη αὐτη̃ς ἀνομία καὶ κόπος ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς καὶ ἀδικία

^54:12 καὶ οὐκ ἐξέλιπεν ἐκ τω̃ν πλατειω̃ν αὐτη̃ς τόκος καὶ δόλος

^54:13 ὅτι εἰ ἐχθρὸς ὠνείδισέν με ὑπήνεγκα ἄν καὶ εἰ ὁ μισω̃ν με ἐπ' ἐμὲ ἐμεγαλορρημόνησεν ἐκρύβην ἂν ἀπ' αὐτου̃

^54:14 σὺ δέ ἄνθρωπε ἰσόψυχε ἡγεμών μου καὶ γνωστέ μου

^54:15 ὃς ἐπὶ τὸ αὐτό μοι ἐγλύκανας ἐδέσματα ἐν τω̨̃ οἴκω̨ του̃ θεου̃ ἐπορεύθημεν ἐν ὁμονοία̨

^54:16 ἐλθέτω θάνατος ἐπ' αὐτούς καὶ καταβήτωσαν εἰς ἅ̨δου ζω̃ντες ὅτι πονηρίαι ἐν ται̃ς παροικίαις αὐτω̃ν ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν

^54:17 ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν θεὸν ἐκέκραξα καὶ ὁ κύριος εἰσήκουσέν μου

^54:18 ἑσπέρας καὶ πρωὶ καὶ μεσημβρίας διηγήσομαι ἀπαγγελω̃ καὶ εἰσακούσεται τη̃ς φωνη̃ς μου

^54:19 λυτρώσεται ἐν εἰρήνη̨ τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τω̃ν ἐγγιζόντων μοι ὅτι ἐν πολλοι̃ς ἠ̃σαν σὺν ἐμοί

^54:20 εἰσακούσεται ὁ θεὸς καὶ ταπεινώσει αὐτούς ὁ ὑπάρχων πρὸ τω̃ν αἰώνων διάψαλμα οὐ γάρ ἐστιν αὐτοι̃ς ἀντάλλαγμα καὶ οὐκ ἐφοβήθησαν τὸν θεόν

^54:21 ἐξέτεινεν τὴν χει̃ρα αὐτου̃ ἐν τω̨̃ ἀποδιδόναι ἐβεβήλωσαν τὴν διαθήκην αὐτου̃

^54:22 διεμερίσθησαν ἀπὸ ὀργη̃ς του̃ προσώπου αὐτου̃ καὶ ἤγγισεν ἡ καρδία αὐτου̃ ἡπαλύνθησαν οἱ λόγοι αὐτου̃ ὑπὲρ ἔλαιον καὶ αὐτοί εἰσιν βολίδες

^54:23 ἐπίρριψον ἐπὶ κύριον τὴν μέριμνάν σου καὶ αὐτός σε διαθρέψει οὐ δώσει εἰς τὸν αἰω̃να σάλον τω̨̃ δικαίω̨

^54:24 σὺ δέ ὁ θεός κατάξεις αὐτοὺς εἰς φρέαρ διαφθορα̃ς ἄνδρες αἱμάτων καὶ δολιότητος οὐ μὴ ἡμισεύσωσιν τὰς ἡμέρας αὐτω̃ν ἐγὼ δὲ ἐλπιω̃ ἐπὶ σέ κύριε

^55:1 εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ του̃ λαου̃ του̃ ἀπὸ τω̃ν ἁγίων μεμακρυμμένου τω̨̃ Δαυιδ εἰς στηλογραφίαν ὁπότε ἐκράτησαν αὐτὸν οἱ ἀλλόφυλοι ἐν Γεθ

^55:2 ἐλέησόν με κύριε ὅτι κατεπάτησέν με ἄνθρωπος ὅλην τὴν ἡμέραν πολεμω̃ν ἔθλιψέν με

^55:3 κατεπάτησάν με οἱ ἐχθροί μου ὅλην τὴν ἡμέραν ὅτι πολλοὶ οἱ πολεμου̃ντές με ἀπὸ ὕψους

^55:4 ἡμέρας φοβηθήσομαι ἐγὼ δὲ ἐπὶ σοὶ ἐλπιω̃

^55:5 ἐν τω̨̃ θεω̨̃ ἐπαινέσω τοὺς λόγους μου ὅλην τὴν ἡμέραν ἐπὶ τω̨̃ θεω̨̃ ἤλπισα οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι σάρξ

^55:6 ὅλην τὴν ἡμέραν τοὺς λόγους μου ἐβδελύσσοντο κατ' ἐμου̃ πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτω̃ν εἰς κακόν

^55:7 παροικήσουσιν καὶ κατακρύψουσιν αὐτοὶ τὴν πτέρναν μου φυλάξουσιν καθάπερ ὑπέμειναν τὴν ψυχήν μου

^55:8 ὑπὲρ του̃ μηθενὸς σώσεις αὐτούς ἐν ὀργη̨̃ λαοὺς κατάξεις ὁ θεός

^55:9 τὴν ζωήν μου ἐξήγγειλά σοι ἔθου τὰ δάκρυά μου ἐνώπιόν σου ὡς καὶ ἐν τη̨̃ ἐπαγγελία̨ σου

^55:10 ἐπιστρέψουσιν οἱ ἐχθροί μου εἰς τὰ ὀπίσω ἐν ἡ̨̃ ἂν ἡμέρα̨ ἐπικαλέσωμαί σε ἰδοὺ ἔγνων ὅτι θεός μου εἰ̃ σύ

^55:11 ἐπὶ τω̨̃ θεω̨̃ αἰνέσω ῥη̃μα ἐπὶ τω̨̃ κυρίω̨ αἰνέσω λόγον

^55:12 ἐπὶ τω̨̃ θεω̨̃ ἤλπισα οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος

^55:13 ἐν ἐμοί ὁ θεός αἱ εὐχαὶ ἃς ἀποδώσω αἰνέσεώς σοι

^55:14 ὅτι ἐρρύσω τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου καὶ τοὺς πόδας μου ἐξ ὀλισθήματος του̃ εὐαρεστη̃σαι ἐνώπιον του̃ θεου̃ ἐν φωτὶ ζώντων

^56:1 εἰς τὸ τέλος μὴ διαφθείρη̨ς τω̨̃ Δαυιδ εἰς στηλογραφίαν ἐν τω̨̃ αὐτὸν ἀποδιδράσκειν ἀπὸ προσώπου Σαουλ εἰς τὸ σπήλαιον

^56:2 ἐλέησόν με ὁ θεός ἐλέησόν με ὅτι ἐπὶ σοὶ πέποιθεν ἡ ψυχή μου καὶ ἐν τη̨̃ σκια̨̃ τω̃ν πτερύγων σου ἐλπιω̃ ἕως οὑ̃ παρέλθη̨ ἡ ἀνομία

^56:3 κεκράξομαι πρὸς τὸν θεὸν τὸν ὕψιστον τὸν θεὸν τὸν εὐεργετήσαντά με

^56:4 ἐξαπέστειλεν ἐξ οὐρανου̃ καὶ ἔσωσέν με ἔδωκεν εἰς ὄνειδος τοὺς καταπατου̃ντάς με διάψαλμα ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸ ἔλεος αὐτου̃ καὶ τὴν ἀλήθειαν αὐτου̃

^56:5 καὶ ἐρρύσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ μέσου σκύμνων ἐκοιμήθην τεταραγμένος υἱοὶ ἀνθρώπων οἱ ὀδόντες αὐτω̃ν ὅπλον καὶ βέλη καὶ ἡ γλω̃σσα αὐτω̃ν μάχαιρα ὀξει̃α

^56:6 ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς ὁ θεός καὶ ἐπὶ πα̃σαν τὴν γη̃ν ἡ δόξα σου

^56:7 παγίδα ἡτοίμασαν τοι̃ς ποσίν μου καὶ κατέκαμψαν τὴν ψυχήν μου ὤρυξαν πρὸ προσώπου μου βόθρον καὶ ἐνέπεσαν εἰς αὐτόν διάψαλμα

^56:8 ἑτοίμη ἡ καρδία μου ὁ θεός ἑτοίμη ἡ καρδία μου ἄ̨σομαι καὶ ψαλω̃

^56:9 ἐξεγέρθητι ἡ δόξα μου ἐξεγέρθητι ψαλτήριον καὶ κιθάρα ἐξεγερθήσομαι ὄρθρου

^56:10 ἐξομολογήσομαί σοι ἐν λαοι̃ς κύριε ψαλω̃ σοι ἐν ἔθνεσιν

^56:11 ὅτι ἐμεγαλύνθη ἕως τω̃ν οὐρανω̃ν τὸ ἔλεός σου καὶ ἕως τω̃ν νεφελω̃ν ἡ ἀλήθειά σου

^56:12 ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς ὁ θεός καὶ ἐπὶ πα̃σαν τὴν γη̃ν ἡ δόξα σου

^57:1 εἰς τὸ τέλος μὴ διαφθείρη̨ς τω̨̃ Δαυιδ εἰς στηλογραφίαν

^57:2 εἰ ἀληθω̃ς ἄρα δικαιοσύνην λαλει̃τε εὐθει̃α κρίνετε οἱ υἱοὶ τω̃ν ἀνθρώπων

^57:3 καὶ γὰρ ἐν καρδία̨ ἀνομίας ἐργάζεσθε ἐν τη̨̃ γη̨̃ ἀδικίαν αἱ χει̃ρες ὑμω̃ν συμπλέκουσιν

^57:4 ἀπηλλοτριώθησαν οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ μήτρας ἐπλανήθησαν ἀπὸ γαστρός ἐλάλησαν ψεύδη

^57:5 θυμὸς αὐτοι̃ς κατὰ τὴν ὁμοίωσιν του̃ ὄφεως ὡσεὶ ἀσπίδος κωφη̃ς καὶ βυούσης τὰ ὠ̃τα αὐτη̃ς

^57:6 ἥτις οὐκ εἰσακούσεται φωνὴν ἐπα̨δόντων φαρμάκου τε φαρμακευομένου παρὰ σοφου̃

^57:7 ὁ θεὸς συνέτριψεν τοὺς ὀδόντας αὐτω̃ν ἐν τω̨̃ στόματι αὐτω̃ν τὰς μύλας τω̃ν λεόντων συνέθλασεν κύριος

^57:8 ἐξουδενωθήσονται ὡς ὕδωρ διαπορευόμενον ἐντενει̃ τὸ τόξον αὐτου̃ ἕως οὑ̃ ἀσθενήσουσιν

^57:9 ὡσεὶ κηρὸς ὁ τακεὶς ἀνταναιρεθήσονται ἐπέπεσε πυ̃ρ καὶ οὐκ εἰ̃δον τὸν ἥλιον

^57:10 πρὸ του̃ συνιέναι τὰς ἀκάνθας ὑμω̃ν τὴν ῥάμνον ὡσεὶ ζω̃ντας ὡσεὶ ἐν ὀργη̨̃ καταπίεται ὑμα̃ς

^57:11 εὐφρανθήσεται δίκαιος ὅταν ἴδη̨ ἐκδίκησιν ἀσεβω̃ν τὰς χει̃ρας αὐτου̃ νίψεται ἐν τω̨̃ αἵματι του̃ ἁμαρτωλου̃

^57:12 καὶ ἐρει̃ ἄνθρωπος εἰ ἄρα ἔστιν καρπὸς τω̨̃ δικαίω̨ ἄρα ἐστὶν ὁ θεὸς κρίνων αὐτοὺς ἐν τη̨̃ γη̨̃

^58:1 εἰς τὸ τέλος μὴ διαφθείρη̨ς τω̨̃ Δαυιδ εἰς στηλογραφίαν ὁπότε ἀπέστειλεν Σαουλ καὶ ἐφύλαξεν τὸν οἰ̃κον αὐτου̃ του̃ θανατω̃σαι αὐτόν

^58:2 ἐξελου̃ με ἐκ τω̃ν ἐχθρω̃ν μου ὁ θεός καὶ ἐκ τω̃ν ἐπανιστανομένων ἐπ' ἐμὲ λύτρωσαί με

^58:3 ῥυ̃σαί με ἐκ τω̃ν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν καὶ ἐξ ἀνδρω̃ν αἱμάτων σω̃σόν με

^58:4 ὅτι ἰδοὺ ἐθήρευσαν τὴν ψυχήν μου ἐπέθεντο ἐπ' ἐμὲ κραταιοί οὔτε ἡ ἀνομία μου οὔτε ἡ ἁμαρτία μου κύριε

^58:5 ἄνευ ἀνομίας ἔδραμον καὶ κατεύθυναν ἐξεγέρθητι εἰς συνάντησίν μου καὶ ἰδέ

^58:6 καὶ σύ κύριε ὁ θεὸς τω̃ν δυνάμεων ὁ θεὸς Ισραηλ πρόσχες του̃ ἐπισκέψασθαι πάντα τὰ ἔθνη μὴ οἰκτιρήση̨ς πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν διάψαλμα

^58:7 ἐπιστρέψουσιν εἰς ἑσπέραν καὶ λιμώξουσιν ὡς κύων καὶ κυκλώσουσιν πόλιν

^58:8 ἰδοὺ ἀποφθέγξονται ἐν τω̨̃ στόματι αὐτω̃ν καὶ ῥομφαία ἐν τοι̃ς χείλεσιν αὐτω̃ν ὅτι τίς ἤκουσεν

^58:9 καὶ σύ κύριε ἐκγελάση̨ αὐτούς ἐξουδενώσεις πάντα τὰ ἔθνη

^58:10 τὸ κράτος μου πρὸς σὲ φυλάξω ὅτι ὁ θεὸς ἀντιλήμπτωρ μου εἰ̃

^58:11 ὁ θεός μου τὸ ἔλεος αὐτου̃ προφθάσει με ὁ θεὸς δείξει μοι ἐν τοι̃ς ἐχθροι̃ς μου

^58:12 μὴ ἀποκτείνη̨ς αὐτούς μήποτε ἐπιλάθωνται του̃ λαου̃ μου διασκόρπισον αὐτοὺς ἐν τη̨̃ δυνάμει σου καὶ κατάγαγε αὐτούς ὁ ὑπερασπιστής μου κύριε

^58:13 ἁμαρτίαν στόματος αὐτω̃ν λόγον χειλέων αὐτω̃ν καὶ συλλημφθήτωσαν ἐν τη̨̃ ὑπερηφανία̨ αὐτω̃ν καὶ ἐξ ἀρα̃ς καὶ ψεύδους διαγγελήσονται συντέλειαι

^58:14 ἐν ὀργη̨̃ συντελείας καὶ οὐ μὴ ὑπάρξωσιν καὶ γνώσονται ὅτι ὁ θεὸς δεσπόζει του̃ Ιακωβ τω̃ν περάτων τη̃ς γη̃ς διάψαλμα

^58:15 ἐπιστρέψουσιν εἰς ἑσπέραν καὶ λιμώξουσιν ὡς κύων καὶ κυκλώσουσιν πόλιν

^58:16 αὐτοὶ διασκορπισθήσονται του̃ φαγει̃ν ἐὰν δὲ μὴ χορτασθω̃σιν καὶ γογγύσουσιν

^58:17 ἐγὼ δὲ ἄ̨σομαι τη̨̃ δυνάμει σου καὶ ἀγαλλιάσομαι τὸ πρωὶ τὸ ἔλεός σου ὅτι ἐγενήθης ἀντιλήμπτωρ μου καὶ καταφυγὴ ἐν ἡμέρα̨ θλίψεώς μου

^58:18 βοηθός μου σοὶ ψαλω̃ ὅτι ὁ θεός ἀντιλήμπτωρ μου εἰ̃ ὁ θεός μου τὸ ἔλεός μου

^59:1 εἰς τὸ τέλος τοι̃ς ἀλλοιωθησομένοις ἔτι εἰς στηλογραφίαν τω̨̃ Δαυιδ εἰς διδαχήν

^59:2 ὁπότε ἐνεπύρισεν τὴν Μεσοποταμίαν Συρίας καὶ τὴν Συρίαν Σωβα καὶ ἐπέστρεψεν Ιωαβ καὶ ἐπάταξεν τὴν φάραγγα τω̃ν ἁλω̃ν δώδεκα χιλιάδας

^59:3 ὁ θεός ἀπώσω ἡμα̃ς καὶ καθει̃λες ἡμα̃ς ὠργίσθης καὶ οἰκτίρησας ἡμα̃ς

^59:4 συνέσεισας τὴν γη̃ν καὶ συνετάραξας αὐτήν ἴασαι τὰ συντρίμματα αὐτη̃ς ὅτι ἐσαλεύθη

^59:5 ἔδειξας τω̨̃ λαω̨̃ σου σκληρά ἐπότισας ἡμα̃ς οἰ̃νον κατανύξεως

^59:6 ἔδωκας τοι̃ς φοβουμένοις σε σημείωσιν του̃ φυγει̃ν ἀπὸ προσώπου τόξου διάψαλμα

^59:7 ὅπως ἂν ῥυσθω̃σιν οἱ ἀγαπητοί σου σω̃σον τη̨̃ δεξια̨̃ σου καὶ ἐπάκουσόν μου

^59:8 ὁ θεὸς ἐλάλησεν ἐν τω̨̃ ἁγίω̨ αὐτου̃ ἀγαλλιάσομαι καὶ διαμεριω̃ Σικιμα καὶ τὴν κοιλάδα τω̃ν σκηνω̃ν διαμετρήσω

^59:9 ἐμός ἐστιν Γαλααδ καὶ ἐμός ἐστιν Μανασση καὶ Εφραιμ κραταίωσις τη̃ς κεφαλη̃ς μου Ιουδας βασιλεύς μου

^59:10 Μωαβ λέβης τη̃ς ἐλπίδος μου ἐπὶ τὴν Ιδουμαίαν ἐκτενω̃ τὸ ὑπόδημά μου ἐμοὶ ἀλλόφυλοι ὑπετάγησαν

^59:11 τίς ἀπάξει με εἰς πόλιν περιοχη̃ς τίς ὁδηγήσει με ἕως τη̃ς Ιδουμαίας

^59:12 οὐχὶ σύ ὁ θεός ὁ ἀπωσάμενος ἡμα̃ς καὶ οὐκ ἐξελεύση̨ ὁ θεός ἐν ται̃ς δυνάμεσιν ἡμω̃ν

^59:13 δὸς ἡμι̃ν βοήθειαν ἐκ θλίψεως καὶ ματαία σωτηρία ἀνθρώπου

^59:14 ἐν δὲ τω̨̃ θεω̨̃ ποιήσομεν δύναμιν καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς θλίβοντας ἡμα̃ς

^60:1 εἰς τὸ τέλος ἐν ὕμνοις τω̨̃ Δαυιδ

^60:2 εἰσάκουσον ὁ θεός τη̃ς δεήσεώς μου πρόσχες τη̨̃ προσευχη̨̃ μου

^60:3 ἀπὸ τω̃ν περάτων τη̃ς γη̃ς πρὸς σὲ ἐκέκραξα ἐν τω̨̃ ἀκηδιάσαι τὴν καρδίαν μου ἐν πέτρα̨ ὕψωσάς με

^60:4 ὡδήγησάς με ὅτι ἐγενήθης ἐλπίς μου πύργος ἰσχύος ἀπὸ προσώπου ἐχθρου̃

^60:5 παροικήσω ἐν τω̨̃ σκηνώματί σου εἰς τοὺς αἰω̃νας σκεπασθήσομαι ἐν σκέπη̨ τω̃ν πτερύγων σου διάψαλμα

^60:6 ὅτι σύ ὁ θεός εἰσήκουσας τω̃ν εὐχω̃ν μου ἔδωκας κληρονομίαν τοι̃ς φοβουμένοις τὸ ὄνομά σου

^60:7 ἡμέρας ἐφ' ἡμέρας βασιλέως προσθήσεις ἔτη αὐτου̃ ἕως ἡμέρας γενεα̃ς καὶ γενεα̃ς

^60:8 διαμενει̃ εἰς τὸν αἰω̃να ἐνώπιον του̃ θεου̃ ἔλεος καὶ ἀλήθειαν αὐτου̃ τίς ἐκζητήσει

^60:9 οὕτως ψαλω̃ τω̨̃ ὀνόματί σου εἰς τὸν αἰω̃να του̃ αἰω̃νος του̃ ἀποδου̃ναί με τὰς εὐχάς μου ἡμέραν ἐξ ἡμέρας

^61:1 εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ Ιδιθουν ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^61:2 οὐχὶ τω̨̃ θεω̨̃ ὑποταγήσεται ἡ ψυχή μου παρ' αὐτου̃ γὰρ τὸ σωτήριόν μου

^61:3 καὶ γὰρ αὐτὸς θεός μου καὶ σωτήρ μου ἀντιλήμπτωρ μου οὐ μὴ σαλευθω̃ ἐπὶ πλει̃ον

^61:4 ἕως πότε ἐπιτίθεσθε ἐπ' ἄνθρωπον φονεύετε πάντες ὡς τοίχω̨ κεκλιμένω̨ καὶ φραγμω̨̃ ὠσμένω̨

^61:5 πλὴν τὴν τιμήν μου ἐβουλεύσαντο ἀπώσασθαι ἔδραμον ἐν ψεύδει τω̨̃ στόματι αὐτω̃ν εὐλογου̃σαν καὶ τη̨̃ καρδία̨ αὐτω̃ν κατηρω̃ντο διάψαλμα

^61:6 πλὴν τω̨̃ θεω̨̃ ὑποτάγηθι ἡ ψυχή μου ὅτι παρ' αὐτου̃ ἡ ὑπομονή μου

^61:7 ὅτι αὐτὸς θεός μου καὶ σωτήρ μου ἀντιλήμπτωρ μου οὐ μὴ μεταναστεύσω

^61:8 ἐπὶ τω̨̃ θεω̨̃ τὸ σωτήριόν μου καὶ ἡ δόξα μου ὁ θεὸς τη̃ς βοηθείας μου καὶ ἡ ἐλπίς μου ἐπὶ τω̨̃ θεω̨̃

^61:9 ἐλπίσατε ἐπ' αὐτόν πα̃σα συναγωγὴ λαου̃ ἐκχέετε ἐνώπιον αὐτου̃ τὰς καρδίας ὑμω̃ν ὁ θεὸς βοηθὸς ἡμω̃ν διάψαλμα

^61:10 πλὴν μάταιοι οἱ υἱοὶ τω̃ν ἀνθρώπων ψευδει̃ς οἱ υἱοὶ τω̃ν ἀνθρώπων ἐν ζυγοι̃ς του̃ ἀδικη̃σαι αὐτοὶ ἐκ ματαιότητος ἐπὶ τὸ αὐτό

^61:11 μὴ ἐλπίζετε ἐπὶ ἀδικίαν καὶ ἐπὶ ἅρπαγμα μὴ ἐπιποθει̃τε πλου̃τος ἐὰν ῥέη̨ μὴ προστίθεσθε καρδίαν

^61:12 ἅπαξ ἐλάλησεν ὁ θεός δύο ταυ̃τα ἤκουσα

^61:13 ὅτι τὸ κράτος του̃ θεου̃ καὶ σοί κύριε τὸ ἔλεος ὅτι σὺ ἀποδώσεις ἑκάστω̨ κατὰ τὰ ἔργα αὐτου̃

^62:1 ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ ἐν τω̨̃ εἰ̃ναι αὐτὸν ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ τη̃ς Ιουδαίας

^62:2 ὁ θεὸς ὁ θεός μου πρὸς σὲ ὀρθρίζω ἐδίψησέν σοι ἡ ψυχή μου ποσαπλω̃ς σοι ἡ σάρξ μου ἐν γη̨̃ ἐρήμω̨ καὶ ἀβάτω̨ καὶ ἀνύδρω̨

^62:3 οὕτως ἐν τω̨̃ ἁγίω̨ ὤφθην σοι του̃ ἰδει̃ν τὴν δύναμίν σου καὶ τὴν δόξαν σου

^62:4 ὅτι κρει̃σσον τὸ ἔλεός σου ὑπὲρ ζωάς τὰ χείλη μου ἐπαινέσουσίν σε

^62:5 οὕτως εὐλογήσω σε ἐν τη̨̃ ζωη̨̃ μου ἐν τω̨̃ ὀνόματί σου ἀρω̃ τὰς χει̃ράς μου

^62:6 ὡσεὶ στέατος καὶ πιότητος ἐμπλησθείη ἡ ψυχή μου καὶ χείλη ἀγαλλιάσεως αἰνέσει τὸ στόμα μου

^62:7 εἰ ἐμνημόνευόν σου ἐπὶ τη̃ς στρωμνη̃ς μου ἐν τοι̃ς ὄρθροις ἐμελέτων εἰς σέ

^62:8 ὅτι ἐγενήθης βοηθός μου καὶ ἐν τη̨̃ σκέπη̨ τω̃ν πτερύγων σου ἀγαλλιάσομαι

^62:9 ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου ἐμου̃ ἀντελάβετο ἡ δεξιά σου

^62:10 αὐτοὶ δὲ εἰς μάτην ἐζήτησαν τὴν ψυχήν μου εἰσελεύσονται εἰς τὰ κατώτατα τη̃ς γη̃ς

^62:11 παραδοθήσονται εἰς χει̃ρας ῥομφαίας μερίδες ἀλωπέκων ἔσονται

^62:12 ὁ δὲ βασιλεὺς εὐφρανθήσεται ἐπὶ τω̨̃ θεω̨̃ ἐπαινεσθήσεται πα̃ς ὁ ὀμνύων ἐν αὐτω̨̃ ὅτι ἐνεφράγη στόμα λαλούντων ἄδικα

^63:1 εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τω̨̃ Δαυιδ

^63:2 εἰσάκ