LXX: Jer.

‛Ιερεμίας

^1:1 τὸ ῥη̃μα του̃ θεου̃ ὃ ἐγένετο ἐπὶ Ιερεμιαν τὸν του̃ Χελκιου ἐκ τω̃ν ἱερέων ὃς κατώ̨κει ἐν Αναθωθ ἐν γη̨̃ Βενιαμιν

^1:2 ὃς ἐγενήθη λόγος του̃ θεου̃ πρὸς αὐτὸν ἐν ται̃ς ἡμέραις Ιωσια υἱου̃ Αμως βασιλέως Ιουδα ἔτους τρισκαιδεκάτου ἐν τη̨̃ βασιλεία̨ αὐτου̃

^1:3 καὶ ἐγένετο ἐν ται̃ς ἡμέραις Ιωακιμ υἱου̃ Ιωσια βασιλέως Ιουδα ἕως ἑνδεκάτου ἔτους Σεδεκια υἱου̃ Ιωσια βασιλέως Ιουδα ἕως τη̃ς αἰχμαλωσίας Ιερουσαλημ ἐν τω̨̃ πέμπτω̨ μηνί

^1:4 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^1:5 πρὸ του̃ με πλάσαι σε ἐν κοιλία̨ ἐπίσταμαί σε καὶ πρὸ του̃ σε ἐξελθει̃ν ἐκ μήτρας ἡγίακά σε προφήτην εἰς ἔθνη τέθεικά σε

^1:6 καὶ εἰ̃πα ὠ̃ δέσποτα κύριε ἰδοὺ οὐκ ἐπίσταμαι λαλει̃ν ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι

^1:7 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με μὴ λέγε ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι ὅτι πρὸς πάντας οὓς ἐὰν ἐξαποστείλω σε πορεύση̨ καὶ κατὰ πάντα ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαί σοι λαλήσεις

^1:8 μὴ φοβηθη̨̃ς ἀπὸ προσώπου αὐτω̃ν ὅτι μετὰ σου̃ ἐγώ εἰμι του̃ ἐξαιρει̃σθαί σε λέγει κύριος

^1:9 καὶ ἐξέτεινεν κύριος τὴν χει̃ρα αὐτου̃ πρός με καὶ ἥψατο του̃ στόματός μου καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με ἰδοὺ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου

^1:10 ἰδοὺ κατέστακά σε σήμερον ἐπὶ ἔθνη καὶ βασιλείας ἐκριζου̃ν καὶ κατασκάπτειν καὶ ἀπολλύειν καὶ ἀνοικοδομει̃ν καὶ καταφυτεύειν

^1:11 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων τί σὺ ὁρα̨̃ς Ιερεμια καὶ εἰ̃πα βακτηρίαν καρυΐνην

^1:12 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με καλω̃ς ἑώρακας διότι ἐγρήγορα ἐγὼ ἐπὶ τοὺς λόγους μου του̃ ποιη̃σαι αὐτούς

^1:13 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με ἐκ δευτέρου λέγων τί σὺ ὁρα̨̃ς καὶ εἰ̃πα λέβητα ὑποκαιόμενον καὶ τὸ πρόσωπον αὐτου̃ ἀπὸ προσώπου βορρα̃

^1:14 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με ἀπὸ προσώπου βορρα̃ ἐκκαυθήσεται τὰ κακὰ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικου̃ντας τὴν γη̃ν

^1:15 διότι ἰδοὺ ἐγὼ συγκαλω̃ πάσας τὰς βασιλείας ἀπὸ βορρα̃ τη̃ς γη̃ς λέγει κύριος καὶ ἥξουσιν καὶ θήσουσιν ἕκαστος τὸν θρόνον αὐτου̃ ἐπὶ τὰ πρόθυρα τω̃ν πυλω̃ν Ιερουσαλημ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ τείχη τὰ κύκλω̨ αὐτη̃ς καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις Ιουδα

^1:16 καὶ λαλήσω πρὸς αὐτοὺς μετὰ κρίσεως περὶ πάσης τη̃ς κακίας αὐτω̃ν ὡς ἐγκατέλιπόν με καὶ ἔθυσαν θεοι̃ς ἀλλοτρίοις καὶ προσεκύνησαν τοι̃ς ἔργοις τω̃ν χειρω̃ν αὐτω̃ν

^1:17 καὶ σὺ περίζωσαι τὴν ὀσφύν σου καὶ ἀνάστηθι καὶ εἰπὸν πρὸς αὐτοὺς πάντα ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι μὴ φοβηθη̨̃ς ἀπὸ προσώπου αὐτω̃ν μηδὲ πτοηθη̨̃ς ἐναντίον αὐτω̃ν ὅτι μετὰ σου̃ ἐγώ εἰμι του̃ ἐξαιρει̃σθαί σε λέγει κύριος

^1:18 ἰδοὺ τέθεικά σε ἐν τη̨̃ σήμερον ἡμέρα̨ ὡς πόλιν ὀχυρὰν καὶ ὡς τει̃χος χαλκου̃ν ὀχυρὸν ἅπασιν τοι̃ς βασιλευ̃σιν Ιουδα καὶ τοι̃ς ἄρχουσιν αὐτου̃ καὶ τω̨̃ λαω̨̃ τη̃ς γη̃ς

^1:19 καὶ πολεμήσουσίν σε καὶ οὐ μὴ δύνωνται πρὸς σέ διότι μετὰ σου̃ ἐγώ εἰμι του̃ ἐξαιρει̃σθαί σε εἰ̃πεν κύριος

^2:2 καὶ εἰ̃πεν τάδε λέγει κύριος ἐμνήσθην ἐλέους νεότητός σου καὶ ἀγάπης τελειώσεώς σου του̃ ἐξακολουθη̃σαί σε τω̨̃ ἁγίω̨ Ισραηλ λέγει κύριος

^2:3 ἅγιος Ισραηλ τω̨̃ κυρίω̨ ἀρχὴ γενημάτων αὐτου̃ πάντες οἱ ἔσθοντες αὐτὸν πλημμελήσουσιν κακὰ ἥξει ἐπ' αὐτούς φησὶν κύριος

^2:4 ἀκούσατε λόγον κυρίου οἰ̃κος Ιακωβ καὶ πα̃σα πατριὰ οἴκου Ισραηλ

^2:5 τάδε λέγει κύριος τί εὕροσαν οἱ πατέρες ὑμω̃ν ἐν ἐμοὶ πλημμέλημα ὅτι ἀπέστησαν μακρὰν ἀπ' ἐμου̃ καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω τω̃ν ματαίων καὶ ἐματαιώθησαν

^2:6 καὶ οὐκ εἰ̃παν που̃ ἐστιν κύριος ὁ ἀναγαγὼν ἡμα̃ς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου ὁ καθοδηγήσας ἡμα̃ς ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ ἐν γη̨̃ ἀπείρω̨ καὶ ἀβάτω̨ ἐν γη̨̃ ἀνύδρω̨ καὶ ἀκάρπω̨ ἐν γη̨̃ ἐν ἡ̨̃ οὐ διώδευσεν ἐν αὐτη̨̃ οὐθὲν καὶ οὐ κατώ̨κησεν ἐκει̃ υἱὸς ἀνθρώπου

^2:7 καὶ εἰσήγαγον ὑμα̃ς εἰς τὸν Κάρμηλον του̃ φαγει̃ν ὑμα̃ς τοὺς καρποὺς αὐτου̃ καὶ τὰ ἀγαθὰ αὐτου̃ καὶ εἰσήλθατε καὶ ἐμιάνατε τὴν γη̃ν μου καὶ τὴν κληρονομίαν μου ἔθεσθε εἰς βδέλυγμα

^2:8 οἱ ἱερει̃ς οὐκ εἰ̃παν που̃ ἐστιν κύριος καὶ οἱ ἀντεχόμενοι του̃ νόμου οὐκ ἠπίσταντό με καὶ οἱ ποιμένες ἠσέβουν εἰς ἐμέ καὶ οἱ προφη̃ται ἐπροφήτευον τη̨̃ Βααλ καὶ ὀπίσω ἀνωφελου̃ς ἐπορεύθησαν

^2:9 διὰ του̃το ἔτι κριθήσομαι πρὸς ὑμα̃ς λέγει κύριος καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς τω̃ν υἱω̃ν ὑμω̃ν κριθήσομαι

^2:10 διότι διέλθετε εἰς νήσους Χεττιιμ καὶ ἴδετε καὶ εἰς Κηδαρ ἀποστείλατε καὶ νοήσατε σφόδρα καὶ ἴδετε εἰ γέγονεν τοιαυ̃τα

^2:11 εἰ ἀλλάξονται ἔθνη θεοὺς αὐτω̃ν καὶ οὑ̃τοι οὔκ εἰσιν θεοί ὁ δὲ λαός μου ἠλλάξατο τὴν δόξαν αὐτου̃ ἐξ ἡ̃ς οὐκ ὠφεληθήσονται

^2:12 ἐξέστη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ τούτω̨ καὶ ἔφριξεν ἐπὶ πλει̃ον σφόδρα λέγει κύριος

^2:13 ὅτι δύο πονηρὰ ἐποίησεν ὁ λαός μου ἐμὲ ἐγκατέλιπον πηγὴν ὕδατος ζωη̃ς καὶ ὤρυξαν ἑαυτοι̃ς λάκκους συντετριμμένους οἳ οὐ δυνήσονται ὕδωρ συνέχειν

^2:14 μὴ δου̃λός ἐστιν Ισραηλ ἢ οἰκογενής ἐστιν διὰ τί εἰς προνομὴν ἐγένετο

^2:15 ἐπ' αὐτὸν ὠρύοντο λέοντες καὶ ἔδωκαν τὴν φωνὴν αὐτω̃ν οἳ ἔταξαν τὴν γη̃ν αὐτου̃ εἰς ἔρημον καὶ αἱ πόλεις αὐτου̃ κατεσκάφησαν παρὰ τὸ μὴ κατοικει̃σθαι

^2:16 καὶ υἱοὶ Μέμφεως καὶ Ταφνας ἔγνωσάν σε καὶ κατέπαιζόν σου

^2:17 οὐχὶ ταυ̃τα ἐποίησέν σοι τὸ καταλιπει̃ν σε ἐμέ λέγει κύριος ὁ θεός σου

^2:18 καὶ νυ̃ν τί σοι καὶ τη̨̃ ὁδω̨̃ Αἰγύπτου του̃ πιει̃ν ὕδωρ Γηων καὶ τί σοι καὶ τη̨̃ ὁδω̨̃ 'Ασσυρίων του̃ πιει̃ν ὕδωρ ποταμω̃ν

^2:19 παιδεύσει σε ἡ ἀποστασία σου καὶ ἡ κακία σου ἐλέγξει σε καὶ γνω̃θι καὶ ἰδὲ ὅτι πικρόν σοι τὸ καταλιπει̃ν σε ἐμέ λέγει κύριος ὁ θεός σου καὶ οὐκ εὐδόκησα ἐπὶ σοί λέγει κύριος ὁ θεός σου

^2:20 ὅτι ἀπ' αἰω̃νος συνέτριψας τὸν ζυγόν σου διέσπασας τοὺς δεσμούς σου καὶ εἰ̃πας οὐ δουλεύσω ἀλλὰ πορεύσομαι ἐπὶ πα̃ν βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου κατασκίου ἐκει̃ διαχυθήσομαι ἐν τη̨̃ πορνεία̨ μου

^2:21 ἐγὼ δὲ ἐφύτευσά σε ἄμπελον καρποφόρον πα̃σαν ἀληθινήν πω̃ς ἐστράφης εἰς πικρίαν ἡ ἄμπελος ἡ ἀλλοτρία

^2:22 ἐὰν ἀποπλύνη̨ ἐν νίτρω̨ καὶ πληθύνη̨ς σεαυτη̨̃ πόαν κεκηλίδωσαι ἐν ται̃ς ἀδικίαις σου ἐναντίον ἐμου̃ λέγει κύριος

^2:23 πω̃ς ἐρει̃ς οὐκ ἐμιάνθην καὶ ὀπίσω τη̃ς Βααλ οὐκ ἐπορεύθην ἰδὲ τὰς ὁδούς σου ἐν τω̨̃ πολυανδρίω̨ καὶ γνω̃θι τί ἐποίησας ὀψὲ φωνὴ αὐτη̃ς ὠλόλυξεν τὰς ὁδοὺς αὐτη̃ς

^2:24 ἐπλάτυνεν ἐφ' ὕδατα ἐρήμου ἐν ἐπιθυμίαις ψυχη̃ς αὐτη̃ς ἐπνευματοφορει̃το παρεδόθη τίς ἐπιστρέψει αὐτήν πάντες οἱ ζητου̃ντες αὐτὴν οὐ κοπιάσουσιν ἐν τη̨̃ ταπεινώσει αὐτη̃ς εὑρήσουσιν αὐτήν

^2:25 ἀπόστρεψον τὸν πόδα σου ἀπὸ ὁδου̃ τραχείας καὶ τὸν φάρυγγά σου ἀπὸ δίψους ἡ δὲ εἰ̃πεν ἀνδριου̃μαι ὅτι ἠγαπήκει ἀλλοτρίους καὶ ὀπίσω αὐτω̃ν ἐπορεύετο

^2:26 ὡς αἰσχύνη κλέπτου ὅταν ἁλω̨̃ οὕτως αἰσχυνθήσονται οἱ υἱοὶ Ισραηλ αὐτοὶ καὶ οἱ βασιλει̃ς αὐτω̃ν καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτω̃ν καὶ οἱ ἱερει̃ς αὐτω̃ν καὶ οἱ προφη̃ται αὐτω̃ν

^2:27 τω̨̃ ξύλω̨ εἰ̃παν ὅτι πατήρ μου εἰ̃ σύ καὶ τω̨̃ λίθω̨ σὺ ἐγέννησάς με καὶ ἔστρεψαν ἐπ' ἐμὲ νω̃τα καὶ οὐ πρόσωπα αὐτω̃ν καὶ ἐν τω̨̃ καιρω̨̃ τω̃ν κακω̃ν αὐτω̃ν ἐρου̃σιν ἀνάστα καὶ σω̃σον ἡμα̃ς

^2:28 καὶ που̃ εἰσιν οἱ θεοί σου οὓς ἐποίησας σεαυτω̨̃ εἰ ἀναστήσονται καὶ σώσουσίν σε ἐν καιρω̨̃ τη̃ς κακώσεώς σου ὅτι κατ' ἀριθμὸν τω̃ν πόλεών σου ἠ̃σαν θεοί σου Ιουδα καὶ κατ' ἀριθμὸν διόδων τη̃ς Ιερουσαλημ ἔθυον τη̨̃ Βααλ

^2:29 ἵνα τί λαλει̃τε πρός με πάντες ὑμει̃ς ἠσεβήσατε καὶ πάντες ὑμει̃ς ἠνομήσατε εἰς ἐμέ λέγει κύριος

^2:30 μάτην ἐπάταξα τὰ τέκνα ὑμω̃ν παιδείαν οὐκ ἐδέξασθε μάχαιρα κατέφαγεν τοὺς προφήτας ὑμω̃ν ὡς λέων ὀλεθρεύων καὶ οὐκ ἐφοβήθητε

^2:31 ἀκούσατε λόγον κυρίου τάδε λέγει κύριος μὴ ἔρημος ἐγενόμην τω̨̃ Ισραηλ ἢ γη̃ κεχερσωμένη διὰ τί εἰ̃πεν ὁ λαός μου οὐ κυριευθησόμεθα καὶ οὐχ ἥξομεν πρὸς σὲ ἔτι

^2:32 μὴ ἐπιλήσεται νύμφη τὸν κόσμον αὐτη̃ς καὶ παρθένος τὴν στηθοδεσμίδα αὐτη̃ς ὁ δὲ λαός μου ἐπελάθετό μου ἡμέρας ὡ̃ν οὐκ ἔστιν ἀριθμός

^2:33 τί ἔτι καλὸν ἐπιτηδεύσεις ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς σου του̃ ζητη̃σαι ἀγάπησιν οὐχ οὕτως ἀλλὰ καὶ σὺ ἐπονηρεύσω του̃ μια̃ναι τὰς ὁδούς σου

^2:34 καὶ ἐν ται̃ς χερσίν σου εὑρέθησαν αἵματα ψυχω̃ν ἀθώ̨ων οὐκ ἐν διορύγμασιν εὑ̃ρον αὐτούς ἀλλ' ἐπὶ πάση̨ δρυί

^2:35 καὶ εἰ̃πας ἀθω̨̃ός εἰμι ἀλλὰ ἀποστραφήτω ὁ θυμὸς αὐτου̃ ἀπ' ἐμου̃ ἰδοὺ ἐγὼ κρίνομαι πρὸς σὲ ἐν τω̨̃ λέγειν σε οὐχ ἥμαρτον

^2:36 τί κατεφρόνησας σφόδρα του̃ δευτερω̃σαι τὰς ὁδούς σου καὶ ἀπὸ Αἰγύπτου καταισχυνθήση̨ καθὼς κατη̨σχύνθης ἀπὸ Ασσουρ

^2:37 ὅτι καὶ ἐντευ̃θεν ἐξελεύση̨ καὶ αἱ χει̃ρές σου ἐπὶ τη̃ς κεφαλη̃ς σου ὅτι ἀπώσατο κύριος τὴν ἐλπίδα σου καὶ οὐκ εὐοδωθήση̨ ἐν αὐτη̨̃

^3:1 ἐὰν ἐξαποστείλη̨ ἀνὴρ τὴν γυναι̃κα αὐτου̃ καὶ ἀπέλθη̨ ἀπ' αὐτου̃ καὶ γένηται ἀνδρὶ ἑτέρω̨ μὴ ἀνακάμπτουσα ἀνακάμψει πρὸς αὐτὸν ἔτι οὐ μιαινομένη μιανθήσεται ἡ γυνὴ ἐκείνη καὶ σὺ ἐξεπόρνευσας ἐν ποιμέσιν πολλοι̃ς καὶ ἀνέκαμπτες πρός με λέγει κύριος

^3:2 ἀ̃ρον εἰς εὐθει̃αν τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἰδέ που̃ οὐχὶ ἐξεφύρθης ἐπὶ ται̃ς ὁδοι̃ς ἐκάθισας αὐτοι̃ς ὡσεὶ κορώνη ἐρημουμένη καὶ ἐμίανας τὴν γη̃ν ἐν ται̃ς πορνείαις σου καὶ ἐν ται̃ς κακίαις σου

^3:3 καὶ ἔσχες ποιμένας πολλοὺς εἰς πρόσκομμα σεαυτη̨̃ ὄψις πόρνης ἐγένετό σοι ἀπηναισχύντησας πρὸς πάντας

^3:4 οὐχ ὡς οἰ̃κόν με ἐκάλεσας καὶ πατέρα καὶ ἀρχηγὸν τη̃ς παρθενίας σου

^3:5 μὴ διαμενει̃ εἰς τὸν αἰω̃να ἢ διαφυλαχθήσεται εἰς νει̃κος ἰδοὺ ἐλάλησας καὶ ἐποίησας τὰ πονηρὰ ταυ̃τα καὶ ἠδυνάσθης

^3:6 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με ἐν ται̃ς ἡμέραις Ιωσια του̃ βασιλέως εἰ̃δες ἃ ἐποίησέν μοι ἡ κατοικία του̃ Ισραηλ ἐπορεύθησαν ἐπὶ πα̃ν ὄρος ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους καὶ ἐπόρνευσαν ἐκει̃

^3:7 καὶ εἰ̃πα μετὰ τὸ πορνευ̃σαι αὐτὴν ταυ̃τα πάντα πρός με ἀνάστρεψον καὶ οὐκ ἀνέστρεψεν καὶ εἰ̃δεν τὴν ἀσυνθεσίαν αὐτη̃ς ἡ ἀσύνθετος Ιουδα

^3:8 καὶ εἰ̃δον διότι περὶ πάντων ὡ̃ν κατελήμφθη ἐν οἱ̃ς ἐμοιχα̃το ἡ κατοικία του̃ Ισραηλ καὶ ἐξαπέστειλα αὐτὴν καὶ ἔδωκα αὐτη̨̃ βιβλίον ἀποστασίου εἰς τὰς χει̃ρας αὐτη̃ς καὶ οὐκ ἐφοβήθη ἡ ἀσύνθετος Ιουδα καὶ ἐπορεύθη καὶ ἐπόρνευσεν καὶ αὐτή

^3:9 καὶ ἐγένετο εἰς οὐθὲν ἡ πορνεία αὐτη̃ς καὶ ἐμοίχευσεν τὸ ξύλον καὶ τὸν λίθον

^3:10 καὶ ἐν πα̃σιν τούτοις οὐκ ἐπεστράφη πρός με ἡ ἀσύνθετος Ιουδα ἐξ ὅλης τη̃ς καρδίας αὐτη̃ς ἀλλ' ἐπὶ ψεύδει

^3:11 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με ἐδικαίωσεν τὴν ψυχὴν αὐτου̃ Ισραηλ ἀπὸ τη̃ς ἀσυνθέτου Ιουδα

^3:12 πορεύου καὶ ἀνάγνωθι τοὺς λόγους τούτους πρὸς βορρα̃ν καὶ ἐρει̃ς ἐπιστράφητι πρός με ἡ κατοικία του̃ Ισραηλ λέγει κύριος καὶ οὐ στηριω̃ τὸ πρόσωπόν μου ἐφ' ὑμα̃ς ὅτι ἐλεήμων ἐγώ εἰμι λέγει κύριος καὶ οὐ μηνιω̃ ὑμι̃ν εἰς τὸν αἰω̃να

^3:13 πλὴν γνω̃θι τὴν ἀδικίαν σου ὅτι εἰς κύριον τὸν θεόν σου ἠσέβησας καὶ διέχεας τὰς ὁδούς σου εἰς ἀλλοτρίους ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους τη̃ς δὲ φωνη̃ς μου οὐχ ὑπήκουσας λέγει κύριος

^3:14 ἐπιστράφητε υἱοὶ ἀφεστηκότες λέγει κύριος διότι ἐγὼ κατακυριεύσω ὑμω̃ν καὶ λήμψομαι ὑμα̃ς ἕνα ἐκ πόλεως καὶ δύο ἐκ πατρια̃ς καὶ εἰσάξω ὑμα̃ς εἰς Σιων

^3:15 καὶ δώσω ὑμι̃ν ποιμένας κατὰ τὴν καρδίαν μου καὶ ποιμανου̃σιν ὑμα̃ς ποιμαίνοντες μετ' ἐπιστήμης

^3:16 καὶ ἔσται ἐὰν πληθυνθη̃τε καὶ αὐξηθη̃τε ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ἐν ται̃ς ἡμέραις ἐκείναις λέγει κύριος οὐκ ἐρου̃σιν ἔτι κιβωτὸς διαθήκης ἁγίου Ισραηλ οὐκ ἀναβήσεται ἐπὶ καρδίαν οὐκ ὀνομασθήσεται οὐδὲ ἐπισκεφθήσεται καὶ οὐ ποιηθήσεται ἔτι

^3:17 ἐν ται̃ς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τω̨̃ καιρω̨̃ ἐκείνω̨ καλέσουσιν τὴν Ιερουσαλημ θρόνος κυρίου καὶ συναχθήσονται εἰς αὐτὴν πάντα τὰ ἔθνη καὶ οὐ πορεύσονται ἔτι ὀπίσω τω̃ν ἐνθυμημάτων τη̃ς καρδίας αὐτω̃ν τη̃ς πονηρα̃ς

^3:18 ἐν ται̃ς ἡμέραις ἐκείναις συνελεύσονται οἰ̃κος Ιουδα ἐπὶ τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ καὶ ἥξουσιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀπὸ γη̃ς βορρα̃ καὶ ἀπὸ πασω̃ν τω̃ν χωρω̃ν ἐπὶ τὴν γη̃ν ἣν κατεκληρονόμησα τοὺς πατέρας αὐτω̃ν

^3:19 καὶ ἐγὼ εἰ̃πα γένοιτο κύριε ὅτι τάξω σε εἰς τέκνα καὶ δώσω σοι γη̃ν ἐκλεκτὴν κληρονομίαν θεου̃ παντοκράτορος ἐθνω̃ν καὶ εἰ̃πα πατέρα καλέσετέ με καὶ ἀπ' ἐμου̃ οὐκ ἀποστραφήσεσθε

^3:20 πλὴν ὡς ἀθετει̃ γυνὴ εἰς τὸν συνόντα αὐτη̨̃ οὕτως ἠθέτησεν εἰς ἐμὲ οἰ̃κος Ισραηλ λέγει κύριος

^3:21 φωνὴ ἐκ χειλέων ἠκούσθη κλαυθμου̃ καὶ δεήσεως υἱω̃ν Ισραηλ ὅτι ἠδίκησαν ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτω̃ν ἐπελάθοντο θεου̃ ἁγίου αὐτω̃ν

^3:22 ἐπιστράφητε υἱοὶ ἐπιστρέφοντες καὶ ἰάσομαι τὰ συντρίμματα ὑμω̃ν ἰδοὺ δου̃λοι ἡμει̃ς ἐσόμεθά σοι ὅτι σὺ κύριος ὁ θεὸς ἡμω̃ν εἰ̃

^3:23 ὄντως εἰς ψευ̃δος ἠ̃σαν οἱ βουνοὶ καὶ ἡ δύναμις τω̃ν ὀρέων πλὴν διὰ κυρίου θεου̃ ἡμω̃ν ἡ σωτηρία του̃ Ισραηλ

^3:24 ἡ δὲ αἰσχύνη κατανάλωσεν τοὺς μόχθους τω̃ν πατέρων ἡμω̃ν ἀπὸ νεότητος ἡμω̃ν τὰ πρόβατα αὐτω̃ν καὶ τοὺς μόσχους αὐτω̃ν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτω̃ν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτω̃ν

^3:25 ἐκοιμήθημεν ἐν τη̨̃ αἰσχύνη̨ ἡμω̃ν καὶ ἐπεκάλυψεν ἡμα̃ς ἡ ἀτιμία ἡμω̃ν διότι ἔναντι του̃ θεου̃ ἡμω̃ν ἡμάρτομεν ἡμει̃ς καὶ οἱ πατέρες ἡμω̃ν ἀπὸ νεότητος ἡμω̃ν ἕως τη̃ς ἡμέρας ταύτης καὶ οὐχ ὑπηκούσαμεν τη̃ς φωνη̃ς κυρίου του̃ θεου̃ ἡμω̃ν

^4:1 ἐὰν ἐπιστραφη̨̃ Ισραηλ λέγει κύριος πρός με ἐπιστραφήσεται ἐὰν περιέλη̨ τὰ βδελύγματα αὐτου̃ ἐκ στόματος αὐτου̃ καὶ ἀπὸ του̃ προσώπου μου εὐλαβηθη̨̃

^4:2 καὶ ὀμόση̨ ζη̨̃ κύριος μετὰ ἀληθείας καὶ ἐν κρίσει καὶ ἐν δικαιοσύνη̨ καὶ εὐλογήσουσιν ἐν αὐτη̨̃ ἔθνη καὶ ἐν αὐτω̨̃ αἰνέσουσιν τω̨̃ θεω̨̃ ἐν Ιερουσαλημ

^4:3 ὅτι τάδε λέγει κύριος τοι̃ς ἀνδράσιν Ιουδα καὶ τοι̃ς κατοικου̃σιν Ιερουσαλημ νεώσατε ἑαυτοι̃ς νεώματα καὶ μὴ σπείρητε ἐπ' ἀκάνθαις

^4:4 περιτμήθητε τω̨̃ θεω̨̃ ὑμω̃ν καὶ περιτέμεσθε τὴν σκληροκαρδίαν ὑμω̃ν ἄνδρες Ιουδα καὶ οἱ κατοικου̃ντες Ιερουσαλημ μὴ ἐξέλθη̨ ὡς πυ̃ρ ὁ θυμός μου καὶ ἐκκαυθήσεται καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων ἀπὸ προσώπου πονηρίας ἐπιτηδευμάτων ὑμω̃ν

^4:5 ἀναγγείλατε ἐν τω̨̃ Ιουδα καὶ ἀκουσθήτω ἐν Ιερουσαλημ εἴπατε σημάνατε ἐπὶ τη̃ς γη̃ς σάλπιγγι καὶ κεκράξατε μέγα εἴπατε συνάχθητε καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς πόλεις τὰς τειχήρεις

^4:6 ἀναλαβόντες φεύγετε εἰς Σιων σπεύσατε μὴ στη̃τε ὅτι κακὰ ἐγὼ ἐπάγω ἀπὸ βορρα̃ καὶ συντριβὴν μεγάλην

^4:7 ἀνέβη λέων ἐκ τη̃ς μάνδρας αὐτου̃ ἐξολεθρεύων ἔθνη ἐξη̃ρεν καὶ ἐξη̃λθεν ἐκ του̃ τόπου αὐτου̃ του̃ θει̃ναι τὴν γη̃ν εἰς ἐρήμωσιν καὶ πόλεις καθαιρεθήσονται παρὰ τὸ μὴ κατοικει̃σθαι αὐτάς

^4:8 ἐπὶ τούτοις περιζώσασθε σάκκους καὶ κόπτεσθε καὶ ἀλαλάξατε διότι οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμὸς κυρίου ἀφ' ὑμω̃ν

^4:9 καὶ ἔσται ἐν ἐκείνη̨ τη̨̃ ἡμέρα̨ λέγει κύριος ἀπολει̃ται ἡ καρδία του̃ βασιλέως καὶ ἡ καρδία τω̃ν ἀρχόντων καὶ οἱ ἱερει̃ς ἐκστήσονται καὶ οἱ προφη̃ται θαυμάσονται

^4:10 καὶ εἰ̃πα ὠ̃ δέσποτα κύριε ἄρα γε ἀπατω̃ν ἠπάτησας τὸν λαὸν του̃τον καὶ τὴν Ιερουσαλημ λέγων εἰρήνη ἔσται ὑμι̃ν καὶ ἰδοὺ ἥψατο ἡ μάχαιρα ἕως τη̃ς ψυχη̃ς αὐτω̃ν

^4:11 ἐν τω̨̃ καιρω̨̃ ἐκείνω̨ ἐρου̃σιν τω̨̃ λαω̨̃ τούτω̨ καὶ τη̨̃ Ιερουσαλημ πνευ̃μα πλανήσεως ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ ὁδὸς τη̃ς θυγατρὸς του̃ λαου̃ μου οὐκ εἰς καθαρὸν οὐδ' εἰς ἅγιον

^4:12 πνευ̃μα πληρώσεως ἥξει μοι νυ̃ν δὲ ἐγὼ λαλω̃ κρίματα πρὸς αὐτούς

^4:13 ἰδοὺ ὡς νεφέλη ἀναβήσεται καὶ ὡς καταιγὶς τὰ ἅρματα αὐτου̃ κουφότεροι ἀετω̃ν οἱ ἵπποι αὐτου̃ οὐαὶ ἡμι̃ν ὅτι ταλαιπωρου̃μεν

^4:14 ἀπόπλυνε ἀπὸ κακίας τὴν καρδίαν σου Ιερουσαλημ ἵνα σωθη̨̃ς ἕως πότε ὑπάρξουσιν ἐν σοὶ διαλογισμοὶ πόνων σου

^4:15 διότι φωνὴ ἀναγγέλλοντος ἐκ Δαν ἥξει καὶ ἀκουσθήσεται πόνος ἐξ ὄρους Εφραιμ

^4:16 ἀναμνήσατε ἔθνη ἰδοὺ ἥκασιν ἀναγγείλατε ἐν Ιερουσαλημ συστροφαὶ ἔρχονται ἐκ γη̃ς μακρόθεν καὶ ἔδωκαν ἐπὶ τὰς πόλεις Ιουδα φωνὴν αὐτω̃ν

^4:17 ὡς φυλάσσοντες ἀγρὸν ἐγένοντο ἐπ' αὐτὴν κύκλω̨ ὅτι ἐμου̃ ἠμέλησας λέγει κύριος

^4:18 αἱ ὁδοί σου καὶ τὰ ἐπιτηδεύματά σου ἐποίησαν ταυ̃τά σοι αὕτη ἡ κακία σου ὅτι πικρά ὅτι ἥψατο ἕως τη̃ς καρδίας σου

^4:19 τὴν κοιλίαν μου τὴν κοιλίαν μου ἀλγω̃ καὶ τὰ αἰσθητήρια τη̃ς καρδίας μου μαιμάσσει ἡ ψυχή μου σπαράσσεται ἡ καρδία μου οὐ σιωπήσομαι ὅτι φωνὴν σάλπιγγος ἤκουσεν ἡ ψυχή μου κραυγὴν πολέμου

^4:20 καὶ ταλαιπωρίαν συντριμμὸν ἐπικαλει̃ται ὅτι τεταλαιπώρηκεν πα̃σα ἡ γη̃ ἄφνω τεταλαιπώρηκεν ἡ σκηνή διεσπάσθησαν αἱ δέρρεις μου

^4:21 ἕως πότε ὄψομαι φεύγοντας ἀκούων φωνὴν σαλπίγγων

^4:22 διότι οἱ ἡγούμενοι του̃ λαου̃ μου ἐμὲ οὐκ ἤ̨δεισαν υἱοὶ ἄφρονές εἰσιν καὶ οὐ συνετοί σοφοί εἰσιν του̃ κακοποιη̃σαι τὸ δὲ καλω̃ς ποιη̃σαι οὐκ ἐπέγνωσαν

^4:23 ἐπέβλεψα ἐπὶ τὴν γη̃ν καὶ ἰδοὺ οὐθέν καὶ εἰς τὸν οὐρανόν καὶ οὐκ ἠ̃ν τὰ φω̃τα αὐτου̃

^4:24 εἰ̃δον τὰ ὄρη καὶ ἠ̃ν τρέμοντα καὶ πάντας τοὺς βουνοὺς ταρασσομένους

^4:25 ἐπέβλεψα καὶ ἰδοὺ οὐκ ἠ̃ν ἄνθρωπος καὶ πάντα τὰ πετεινὰ του̃ οὐρανου̃ ἐπτοει̃το

^4:26 εἰ̃δον καὶ ἰδοὺ ὁ Κάρμηλος ἔρημος καὶ πα̃σαι αἱ πόλεις ἐμπεπυρισμέναι πυρὶ ἀπὸ προσώπου κυρίου καὶ ἀπὸ προσώπου ὀργη̃ς θυμου̃ αὐτου̃ ἠφανίσθησαν

^4:27 τάδε λέγει κύριος ἔρημος ἔσται πα̃σα ἡ γη̃ συντέλειαν δὲ οὐ μὴ ποιήσω

^4:28 ἐπὶ τούτοις πενθείτω ἡ γη̃ καὶ συσκοτασάτω ὁ οὐρανὸς ἄνωθεν διότι ἐλάλησα καὶ οὐ μετανοήσω ὥρμησα καὶ οὐκ ἀποστρέψω ἀπ' αὐτη̃ς

^4:29 ἀπὸ φωνη̃ς ἱππέως καὶ ἐντεταμένου τόξου ἀνεχώρησεν πα̃σα χώρα εἰσέδυσαν εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰ ἄλση ἐκρύβησαν καὶ ἐπὶ τὰς πέτρας ἀνέβησαν πα̃σα πόλις ἐγκατελείφθη οὐ κατοικει̃ ἐν αὐται̃ς ἄνθρωπος

^4:30 καὶ σὺ τί ποιήσεις ἐὰν περιβάλη̨ κόκκινον καὶ κοσμήση̨ κόσμω̨ χρυσω̨̃ καὶ ἐὰν ἐγχρίση̨ στίβι τοὺς ὀφθαλμούς σου εἰς μάτην ὁ ὡραϊσμός σου ἀπώσαντό σε οἱ ἐρασταί σου τὴν ψυχήν σου ζητου̃σιν

^4:31 ὅτι φωνὴν ὡς ὠδινούσης ἤκουσα του̃ στεναγμου̃ σου ὡς πρωτοτοκούσης φωνὴ θυγατρὸς Σιων ἐκλυθήσεται καὶ παρήσει τὰς χει̃ρας αὐτη̃ς οἴμμοι ἐγώ ὅτι ἐκλείπει ἡ ψυχή μου ἐπὶ τοι̃ς ἀνη̨ρημένοις

^5:1 περιδράμετε ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς Ιερουσαλημ καὶ ἴδετε καὶ γνω̃τε καὶ ζητήσατε ἐν ται̃ς πλατείαις αὐτη̃ς ἐὰν εὕρητε ἄνδρα εἰ ἔστιν ποιω̃ν κρίμα καὶ ζητω̃ν πίστιν καὶ ἵλεως ἔσομαι αὐτοι̃ς λέγει κύριος

^5:2 ζη̨̃ κύριος λέγουσιν διὰ του̃το οὐκ ἐπὶ ψεύδεσιν ὀμνύουσιν

^5:3 κύριε οἱ ὀφθαλμοί σου εἰς πίστιν ἐμαστίγωσας αὐτούς καὶ οὐκ ἐπόνεσαν συνετέλεσας αὐτούς καὶ οὐκ ἠθέλησαν δέξασθαι παιδείαν ἐστερέωσαν τὰ πρόσωπα αὐτω̃ν ὑπὲρ πέτραν καὶ οὐκ ἠθέλησαν ἐπιστραφη̃ναι

^5:4 καὶ ἐγὼ εἰ̃πα ἴσως πτωχοί εἰσιν διότι οὐκ ἐδυνάσθησαν ὅτι οὐκ ἔγνωσαν ὁδὸν κυρίου καὶ κρίσιν θεου̃

^5:5 πορεύσομαι πρὸς τοὺς ἁδροὺς καὶ λαλήσω αὐτοι̃ς ὅτι αὐτοὶ ἐπέγνωσαν ὁδὸν κυρίου καὶ κρίσιν θεου̃ καὶ ἰδοὺ ὁμοθυμαδὸν συνέτριψαν ζυγόν διέρρηξαν δεσμούς

^5:6 διὰ του̃το ἔπαισεν αὐτοὺς λέων ἐκ του̃ δρυμου̃ καὶ λύκος ἕως τω̃ν οἰκιω̃ν ὠλέθρευσεν αὐτούς καὶ πάρδαλις ἐγρηγόρησεν ἐπὶ τὰς πόλεις αὐτω̃ν πάντες οἱ ἐκπορευόμενοι ἀπ' αὐτω̃ν θηρευθήσονται ὅτι ἐπλήθυναν ἀσεβείας αὐτω̃ν ἴσχυσαν ἐν ται̃ς ἀποστροφαι̃ς αὐτω̃ν

^5:7 ποία̨ τούτων ἵλεως γένωμαί σοι οἱ υἱοί σου ἐγκατέλιπόν με καὶ ὤμνυον ἐν τοι̃ς οὐκ οὐ̃σιν θεοι̃ς καὶ ἐχόρτασα αὐτούς καὶ ἐμοιχω̃ντο καὶ ἐν οἴκοις πορνω̃ν κατέλυον

^5:8 ἵπποι θηλυμανει̃ς ἐγενήθησαν ἕκαστος ἐπὶ τὴν γυναι̃κα του̃ πλησίον αὐτου̃ ἐχρεμέτιζον

^5:9 μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι λέγει κύριος ἢ ἐν ἔθνει τοιούτω̨ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου

^5:10 ἀνάβητε ἐπὶ τοὺς προμαχω̃νας αὐτη̃ς καὶ κατασκάψατε συντέλειαν δὲ μὴ ποιήσητε ὑπολίπεσθε τὰ ὑποστηρίγματα αὐτη̃ς ὅτι του̃ κυρίου εἰσίν

^5:11 ὅτι ἀθετω̃ν ἠθέτησεν εἰς ἐμέ λέγει κύριος οἰ̃κος Ισραηλ καὶ οἰ̃κος Ιουδα

^5:12 ἐψεύσαντο τω̨̃ κυρίω̨ ἑαυτω̃ν καὶ εἰ̃παν οὐκ ἔστιν ταυ̃τα οὐχ ἥξει ἐφ' ἡμα̃ς κακά καὶ μάχαιραν καὶ λιμὸν οὐκ ὀψόμεθα

^5:13 οἱ προφη̃ται ἡμω̃ν ἠ̃σαν εἰς ἄνεμον καὶ λόγος κυρίου οὐχ ὑπη̃ρχεν ἐν αὐτοι̃ς οὕτως ἔσται αὐτοι̃ς

^5:14 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος παντοκράτωρ ἀνθ' ὡ̃ν ἐλαλήσατε τὸ ῥη̃μα του̃το ἰδοὺ ἐγὼ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου πυ̃ρ καὶ τὸν λαὸν του̃τον ξύλα καὶ καταφάγεται αὐτούς

^5:15 ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐφ' ὑμα̃ς ἔθνος πόρρωθεν οἰ̃κος Ισραηλ λέγει κύριος ἔθνος οὑ̃ οὐκ ἀκούση̨ τη̃ς φωνη̃ς τη̃ς γλώσσης αὐτου̃

^5:16 πάντες ἰσχυροὶ

^5:17 καὶ κατέδονται τὸν θερισμὸν ὑμω̃ν καὶ τοὺς ἄρτους ὑμω̃ν καὶ κατέδονται τοὺς υἱοὺς ὑμω̃ν καὶ τὰς θυγατέρας ὑμω̃ν καὶ κατέδονται τὰ πρόβατα ὑμω̃ν καὶ τοὺς μόσχους ὑμω̃ν καὶ κατέδονται τοὺς ἀμπελω̃νας ὑμω̃ν καὶ τοὺς συκω̃νας ὑμω̃ν καὶ τοὺς ἐλαιω̃νας ὑμω̃ν καὶ ἀλοήσουσιν τὰς πόλεις τὰς ὀχυρὰς ὑμω̃ν ἐφ' αἱ̃ς ὑμει̃ς πεποίθατε ἐπ' αὐται̃ς ἐν ῥομφαία̨

^5:18 καὶ ἔσται ἐν ται̃ς ἡμέραις ἐκείναις λέγει κύριος ὁ θεός σου οὐ μὴ ποιήσω ὑμα̃ς εἰς συντέλειαν

^5:19 καὶ ἔσται ὅταν εἴπητε τίνος ἕνεκεν ἐποίησεν κύριος ὁ θεὸς ἡμω̃ν ἡμι̃ν ἅπαντα ταυ̃τα καὶ ἐρει̃ς αὐτοι̃ς ἀνθ' ὡ̃ν ἐδουλεύσατε θεοι̃ς ἀλλοτρίοις ἐν τη̨̃ γη̨̃ ὑμω̃ν οὕτως δουλεύσετε ἀλλοτρίοις ἐν γη̨̃ οὐχ ὑμω̃ν

^5:20 ἀναγγείλατε ταυ̃τα εἰς τὸν οἰ̃κον Ιακωβ καὶ ἀκουσθήτω ἐν τω̨̃ Ιουδα

^5:21 ἀκούσατε δὴ ταυ̃τα λαὸς μωρὸς καὶ ἀκάρδιος ὀφθαλμοὶ αὐτοι̃ς καὶ οὐ βλέπουσιν ὠ̃τα αὐτοι̃ς καὶ οὐκ ἀκούουσιν

^5:22 μὴ ἐμὲ οὐ φοβηθήσεσθε λέγει κύριος ἢ ἀπὸ προσώπου μου οὐκ εὐλαβηθήσεσθε τὸν τάξαντα ἄμμον ὅριον τη̨̃ θαλάσση̨ πρόσταγμα αἰώνιον καὶ οὐχ ὑπερβήσεται αὐτό καὶ ταραχθήσεται καὶ οὐ δυνήσεται καὶ ἠχήσουσιν τὰ κύματα αὐτη̃ς καὶ οὐχ ὑπερβήσεται αὐτό

^5:23 τω̨̃ δὲ λαω̨̃ τούτω̨ ἐγενήθη καρδία ἀνήκοος καὶ ἀπειθής καὶ ἐξέκλιναν καὶ ἀπήλθοσαν

^5:24 καὶ οὐκ εἰ̃πον ἐν τη̨̃ καρδία̨ αὐτω̃ν φοβηθω̃μεν δὴ κύριον τὸν θεὸν ἡμω̃ν τὸν διδόντα ἡμι̃ν ὑετὸν πρόιμον καὶ ὄψιμον κατὰ καιρὸν πληρώσεως προστάγματος θερισμου̃ καὶ ἐφύλαξεν ἡμι̃ν

^5:25 αἱ ἀνομίαι ὑμω̃ν ἐξέκλιναν ταυ̃τα καὶ αἱ ἁμαρτίαι ὑμω̃ν ἀπέστησαν τὰ ἀγαθὰ ἀφ' ὑμω̃ν

^5:26 ὅτι εὑρέθησαν ἐν τω̨̃ λαω̨̃ μου ἀσεβει̃ς καὶ παγίδας ἔστησαν διαφθει̃ραι ἄνδρας καὶ συνελαμβάνοσαν

^5:27 ὡς παγὶς ἐφεσταμένη πλήρης πετεινω̃ν οὕτως οἱ οἰ̃κοι αὐτω̃ν πλήρεις δόλου διὰ του̃το ἐμεγαλύνθησαν καὶ ἐπλούτησαν

^5:28 καὶ παρέβησαν κρίσιν οὐκ ἔκριναν κρίσιν ὀρφανου̃ καὶ κρίσιν χήρας οὐκ ἐκρίνοσαν

^5:29 μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι λέγει κύριος ἢ ἐν ἔθνει τω̨̃ τοιούτω̨ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου

^5:30 ἔκστασις καὶ φρικτὰ ἐγενήθη ἐπὶ τη̃ς γη̃ς

^5:31 οἱ προφη̃ται προφητεύουσιν ἄδικα καὶ οἱ ἱερει̃ς ἐπεκρότησαν ται̃ς χερσὶν αὐτω̃ν καὶ ὁ λαός μου ἠγάπησεν οὕτως καὶ τί ποιήσετε εἰς τὰ μετὰ ταυ̃τα

^6:1 ἐνισχύσατε υἱοὶ Βενιαμιν ἐκ μέσου τη̃ς Ιερουσαλημ καὶ ἐν Θεκουε σημάνατε σάλπιγγι καὶ ὑπὲρ Βαιθαχαρμα ἄρατε σημει̃ον ὅτι κακὰ ἐκκέκυφεν ἀπὸ βορρα̃ καὶ συντριβὴ μεγάλη γίνεται

^6:2 καὶ ἀφαιρεθήσεται τὸ ὕψος σου θύγατερ Σιων

^6:3 εἰς αὐτὴν ἥξουσιν ποιμένες καὶ τὰ ποίμνια αὐτω̃ν καὶ πήξουσιν ἐπ' αὐτὴν σκηνὰς κύκλω̨ καὶ ποιμανου̃σιν ἕκαστος τη̨̃ χειρὶ αὐτου̃

^6:4 παρασκευάσασθε ἐπ' αὐτὴν εἰς πόλεμον ἀνάστητε καὶ ἀναβω̃μεν ἐπ' αὐτὴν μεσημβρίας οὐαὶ ἡμι̃ν ὅτι κέκλικεν ἡ ἡμέρα ὅτι ἐκλείπουσιν αἱ σκιαὶ τη̃ς ἑσπέρας

^6:5 ἀνάστητε καὶ ἀναβω̃μεν ἐν τη̨̃ νυκτὶ καὶ διαφθείρωμεν τὰ θεμέλια αὐτη̃ς

^6:6 ὅτι τάδε λέγει κύριος ἔκκοψον τὰ ξύλα αὐτη̃ς ἔκχεον ἐπὶ Ιερουσαλημ δύναμιν ὠ̃ πόλις ψευδής ὅλη καταδυναστεία ἐν αὐτη̨̃

^6:7 ὡς ψύχει λάκκος ὕδωρ οὕτως ψύχει κακία αὐτη̃ς ἀσέβεια καὶ ταλαιπωρία ἀκουσθήσεται ἐν αὐτη̨̃ ἐπὶ πρόσωπον αὐτη̃ς διὰ παντός πόνω̨ καὶ μάστιγι

^6:8 παιδευθήση̨ Ιερουσαλημ μὴ ἀποστη̨̃ ἡ ψυχή μου ἀπὸ σου̃ μὴ ποιήσω σε ἄβατον γη̃ν ἥτις οὐ κατοικηθήσεται

^6:9 ὅτι τάδε λέγει κύριος καλαμα̃σθε καλαμα̃σθε ὡς ἄμπελον τὰ κατάλοιπα του̃ Ισραηλ ἐπιστρέψατε ὡς ὁ τρυγω̃ν ἐπὶ τὸν κάρταλλον αὐτου̃

^6:10 πρὸς τίνα λαλήσω καὶ διαμαρτύρωμαι καὶ ἀκούσεται ἰδοὺ ἀπερίτμητα τὰ ὠ̃τα αὐτω̃ν καὶ οὐ δύνανται ἀκούειν ἰδοὺ τὸ ῥη̃μα κυρίου ἐγένετο αὐτοι̃ς εἰς ὀνειδισμόν οὐ μὴ βουληθω̃σιν αὐτὸ ἀκου̃σαι

^6:11 καὶ τὸν θυμόν μου ἔπλησα καὶ ἐπέσχον καὶ οὐ συνετέλεσα αὐτούς ἐκχεω̃ ἐπὶ νήπια ἔξωθεν καὶ ἐπὶ συναγωγὴν νεανίσκων ἅμα ὅτι ἀνὴρ καὶ γυνὴ συλλημφθήσονται πρεσβύτερος μετὰ πλήρους ἡμερω̃ν

^6:12 καὶ μεταστραφήσονται αἱ οἰκίαι αὐτω̃ν εἰς ἑτέρους ἀγροὶ καὶ αἱ γυναι̃κες αὐτω̃ν ἐπὶ τὸ αὐτό ὅτι ἐκτενω̃ τὴν χει̃ρά μου ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας τὴν γη̃ν ταύτην λέγει κύριος

^6:13 ὅτι ἀπὸ μικρου̃ αὐτω̃ν καὶ ἕως μεγάλου πάντες συνετελέσαντο ἄνομα ἀπὸ ἱερέως καὶ ἕως ψευδοπροφήτου πάντες ἐποίησαν ψευδη̃

^6:14 καὶ ἰω̃ντο τὸ σύντριμμα του̃ λαου̃ μου ἐξουθενου̃ντες καὶ λέγοντες εἰρήνη εἰρήνη καὶ που̃ ἐστιν εἰρήνη

^6:15 κατη̨σχύνθησαν ὅτι ἐξελίποσαν καὶ οὐδ' ὡ̃ς καταισχυνόμενοι κατη̨σχύνθησαν καὶ τὴν ἀτιμίαν αὐτω̃ν οὐκ ἔγνωσαν διὰ του̃το πεσου̃νται ἐν τη̨̃ πτώσει αὐτω̃ν καὶ ἐν καιρω̨̃ ἐπισκοπη̃ς αὐτω̃ν ἀπολου̃νται εἰ̃πεν κύριος

^6:16 τάδε λέγει κύριος στη̃τε ἐπὶ ται̃ς ὁδοι̃ς καὶ ἴδετε καὶ ἐρωτήσατε τρίβους κυρίου αἰωνίους καὶ ἴδετε ποία ἐστὶν ἡ ὁδὸς ἡ ἀγαθή καὶ βαδίζετε ἐν αὐτη̨̃ καὶ εὑρήσετε ἁγνισμὸν ται̃ς ψυχαι̃ς ὑμω̃ν καὶ εἰ̃παν οὐ πορευσόμεθα

^6:17 κατέστακα ἐφ' ὑμα̃ς σκοπούς ἀκούσατε τη̃ς φωνη̃ς τη̃ς σάλπιγγος καὶ εἰ̃παν οὐκ ἀκουσόμεθα

^6:18 διὰ του̃το ἤκουσαν τὰ ἔθνη καὶ οἱ ποιμαίνοντες τὰ ποίμνια αὐτω̃ν

^6:19 ἄκουε γη̃ ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν του̃τον κακά τὸν καρπὸν ἀποστροφη̃ς αὐτω̃ν ὅτι τω̃ν λόγων μου οὐ προσέσχον καὶ τὸν νόμον μου ἀπώσαντο

^6:20 ἵνα τί μοι λίβανον ἐκ Σαβα φέρετε καὶ κιννάμωμον ἐκ γη̃ς μακρόθεν τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμω̃ν οὔκ εἰσιν δεκτά καὶ αἱ θυσίαι ὑμω̃ν οὐχ ἥδυνάν μοι

^6:21 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐπὶ τὸν λαὸν του̃τον ἀσθένειαν καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν αὐτη̨̃ πατέρες καὶ υἱοὶ ἅμα γείτων καὶ ὁ πλησίον αὐτου̃ ἀπολου̃νται

^6:22 τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ λαὸς ἔρχεται ἀπὸ βορρα̃ καὶ ἔθνη ἐξεγερθήσεται ἀπ' ἐσχάτου τη̃ς γη̃ς

^6:23 τόξον καὶ ζιβύνην κρατήσουσιν ἰταμός ἐστιν καὶ οὐκ ἐλεήσει φωνὴ αὐτου̃ ὡς θάλασσα κυμαίνουσα ἐφ' ἵπποις καὶ ἅρμασιν παρατάξεται ὡς πυ̃ρ εἰς πόλεμον πρὸς σέ θύγατερ Σιων

^6:24 ἠκούσαμεν τὴν ἀκοὴν αὐτω̃ν παρελύθησαν αἱ χει̃ρες ἡμω̃ν θλι̃ψις κατέσχεν ἡμα̃ς ὠδι̃νες ὡς τικτούσης

^6:25 μὴ ἐκπορεύεσθε εἰς ἀγρὸν καὶ ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς μὴ βαδίζετε ὅτι ῥομφαία τω̃ν ἐχθρω̃ν παροικει̃ κυκλόθεν

^6:26 θύγατερ λαου̃ μου περίζωσαι σάκκον κατάπασαι ἐν σποδω̨̃ πένθος ἀγαπητου̃ ποίησαι σεαυτη̨̃ κοπετὸν οἰκτρόν ὅτι ἐξαίφνης ἥξει ταλαιπωρία ἐφ' ὑμα̃ς

^6:27 δοκιμαστὴν δέδωκά σε ἐν λαοι̃ς δεδοκιμασμένοις καὶ γνώση̨ με ἐν τω̨̃ δοκιμάσαι με τὴν ὁδὸν αὐτω̃ν

^6:28 πάντες ἀνήκοοι πορευόμενοι σκολιω̃ς χαλκὸς καὶ σίδηρος πάντες διεφθαρμένοι εἰσίν

^6:29 ἐξέλιπεν φυσητὴρ ἀπὸ πυρός ἐξέλιπεν μόλιβος εἰς κενὸν ἀργυροκόπος ἀργυροκοπει̃ πονηρία αὐτω̃ν οὐκ ἐτάκη

^6:30 ἀργύριον ἀποδεδοκιμασμένον καλέσατε αὐτούς ὅτι ἀπεδοκίμασεν αὐτοὺς κύριος

^7:2 ἀκούσατε λόγον κυρίου πα̃σα ἡ Ιουδαία

^7:3 τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ διορθώσατε τὰς ὁδοὺς ὑμω̃ν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμω̃ν καὶ κατοικιω̃ ὑμα̃ς ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨

^7:4 μὴ πεποίθατε ἐφ' ἑαυτοι̃ς ἐπὶ λόγοις ψευδέσιν ὅτι τὸ παράπαν οὐκ ὠφελήσουσιν ὑμα̃ς λέγοντες ναὸς κυρίου ναὸς κυρίου ἐστίν

^7:5 ὅτι ἐὰν διορθου̃ντες διορθώσητε τὰς ὁδοὺς ὑμω̃ν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμω̃ν καὶ ποιου̃ντες ποιήσητε κρίσιν ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον του̃ πλησίον αὐτου̃

^7:6 καὶ προσήλυτον καὶ ὀρφανὸν καὶ χήραν μὴ καταδυναστεύσητε καὶ αἱ̃μα ἀθω̨̃ον μὴ ἐκχέητε ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ καὶ ὀπίσω θεω̃ν ἀλλοτρίων μὴ πορεύησθε εἰς κακὸν ὑμι̃ν

^7:7 καὶ κατοικιω̃ ὑμα̃ς ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ ἐν γη̨̃ ἡ̨̃ ἔδωκα τοι̃ς πατράσιν ὑμω̃ν ἐξ αἰω̃νος καὶ ἕως αἰω̃νος

^7:8 εἰ δὲ ὑμει̃ς πεποίθατε ἐπὶ λόγοις ψευδέσιν ὅθεν οὐκ ὠφεληθήσεσθε

^7:9 καὶ φονεύετε καὶ μοιχα̃σθε καὶ κλέπτετε καὶ ὀμνύετε ἐπ' ἀδίκω̨ καὶ ἐθυμια̃τε τη̨̃ Βααλ καὶ ἐπορεύεσθε ὀπίσω θεω̃ν ἀλλοτρίων ὡ̃ν οὐκ οἴδατε του̃ κακω̃ς εἰ̃ναι ὑμι̃ν

^7:10 καὶ ἤλθετε καὶ ἔστητε ἐνώπιον ἐμου̃ ἐν τω̨̃ οἴκω̨ οὑ̃ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ' αὐτω̨̃ καὶ εἴπατε ἀπεσχήμεθα του̃ μὴ ποιει̃ν πάντα τὰ βδελύγματα ταυ̃τα

^7:11 μὴ σπήλαιον λη̨στω̃ν ὁ οἰ̃κός μου οὑ̃ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ' αὐτω̨̃ ἐκει̃ ἐνώπιον ὑμω̃ν καὶ ἐγὼ ἰδοὺ ἑώρακα λέγει κύριος

^7:12 ὅτι πορεύθητε εἰς τὸν τόπον μου τὸν ἐν Σηλωμ οὑ̃ κατεσκήνωσα τὸ ὄνομά μου ἐκει̃ ἔμπροσθεν καὶ ἴδετε ἃ ἐποίησα αὐτω̨̃ ἀπὸ προσώπου κακίας λαου̃ μου Ισραηλ

^7:13 καὶ νυ̃ν ἀνθ' ὡ̃ν ἐποιήσατε πάντα τὰ ἔργα ταυ̃τα καὶ ἐλάλησα πρὸς ὑμα̃ς καὶ οὐκ ἠκούσατέ μου καὶ ἐκάλεσα ὑμα̃ς καὶ οὐκ ἀπεκρίθητε

^7:14 καὶ ποιήσω τω̨̃ οἴκω̨ τούτω̨ ὡ̨̃ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ' αὐτω̨̃ ἐφ' ὡ̨̃ ὑμει̃ς πεποίθατε ἐπ' αὐτω̨̃ καὶ τω̨̃ τόπω̨ ὡ̨̃ ἔδωκα ὑμι̃ν καὶ τοι̃ς πατράσιν ὑμω̃ν καθὼς ἐποίησα τη̨̃ Σηλωμ

^7:15 καὶ ἀπορρίψω ὑμα̃ς ἀπὸ προσώπου μου καθὼς ἀπέρριψα τοὺς ἀδελφοὺς ὑμω̃ν πα̃ν τὸ σπέρμα Εφραιμ

^7:16 καὶ σὺ μὴ προσεύχου περὶ του̃ λαου̃ τούτου καὶ μὴ ἀξίου του̃ ἐλεηθη̃ναι αὐτοὺς καὶ μὴ εὔχου καὶ μὴ προσέλθη̨ς μοι περὶ αὐτω̃ν ὅτι οὐκ εἰσακούσομαι

^7:17 ἠ̃ οὐχ ὁρα̨̃ς τί αὐτοὶ ποιου̃σιν ἐν ται̃ς πόλεσιν Ιουδα καὶ ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς Ιερουσαλημ

^7:18 οἱ υἱοὶ αὐτω̃ν συλλέγουσιν ξύλα καὶ οἱ πατέρες αὐτω̃ν καίουσι πυ̃ρ καὶ αἱ γυναι̃κες αὐτω̃ν τρίβουσιν σται̃ς του̃ ποιη̃σαι χαυω̃νας τη̨̃ στρατια̨̃ του̃ οὐρανου̃ καὶ ἔσπεισαν σπονδὰς θεοι̃ς ἀλλοτρίοις ἵνα παροργίσωσίν με

^7:19 μὴ ἐμὲ αὐτοὶ παροργίζουσιν λέγει κύριος οὐχὶ ἑαυτούς ὅπως καταισχυνθη̨̃ τὰ πρόσωπα αὐτω̃ν

^7:20 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ὀργὴ καὶ θυμός μου χει̃ται ἐπὶ τὸν τόπον του̃τον καὶ ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ τὰ κτήνη καὶ ἐπὶ πα̃ν ξύλον του̃ ἀγρου̃ αὐτω̃ν καὶ ἐπὶ πάντα τὰ γενήματα τη̃ς γη̃ς καὶ καυθήσεται καὶ οὐ σβεσθήσεται

^7:21 τάδε λέγει κύριος τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμω̃ν συναγάγετε μετὰ τω̃ν θυσιω̃ν ὑμω̃ν καὶ φάγετε κρέα

^7:22 ὅτι οὐκ ἐλάλησα πρὸς τοὺς πατέρας ὑμω̃ν καὶ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοι̃ς ἐν ἡμέρα̨ ἡ̨̃ ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου περὶ ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσίας

^7:23 ἀλλ' ἢ τὸ ῥη̃μα του̃το ἐνετειλάμην αὐτοι̃ς λέγων ἀκούσατε τη̃ς φωνη̃ς μου καὶ ἔσομαι ὑμι̃ν εἰς θεόν καὶ ὑμει̃ς ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν καὶ πορεύεσθε ἐν πάσαις ται̃ς ὁδοι̃ς μου αἱ̃ς ἂν ἐντείλωμαι ὑμι̃ν ὅπως ἂν εὐ̃ ἠ̨̃ ὑμι̃ν

^7:24 καὶ οὐκ ἤκουσάν μου καὶ οὐ προσέσχεν τὸ οὐ̃ς αὐτω̃ν ἀλλ' ἐπορεύθησαν ἐν τοι̃ς ἐνθυμήμασιν τη̃ς καρδίας αὐτω̃ν τη̃ς κακη̃ς καὶ ἐγενήθησαν εἰς τὰ ὄπισθεν καὶ οὐκ εἰς τὰ ἔμπροσθεν

^7:25 ἀφ' ἡ̃ς ἡμέρας ἐξήλθοσαν οἱ πατέρες αὐτω̃ν ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου καὶ ἕως τη̃ς ἡμέρας ταύτης καὶ ἐξαπέστειλα πρὸς ὑμα̃ς πάντας τοὺς δούλους μου τοὺς προφήτας ἡμέρας καὶ ὄρθρου καὶ ἀπέστειλα

^7:26 καὶ οὐκ ἤκουσάν μου καὶ οὐ προσέσχεν τὸ οὐ̃ς αὐτω̃ν καὶ ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτω̃ν ὑπὲρ τοὺς πατέρας αὐτω̃ν

^7:27/28 καὶ ἐρει̃ς αὐτοι̃ς τὸν λόγον του̃τον του̃το τὸ ἔθνος ὃ οὐκ ἤκουσεν τη̃ς φωνη̃ς κυρίου οὐδὲ ἐδέξατο παιδείαν ἐξέλιπεν ἡ πίστις ἐκ στόματος αὐτω̃ν

^7:29 κει̃ραι τὴν κεφαλήν σου καὶ ἀπόρριπτε καὶ ἀνάλαβε ἐπὶ χειλέων θρη̃νον ὅτι ἀπεδοκίμασεν κύριος καὶ ἀπώσατο τὴν γενεὰν τὴν ποιου̃σαν ταυ̃τα

^7:30 ὅτι ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Ιουδα τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμου̃ λέγει κύριος ἔταξαν τὰ βδελύγματα αὐτω̃ν ἐν τω̨̃ οἴκω̨ οὑ̃ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ' αὐτόν του̃ μια̃ναι αὐτόν

^7:31 καὶ ὠ̨κοδόμησαν τὸν βωμὸν του̃ Ταφεθ ὅς ἐστιν ἐν φάραγγι υἱου̃ Εννομ του̃ κατακαίειν τοὺς υἱοὺς αὐτω̃ν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτω̃ν ἐν πυρί ὃ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοι̃ς καὶ οὐ διενοήθην ἐν τη̨̃ καρδία̨ μου

^7:32 διὰ του̃το ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται λέγει κύριος καὶ οὐκ ἐρου̃σιν ἔτι βωμὸς του̃ Ταφεθ καὶ φάραγξ υἱου̃ Εννομ ἀλλ' ἢ φάραγξ τω̃ν ἀνη̨ρημένων καὶ θάψουσιν ἐν τω̨̃ Ταφεθ διὰ τὸ μὴ ὑπάρχειν τόπον

^7:33 καὶ ἔσονται οἱ νεκροὶ του̃ λαου̃ τούτου εἰς βρω̃σιν τοι̃ς πετεινοι̃ς του̃ οὐρανου̃ καὶ τοι̃ς θηρίοις τη̃ς γη̃ς καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀποσοβω̃ν

^7:34 καὶ καταλύσω ἐκ πόλεων Ιουδα καὶ ἐκ διόδων Ιερουσαλημ φωνὴν εὐφραινομένων καὶ φωνὴν χαιρόντων φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης ὅτι εἰς ἐρήμωσιν ἔσται πα̃σα ἡ γη̃

^8:1 ἐν τω̨̃ καιρω̨̃ ἐκείνω̨ λέγει κύριος ἐξοίσουσιν τὰ ὀστα̃ τω̃ν βασιλέων Ιουδα καὶ τὰ ὀστα̃ τω̃ν ἀρχόντων αὐτου̃ καὶ τὰ ὀστα̃ τω̃ν ἱερέων καὶ τὰ ὀστα̃ τω̃ν προφητω̃ν καὶ τὰ ὀστα̃ τω̃ν κατοικούντων Ιερουσαλημ ἐκ τω̃ν τάφων αὐτω̃ν

^8:2 καὶ ψύξουσιν αὐτὰ πρὸς τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἀστέρας καὶ πρὸς πα̃σαν τὴν στρατιὰν του̃ οὐρανου̃ ἃ ἠγάπησαν καὶ οἱ̃ς ἐδούλευσαν καὶ ὡ̃ν ἐπορεύθησαν ὀπίσω αὐτω̃ν καὶ ὡ̃ν ἀντείχοντο καὶ οἱ̃ς προσεκύνησαν αὐτοι̃ς οὐ κοπήσονται καὶ οὐ ταφήσονται καὶ ἔσονται εἰς παράδειγμα ἐπὶ προσώπου τη̃ς γη̃ς

^8:3 ὅτι εἵλοντο τὸν θάνατον ἢ τὴν ζωήν καὶ πα̃σιν τοι̃ς καταλοίποις τοι̃ς καταλειφθει̃σιν ἀπὸ τη̃ς γενεα̃ς ἐκείνης ἐν παντὶ τόπω̨ οὑ̃ ἐὰν ἐξώσω αὐτοὺς ἐκει̃

^8:4 ὅτι τάδε λέγει κύριος μὴ ὁ πίπτων οὐκ ἀνίσταται ἢ ὁ ἀποστρέφων οὐκ ἐπιστρέφει

^8:5 διὰ τί ἀπέστρεψεν ὁ λαός μου οὑ̃τος ἀποστροφὴν ἀναιδη̃ καὶ κατεκρατήθησαν ἐν τη̨̃ προαιρέσει αὐτω̃ν καὶ οὐκ ἠθέλησαν του̃ ἐπιστρέψαι

^8:6 ἐνωτίσασθε δὴ καὶ ἀκούσατε οὐχ οὕτως λαλήσουσιν οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος μετανοω̃ν ἀπὸ τη̃ς κακίας αὐτου̃ λέγων τί ἐποίησα διέλιπεν ὁ τρέχων ἀπὸ του̃ δρόμου αὐτου̃ ὡς ἵππος κάθιδρος ἐν χρεμετισμω̨̃ αὐτου̃

^8:7 καὶ ἡ ασιδα ἐν τω̨̃ οὐρανω̨̃ ἔγνω τὸν καιρὸν αὐτη̃ς τρυγὼν καὶ χελιδών ἀγρου̃ στρουθία ἐφύλαξαν καιροὺς εἰσόδων αὐτω̃ν ὁ δὲ λαός μου οὐκ ἔγνω τὰ κρίματα κυρίου

^8:8 πω̃ς ἐρει̃τε ὅτι σοφοί ἐσμεν ἡμει̃ς καὶ νόμος κυρίου ἐστὶν μεθ' ἡμω̃ν εἰς μάτην ἐγενήθη σχοι̃νος ψευδὴς γραμματευ̃σιν

^8:9 ἠ̨σχύνθησαν σοφοὶ καὶ ἐπτοήθησαν καὶ ἑάλωσαν ὅτι τὸν λόγον κυρίου ἀπεδοκίμασαν σοφία τίς ἐστιν ἐν αὐτοι̃ς

^8:10 διὰ του̃το δώσω τὰς γυναι̃κας αὐτω̃ν ἑτέροις καὶ τοὺς ἀγροὺς αὐτω̃ν τοι̃ς κληρονόμοις

^8:13 καὶ συνάξουσιν τὰ γενήματα αὐτω̃ν λέγει κύριος οὐκ ἔστιν σταφυλὴ ἐν ται̃ς ἀμπέλοις καὶ οὐκ ἔστιν συ̃κα ἐν ται̃ς συκαι̃ς καὶ τὰ φύλλα κατερρύηκεν

^8:14 ἐπὶ τί ἡμει̃ς καθήμεθα συνάχθητε καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς πόλεις τὰς ὀχυρὰς καὶ ἀπορριφω̃μεν ὅτι ὁ θεὸς ἀπέρριψεν ἡμα̃ς καὶ ἐπότισεν ἡμα̃ς ὕδωρ χολη̃ς ὅτι ἡμάρτομεν ἐναντίον αὐτου̃

^8:15 συνήχθημεν εἰς εἰρήνην καὶ οὐκ ἠ̃ν ἀγαθά εἰς καιρὸν ἰάσεως καὶ ἰδοὺ σπουδή

^8:16 ἐκ Δαν ἀκουσόμεθα φωνὴν ὀξύτητος ἵππων αὐτου̃ ἀπὸ φωνη̃ς χρεμετισμου̃ ἱππασίας ἵππων αὐτου̃ ἐσείσθη πα̃σα ἡ γη̃ καὶ ἥξει καὶ καταφάγεται τὴν γη̃ν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτη̃ς πόλιν καὶ τοὺς κατοικου̃ντας ἐν αὐτη̨̃

^8:17 διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω εἰς ὑμα̃ς ὄφεις θανατου̃ντας οἱ̃ς οὐκ ἔστιν ἐπα̨̃σαι καὶ δήξονται ὑμα̃ς

^8:18 ἀνίατα μετ' ὀδύνης καρδίας ὑμω̃ν ἀπορουμένης

^8:19 ἰδοὺ φωνὴ κραυγη̃ς θυγατρὸς λαου̃ μου ἀπὸ γη̃ς μακρόθεν μὴ κύριος οὐκ ἔστιν ἐν Σιων ἢ βασιλεὺς οὐκ ἔστιν ἐκει̃ διὰ τί παρώργισάν με ἐν τοι̃ς γλυπτοι̃ς αὐτω̃ν καὶ ἐν ματαίοις ἀλλοτρίοις

^8:20 διη̃λθεν θέρος παρη̃λθεν ἄμητος καὶ ἡμει̃ς οὐ διεσώθημεν

^8:21 ἐπὶ συντρίμματι θυγατρὸς λαου̃ μου ἐσκοτώθην ἀπορία̨ κατίσχυσάν με ὠδι̃νες ὡς τικτούσης

^8:22 μὴ ῥητίνη οὐκ ἔστιν ἐν Γαλααδ ἢ ἰατρὸς οὐκ ἔστιν ἐκει̃ διὰ τί οὐκ ἀνέβη ἴασις θυγατρὸς λαου̃ μου

^8:23 τίς δώσει κεφαλη̨̃ μου ὕδωρ καὶ ὀφθαλμοι̃ς μου πηγὴν δακρύων καὶ κλαύσομαι τὸν λαόν μου του̃τον ἡμέρας καὶ νυκτός τοὺς τετραυματισμένους θυγατρὸς λαου̃ μου

^9:1 τίς δώ̨η μοι ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ σταθμὸν ἔσχατον καὶ καταλείψω τὸν λαόν μου καὶ ἀπελεύσομαι ἀπ' αὐτω̃ν ὅτι πάντες μοιχω̃νται σύνοδος ἀθετούντων

^9:2 καὶ ἐνέτειναν τὴν γλω̃σσαν αὐτω̃ν ὡς τόξον ψευ̃δος καὶ οὐ πίστις ἐνίσχυσεν ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ὅτι ἐκ κακω̃ν εἰς κακὰ ἐξήλθοσαν καὶ ἐμὲ οὐκ ἔγνωσαν

^9:3 ἕκαστος ἀπὸ του̃ πλησίον αὐτου̃ φυλάξασθε καὶ ἐπ' ἀδελφοι̃ς αὐτω̃ν μὴ πεποίθατε ὅτι πα̃ς ἀδελφὸς πτέρνη̨ πτερνιει̃ καὶ πα̃ς φίλος δολίως πορεύσεται

^9:4 ἕκαστος κατὰ του̃ φίλου αὐτου̃ καταπαίξεται ἀλήθειαν οὐ μὴ λαλήσωσιν μεμάθηκεν ἡ γλω̃σσα αὐτω̃ν λαλει̃ν ψευδη̃ ἠδίκησαν καὶ οὐ διέλιπον του̃ ἐπιστρέψαι

^9:5 τόκος ἐπὶ τόκω̨ δόλος ἐπὶ δόλω̨ οὐκ ἤθελον εἰδέναι με

^9:6 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ πυρώσω αὐτοὺς καὶ δοκιμω̃ αὐτούς ὅτι ποιήσω ἀπὸ προσώπου πονηρίας θυγατρὸς λαου̃ μου

^9:7 βολὶς τιτρώσκουσα ἡ γλω̃σσα αὐτω̃ν δόλια τὰ ῥήματα του̃ στόματος αὐτω̃ν τω̨̃ πλησίον αὐτου̃ λαλει̃ εἰρηνικὰ καὶ ἐν ἑαυτω̨̃ ἔχει τὴν ἔχθραν

^9:8 μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι λέγει κύριος ἢ ἐν λαω̨̃ τω̨̃ τοιούτω̨ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου

^9:9 ἐπὶ τὰ ὄρη λάβετε κοπετὸν καὶ ἐπὶ τὰς τρίβους τη̃ς ἐρήμου θρη̃νον ὅτι ἐξέλιπον παρὰ τὸ μὴ εἰ̃ναι ἀνθρώπους οὐκ ἤκουσαν φωνὴν ὑπάρξεως ἀπὸ πετεινω̃ν του̃ οὐρανου̃ καὶ ἕως κτηνω̃ν ἐξέστησαν ὤ̨χοντο

^9:10 καὶ δώσω τὴν Ιερουσαλημ εἰς μετοικίαν καὶ εἰς κατοικητήριον δρακόντων καὶ τὰς πόλεις Ιουδα εἰς ἀφανισμὸν θήσομαι παρὰ τὸ μὴ κατοικει̃σθαι

^9:11 τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ συνετός καὶ συνέτω του̃το καὶ ὡ̨̃ λόγος στόματος κυρίου πρὸς αὐτόν ἀναγγειλάτω ὑμι̃ν ἕνεκεν τίνος ἀπώλετο ἡ γη̃ ἀνήφθη ὡς ἔρημος παρὰ τὸ μὴ διοδεύεσθαι αὐτήν

^9:12 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με διὰ τὸ ἐγκαταλιπει̃ν αὐτοὺς τὸν νόμον μου ὃν ἔδωκα πρὸ προσώπου αὐτω̃ν καὶ οὐκ ἤκουσαν τη̃ς φωνη̃ς μου

^9:13 ἀλλ' ἐπορεύθησαν ὀπίσω τω̃ν ἀρεστω̃ν τη̃ς καρδίας αὐτω̃ν τη̃ς κακη̃ς καὶ ὀπίσω τω̃ν εἰδώλων ἃ ἐδίδαξαν αὐτοὺς οἱ πατέρες αὐτω̃ν

^9:14 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἰδοὺ ἐγὼ ψωμιω̃ αὐτοὺς ἀνάγκας καὶ ποτιω̃ αὐτοὺς ὕδωρ χολη̃ς

^9:15 καὶ διασκορπιω̃ αὐτοὺς ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν εἰς οὓς οὐκ ἐγίνωσκον αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτω̃ν καὶ ἐπαποστελω̃ ἐπ' αὐτοὺς τὴν μάχαιραν ἕως του̃ ἐξαναλω̃σαι αὐτοὺς ἐν αὐτη̨̃

^9:16 τάδε λέγει κύριος καλέσατε τὰς θρηνούσας καὶ ἐλθέτωσαν καὶ πρὸς τὰς σοφὰς ἀποστείλατε καὶ φθεγξάσθωσαν

^9:17 καὶ λαβέτωσαν ἐφ' ὑμα̃ς θρη̃νον καὶ καταγαγέτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμω̃ν δάκρυα καὶ τὰ βλέφαρα ὑμω̃ν ῥείτω ὕδωρ

^9:18 ὅτι φωνὴ οἴκτου ἠκούσθη ἐν Σιων πω̃ς ἐταλαιπωρήσαμεν κατη̨σχύνθημεν σφόδρα ὅτι ἐγκατελίπομεν τὴν γη̃ν καὶ ἀπερρίψαμεν τὰ σκηνώματα ἡμω̃ν

^9:19 ἀκούσατε δή γυναι̃κες λόγον θεου̃ καὶ δεξάσθω τὰ ὠ̃τα ὑμω̃ν λόγους στόματος αὐτου̃ καὶ διδάξατε τὰς θυγατέρας ὑμω̃ν οἰ̃κτον καὶ γυνὴ τὴν πλησίον αὐτη̃ς θρη̃νον

^9:20 ὅτι ἀνέβη θάνατος διὰ τω̃ν θυρίδων ὑμω̃ν εἰση̃λθεν εἰς τὴν γη̃ν ὑμω̃ν του̃ ἐκτρι̃ψαι νήπια ἔξωθεν καὶ νεανίσκους ἀπὸ τω̃ν πλατειω̃ν

^9:21 καὶ ἔσονται οἱ νεκροὶ τω̃ν ἀνθρώπων εἰς παράδειγμα ἐπὶ προσώπου του̃ πεδίου τη̃ς γη̃ς ὑμω̃ν καὶ ὡς χόρτος ὀπίσω θερίζοντος καὶ οὐκ ἔσται ὁ συνάγων

^9:22 τάδε λέγει κύριος μὴ καυχάσθω ὁ σοφὸς ἐν τη̨̃ σοφία̨ αὐτου̃ καὶ μὴ καυχάσθω ὁ ἰσχυρὸς ἐν τη̨̃ ἰσχύι αὐτου̃ καὶ μὴ καυχάσθω ὁ πλούσιος ἐν τω̨̃ πλούτω̨ αὐτου̃

^9:23 ἀλλ' ἢ ἐν τούτω̨ καυχάσθω ὁ καυχώμενος συνίειν καὶ γινώσκειν ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος ποιω̃ν ἔλεος καὶ κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ὅτι ἐν τούτοις τὸ θέλημά μου λέγει κύριος

^9:24 ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται λέγει κύριος καὶ ἐπισκέψομαι ἐπὶ πάντας περιτετμημένους ἀκροβυστίας αὐτω̃ν

^9:25 ἐπ' Αἴγυπτον καὶ ἐπὶ τὴν Ιουδαίαν καὶ ἐπὶ Εδωμ καὶ ἐπὶ υἱοὺς Αμμων καὶ ἐπὶ υἱοὺς Μωαβ καὶ ἐπὶ πάντα περικειρόμενον τὰ κατὰ πρόσωπον αὐτου̃ τοὺς κατοικου̃ντας ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ ὅτι πάντα τὰ ἔθνη ἀπερίτμητα σαρκί καὶ πα̃ς οἰ̃κος Ισραηλ ἀπερίτμητοι καρδίας αὐτω̃ν

^10:1 ἀκούσατε τὸν λόγον κυρίου ὃν ἐλάλησεν ἐφ' ὑμα̃ς οἰ̃κος Ισραηλ

^10:2 τάδε λέγει κύριος κατὰ τὰς ὁδοὺς τω̃ν ἐθνω̃ν μὴ μανθάνετε καὶ ἀπὸ τω̃ν σημείων του̃ οὐρανου̃ μὴ φοβει̃σθε ὅτι φοβου̃νται αὐτὰ τοι̃ς προσώποις αὐτω̃ν

^10:3 ὅτι τὰ νόμιμα τω̃ν ἐθνω̃ν μάταια ξύλον ἐστὶν ἐκ του̃ δρυμου̃ ἐκκεκομμένον ἔργον τέκτονος καὶ χώνευμα

^10:4 ἀργυρίω̨ καὶ χρυσίω̨ κεκαλλωπισμένα ἐστίν ἐν σφύραις καὶ ἥλοις ἐστερέωσαν αὐτά καὶ οὐ κινηθήσονται

^10:9 ἀργύριον τορευτόν ἐστιν οὐ πορεύσονται ἀργύριον προσβλητὸν ἀπὸ Θαρσις ἥξει χρυσίον Μωφαζ καὶ χεὶρ χρυσοχόων ἔργα τεχνιτω̃ν πάντα ὑάκινθον καὶ πορφύραν ἐνδύσουσιν αὐτά

^10:5 αἰρόμενα ἀρθήσονται ὅτι οὐκ ἐπιβήσονται μὴ φοβηθη̃τε αὐτά ὅτι οὐ μὴ κακοποιήσωσιν καὶ ἀγαθὸν οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοι̃ς

^10:11 οὕτως ἐρει̃τε αὐτοι̃ς θεοί οἳ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γη̃ν οὐκ ἐποίησαν ἀπολέσθωσαν ἀπὸ τη̃ς γη̃ς καὶ ὑποκάτωθεν του̃ οὐρανου̃ τούτου

^10:12 κύριος ὁ ποιήσας τὴν γη̃ν ἐν τη̨̃ ἰσχύι αὐτου̃ ὁ ἀνορθώσας τὴν οἰκουμένην ἐν τη̨̃ σοφία̨ αὐτου̃ καὶ τη̨̃ φρονήσει αὐτου̃ ἐξέτεινεν τὸν οὐρανὸν

^10:13 καὶ πλη̃θος ὕδατος ἐν οὐρανω̨̃ καὶ ἀνήγαγεν νεφέλας ἐξ ἐσχάτου τη̃ς γη̃ς ἀστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησεν καὶ ἐξήγαγεν φω̃ς ἐκ θησαυρω̃ν αὐτου̃

^10:14 ἐμωράνθη πα̃ς ἄνθρωπος ἀπὸ γνώσεως κατη̨σχύνθη πα̃ς χρυσοχόος ἐπὶ τοι̃ς γλυπτοι̃ς αὐτου̃ ὅτι ψευδη̃ ἐχώνευσαν οὐκ ἔστιν πνευ̃μα ἐν αὐτοι̃ς

^10:15 μάταιά ἐστιν ἔργα ἐμπεπαιγμένα ἐν καιρω̨̃ ἐπισκοπη̃ς αὐτω̃ν ἀπολου̃νται

^10:16 οὐκ ἔστιν τοιαύτη μερὶς τω̨̃ Ιακωβ ὅτι ὁ πλάσας τὰ πάντα αὐτὸς κληρονομία αὐτου̃ κύριος ὄνομα αὐτω̨̃

^10:17 συνήγαγεν ἔξωθεν τὴν ὑπόστασίν σου κατοικου̃σα ἐν ἐκλεκτοι̃ς

^10:18 ὅτι τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ σκελίζω τοὺς κατοικου̃ντας τὴν γη̃ν ταύτην ἐν θλίψει ὅπως εὑρεθη̨̃ ἡ πληγή σου

^10:19 οὐαὶ ἐπὶ συντρίμματί σου ἀλγηρὰ ἡ πληγή σου κἀγὼ εἰ̃πα ὄντως του̃το τὸ τραυ̃μά μου καὶ κατέλαβέν με

^10:20 ἡ σκηνή μου ἐταλαιπώρησεν ὤλετο καὶ πα̃σαι αἱ δέρρεις μου διεσπάσθησαν οἱ υἱοί μου καὶ τὰ πρόβατά μου οὔκ εἰσιν οὐκ ἔστιν ἔτι τόπος τη̃ς σκηνη̃ς μου τόπος τω̃ν δέρρεών μου

^10:21 ὅτι οἱ ποιμένες ἠφρονεύσαντο καὶ τὸν κύριον οὐκ ἐξεζήτησαν διὰ του̃το οὐκ ἐνόησεν πα̃σα ἡ νομὴ καὶ διεσκορπίσθησαν

^10:22 φωνὴ ἀκοη̃ς ἰδοὺ ἔρχεται καὶ σεισμὸς μέγας ἐκ γη̃ς βορρα̃ του̃ τάξαι τὰς πόλεις Ιουδα εἰς ἀφανισμὸν καὶ κοίτην στρουθω̃ν

^10:23 οἰ̃δα κύριε ὅτι οὐχὶ του̃ ἀνθρώπου ἡ ὁδὸς αὐτου̃ οὐδὲ ἀνὴρ πορεύσεται καὶ κατορθώσει πορείαν αὐτου̃

^10:24 παίδευσον ἡμα̃ς κύριε πλὴν ἐν κρίσει καὶ μὴ ἐν θυμω̨̃ ἵνα μὴ ὀλίγους ἡμα̃ς ποιήση̨ς

^10:25 ἔκχεον τὸν θυμόν σου ἐπὶ ἔθνη τὰ μὴ εἰδότα σε καὶ ἐπὶ γενεὰς αἳ τὸ ὄνομά σου οὐκ ἐπεκαλέσαντο ὅτι κατέφαγον τὸν Ιακωβ καὶ ἐξανήλωσαν αὐτὸν καὶ τὴν νομὴν αὐτου̃ ἠρήμωσαν

^11:1 ὁ λόγος ὁ γενόμενος παρὰ κυρίου πρὸς Ιερεμιαν λέγων

^11:2 ἀκούσατε τοὺς λόγους τη̃ς διαθήκης ταύτης καὶ λαλήσεις πρὸς ἄνδρας Ιουδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικου̃ντας Ιερουσαλημ

^11:3 καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος ὃς οὐκ ἀκούσεται τω̃ν λόγων τη̃ς διαθήκης ταύτης

^11:4 ἡ̃ς ἐνετειλάμην τοι̃ς πατράσιν ὑμω̃ν ἐν ἡμέρα̨ ἡ̨̃ ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου ἐκ καμίνου τη̃ς σιδηρα̃ς λέγων ἀκούσατε τη̃ς φωνη̃ς μου καὶ ποιήσατε πάντα ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαι ὑμι̃ν καὶ ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν καὶ ἐγὼ ἔσομαι ὑμι̃ν εἰς θεόν

^11:5 ὅπως στήσω τὸν ὅρκον μου ὃν ὤμοσα τοι̃ς πατράσιν ὑμω̃ν του̃ δου̃ναι αὐτοι̃ς γη̃ν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι καθὼς ἡ ἡμέρα αὕτη καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἰ̃πα γένοιτο κύριε

^11:6 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με ἀνάγνωθι τοὺς λόγους τούτους ἐν πόλεσιν Ιουδα καὶ ἔξωθεν Ιερουσαλημ λέγων ἀκούσατε τοὺς λόγους τη̃ς διαθήκης ταύτης καὶ ποιήσατε αὐτούς

^11:8 καὶ οὐκ ἐποίησαν

^11:9 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με εὑρέθη σύνδεσμος ἐν ἀνδράσιν Ιουδα καὶ ἐν τοι̃ς κατοικου̃σιν Ιερουσαλημ

^11:10 ἐπεστράφησαν ἐπὶ τὰς ἀδικίας τω̃ν πατέρων αὐτω̃ν τω̃ν πρότερον οἳ οὐκ ἤθελον εἰσακου̃σαι τω̃ν λόγων μου καὶ ἰδοὺ αὐτοὶ βαδίζουσιν ὀπίσω θεω̃ν ἀλλοτρίων του̃ δουλεύειν αὐτοι̃ς καὶ διεσκέδασαν οἰ̃κος Ισραηλ καὶ οἰ̃κος Ιουδα τὴν διαθήκην μου ἣν διεθέμην πρὸς τοὺς πατέρας αὐτω̃ν

^11:11 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν του̃τον κακά ἐξ ὡ̃ν οὐ δυνήσονται ἐξελθει̃ν ἐξ αὐτω̃ν καὶ κεκράξονται πρός με καὶ οὐκ εἰσακούσομαι αὐτω̃ν

^11:12 καὶ πορεύσονται πόλεις Ιουδα καὶ οἱ κατοικου̃ντες Ιερουσαλημ καὶ κεκράξονται πρὸς τοὺς θεούς οἱ̃ς αὐτοὶ θυμιω̃σιν αὐτοι̃ς μὴ σώσουσιν αὐτοὺς ἐν καιρω̨̃ τω̃ν κακω̃ν αὐτω̃ν

^11:13 ὅτι κατ' ἀριθμὸν τω̃ν πόλεών σου ἠ̃σαν θεοί σου Ιουδα καὶ κατ' ἀριθμὸν ἐξόδων τη̃ς Ιερουσαλημ ἐτάξατε βωμοὺς θυμια̃ν τη̨̃ Βααλ

^11:14 καὶ σὺ μὴ προσεύχου περὶ του̃ λαου̃ τούτου καὶ μὴ ἀξίου περὶ αὐτω̃ν ἐν δεήσει καὶ προσευχη̨̃ ὅτι οὐκ εἰσακούσομαι ἐν τω̨̃ καιρω̨̃ ἐν ὡ̨̃ ἐπικαλου̃νταί με ἐν καιρω̨̃ κακώσεως αὐτω̃ν

^11:15 τί ἡ ἠγαπημένη ἐν τω̨̃ οἴκω̨ μου ἐποίησεν βδέλυγμα μὴ εὐχαὶ καὶ κρέα ἅγια ἀφελου̃σιν ἀπὸ σου̃ τὰς κακίας σου ἢ τούτοις διαφεύξη̨

^11:16 ἐλαίαν ὡραίαν εὔσκιον τω̨̃ εἴδει ἐκάλεσεν κύριος τὸ ὄνομά σου εἰς φωνὴν περιτομη̃ς αὐτη̃ς ἀνήφθη πυ̃ρ ἐπ' αὐτήν μεγάλη ἡ θλι̃ψις ἐπὶ σέ ἠχρεώθησαν οἱ κλάδοι αὐτη̃ς

^11:17 καὶ κύριος ὁ καταφυτεύσας σε ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακὰ ἀντὶ τη̃ς κακίας οἴκου Ισραηλ καὶ οἴκου Ιουδα ὅτι ἐποίησαν ἑαυτοι̃ς του̃ παροργίσαι με ἐν τω̨̃ θυμια̃ν αὐτοὺς τη̨̃ Βααλ

^11:18 κύριε γνώρισόν μοι καὶ γνώσομαι τότε εἰ̃δον τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτω̃ν

^11:19 ἐγὼ δὲ ὡς ἀρνίον ἄκακον ἀγόμενον του̃ θύεσθαι οὐκ ἔγνων ἐπ' ἐμὲ ἐλογίσαντο λογισμὸν πονηρὸν λέγοντες δευ̃τε καὶ ἐμβάλωμεν ξύλον εἰς τὸν ἄρτον αὐτου̃ καὶ ἐκτρίψωμεν αὐτὸν ἀπὸ γη̃ς ζώντων καὶ τὸ ὄνομα αὐτου̃ οὐ μὴ μνησθη̨̃ ἔτι

^11:20 κύριε κρίνων δίκαια δοκιμάζων νεφροὺς καὶ καρδίας ἴδοιμι τὴν παρὰ σου̃ ἐκδίκησιν ἐξ αὐτω̃ν ὅτι πρὸς σὲ ἀπεκάλυψα τὸ δικαίωμά μου

^11:21 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἐπὶ τοὺς ἄνδρας Αναθωθ τοὺς ζητου̃ντας τὴν ψυχήν μου τοὺς λέγοντας οὐ μὴ προφητεύση̨ς ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματι κυρίου εἰ δὲ μή ἀποθανη̨̃ ἐν ται̃ς χερσὶν ἡμω̃ν

^11:22 ἰδοὺ ἐγὼ ἐπισκέψομαι ἐπ' αὐτούς οἱ νεανίσκοι αὐτω̃ν ἐν μαχαίρα̨ ἀποθανου̃νται καὶ οἱ υἱοὶ αὐτω̃ν καὶ αἱ θυγατέρες αὐτω̃ν τελευτήσουσιν ἐν λιμω̨̃

^11:23 καὶ ἐγκατάλειμμα οὐκ ἔσται αὐτω̃ν ὅτι ἐπάξω κακὰ ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας ἐν Αναθωθ ἐν ἐνιαυτω̨̃ ἐπισκέψεως αὐτω̃ν

^12:1 δίκαιος εἰ̃ κύριε ὅτι ἀπολογήσομαι πρὸς σέ πλὴν κρίματα λαλήσω πρὸς σέ τί ὅτι ὁδὸς ἀσεβω̃ν εὐοδου̃ται εὐθήνησαν πάντες οἱ ἀθετου̃ντες ἀθετήματα

^12:2 ἐφύτευσας αὐτοὺς καὶ ἐρριζώθησαν ἐτεκνοποίησαν καὶ ἐποίησαν καρπόν ἐγγὺς εἰ̃ σὺ του̃ στόματος αὐτω̃ν καὶ πόρρω ἀπὸ τω̃ν νεφρω̃ν αὐτω̃ν

^12:3 καὶ σύ κύριε γινώσκεις με δεδοκίμακας τὴν καρδίαν μου ἐναντίον σου ἅγνισον αὐτοὺς εἰς ἡμέραν σφαγη̃ς αὐτω̃ν

^12:4 ἕως πότε πενθήσει ἡ γη̃ καὶ πα̃ς ὁ χόρτος του̃ ἀγρου̃ ξηρανθήσεται ἀπὸ κακίας τω̃ν κατοικούντων ἐν αὐτη̨̃ ἠφανίσθησαν κτήνη καὶ πετεινά ὅτι εἰ̃παν οὐκ ὄψεται ὁ θεὸς ὁδοὺς ἡμω̃ν

^12:5 σου̃ οἱ πόδες τρέχουσιν καὶ ἐκλύουσίν σε πω̃ς παρασκευάση̨ ἐφ' ἵπποις καὶ ἐν γη̨̃ εἰρήνης σὺ πέποιθας πω̃ς ποιήσεις ἐν φρυάγματι του̃ Ιορδάνου

^12:6 ὅτι καὶ οἱ ἀδελφοί σου καὶ ὁ οἰ̃κος του̃ πατρός σου καὶ οὑ̃τοι ἠθέτησάν σε καὶ αὐτοὶ ἐβόησαν ἐκ τω̃ν ὀπίσω σου ἐπισυνήχθησαν μὴ πιστεύση̨ς ἐν αὐτοι̃ς ὅτι λαλήσουσιν πρὸς σὲ καλά

^12:7 ἐγκαταλέλοιπα τὸν οἰ̃κόν μου ἀφη̃κα τὴν κληρονομίαν μου ἔδωκα τὴν ἠγαπημένην ψυχήν μου εἰς χει̃ρας ἐχθρω̃ν αὐτη̃ς

^12:8 ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμω̨̃ ἔδωκεν ἐπ' ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτη̃ς διὰ του̃το ἐμίσησα αὐτήν

^12:9 μὴ σπήλαιον ὑαίνης ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ἢ σπήλαιον κύκλω̨ αὐτη̃ς βαδίσατε συναγάγετε πάντα τὰ θηρία του̃ ἀγρου̃ καὶ ἐλθέτωσαν του̃ φαγει̃ν αὐτήν

^12:10 ποιμένες πολλοὶ διέφθειραν τὸν ἀμπελω̃νά μου ἐμόλυναν τὴν μερίδα μου ἔδωκαν μερίδα ἐπιθυμητήν μου εἰς ἔρημον ἄβατον

^12:11 ἐτέθη εἰς ἀφανισμὸν ἀπωλείας δι' ἐμὲ ἀφανισμω̨̃ ἠφανίσθη πα̃σα ἡ γη̃ ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνὴρ τιθέμενος ἐν καρδία̨

^12:12 ἐπὶ πα̃σαν διεκβολὴν ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ ἠ̃λθον ταλαιπωρου̃ντες ὅτι μάχαιρα του̃ κυρίου καταφάγεται ἀπ' ἄκρου τη̃ς γη̃ς ἕως ἄκρου τη̃ς γη̃ς οὐκ ἔστιν εἰρήνη πάση̨ σαρκί

^12:13 σπείρατε πυροὺς καὶ ἀκάνθας θερίσατε οἱ κλη̃ροι αὐτω̃ν οὐκ ὠφελήσουσιν αὐτούς αἰσχύνθητε ἀπὸ καυχήσεως ὑμω̃ν ἀπὸ ὀνειδισμου̃ ἔναντι κυρίου

^12:14 ὅτι τάδε λέγει κύριος περὶ πάντων τω̃ν γειτόνων τω̃ν πονηρω̃ν τω̃ν ἁπτομένων τη̃ς κληρονομίας μου ἡ̃ς ἐμέρισα τω̨̃ λαω̨̃ μου Ισραηλ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποσπω̃ αὐτοὺς ἀπὸ τη̃ς γη̃ς αὐτω̃ν καὶ τὸν Ιουδαν ἐκβαλω̃ ἐκ μέσου αὐτω̃ν

^12:15 καὶ ἔσται μετὰ τὸ ἐκβαλει̃ν με αὐτοὺς ἐπιστρέψω καὶ ἐλεήσω αὐτοὺς καὶ κατοικιω̃ αὐτοὺς ἕκαστον εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτου̃ καὶ ἕκαστον εἰς τὴν γη̃ν αὐτου̃

^12:16 καὶ ἔσται ἐὰν μαθόντες μάθωσιν τὴν ὁδὸν του̃ λαου̃ μου του̃ ὀμνύειν τω̨̃ ὀνόματί μου ζη̨̃ κύριος καθὼς ἐδίδαξαν τὸν λαόν μου ὀμνύειν τη̨̃ Βααλ καὶ οἰκοδομηθήσονται ἐν μέσω̨ του̃ λαου̃ μου

^12:17 ἐὰν δὲ μὴ ἐπιστρέψωσιν καὶ ἐξαρω̃ τὸ ἔθνος ἐκει̃νο ἐξάρσει καὶ ἀπωλεία̨

^13:1 τάδε λέγει κύριος βάδισον καὶ κτη̃σαι σεαυτω̨̃ περίζωμα λινου̃ν καὶ περίθου περὶ τὴν ὀσφύν σου καὶ ἐν ὕδατι οὐ διελεύσεται

^13:2 καὶ ἐκτησάμην τὸ περίζωμα κατὰ τὸν λόγον κυρίου καὶ περιέθηκα περὶ τὴν ὀσφύν μου

^13:3 καὶ ἐγενήθη λόγος κυρίου πρός με λέγων

^13:4 λαβὲ τὸ περίζωμα τὸ περὶ τὴν ὀσφύν σου καὶ ἀνάστηθι καὶ βάδισον ἐπὶ τὸν Εὐφράτην καὶ κατάκρυψον αὐτὸ ἐκει̃ ἐν τη̨̃ τρυμαλια̨̃ τη̃ς πέτρας

^13:5 καὶ ἐπορεύθην καὶ ἔκρυψα αὐτὸ ἐν τω̨̃ Εὐφράτη̨ καθὼς ἐνετείλατό μοι κύριος

^13:6 καὶ ἐγένετο μεθ' ἡμέρας πολλὰς καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με ἀνάστηθι βάδισον ἐπὶ τὸν Εὐφράτην καὶ λαβὲ ἐκει̃θεν τὸ περίζωμα ὃ ἐνετειλάμην σοι του̃ κατακρύψαι ἐκει̃

^13:7 καὶ ἐπορεύθην ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ποταμὸν καὶ ὤρυξα καὶ ἔλαβον τὸ περίζωμα ἐκ του̃ τόπου οὑ̃ κατώρυξα αὐτὸ ἐκει̃ καὶ ἰδοὺ διεφθαρμένον ἠ̃ν ὃ οὐ μὴ χρησθη̨̃ εἰς οὐθέν

^13:8 καὶ ἐγενήθη λόγος κυρίου πρός με λέγων

^13:9 τάδε λέγει κύριος οὕτω φθερω̃ τὴν ὕβριν Ιουδα καὶ τὴν ὕβριν Ιερουσαλημ

^13:10 τὴν πολλὴν ταύτην ὕβριν τοὺς μὴ βουλομένους ὑπακούειν τω̃ν λόγων μου καὶ πορευθέντας ὀπίσω θεω̃ν ἀλλοτρίων του̃ δουλεύειν αὐτοι̃ς καὶ του̃ προσκυνει̃ν αὐτοι̃ς καὶ ἔσονται ὥσπερ τὸ περίζωμα του̃το ὃ οὐ χρησθήσεται εἰς οὐθέν

^13:11 ὅτι καθάπερ κολλα̃ται τὸ περίζωμα περὶ τὴν ὀσφὺν του̃ ἀνθρώπου οὕτως ἐκόλλησα πρὸς ἐμαυτὸν τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ καὶ πα̃ν οἰ̃κον Ιουδα του̃ γενέσθαι μοι εἰς λαὸν ὀνομαστὸν καὶ εἰς καύχημα καὶ εἰς δόξαν καὶ οὐκ εἰσήκουσάν μου

^13:12 καὶ ἐρει̃ς πρὸς τὸν λαὸν του̃τον πα̃ς ἀσκὸς πληρωθήσεται οἴνου καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσιν πρὸς σέ μὴ γνόντες οὐ γνωσόμεθα ὅτι πα̃ς ἀσκὸς πληρωθήσεται οἴνου

^13:13 καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ πληρω̃ τοὺς κατοικου̃ντας τὴν γη̃ν ταύτην καὶ τοὺς βασιλει̃ς αὐτω̃ν τοὺς καθημένους υἱοὺς Δαυιδ ἐπὶ θρόνου αὐτου̃ καὶ τοὺς ἱερει̃ς καὶ τοὺς προφήτας καὶ τὸν Ιουδαν καὶ πάντας τοὺς κατοικου̃ντας Ιερουσαλημ μεθύσματι

^13:14 καὶ διασκορπιω̃ αὐτοὺς ἄνδρα καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτου̃ καὶ τοὺς πατέρας αὐτω̃ν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτω̃ν ἐν τω̨̃ αὐτω̨̃ οὐκ ἐπιποθήσω λέγει κύριος καὶ οὐ φείσομαι καὶ οὐκ οἰκτιρήσω ἀπὸ διαφθορα̃ς αὐτω̃ν

^13:15 ἀκούσατε καὶ ἐνωτίσασθε καὶ μὴ ἐπαίρεσθε ὅτι κύριος ἐλάλησεν

^13:16 δότε τω̨̃ κυρίω̨ θεω̨̃ ὑμω̃ν δόξαν πρὸ του̃ συσκοτάσαι καὶ πρὸς του̃ προσκόψαι πόδας ὑμω̃ν ἐπ' ὄρη σκοτεινὰ καὶ ἀναμενει̃τε εἰς φω̃ς καὶ ἐκει̃ σκιὰ θανάτου καὶ τεθήσονται εἰς σκότος

^13:17 ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσητε κεκρυμμένως κλαύσεται ἡ ψυχὴ ὑμω̃ν ἀπὸ προσώπου ὕβρεως καὶ κατάξουσιν οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμω̃ν δάκρυα ὅτι συνετρίβη τὸ ποίμνιον κυρίου

^13:18 εἴπατε τω̨̃ βασιλει̃ καὶ τοι̃ς δυναστεύουσιν ταπεινώθητε καὶ καθίσατε ὅτι καθη̨ρέθη ἀπὸ κεφαλη̃ς ὑμω̃ν στέφανος δόξης ὑμω̃ν

^13:19 πόλεις αἱ πρὸς νότον συνεκλείσθησαν καὶ οὐκ ἠ̃ν ὁ ἀνοίγων ἀπω̨κίσθη Ιουδας συνετέλεσεν ἀποικίαν τελείαν

^13:20 ἀνάλαβε ὀφθαλμούς σου Ιερουσαλημ καὶ ἰδὲ τοὺς ἐρχομένους ἀπὸ βορρα̃ που̃ ἐστιν τὸ ποίμνιον ὃ ἐδόθη σοι πρόβατα δόξης σου

^13:21 τί ἐρει̃ς ὅταν ἐπισκέπτωνταί σε καὶ σὺ ἐδίδαξας αὐτοὺς ἐπὶ σὲ μαθήματα εἰς ἀρχήν οὐκ ὠδι̃νες καθέξουσίν σε καθὼς γυναι̃κα τίκτουσαν

^13:22 καὶ ἐὰν εἴπη̨ς ἐν τη̨̃ καρδία̨ σου διὰ τί ἀπήντησέν μοι ταυ̃τα διὰ τὸ πλη̃θος τη̃ς ἀδικίας σου ἀνεκαλύφθη τὰ ὀπίσθιά σου παραδειγματισθη̃ναι τὰς πτέρνας σου

^13:23 εἰ ἀλλάξεται Αἰθίοψ τὸ δέρμα αὐτου̃ καὶ πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὐτη̃ς καὶ ὑμει̃ς δυνήσεσθε εὐ̃ ποιη̃σαι μεμαθηκότες τὰ κακά

^13:24 καὶ διέσπειρα αὐτοὺς ὡς φρύγανα φερόμενα ὑπὸ ἀνέμου εἰς ἔρημον

^13:25 οὑ̃τος ὁ κλη̃ρός σου καὶ μερὶς του̃ ἀπειθει̃ν ὑμα̃ς ἐμοί λέγει κύριος ὡς ἐπελάθου μου καὶ ἤλπισας ἐπὶ ψεύδεσιν

^13:26 κἀγὼ ἀποκαλύψω τὰ ὀπίσω σου ἐπὶ τὸ πρόσωπόν σου καὶ ὀφθήσεται ἡ ἀτιμία σου

^13:27 καὶ ἡ μοιχεία σου καὶ ὁ χρεμετισμός σου καὶ ἡ ἀπαλλοτρίωσις τη̃ς πορνείας σου ἐπὶ τω̃ν βουνω̃ν καὶ ἐν τοι̃ς ἀγροι̃ς ἑώρακα τὰ βδελύγματά σου οὐαί σοι Ιερουσαλημ ὅτι οὐκ ἐκαθαρίσθης ὀπίσω μου ἕως τίνος ἔτι

^14:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Ιερεμιαν περὶ τη̃ς ἀβροχίας

^14:2 ἐπένθησεν ἡ Ιουδαία καὶ αἱ πύλαι αὐτη̃ς ἐκενώθησαν καὶ ἐσκοτώθησαν ἐπὶ τη̃ς γη̃ς καὶ ἡ κραυγὴ τη̃ς Ιερουσαλημ ἀνέβη

^14:3 καὶ οἱ μεγιστα̃νες αὐτη̃ς ἀπέστειλαν τοὺς νεωτέρους αὐτω̃ν ἐφ' ὕδωρ ἤλθοσαν ἐπὶ τὰ φρέατα καὶ οὐχ εὕροσαν ὕδωρ καὶ ἀπέστρεψαν τὰ ἀγγει̃α αὐτω̃ν κενά

^14:4 καὶ τὰ ἔργα τη̃ς γη̃ς ἐξέλιπεν ὅτι οὐκ ἠ̃ν ὑετός ἠ̨σχύνθησαν γεωργοί ἐπεκάλυψαν τὴν κεφαλὴν αὐτω̃ν

^14:5 καὶ ἔλαφοι ἐν ἀγρω̨̃ ἔτεκον καὶ ἐγκατέλιπον ὅτι οὐκ ἠ̃ν βοτάνη

^14:6 ὄνοι ἄγριοι ἔστησαν ἐπὶ νάπας εἵλκυσαν ἄνεμον ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτω̃ν ὅτι οὐκ ἠ̃ν χόρτος ἀπὸ λαου̃ ἀδικίας

^14:7 εἰ αἱ ἁμαρτίαι ἡμω̃ν ἀντέστησαν ἡμι̃ν κύριε ποίησον ἡμι̃ν ἕνεκεν σου̃ ὅτι πολλαὶ αἱ ἁμαρτίαι ἡμω̃ν ἐναντίον σου̃ ὅτι σοὶ ἡμάρτομεν

^14:8 ὑπομονὴ Ισραηλ κύριε καὶ σώ̨ζεις ἐν καιρω̨̃ κακω̃ν ἵνα τί ἐγενήθης ὡσεὶ πάροικος ἐπὶ τη̃ς γη̃ς καὶ ὡς αὐτόχθων ἐκκλίνων εἰς κατάλυμα

^14:9 μὴ ἔση̨ ὥσπερ ἄνθρωπος ὑπνω̃ν ἢ ὡς ἀνὴρ οὐ δυνάμενος σώ̨ζειν καὶ σὺ ἐν ἡμι̃ν εἰ̃ κύριε καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικέκληται ἐφ' ἡμα̃ς μὴ ἐπιλάθη̨ ἡμω̃ν

^14:10 οὕτως λέγει κύριος τω̨̃ λαω̨̃ τούτω̨ ἠγάπησαν κινει̃ν πόδας αὐτω̃ν καὶ οὐκ ἐφείσαντο καὶ ὁ θεὸς οὐκ εὐδόκησεν ἐν αὐτοι̃ς νυ̃ν μνησθήσεται τω̃ν ἀδικιω̃ν αὐτω̃ν

^14:11 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με μὴ προσεύχου περὶ του̃ λαου̃ τούτου εἰς ἀγαθά

^14:12 ὅτι ἐὰν νηστεύσωσιν οὐκ εἰσακούσομαι τη̃ς δεήσεως αὐτω̃ν καὶ ἐὰν προσενέγκωσιν ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας οὐκ εὐδοκήσω ἐν αὐτοι̃ς ὅτι ἐν μαχαίρα̨ καὶ ἐν λιμω̨̃ καὶ ἐν θανάτω̨ ἐγὼ συντελέσω αὐτούς

^14:13 καὶ εἰ̃πα ὠ̃ κύριε ἰδοὺ οἱ προφη̃ται αὐτω̃ν προφητεύουσιν καὶ λέγουσιν οὐκ ὄψεσθε μάχαιραν οὐδὲ λιμὸς ἔσται ἐν ὑμι̃ν ὅτι ἀλήθειαν καὶ εἰρήνην δώσω ἐπὶ τη̃ς γη̃ς καὶ ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨

^14:14 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με ψευδη̃ οἱ προφη̃ται προφητεύουσιν ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματί μου οὐκ ἀπέστειλα αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοι̃ς καὶ οὐκ ἐλάλησα πρὸς αὐτούς ὅτι ὁράσεις ψευδει̃ς καὶ μαντείας καὶ οἰωνίσματα καὶ προαιρέσεις καρδίας αὐτω̃ν αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμι̃ν

^14:15 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος περὶ τω̃ν προφητω̃ν τω̃ν προφητευόντων ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματί μου ψευδη̃ καὶ ἐγὼ οὐκ ἀπέστειλα αὐτούς οἳ λέγουσιν μάχαιρα καὶ λιμὸς οὐκ ἔσται ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ταύτης ἐν θανάτω̨ νοσερω̨̃ ἀποθανου̃νται καὶ ἐν λιμω̨̃ συντελεσθήσονται οἱ προφη̃ται

^14:16 καὶ ὁ λαός οἱ̃ς αὐτοὶ προφητεύουσιν αὐτοι̃ς καὶ ἔσονται ἐρριμμένοι ἐν ται̃ς διόδοις Ιερουσαλημ ἀπὸ προσώπου μαχαίρας καὶ του̃ λιμου̃ καὶ οὐκ ἔσται ὁ θάπτων αὐτούς καὶ αἱ γυναι̃κες αὐτω̃ν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτω̃ν καὶ αἱ θυγατέρες αὐτω̃ν καὶ ἐκχεω̃ ἐπ' αὐτοὺς τὰ κακὰ αὐτω̃ν

^14:17 καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτοὺς τὸν λόγον του̃τον καταγάγετε ἐπ' ὀφθαλμοὺς ὑμω̃ν δάκρυα ἡμέρας καὶ νυκτός καὶ μὴ διαλιπέτωσαν ὅτι συντρίμματι συνετρίβη θυγάτηρ λαου̃ μου καὶ πληγη̨̃ ὀδυνηρα̨̃ σφόδρα

^14:18 ἐὰν ἐξέλθω εἰς τὸ πεδίον καὶ ἰδοὺ τραυματίαι μαχαίρας καὶ ἐὰν εἰσέλθω εἰς τὴν πόλιν καὶ ἰδοὺ πόνος λιμου̃ ὅτι ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐπορεύθησαν εἰς γη̃ν ἣν οὐκ ἤ̨δεισαν

^14:19 μὴ ἀποδοκιμάζων ἀπεδοκίμασας τὸν Ιουδαν καὶ ἀπὸ Σιων ἀπέστη ἡ ψυχή σου ἵνα τί ἔπαισας ἡμα̃ς καὶ οὐκ ἔστιν ἡμι̃ν ἴασις ὑπεμείναμεν εἰς εἰρήνην καὶ οὐκ ἠ̃ν ἀγαθά εἰς καιρὸν ἰάσεως καὶ ἰδοὺ ταραχή

^14:20 ἔγνωμεν κύριε ἁμαρτήματα ἡμω̃ν ἀδικίας πατέρων ἡμω̃ν ὅτι ἡμάρτομεν ἐναντίον σου

^14:21 κόπασον διὰ τὸ ὄνομά σου μὴ ἀπολέση̨ς θρόνον δόξης σου μνήσθητι μὴ διασκεδάση̨ς τὴν διαθήκην σου τὴν μεθ' ἡμω̃ν

^14:22 μὴ ἔστιν ἐν εἰδώλοις τω̃ν ἐθνω̃ν ὑετίζων καὶ εἰ ὁ οὐρανὸς δώσει πλησμονὴν αὐτου̃ οὐχὶ σὺ εἰ̃ αὐτός καὶ ὑπομενου̃μέν σε ὅτι σὺ ἐποίησας πάντα ταυ̃τα

^15:1 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με ἐὰν στη̨̃ Μωυση̃ς καὶ Σαμουηλ πρὸ προσώπου μου οὐκ ἔστιν ἡ ψυχή μου πρὸς αὐτούς ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν του̃τον καὶ ἐξελθέτωσαν

^15:2 καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσιν πρὸς σέ που̃ ἐξελευσόμεθα καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ὅσοι εἰς θάνατον εἰς θάνατον καὶ ὅσοι εἰς μάχαιραν εἰς μάχαιραν καὶ ὅσοι εἰς λιμόν εἰς λιμόν καὶ ὅσοι εἰς αἰχμαλωσίαν εἰς αἰχμαλωσίαν

^15:3 καὶ ἐκδικήσω ἐπ' αὐτοὺς τέσσαρα εἴδη λέγει κύριος τὴν μάχαιραν εἰς σφαγὴν καὶ τοὺς κύνας εἰς διασπασμὸν καὶ τὰ θηρία τη̃ς γη̃ς καὶ τὰ πετεινὰ του̃ οὐρανου̃ εἰς βρω̃σιν καὶ εἰς διαφθοράν

^15:4 καὶ παραδώσω αὐτοὺς εἰς ἀνάγκας πάσαις ται̃ς βασιλείαις τη̃ς γη̃ς διὰ Μανασση υἱὸν Εζεκιου βασιλέα Ιουδα περὶ πάντων ὡ̃ν ἐποίησεν ἐν Ιερουσαλημ

^15:5 τίς φείσεται ἐπὶ σοί Ιερουσαλημ καὶ τίς δειλιάσει ἐπὶ σοί ἢ τίς ἀνακάμψει εἰς εἰρήνην σοι

^15:6 σὺ ἀπεστράφης με λέγει κύριος ὀπίσω πορεύση̨ καὶ ἐκτενω̃ τὴν χει̃ρά μου καὶ διαφθερω̃ σε καὶ οὐκέτι ἀνήσω αὐτούς

^15:7 καὶ διασπερω̃ αὐτοὺς ἐν διασπορα̨̃ ἐν πύλαις λαου̃ μου ἠτεκνώθησαν ἀπώλεσαν τὸν λαόν μου διὰ τὰς κακίας αὐτω̃ν

^15:8 ἐπληθύνθησαν χη̃ραι αὐτω̃ν ὑπὲρ τὴν ἄμμον τη̃ς θαλάσσης ἐπήγαγον ἐπὶ μητέρα νεανίσκου ταλαιπωρίαν ἐν μεσημβρία̨ ἐπέρριψα ἐπ' αὐτὴν ἐξαίφνης τρόμον καὶ σπουδήν

^15:9 ἐκενώθη ἡ τίκτουσα ἑπτά ἀπεκάκησεν ἡ ψυχὴ αὐτη̃ς ἐπέδυ ὁ ἥλιος αὐτη̨̃ ἔτι μεσούσης τη̃ς ἡμέρας κατη̨σχύνθη καὶ ὠνειδίσθη τοὺς καταλοίπους αὐτω̃ν εἰς μάχαιραν δώσω ἐναντίον τω̃ν ἐχθρω̃ν αὐτω̃ν

^15:10 οἴμμοι ἐγώ μη̃τερ ὡς τίνα με ἔτεκες ἄνδρα δικαζόμενον καὶ διακρινόμενον πάση̨ τη̨̃ γη̨̃ οὔτε ὠφέλησα οὔτε ὠφέλησέν με οὐδείς ἡ ἰσχύς μου ἐξέλιπεν ἐν τοι̃ς καταρωμένοις με

^15:11 γένοιτο δέσποτα κατευθυνόντων αὐτω̃ν εἰ μὴ παρέστην σοι ἐν καιρω̨̃ τω̃ν κακω̃ν αὐτω̃ν καὶ ἐν καιρω̨̃ θλίψεως αὐτω̃ν εἰς ἀγαθὰ πρὸς τὸν ἐχθρόν

^15:12 εἰ γνωσθήσεται σίδηρος καὶ περιβόλαιον χαλκου̃ν

^15:13 ἡ ἰσχύς σου καὶ τοὺς θησαυρούς σου εἰς προνομὴν δώσω ἀντάλλαγμα διὰ πάσας τὰς ἁμαρτίας σου καὶ ἐν πα̃σι τοι̃ς ὁρίοις σου

^15:14 καὶ καταδουλώσω σε κύκλω̨ τοι̃ς ἐχθροι̃ς σου ἐν τη̨̃ γη̨̃ ἡ̨̃ οὐκ ἤ̨δεις ὅτι πυ̃ρ ἐκκέκαυται ἐκ του̃ θυμου̃ μου ἐφ' ὑμα̃ς καυθήσεται

^15:15 κύριε μνήσθητί μου καὶ ἐπίσκεψαί με καὶ ἀθώ̨ωσόν με ἀπὸ τω̃ν καταδιωκόντων με μὴ εἰς μακροθυμίαν γνω̃θι ὡς ἔλαβον περὶ σου̃ ὀνειδισμὸν

^15:16 ὑπὸ τω̃ν ἀθετούντων τοὺς λόγους σου συντέλεσον αὐτούς καὶ ἔσται ὁ λόγος σου ἐμοὶ εἰς εὐφροσύνην καὶ χαρὰν καρδίας μου ὅτι ἐπικέκληται τὸ ὄνομά σου ἐπ' ἐμοί κύριε παντοκράτωρ

^15:17 οὐκ ἐκάθισα ἐν συνεδρίω̨ αὐτω̃ν παιζόντων ἀλλὰ εὐλαβούμην ἀπὸ προσώπου χειρός σου κατὰ μόνας ἐκαθήμην ὅτι πικρίας ἐνεπλήσθην

^15:18 ἵνα τί οἱ λυπου̃ντές με κατισχύουσίν μου ἡ πληγή μου στερεά πόθεν ἰαθήσομαι γινομένη ἐγενήθη μοι ὡς ὕδωρ ψευδὲς οὐκ ἔχον πίστιν

^15:19 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἐὰν ἐπιστρέψη̨ς καὶ ἀποκαταστήσω σε καὶ πρὸ προσώπου μου στήση̨ καὶ ἐὰν ἐξαγάγη̨ς τίμιον ἀπὸ ἀναξίου ὡς στόμα μου ἔση̨ καὶ ἀναστρέψουσιν αὐτοὶ πρὸς σέ καὶ σὺ οὐκ ἀναστρέψεις πρὸς αὐτούς

^15:20 καὶ δώσω σε τω̨̃ λαω̨̃ τούτω̨ ὡς τει̃χος ὀχυρὸν χαλκου̃ν καὶ πολεμήσουσιν πρὸς σὲ καὶ οὐ μὴ δύνωνται πρὸς σέ διότι μετὰ σου̃ εἰμι του̃ σώ̨ζειν σε

^15:21 καὶ ἐξαιρει̃σθαί σε ἐκ χειρὸς πονηρω̃ν καὶ λυτρώσομαί σε ἐκ χειρὸς λοιμω̃ν

^16:1 καὶ σὺ μὴ λάβη̨ς γυναι̃κα λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ

^16:2 καὶ οὐ γεννηθήσεταί σοι υἱὸς οὐδὲ θυγάτηρ ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨

^16:3 ὅτι τάδε λέγει κύριος περὶ τω̃ν υἱω̃ν καὶ περὶ τω̃ν θυγατέρων τω̃ν γεννωμένων ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ καὶ περὶ τω̃ν μητέρων αὐτω̃ν τω̃ν τετοκυιω̃ν αὐτοὺς καὶ περὶ τω̃ν πατέρων αὐτω̃ν τω̃ν γεγεννηκότων αὐτοὺς ἐν τη̨̃ γη̨̃ ταύτη̨

^16:4 ἐν θανάτω̨ νοσερω̨̃ ἀποθανου̃νται οὐ κοπήσονται καὶ οὐ ταφήσονται εἰς παράδειγμα ἐπὶ προσώπου τη̃ς γη̃ς ἔσονται καὶ τοι̃ς θηρίοις τη̃ς γη̃ς καὶ τοι̃ς πετεινοι̃ς του̃ οὐρανου̃ ἐν μαχαίρα̨ πεσου̃νται καὶ ἐν λιμω̨̃ συντελεσθήσονται

^16:5 τάδε λέγει κύριος μὴ εἰσέλθη̨ς εἰς θίασον αὐτω̃ν καὶ μὴ πορευθη̨̃ς του̃ κόψασθαι καὶ μὴ πενθήση̨ς αὐτούς ὅτι ἀφέστακα τὴν εἰρήνην μου ἀπὸ του̃ λαου̃ τούτου

^16:6 οὐ μὴ κόψωνται αὐτοὺς οὐδὲ ἐντομίδας οὐ μὴ ποιήσωσιν καὶ οὐ ξυρήσονται

^16:7 καὶ οὐ μὴ κλασθη̨̃ ἄρτος ἐν πένθει αὐτω̃ν εἰς παράκλησιν ἐπὶ τεθνηκότι οὐ ποτιου̃σιν αὐτὸν ποτήριον εἰς παράκλησιν ἐπὶ πατρὶ καὶ μητρὶ αὐτου̃

^16:8 εἰς οἰκίαν πότου οὐκ εἰσελεύση̨ συγκαθίσαι μετ' αὐτω̃ν του̃ φαγει̃ν καὶ πιει̃ν

^16:9 διότι τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἰδοὺ ἐγὼ καταλύω ἐκ του̃ τόπου τούτου ἐνώπιον τω̃ν ὀφθαλμω̃ν ὑμω̃ν καὶ ἐν ται̃ς ἡμέραις ὑμω̃ν φωνὴν χαρα̃ς καὶ φωνὴν εὐφροσύνης φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης

^16:10 καὶ ἔσται ὅταν ἀναγγείλη̨ς τω̨̃ λαω̨̃ τούτω̨ ἅπαντα τὰ ῥήματα ταυ̃τα καὶ εἴπωσιν πρὸς σέ διὰ τί ἐλάλησεν κύριος ἐφ' ἡμα̃ς πάντα τὰ κακὰ ταυ̃τα τίς ἡ ἀδικία ἡμω̃ν καὶ τίς ἡ ἁμαρτία ἡμω̃ν ἣν ἡμάρτομεν ἔναντι κυρίου του̃ θεου̃ ἡμω̃ν

^16:11 καὶ ἐρει̃ς αὐτοι̃ς ἀνθ' ὡ̃ν ἐγκατέλιπόν με οἱ πατέρες ὑμω̃ν λέγει κύριος καὶ ὤ̨χοντο ὀπίσω θεω̃ν ἀλλοτρίων καὶ ἐδούλευσαν αὐτοι̃ς καὶ προσεκύνησαν αὐτοι̃ς καὶ ἐμὲ ἐγκατέλιπον καὶ τὸν νόμον μου οὐκ ἐφυλάξαντο

^16:12 καὶ ὑμει̃ς ἐπονηρεύσασθε ὑπὲρ τοὺς πατέρας ὑμω̃ν καὶ ἰδοὺ ὑμει̃ς πορεύεσθε ἕκαστος ὀπίσω τω̃ν ἀρεστω̃ν τη̃ς καρδίας ὑμω̃ν τη̃ς πονηρα̃ς του̃ μὴ ὑπακούειν μου

^16:13 καὶ ἀπορρίψω ὑμα̃ς ἀπὸ τη̃ς γη̃ς ταύτης εἰς τὴν γη̃ν ἣν οὐκ ἤ̨δειτε ὑμει̃ς καὶ οἱ πατέρες ὑμω̃ν καὶ δουλεύσετε ἐκει̃ θεοι̃ς ἑτέροις οἳ οὐ δώσουσιν ὑμι̃ν ἔλεος

^16:14 διὰ του̃το ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται λέγει κύριος καὶ οὐκ ἐρου̃σιν ἔτι ζη̨̃ κύριος ὁ ἀναγαγὼν τοὺς υἱοὺς Ισραηλ ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου

^16:15 ἀλλά ζη̨̃ κύριος ὃς ἀνήγαγεν τὸν οἰ̃κον Ισραηλ ἀπὸ γη̃ς βορρα̃ καὶ ἀπὸ πασω̃ν τω̃ν χωρω̃ν οὑ̃ ἐξώσθησαν ἐκει̃ καὶ ἀποκαταστήσω αὐτοὺς εἰς τὴν γη̃ν αὐτω̃ν ἣν ἔδωκα τοι̃ς πατράσιν αὐτω̃ν

^16:16 ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τοὺς ἁλεει̃ς τοὺς πολλούς λέγει κύριος καὶ ἁλιεύσουσιν αὐτούς καὶ μετὰ ταυ̃τα ἀποστελω̃ τοὺς πολλοὺς θηρευτάς καὶ θηρεύσουσιν αὐτοὺς ἐπάνω παντὸς ὄρους καὶ ἐπάνω παντὸς βουνου̃ καὶ ἐκ τω̃ν τρυμαλιω̃ν τω̃ν πετρω̃ν

^16:17 ὅτι οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπὶ πάσας τὰς ὁδοὺς αὐτω̃ν καὶ οὐκ ἐκρύβη τὰ ἀδικήματα αὐτω̃ν ἀπέναντι τω̃ν ὀφθαλμω̃ν μου

^16:18 καὶ ἀνταποδώσω διπλα̃ς τὰς ἀδικίας αὐτω̃ν καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτω̃ν ἐφ' αἱ̃ς ἐβεβήλωσαν τὴν γη̃ν μου ἐν τοι̃ς θνησιμαίοις τω̃ν βδελυγμάτων αὐτω̃ν καὶ ἐν ται̃ς ἀνομίαις αὐτω̃ν ἐν αἱ̃ς ἐπλημμέλησαν τὴν κληρονομίαν μου

^16:19 κύριε ἰσχύς μου καὶ βοήθειά μου καὶ καταφυγή μου ἐν ἡμέρα̨ κακω̃ν πρὸς σὲ ἔθνη ἥξουσιν ἀπ' ἐσχάτου τη̃ς γη̃ς καὶ ἐρου̃σιν ὡς ψευδη̃ ἐκτήσαντο οἱ πατέρες ἡμω̃ν εἴδωλα καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοι̃ς ὠφέλημα

^16:20 εἰ ποιήσει ἑαυτω̨̃ ἄνθρωπος θεούς καὶ οὑ̃τοι οὔκ εἰσιν θεοί

^16:21 διὰ του̃το ἰδοὺ ἐγὼ δηλώσω αὐτοι̃ς ἐν τω̨̃ καιρω̨̃ τούτω̨ τὴν χει̃ρά μου καὶ γνωριω̃ αὐτοι̃ς τὴν δύναμίν μου καὶ γνώσονται ὅτι ὄνομά μοι κύριος

^17:5 ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος ὃς τὴν ἐλπίδα ἔχει ἐπ' ἄνθρωπον καὶ στηρίσει σάρκα βραχίονος αὐτου̃ ἐπ' αὐτόν καὶ ἀπὸ κυρίου ἀποστη̨̃ ἡ καρδία αὐτου̃

^17:6 καὶ ἔσται ὡς ἡ ἀγριομυρίκη ἡ ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ οὐκ ὄψεται ὅταν ἔλθη̨ τὰ ἀγαθά καὶ κατασκηνώσει ἐν ἁλίμοις καὶ ἐν ἐρήμω̨ ἐν γη̨̃ ἁλμυρα̨̃ ἥτις οὐ κατοικει̃ται

^17:7 καὶ εὐλογημένος ὁ ἄνθρωπος ὃς πέποιθεν ἐπὶ τω̨̃ κυρίω̨ καὶ ἔσται κύριος ἐλπὶς αὐτου̃

^17:8 καὶ ἔσται ὡς ξύλον εὐθηνου̃ν παρ' ὕδατα καὶ ἐπὶ ἰκμάδα βαλει̃ ῥίζας αὐτου̃ καὶ οὐ φοβηθήσεται ὅταν ἔλθη̨ καυ̃μα καὶ ἔσται ἐπ' αὐτω̨̃ στελέχη ἀλσώδη ἐν ἐνιαυτω̨̃ ἀβροχίας οὐ φοβηθήσεται καὶ οὐ διαλείψει ποιω̃ν καρπόν

^17:9 βαθει̃α ἡ καρδία παρὰ πάντα καὶ ἄνθρωπός ἐστιν καὶ τίς γνώσεται αὐτόν

^17:10 ἐγὼ κύριος ἐτάζων καρδίας καὶ δοκιμάζων νεφροὺς του̃ δου̃ναι ἑκάστω̨ κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτου̃ καὶ κατὰ τοὺς καρποὺς τω̃ν ἐπιτηδευμάτων αὐτου̃

^17:11 ἐφώνησεν πέρδιξ συνήγαγεν ἃ οὐκ ἔτεκεν ποιω̃ν πλου̃τον αὐτου̃ οὐ μετὰ κρίσεως ἐν ἡμίσει ἡμερω̃ν αὐτου̃ ἐγκαταλείψουσιν αὐτόν καὶ ἐπ' ἐσχάτων αὐτου̃ ἔσται ἄφρων

^17:12 θρόνος δόξης ὑψωμένος ἁγίασμα ἡμω̃ν

^17:13 ὑπομονὴ Ισραηλ κύριε πάντες οἱ καταλιπόντες σε καταισχυνθήτωσαν ἀφεστηκότες ἐπὶ τη̃ς γη̃ς γραφήτωσαν ὅτι ἐγκατέλιπον πηγὴν ζωη̃ς τὸν κύριον

^17:14 ἴασαί με κύριε καὶ ἰαθήσομαι σω̃σόν με καὶ σωθήσομαι ὅτι καύχημά μου σὺ εἰ̃

^17:15 ἰδοὺ αὐτοὶ λέγουσι πρός με που̃ ἐστιν ὁ λόγος κυρίου ἐλθάτω

^17:16 ἐγὼ δὲ οὐκ ἐκοπίασα κατακολουθω̃ν ὀπίσω σου καὶ ἡμέραν ἀνθρώπου οὐκ ἐπεθύμησα σὺ ἐπίστη̨ τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τω̃ν χειλέων μου πρὸ προσώπου σού ἐστιν

^17:17 μὴ γενηθη̨̃ς μοι εἰς ἀλλοτρίωσιν φειδόμενός μου ἐν ἡμέρα̨ πονηρα̨̃

^17:18 καταισχυνθήτωσαν οἱ διώκοντές με καὶ μὴ καταισχυνθείην ἐγώ πτοηθείησαν αὐτοί καὶ μὴ πτοηθείην ἐγώ ἐπάγαγε ἐπ' αὐτοὺς ἡμέραν πονηράν δισσὸν σύντριμμα σύντριψον αὐτούς

^17:19 τάδε λέγει κύριος βάδισον καὶ στη̃θι ἐν πύλαις υἱω̃ν λαου̃ σου ἐν αἱ̃ς εἰσπορεύονται ἐν αὐται̃ς βασιλει̃ς Ιουδα καὶ ἐν αἱ̃ς ἐκπορεύονται ἐν αὐται̃ς καὶ ἐν πάσαις ται̃ς πύλαις Ιερουσαλημ

^17:20 καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς ἀκούσατε λόγον κυρίου βασιλει̃ς Ιουδα καὶ πα̃σα Ιουδαία καὶ πα̃σα Ιερουσαλημ οἱ εἰσπορευόμενοι ἐν ται̃ς πύλαις ταύταις

^17:21 τάδε λέγει κύριος φυλάσσεσθε τὰς ψυχὰς ὑμω̃ν καὶ μὴ αἴρετε βαστάγματα ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ τω̃ν σαββάτων καὶ μὴ ἐκπορεύεσθε ται̃ς πύλαις Ιερουσαλημ

^17:22 καὶ μὴ ἐκφέρετε βαστάγματα ἐξ οἰκιω̃ν ὑμω̃ν ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ τω̃ν σαββάτων καὶ πα̃ν ἔργον οὐ ποιήσετε ἁγιάσατε τὴν ἡμέραν τω̃ν σαββάτων καθὼς ἐνετειλάμην τοι̃ς πατράσιν ὑμω̃ν καὶ οὐκ ἤκουσαν καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὐ̃ς αὐτω̃ν

^17:23 καὶ ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτω̃ν ὑπὲρ τοὺς πατέρας αὐτω̃ν του̃ μὴ ἀκου̃σαί μου καὶ του̃ μὴ δέξασθαι παιδείαν

^17:24 καὶ ἔσται ἐὰν ἀκοη̨̃ ἀκούσητέ μου λέγει κύριος του̃ μὴ εἰσφέρειν βαστάγματα διὰ τω̃ν πυλω̃ν τη̃ς πόλεως ταύτης ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ τω̃ν σαββάτων καὶ ἁγιάζειν τὴν ἡμέραν τω̃ν σαββάτων του̃ μὴ ποιει̃ν πα̃ν ἔργον

^17:25 καὶ εἰσελεύσονται διὰ τω̃ν πυλω̃ν τη̃ς πόλεως ταύτης βασιλει̃ς καὶ ἄρχοντες καθήμενοι ἐπὶ θρόνου Δαυιδ καὶ ἐπιβεβηκότες ἐφ' ἅρμασιν καὶ ἵπποις αὐτω̃ν αὐτοὶ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτω̃ν ἄνδρες Ιουδα καὶ οἱ κατοικου̃ντες Ιερουσαλημ καὶ κατοικισθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς τὸν αἰω̃να

^17:26 καὶ ἥξουσιν ἐκ τω̃ν πόλεων Ιουδα καὶ κυκλόθεν Ιερουσαλημ καὶ ἐκ γη̃ς Βενιαμιν καὶ ἐκ τη̃ς πεδινη̃ς καὶ ἐκ του̃ ὄρους καὶ ἐκ τη̃ς πρὸς νότον φέροντες ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίαν καὶ θυμιάματα καὶ μαναα καὶ λίβανον φέροντες αἴνεσιν εἰς οἰ̃κον κυρίου

^17:27 καὶ ἔσται ἐὰν μὴ εἰσακούσητέ μου του̃ ἁγιάζειν τὴν ἡμέραν τω̃ν σαββάτων του̃ μὴ αἴρειν βαστάγματα καὶ μὴ εἰσπορεύεσθαι ται̃ς πύλαις Ιερουσαλημ ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ τω̃ν σαββάτων καὶ ἀνάψω πυ̃ρ ἐν ται̃ς πύλαις αὐτη̃ς καὶ καταφάγεται ἄμφοδα Ιερουσαλημ καὶ οὐ σβεσθήσεται

^18:1 ὁ λόγος ὁ γενόμενος παρὰ κυρίου πρὸς Ιερεμιαν λέγων

^18:2 ἀνάστηθι καὶ κατάβηθι εἰς οἰ̃κον του̃ κεραμέως καὶ ἐκει̃ ἀκούση̨ τοὺς λόγους μου

^18:3 καὶ κατέβην εἰς τὸν οἰ̃κον του̃ κεραμέως καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐποίει ἔργον ἐπὶ τω̃ν λίθων

^18:4 καὶ διέπεσεν τὸ ἀγγει̃ον ὃ αὐτὸς ἐποίει ἐν ται̃ς χερσὶν αὐτου̃ καὶ πάλιν αὐτὸς ἐποίησεν αὐτὸ ἀγγει̃ον ἕτερον καθὼς ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτου̃ του̃ ποιη̃σαι

^18:5 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^18:6 εἰ καθὼς ὁ κεραμεὺς οὑ̃τος οὐ δυνήσομαι του̃ ποιη̃σαι ὑμα̃ς οἰ̃κος Ισραηλ ἰδοὺ ὡς ὁ πηλὸς του̃ κεραμέως ὑμει̃ς ἐστε ἐν ται̃ς χερσίν μου

^18:7 πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος ἢ ἐπὶ βασιλείαν του̃ ἐξα̃ραι αὐτοὺς καὶ του̃ ἀπολλύειν

^18:8 καὶ ἐπιστραφη̨̃ τὸ ἔθνος ἐκει̃νο ἀπὸ πάντων τω̃ν κακω̃ν αὐτω̃ν καὶ μετανοήσω περὶ τω̃ν κακω̃ν ὡ̃ν ἐλογισάμην του̃ ποιη̃σαι αὐτοι̃ς

^18:9 καὶ πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος καὶ ἐπὶ βασιλείαν του̃ ἀνοικοδομει̃σθαι καὶ του̃ καταφυτεύεσθαι

^18:10 καὶ ποιήσωσιν τὰ πονηρὰ ἐναντίον μου του̃ μὴ ἀκούειν τη̃ς φωνη̃ς μου καὶ μετανοήσω περὶ τω̃ν ἀγαθω̃ν ὡ̃ν ἐλάλησα του̃ ποιη̃σαι αὐτοι̃ς

^18:11 καὶ νυ̃ν εἰπὸν πρὸς ἄνδρας Ιουδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικου̃ντας Ιερουσαλημ ἰδοὺ ἐγὼ πλάσσω ἐφ' ὑμα̃ς κακὰ καὶ λογίζομαι ἐφ' ὑμα̃ς λογισμόν ἀποστραφήτω δὴ ἕκαστος ἀπὸ ὁδου̃ αὐτου̃ τη̃ς πονηρα̃ς καὶ καλλίονα ποιήσετε τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμω̃ν

^18:12 καὶ εἰ̃παν ἀνδριούμεθα ὅτι ὀπίσω τω̃ν ἀποστροφω̃ν ἡμω̃ν πορευσόμεθα καὶ ἕκαστος τὰ ἀρεστὰ τη̃ς καρδίας αὐτου̃ τη̃ς πονηρα̃ς ποιήσομεν

^18:13 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἐρωτήσατε δὴ ἐν ἔθνεσιν τίς ἤκουσεν τοιαυ̃τα φρικτά ἃ ἐποίησεν σφόδρα παρθένος Ισραηλ

^18:14 μὴ ἐκλείψουσιν ἀπὸ πέτρας μαστοὶ ἢ χιὼν ἀπὸ του̃ Λιβάνου μὴ ἐκκλινει̃ ὕδωρ βιαίως ἀνέμω̨ φερόμενον

^18:15 ὅτι ἐπελάθοντό μου ὁ λαός μου εἰς κενὸν ἐθυμίασαν καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτω̃ν σχοίνους αἰωνίους του̃ ἐπιβη̃ναι τρίβους οὐκ ἔχοντας ὁδὸν εἰς πορείαν

^18:16 του̃ τάξαι τὴν γη̃ν αὐτω̃ν εἰς ἀφανισμὸν καὶ σύριγμα αἰώνιον πάντες οἱ διαπορευόμενοι δι' αὐτη̃ς ἐκστήσονται καὶ κινήσουσιν τὴν κεφαλὴν αὐτω̃ν

^18:17 ὡς ἄνεμον καύσωνα διασπερω̃ αὐτοὺς κατὰ πρόσωπον ἐχθρω̃ν αὐτω̃ν δείξω αὐτοι̃ς ἡμέραν ἀπωλείας αὐτω̃ν

^18:18 καὶ εἰ̃παν δευ̃τε λογισώμεθα ἐπὶ Ιερεμιαν λογισμόν ὅτι οὐκ ἀπολει̃ται νόμος ἀπὸ ἱερέως καὶ βουλὴ ἀπὸ συνετου̃ καὶ λόγος ἀπὸ προφήτου δευ̃τε καὶ πατάξωμεν αὐτὸν ἐν γλώσση̨ καὶ ἀκουσόμεθα πάντας τοὺς λόγους αὐτου̃

^18:19 εἰσάκουσόν μου κύριε καὶ εἰσάκουσον τη̃ς φωνη̃ς του̃ δικαιώματός μου

^18:20 εἰ ἀνταποδίδοται ἀντὶ ἀγαθω̃ν κακά ὅτι συνελάλησαν ῥήματα κατὰ τη̃ς ψυχη̃ς μου καὶ τὴν κόλασιν αὐτω̃ν ἔκρυψάν μοι μνήσθητι ἑστηκότος μου κατὰ πρόσωπόν σου του̃ λαλη̃σαι ὑπὲρ αὐτω̃ν ἀγαθὰ του̃ ἀποστρέψαι τὸν θυμόν σου ἀπ' αὐτω̃ν

^18:21 διὰ του̃το δὸς τοὺς υἱοὺς αὐτω̃ν εἰς λιμὸν καὶ ἄθροισον αὐτοὺς εἰς χει̃ρας μαχαίρας γενέσθωσαν αἱ γυναι̃κες αὐτω̃ν ἄτεκνοι καὶ χη̃ραι καὶ οἱ ἄνδρες αὐτω̃ν γενέσθωσαν ἀνη̨ρημένοι θανάτω̨ καὶ οἱ νεανίσκοι αὐτω̃ν πεπτωκότες μαχαίρα̨ ἐν πολέμω̨

^18:22 γενηθήτω κραυγὴ ἐν ται̃ς οἰκίαις αὐτω̃ν ἐπάξεις ἐπ' αὐτοὺς λη̨στὰς ἄφνω ὅτι ἐνεχείρησαν λόγον εἰς σύλλημψίν μου καὶ παγίδας ἔκρυψαν ἐπ' ἐμέ

^18:23 καὶ σύ κύριε ἔγνως ἅπασαν τὴν βουλὴν αὐτω̃ν ἐπ' ἐμὲ εἰς θάνατον μὴ ἀθω̨ώση̨ς τὰς ἀδικίας αὐτω̃ν καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτω̃ν ἀπὸ προσώπου σου μὴ ἐξαλείψη̨ς γενέσθω ἡ ἀσθένεια αὐτω̃ν ἐναντίον σου ἐν καιρω̨̃ θυμου̃ σου ποίησον ἐν αὐτοι̃ς

^19:1 τότε εἰ̃πεν κύριος πρός με βάδισον καὶ κτη̃σαι βι̃κον πεπλασμένον ὀστράκινον καὶ ἄξεις ἀπὸ τω̃ν πρεσβυτέρων του̃ λαου̃ καὶ ἀπὸ τω̃ν πρεσβυτέρων τω̃ν ἱερέων

^19:2 καὶ ἐξελεύση̨ εἰς τὸ πολυάνδριον υἱω̃ν τω̃ν τέκνων αὐτω̃ν ὅ ἐστιν ἐπὶ τω̃ν προθύρων πύλης τη̃ς χαρσιθ καὶ ἀνάγνωθι ἐκει̃ πάντας τοὺς λόγους οὓς ἂν λαλήσω πρὸς σέ

^19:3 καὶ ἐρει̃ς αὐτοι̃ς ἀκούσατε τὸν λόγον κυρίου βασιλει̃ς Ιουδα καὶ ἄνδρες Ιουδα καὶ οἱ κατοικου̃ντες Ιερουσαλημ καὶ οἱ εἰσπορευόμενοι ἐν ται̃ς πύλαις ταύταις τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν τόπον του̃τον κακὰ ὥστε παντὸς ἀκούοντος αὐτὰ ἠχήσει ἀμφότερα τὰ ὠ̃τα αὐτου̃

^19:4 ἀνθ' ὡ̃ν ἐγκατέλιπόν με καὶ ἀπηλλοτρίωσαν τὸν τόπον του̃τον καὶ ἐθυμίασαν ἐν αὐτω̨̃ θεοι̃ς ἀλλοτρίοις οἱ̃ς οὐκ ἤ̨δεισαν αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτω̃ν καὶ οἱ βασιλει̃ς Ιουδα ἔπλησαν τὸν τόπον του̃τον αἱμάτων ἀθώ̨ων

^19:5 καὶ ὠ̨κοδόμησαν ὑψηλὰ τη̨̃ Βααλ του̃ κατακαίειν τοὺς υἱοὺς αὐτω̃ν ἐν πυρί ἃ οὐκ ἐνετειλάμην οὐδὲ ἐλάλησα οὐδὲ διενοήθην ἐν τη̨̃ καρδία̨ μου

^19:6 διὰ του̃το ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται λέγει κύριος καὶ οὐ κληθήσεται τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ ἔτι διάπτωσις καὶ πολυάνδριον υἱου̃ Εννομ ἀλλ' ἢ πολυάνδριον τη̃ς σφαγη̃ς

^19:7 καὶ σφάξω τὴν βουλὴν Ιουδα καὶ τὴν βουλὴν Ιερουσαλημ ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ καὶ καταβαλω̃ αὐτοὺς ἐν μαχαίρα̨ ἐναντίον τω̃ν ἐχθρω̃ν αὐτω̃ν καὶ ἐν χερσὶν τω̃ν ζητούντων τὰς ψυχὰς αὐτω̃ν καὶ δώσω τοὺς νεκροὺς αὐτω̃ν εἰς βρω̃σιν τοι̃ς πετεινοι̃ς του̃ οὐρανου̃ καὶ τοι̃ς θηρίοις τη̃ς γη̃ς

^19:8 καὶ τάξω τὴν πόλιν ταύτην εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς συριγμόν πα̃ς ὁ παραπορευόμενος ἐπ' αὐτη̃ς σκυθρωπάσει καὶ συριει̃ ὑπὲρ πάσης τη̃ς πληγη̃ς αὐτη̃ς

^19:9 καὶ ἔδονται τὰς σάρκας τω̃ν υἱω̃ν αὐτω̃ν καὶ τὰς σάρκας τω̃ν θυγατέρων αὐτω̃ν καὶ ἕκαστος τὰς σάρκας του̃ πλησίον αὐτου̃ ἔδονται ἐν τη̨̃ περιοχη̨̃ καὶ ἐν τη̨̃ πολιορκία̨ ἡ̨̃ πολιορκήσουσιν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτω̃ν

^19:10 καὶ συντρίψεις τὸν βι̃κον κατ' ὀφθαλμοὺς τω̃ν ἀνδρω̃ν τω̃ν ἐκπορευομένων μετὰ σου̃

^19:11 καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος οὕτως συντρίψω τὸν λαὸν του̃τον καὶ τὴν πόλιν ταύτην καθὼς συντρίβεται ἄγγος ὀστράκινον ὃ οὐ δυνήσεται ἰαθη̃ναι ἔτι

^19:12 οὕτως ποιήσω λέγει κύριος τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ καὶ τοι̃ς κατοικου̃σιν ἐν αὐτω̨̃ του̃ δοθη̃ναι τὴν πόλιν ταύτην ὡς τὴν διαπίπτουσαν

^19:13 καὶ οἱ οἰ̃κοι Ιερουσαλημ καὶ οἱ οἰ̃κοι βασιλέων Ιουδα ἔσονται καθὼς ὁ τόπος ὁ διαπίπτων τω̃ν ἀκαθαρσιω̃ν ἐν πάσαις ται̃ς οἰκίαις ἐν αἱ̃ς ἐθυμίασαν ἐπὶ τω̃ν δωμάτων αὐτω̃ν πάση̨ τη̨̃ στρατια̨̃ του̃ οὐρανου̃ καὶ ἔσπεισαν σπονδὰς θεοι̃ς ἀλλοτρίοις

^19:14 καὶ ἠ̃λθεν Ιερεμιας ἀπὸ τη̃ς διαπτώσεως οὑ̃ ἀπέστειλεν αὐτὸν κύριος ἐκει̃ του̃ προφητευ̃σαι καὶ ἔστη ἐν τη̨̃ αὐλη̨̃ οἴκου κυρίου καὶ εἰ̃πε πρὸς πάντα τὸν λαόν

^19:15 τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις αὐτη̃ς καὶ ἐπὶ τὰς κώμας αὐτη̃ς ἅπαντα τὰ κακά ἃ ἐλάλησα ἐπ' αὐτήν ὅτι ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτω̃ν του̃ μὴ εἰσακούειν τω̃ν λόγων μου

^20:1 καὶ ἤκουσεν Πασχωρ υἱὸς Εμμηρ ὁ ἱερεύς καὶ οὑ̃τος ἠ̃ν καθεσταμένος ἡγούμενος οἴκου κυρίου του̃ Ιερεμιου προφητεύοντος τοὺς λόγους τούτους

^20:2 καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν καὶ ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰς τὸν καταρράκτην ὃς ἠ̃ν ἐν πύλη̨ οἴκου ἀποτεταγμένου του̃ ὑπερώ̨ου ὃς ἠ̃ν ἐν οἴκω̨ κυρίου

^20:3 καὶ ἐξήγαγεν Πασχωρ τὸν Ιερεμιαν ἐκ του̃ καταρράκτου καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ Ιερεμιας οὐχὶ Πασχωρ ἐκάλεσεν κύριος τὸ ὄνομά σου ἀλλ' ἢ μέτοικον

^20:4 διότι τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμί σε εἰς μετοικίαν σὺν πα̃σι τοι̃ς φίλοις σου καὶ πεσου̃νται ἐν μαχαίρα̨ ἐχθρω̃ν αὐτω̃ν καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται καὶ σὲ καὶ πάντα Ιουδαν δώσω εἰς χει̃ρας βασιλέως Βαβυλω̃νος καὶ μετοικιου̃σιν αὐτοὺς καὶ κατακόψουσιν αὐτοὺς ἐν μαχαίραις

^20:5 καὶ δώσω τὴν πα̃σαν ἰσχὺν τη̃ς πόλεως ταύτης καὶ πάντας τοὺς πόνους αὐτη̃ς καὶ πάντας τοὺς θησαυροὺς του̃ βασιλέως Ιουδα εἰς χει̃ρας ἐχθρω̃ν αὐτου̃ καὶ ἄξουσιν αὐτοὺς εἰς Βαβυλω̃να

^20:6 καὶ σὺ καὶ πάντες οἱ κατοικου̃ντες ἐν τω̨̃ οἴκω̨ σου πορεύσεσθε ἐν αἰχμαλωσία̨ καὶ ἐν Βαβυλω̃νι ἀποθανη̨̃ καὶ ἐκει̃ ταφήση̨ σὺ καὶ πάντες οἱ φίλοι σου οἱ̃ς ἐπροφήτευσας αὐτοι̃ς ψευδη̃

^20:7 ἠπάτησάς με κύριε καὶ ἠπατήθην ἐκράτησας καὶ ἠδυνάσθης ἐγενόμην εἰς γέλωτα πα̃σαν ἡμέραν διετέλεσα μυκτηριζόμενος

^20:8 ὅτι πικρω̨̃ λόγω̨ μου γελάσομαι ἀθεσίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι ὅτι ἐγενήθη λόγος κυρίου εἰς ὀνειδισμὸν ἐμοὶ καὶ εἰς χλευασμὸν πα̃σαν ἡμέραν μου

^20:9 καὶ εἰ̃πα οὐ μὴ ὀνομάσω τὸ ὄνομα κυρίου καὶ οὐ μὴ λαλήσω ἔτι ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματι αὐτου̃ καὶ ἐγένετο ὡς πυ̃ρ καιόμενον φλέγον ἐν τοι̃ς ὀστέοις μου καὶ παρει̃μαι πάντοθεν καὶ οὐ δύναμαι φέρειν

^20:10 ὅτι ἤκουσα ψόγον πολλω̃ν συναθροιζομένων κυκλόθεν ἐπισύστητε καὶ ἐπισυστω̃μεν αὐτω̨̃ πάντες ἄνδρες φίλοι αὐτου̃ τηρήσατε τὴν ἐπίνοιαν αὐτου̃ εἰ ἀπατηθήσεται καὶ δυνησόμεθα αὐτω̨̃ καὶ λημψόμεθα τὴν ἐκδίκησιν ἡμω̃ν ἐξ αὐτου̃

^20:11 καὶ κύριος μετ' ἐμου̃ καθὼς μαχητὴς ἰσχύων διὰ του̃το ἐδίωξαν καὶ νοη̃σαι οὐκ ἠδύναντο ἠ̨σχύνθησαν σφόδρα ὅτι οὐκ ἐνόησαν ἀτιμίας αὐτω̃ν αἳ δι' αἰω̃νος οὐκ ἐπιλησθήσονται

^20:12 κύριε δοκιμάζων δίκαια συνίων νεφροὺς καὶ καρδίας ἴδοιμι τὴν παρὰ σου̃ ἐκδίκησιν ἐν αὐτοι̃ς ὅτι πρὸς σὲ ἀπεκάλυψα τὰ ἀπολογήματά μου

^20:13 ἄ̨σατε τω̨̃ κυρίω̨ αἰνέσατε αὐτω̨̃ ὅτι ἐξείλατο ψυχὴν πένητος ἐκ χειρὸς πονηρευομένων

^20:14 ἐπικατάρατος ἡ ἡμέρα ἐν ἡ̨̃ ἐτέχθην ἐν αὐτη̨̃ ἡ ἡμέρα ἐν ἡ̨̃ ἔτεκέν με ἡ μήτηρ μου μὴ ἔστω ἐπευκτή

^20:15 ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος ὁ εὐαγγελισάμενος τω̨̃ πατρί μου λέγων ἐτέχθη σοι ἄρσεν εὐφραινόμενος

^20:16 ἔστω ὁ ἄνθρωπος ἐκει̃νος ὡς αἱ πόλεις ἃς κατέστρεψεν κύριος ἐν θυμω̨̃ καὶ οὐ μετεμελήθη ἀκουσάτω κραυγη̃ς τὸ πρωὶ καὶ ἀλαλαγμου̃ μεσημβρίας

^20:17 ὅτι οὐκ ἀπέκτεινέν με ἐν μήτρα̨ μητρὸς καὶ ἐγένετό μοι ἡ μήτηρ μου τάφος μου καὶ ἡ μήτρα συλλήμψεως αἰωνίας

^20:18 ἵνα τί του̃το ἐξη̃λθον ἐκ μήτρας του̃ βλέπειν κόπους καὶ πόνους καὶ διετέλεσαν ἐν αἰσχύνη̨ αἱ ἡμέραι μου

^21:1 ὁ λόγος ὁ γενόμενος παρὰ κυρίου πρὸς Ιερεμιαν ὅτε ἀπέστειλεν πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς Σεδεκιας τὸν Πασχωρ υἱὸν Μελχιου καὶ Σοφονιαν υἱὸν Μαασαιου τὸν ἱερέα λέγων

^21:2 ἐπερώτησον περὶ ἡμω̃ν τὸν κύριον ὅτι βασιλεὺς Βαβυλω̃νος ἐφέστηκεν ἐφ' ἡμα̃ς εἰ ποιήσει κύριος κατὰ πάντα τὰ θαυμάσια αὐτου̃ καὶ ἀπελεύσεται ἀφ' ἡμω̃ν

^21:3 καὶ εἰ̃πεν πρὸς αὐτοὺς Ιερεμιας οὕτως ἐρει̃τε πρὸς Σεδεκιαν βασιλέα Ιουδα

^21:4 τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ μεταστρέφω τὰ ὅπλα τὰ πολεμικά ἐν οἱ̃ς ὑμει̃ς πολεμει̃τε ἐν αὐτοι̃ς πρὸς τοὺς Χαλδαίους τοὺς συγκεκλεικότας ὑμα̃ς ἔξωθεν του̃ τείχους εἰς τὸ μέσον τη̃ς πόλεως ταύτης

^21:5 καὶ πολεμήσω ἐγὼ ὑμα̃ς ἐν χειρὶ ἐκτεταμένη̨ καὶ ἐν βραχίονι κραταιω̨̃ μετὰ θυμου̃ καὶ ὀργη̃ς καὶ παροργισμου̃ μεγάλου

^21:6 καὶ πατάξω πάντας τοὺς κατοικου̃ντας ἐν τη̨̃ πόλει ταύτη̨ τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὰ κτήνη ἐν θανάτω̨ μεγάλω̨ καὶ ἀποθανου̃νται

^21:7 καὶ μετὰ ταυ̃τα οὕτως λέγει κύριος δώσω τὸν Σεδεκιαν βασιλέα Ιουδα καὶ τοὺς παι̃δας αὐτου̃ καὶ τὸν λαὸν τὸν καταλειφθέντα ἐν τη̨̃ πόλει ταύτη̨ ἀπὸ του̃ θανάτου καὶ ἀπὸ του̃ λιμου̃ καὶ ἀπὸ τη̃ς μαχαίρας εἰς χει̃ρας ἐχθρω̃ν αὐτω̃ν τω̃ν ζητούντων τὰς ψυχὰς αὐτω̃ν καὶ κατακόψουσιν αὐτοὺς ἐν στόματι μαχαίρας οὐ φείσομαι ἐπ' αὐτοι̃ς καὶ οὐ μὴ οἰκτιρήσω αὐτούς

^21:8 καὶ πρὸς τὸν λαὸν του̃τον ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ δέδωκα πρὸ προσώπου ὑμω̃ν τὴν ὁδὸν τη̃ς ζωη̃ς καὶ τὴν ὁδὸν του̃ θανάτου

^21:9 ὁ καθήμενος ἐν τη̨̃ πόλει ταύτη̨ ἀποθανει̃ται ἐν μαχαίρα̨ καὶ ἐν λιμω̨̃ καὶ ὁ ἐκπορευόμενος προσχωρη̃σαι πρὸς τοὺς Χαλδαίους τοὺς συγκεκλεικότας ὑμα̃ς ζήσεται καὶ ἔσται ἡ ψυχὴ αὐτου̃ εἰς σκυ̃λα καὶ ζήσεται

^21:10 διότι ἐστήρικα τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην εἰς κακὰ καὶ οὐκ εἰς ἀγαθά εἰς χει̃ρας βασιλέως Βαβυλω̃νος παραδοθήσεται καὶ κατακαύσει αὐτὴν ἐν πυρί

^21:11 ὁ οἰ̃κος βασιλέως Ιουδα ἀκούσατε λόγον κυρίου

^21:12 οἰ̃κος Δαυιδ τάδε λέγει κύριος κρίνατε τὸ πρωὶ κρίμα καὶ κατευθύνατε καὶ ἐξέλεσθε διηρπασμένον ἐκ χειρὸς ἀδικου̃ντος αὐτόν ὅπως μὴ ἀναφθη̨̃ ὡς πυ̃ρ ἡ ὀργή μου καὶ καυθήσεται καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων

^21:13 ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς σὲ τὸν κατοικου̃ντα τὴν κοιλάδα Σορ τὴν πεδινὴν τοὺς λέγοντας τίς πτοήσει ἡμα̃ς ἢ τίς εἰσελεύσεται πρὸς τὸ κατοικητήριον ἡμω̃ν

^21:14 καὶ ἀνάψω πυ̃ρ ἐν τω̨̃ δρυμω̨̃ αὐτη̃ς καὶ ἔδεται πάντα τὰ κύκλω̨ αὐτη̃ς

^22:1 τάδε λέγει κύριος πορεύου καὶ κατάβηθι εἰς τὸν οἰ̃κον του̃ βασιλέως Ιουδα καὶ λαλήσεις ἐκει̃ τὸν λόγον του̃τον

^22:2 καὶ ἐρει̃ς ἄκουε λόγον κυρίου βασιλευ̃ Ιουδα ὁ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαυιδ σὺ καὶ ὁ οἰ̃κός σου καὶ ὁ λαός σου καὶ οἱ εἰσπορευόμενοι ται̃ς πύλαις ταύταις

^22:3 τάδε λέγει κύριος ποιει̃τε κρίσιν καὶ δικαιοσύνην καὶ ἐξαιρει̃σθε διηρπασμένον ἐκ χειρὸς ἀδικου̃ντος αὐτὸν καὶ προσήλυτον καὶ ὀρφανὸν καὶ χήραν μὴ καταδυναστεύετε καὶ μὴ ἀσεβει̃τε καὶ αἱ̃μα ἀθω̨̃ον μὴ ἐκχέητε ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨

^22:4 διότι ἐὰν ποιου̃ντες ποιήσητε τὸν λόγον του̃τον καὶ εἰσελεύσονται ἐν ται̃ς πύλαις του̃ οἴκου τούτου βασιλει̃ς καθήμενοι ἐπὶ θρόνου Δαυιδ καὶ ἐπιβεβηκότες ἐφ' ἁρμάτων καὶ ἵππων αὐτοὶ καὶ οἱ παι̃δες αὐτω̃ν καὶ ὁ λαὸς αὐτω̃ν

^22:5 ἐὰν δὲ μὴ ποιήσητε τοὺς λόγους τούτους κατ' ἐμαυτου̃ ὤμοσα λέγει κύριος ὅτι εἰς ἐρήμωσιν ἔσται ὁ οἰ̃κος οὑ̃τος

^22:6 ὅτι τάδε λέγει κύριος κατὰ του̃ οἴκου βασιλέως Ιουδα Γαλααδ σύ μοι ἀρχὴ του̃ Λιβάνου ἐὰν μὴ θω̃ σε εἰς ἔρημον πόλεις μὴ κατοικηθησομένας

^22:7 καὶ ἐπάξω ἐπὶ σὲ ἄνδρα ὀλεθρεύοντα καὶ τὸν πέλεκυν αὐτου̃ καὶ ἐκκόψουσιν τὰς ἐκλεκτὰς κέδρους σου καὶ ἐμβαλου̃σιν εἰς τὸ πυ̃ρ

^22:8 καὶ διελεύσονται ἔθνη διὰ τη̃ς πόλεως ταύτης καὶ ἐρου̃σιν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτου̃ διὰ τί ἐποίησεν κύριος οὕτως τη̨̃ πόλει τη̨̃ μεγάλη̨ ταύτη̨

^22:9 καὶ ἐρου̃σιν ἀνθ' ὡ̃ν ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην κυρίου θεου̃ αὐτω̃ν καὶ προσεκύνησαν θεοι̃ς ἀλλοτρίοις καὶ ἐδούλευσαν αὐτοι̃ς

^22:10 μὴ κλαίετε τὸν τεθνηκότα μηδὲ θρηνει̃τε αὐτόν κλαύσατε κλαυθμω̨̃ τὸν ἐκπορευόμενον ὅτι οὐκ ἐπιστρέψει ἔτι καὶ οὐ μὴ ἴδη̨ τὴν γη̃ν πατρίδος αὐτου̃

^22:11 διότι τάδε λέγει κύριος ἐπὶ Σελλημ υἱὸν Ιωσια τὸν βασιλεύοντα ἀντὶ Ιωσια του̃ πατρὸς αὐτου̃ ὃς ἐξη̃λθεν ἐκ του̃ τόπου τούτου οὐκ ἀναστρέψει ἐκει̃ οὐκέτι

^22:12 ἀλλ' ἢ ἐν τω̨̃ τόπω̨ οὑ̃ μετώ̨κισα αὐτόν ἐκει̃ ἀποθανει̃ται καὶ τὴν γη̃ν ταύτην οὐκ ὄψεται ἔτι

^22:13 ὠ̃ ὁ οἰκοδομω̃ν οἰκίαν αὐτου̃ οὐ μετὰ δικαιοσύνης καὶ τὰ ὑπερω̨̃α αὐτου̃ οὐκ ἐν κρίματι παρὰ τω̨̃ πλησίον αὐτου̃ ἐργα̃ται δωρεὰν καὶ τὸν μισθὸν αὐτου̃ οὐ μὴ ἀποδώσει αὐτω̨̃

^22:14 ὠ̨κοδόμησας σεαυτω̨̃ οἰ̃κον σύμμετρον ὑπερω̨̃α ῥιπιστὰ διεσταλμένα θυρίσιν καὶ ἐξυλωμένα ἐν κέδρω̨ καὶ κεχρισμένα ἐν μίλτω̨

^22:15 μὴ βασιλεύσεις ὅτι σὺ παροξύνη̨ ἐν Αχαζ τω̨̃ πατρί σου οὐ φάγονται καὶ οὐ πίονται βέλτιον ἠ̃ν σε ποιει̃ν κρίμα καὶ δικαιοσύνην καλήν

^22:16 οὐκ ἔγνωσαν οὐκ ἔκριναν κρίσιν ταπεινω̨̃ οὐδὲ κρίσιν πένητος οὐ του̃τό ἐστιν τὸ μὴ γνω̃ναί σε ἐμέ λέγει κύριος

^22:17 ἰδοὺ οὔκ εἰσιν οἱ ὀφθαλμοί σου οὐδὲ ἡ καρδία σου καλή ἀλλ' εἰς τὴν πλεονεξίαν σου καὶ εἰς τὸ αἱ̃μα τὸ ἀθω̨̃ον του̃ ἐκχέειν αὐτὸ καὶ εἰς ἀδίκημα καὶ εἰς φόνον του̃ ποιει̃ν

^22:18 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἐπὶ Ιωακιμ υἱὸν Ιωσια βασιλέα Ιουδα οὐαὶ ἐπὶ τὸν ἄνδρα του̃τον οὐ μὴ κόψωνται αὐτόν ὠ̃ ἀδελφέ οὐδὲ μὴ κλαύσονται αὐτόν οἴμμοι κύριε

^22:19 ταφὴν ὄνου ταφήσεται συμψησθεὶς ῥιφήσεται ἐπέκεινα τη̃ς πύλης Ιερουσαλημ

^22:20 ἀνάβηθι εἰς τὸν Λίβανον καὶ κέκραξον καὶ εἰς τὴν Βασαν δὸς τὴν φωνήν σου καὶ βόησον εἰς τὸ πέραν τη̃ς θαλάσσης ὅτι συνετρίβησαν πάντες οἱ ἐρασταί σου

^22:21 ἐλάλησα πρὸς σὲ ἐν τη̨̃ παραπτώσει σου καὶ εἰ̃πας οὐκ ἀκούσομαι αὕτη ἡ ὁδός σου ἐκ νεότητός σου οὐκ ἤκουσας τη̃ς φωνη̃ς μου

^22:22 πάντας τοὺς ποιμένας σου ποιμανει̃ ἄνεμος καὶ οἱ ἐρασταί σου ἐν αἰχμαλωσία̨ ἐξελεύσονται ὅτι τότε αἰσχυνθήση̨ καὶ ἀτιμωθήση̨ ἀπὸ πάντων τω̃ν φιλούντων σε

^22:23 κατοικου̃σα ἐν τω̨̃ Λιβάνω̨ ἐννοσσεύουσα ἐν ται̃ς κέδροις καταστενάξεις ἐν τω̨̃ ἐλθει̃ν σοι ὠδι̃νας ὡς τικτούσης

^22:24 ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος ἐὰν γενόμενος γένηται Ιεχονιας υἱὸς Ιωακιμ βασιλεὺς Ιουδα ἀποσφράγισμα ἐπὶ τη̃ς χειρὸς τη̃ς δεξια̃ς μου ἐκει̃θεν ἐκσπάσω σε

^22:25 καὶ παραδώσω σε εἰς χει̃ρας τω̃ν ζητούντων τὴν ψυχήν σου ὡ̃ν σὺ εὐλαβη̨̃ ἀπὸ προσώπου αὐτω̃ν εἰς χει̃ρας τω̃ν Χαλδαίων

^22:26 καὶ ἀπορρίψω σὲ καὶ τὴν μητέρα σου τὴν τεκου̃σάν σε εἰς γη̃ν οὑ̃ οὐκ ἐτέχθης ἐκει̃ καὶ ἐκει̃ ἀποθανει̃σθε

^22:27 εἰς δὲ τὴν γη̃ν ἣν αὐτοὶ εὔχονται ται̃ς ψυχαι̃ς αὐτω̃ν οὐ μὴ ἀποστρέψωσιν

^22:28 ἠτιμώθη Ιεχονιας ὡς σκευ̃ος οὑ̃ οὐκ ἔστιν χρεία αὐτου̃ ὅτι ἐξερρίφη καὶ ἐξεβλήθη εἰς γη̃ν ἣν οὐκ ἤ̨δει

^22:29 γη̃ γη̃ ἄκουε λόγον κυρίου

^22:30 γράψον τὸν ἄνδρα του̃τον ἐκκήρυκτον ἄνθρωπον ὅτι οὐ μὴ αὐξηθη̨̃ ἐκ του̃ σπέρματος αὐτου̃ ἀνὴρ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαυιδ ἄρχων ἔτι ἐν τω̨̃ Ιουδα

^23:1 ὠ̃ οἱ ποιμένες οἱ διασκορπίζοντες καὶ ἀπολλύοντες τὰ πρόβατα τη̃ς νομη̃ς μου

^23:2 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἐπὶ τοὺς ποιμαίνοντας τὸν λαόν μου ὑμει̃ς διεσκορπίσατε τὰ πρόβατά μου καὶ ἐξώσατε αὐτὰ καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθε αὐτά ἰδοὺ ἐγὼ ἐκδικω̃ ἐφ' ὑμα̃ς κατὰ τὰ πονηρὰ ἐπιτηδεύματα ὑμω̃ν

^23:3 καὶ ἐγὼ εἰσδέξομαι τοὺς καταλοίπους του̃ λαου̃ μου ἀπὸ πάσης τη̃ς γη̃ς οὑ̃ ἐξω̃σα αὐτοὺς ἐκει̃ καὶ καταστήσω αὐτοὺς εἰς τὴν νομὴν αὐτω̃ν καὶ αὐξηθήσονται καὶ πληθυνθήσονται

^23:4 καὶ ἀναστήσω αὐτοι̃ς ποιμένας οἳ ποιμανου̃σιν αὐτούς καὶ οὐ φοβηθήσονται ἔτι οὐδὲ πτοηθήσονται λέγει κύριος

^23:5 ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται λέγει κύριος καὶ ἀναστήσω τω̨̃ Δαυιδ ἀνατολὴν δικαίαν καὶ βασιλεύσει βασιλεὺς καὶ συνήσει καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ τη̃ς γη̃ς

^23:6 ἐν ται̃ς ἡμέραις αὐτου̃ σωθήσεται Ιουδας καὶ Ισραηλ κατασκηνώσει πεποιθώς καὶ του̃το τὸ ὄνομα αὐτου̃ ὃ καλέσει αὐτὸν κύριος Ιωσεδεκ

^23:9 ἐν τοι̃ς προφήταις συνετρίβη ἡ καρδία μου ἐν ἐμοὶ ἐσαλεύθη πάντα τὰ ὀστα̃ μου ἐγενήθην ὡς ἀνὴρ συντετριμμένος καὶ ὡς ἄνθρωπος συνεχόμενος ἀπὸ οἴνου ἀπὸ προσώπου κυρίου καὶ ἀπὸ προσώπου εὐπρεπείας δόξης αὐτου̃

^23:10 ὅτι ἀπὸ προσώπου τούτων ἐπένθησεν ἡ γη̃ ἐξηράνθησαν αἱ νομαὶ τη̃ς ἐρήμου καὶ ἐγένετο ὁ δρόμος αὐτω̃ν πονηρὸς καὶ ἡ ἰσχὺς αὐτω̃ν οὐχ οὕτως

^23:11 ὅτι ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐμολύνθησαν καὶ ἐν τω̨̃ οἴκω̨ μου εἰ̃δον πονηρίας αὐτω̃ν

^23:12 διὰ του̃το γενέσθω ἡ ὁδὸς αὐτω̃ν αὐτοι̃ς εἰς ὀλίσθημα ἐν γνόφω̨ καὶ ὑποσκελισθήσονται καὶ πεσου̃νται ἐν αὐτη̨̃ διότι ἐπάξω ἐπ' αὐτοὺς κακὰ ἐν ἐνιαυτω̨̃ ἐπισκέψεως αὐτω̃ν φησὶν κύριος

^23:13 καὶ ἐν τοι̃ς προφήταις Σαμαρείας εἰ̃δον ἀνομήματα ἐπροφήτευσαν διὰ τη̃ς Βααλ καὶ ἐπλάνησαν τὸν λαόν μου Ισραηλ

^23:14 καὶ ἐν τοι̃ς προφήταις Ιερουσαλημ ἑώρακα φρικτά μοιχωμένους καὶ πορευομένους ἐν ψεύδεσι καὶ ἀντιλαμβανομένους χειρω̃ν πονηρω̃ν του̃ μὴ ἀποστραφη̃ναι ἕκαστον ἀπὸ τη̃ς ὁδου̃ αὐτου̃ τη̃ς πονηρα̃ς ἐγενήθησάν μοι πάντες ὡς Σοδομα καὶ οἱ κατοικου̃ντες αὐτὴν ὥσπερ Γομορρα

^23:15 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ψωμιω̃ αὐτοὺς ὀδύνην καὶ ποτιω̃ αὐτοὺς ὕδωρ πικρόν ὅτι ἀπὸ τω̃ν προφητω̃ν Ιερουσαλημ ἐξη̃λθεν μολυσμὸς πάση̨ τη̨̃ γη̨̃

^23:16 οὕτως λέγει κύριος παντοκράτωρ μὴ ἀκούετε τοὺς λόγους τω̃ν προφητω̃ν ὅτι ματαιου̃σιν ἑαυτοι̃ς ὅρασιν ἀπὸ καρδίας αὐτω̃ν λαλου̃σιν καὶ οὐκ ἀπὸ στόματος κυρίου

^23:17 λέγουσιν τοι̃ς ἀπωθουμένοις τὸν λόγον κυρίου εἰρήνη ἔσται ὑμι̃ν καὶ πα̃σιν τοι̃ς πορευομένοις τοι̃ς θελήμασιν αὐτω̃ν παντὶ τω̨̃ πορευομένω̨ πλάνη̨ καρδίας αὐτου̃ εἰ̃παν οὐχ ἥξει ἐπὶ σὲ κακά

^23:18 ὅτι τίς ἔστη ἐν ὑποστήματι κυρίου καὶ εἰ̃δεν τὸν λόγον αὐτου̃ τίς ἐνωτίσατο καὶ ἤκουσεν

^23:19 ἰδοὺ σεισμὸς παρὰ κυρίου καὶ ὀργὴ ἐκπορεύεται εἰς συσσεισμόν συστρεφομένη ἐπὶ τοὺς ἀσεβει̃ς ἥξει

^23:20 καὶ οὐκέτι ἀποστρέψει ὁ θυμὸς κυρίου ἕως ἂν ποιήση̨ αὐτὸ καὶ ἕως ἂν ἀναστήση̨ αὐτὸ ἀπὸ ἐγχειρήματος καρδίας αὐτου̃ ἐπ' ἐσχάτου τω̃ν ἡμερω̃ν νοήσουσιν αὐτά

^23:21 οὐκ ἀπέστελλον τοὺς προφήτας καὶ αὐτοὶ ἔτρεχον οὐκ ἐλάλησα πρὸς αὐτούς καὶ αὐτοὶ ἐπροφήτευον

^23:22 καὶ εἰ ἔστησαν ἐν τη̨̃ ὑποστάσει μου καὶ εἰσήκουσαν τω̃ν λόγων μου καὶ τὸν λαόν μου ἂν ἀπέστρεφον αὐτοὺς ἀπὸ τω̃ν πονηρω̃ν ἐπιτηδευμάτων αὐτω̃ν

^23:23 θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι λέγει κύριος καὶ οὐχὶ θεὸς πόρρωθεν

^23:24 εἰ κρυβήσεται ἄνθρωπος ἐν κρυφαίοις καὶ ἐγὼ οὐκ ὄψομαι αὐτόν μὴ οὐχὶ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γη̃ν ἐγὼ πληρω̃ λέγει κύριος

^23:25 ἤκουσα ἃ λαλου̃σιν οἱ προφη̃ται ἃ προφητεύουσιν ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματί μου ψευδη̃ λέγοντες ἠνυπνιασάμην ἐνύπνιον

^23:26 ἕως πότε ἔσται ἐν καρδία̨ τω̃ν προφητω̃ν τω̃ν προφητευόντων ψευδη̃ καὶ ἐν τω̨̃ προφητεύειν αὐτοὺς τὰ θελήματα καρδίας αὐτω̃ν

^23:27 τω̃ν λογιζομένων του̃ ἐπιλαθέσθαι του̃ νόμου μου ἐν τοι̃ς ἐνυπνίοις αὐτω̃ν ἃ διηγου̃ντο ἕκαστος τω̨̃ πλησίον αὐτου̃ καθάπερ ἐπελάθοντο οἱ πατέρες αὐτω̃ν του̃ ὀνόματός μου ἐν τη̨̃ Βααλ

^23:28 ὁ προφήτης ἐν ὡ̨̃ τὸ ἐνύπνιόν ἐστιν διηγησάσθω τὸ ἐνύπνιον αὐτου̃ καὶ ἐν ὡ̨̃ ὁ λόγος μου πρὸς αὐτόν διηγησάσθω τὸν λόγον μου ἐπ' ἀληθείας τί τὸ ἄχυρον πρὸς τὸν σι̃τον οὕτως οἱ λόγοι μου λέγει κύριος

^23:29 οὐχὶ οἱ λόγοι μου ὥσπερ πυ̃ρ φλέγον λέγει κύριος καὶ ὡς πέλυξ κόπτων πέτραν

^23:30 διὰ του̃το ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς τοὺς προφήτας λέγει κύριος ὁ θεός τοὺς κλέπτοντας τοὺς λόγους μου ἕκαστος παρὰ του̃ πλησίον αὐτου̃

^23:31 ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς τοὺς προφήτας τοὺς ἐκβάλλοντας προφητείας γλώσσης καὶ νυστάζοντας νυσταγμὸν ἑαυτω̃ν

^23:32 ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς τοὺς προφήτας τοὺς προφητεύοντας ἐνύπνια ψευδη̃ καὶ διηγου̃ντο αὐτὰ καὶ ἐπλάνησαν τὸν λαόν μου ἐν τοι̃ς ψεύδεσιν αὐτω̃ν καὶ ἐν τοι̃ς πλάνοις αὐτω̃ν καὶ ἐγὼ οὐκ ἀπέστειλα αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοι̃ς καὶ ὠφέλειαν οὐκ ὠφελήσουσιν τὸν λαὸν του̃τον

^23:33 καὶ ἐὰν ἐρωτήσωσί σε ὁ λαὸς οὑ̃τος ἢ ἱερεὺς ἢ προφήτης λέγων τί τὸ λη̃μμα κυρίου καὶ ἐρει̃ς αὐτοι̃ς ὑμει̃ς ἐστε τὸ λη̃μμα καὶ ῥάξω ὑμα̃ς λέγει κύριος

^23:34 καὶ ὁ προφήτης καὶ ὁ ἱερεὺς καὶ ὁ λαός οἳ ἂν εἴπωσιν λη̃μμα κυρίου καὶ ἐκδικήσω τὸν ἄνθρωπον ἐκει̃νον καὶ τὸν οἰ̃κον αὐτου̃

^23:35 ὅτι οὕτως ἐρει̃τε ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτου̃ καὶ ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτου̃ τί ἀπεκρίθη κύριος καὶ τί ἐλάλησεν κύριος

^23:36 καὶ λη̃μμα κυρίου μὴ ὀνομάζετε ἔτι ὅτι τὸ λη̃μμα τω̨̃ ἀνθρώπω̨ ἔσται ὁ λόγος αὐτου̃

^23:37 καὶ διὰ τί ἐλάλησεν κύριος ὁ θεὸς ἡμω̃ν

^23:38 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ὁ θεός ἀνθ' ὡ̃ν εἴπατε τὸν λόγον του̃τον λη̃μμα κυρίου καὶ ἀπέστειλα πρὸς ὑμα̃ς λέγων οὐκ ἐρει̃τε λη̃μμα κυρίου

^23:39 διὰ του̃το ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω καὶ ῥάσσω ὑμα̃ς καὶ τὴν πόλιν ἣν ἔδωκα ὑμι̃ν καὶ τοι̃ς πατράσιν ὑμω̃ν

^23:40 καὶ δώσω ἐφ' ὑμα̃ς ὀνειδισμὸν αἰώνιον καὶ ἀτιμίαν αἰώνιον ἥτις οὐκ ἐπιλησθήσεται

^23:7 διὰ του̃το ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται λέγει κύριος καὶ οὐκ ἐρου̃σιν ἔτι ζη̨̃ κύριος ὃς ἀνήγαγεν τὸν οἰ̃κον Ισραηλ ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου

^23:8 ἀλλά ζη̨̃ κύριος ὃς συνήγαγεν ἅπαν τὸ σπέρμα Ισραηλ ἀπὸ γη̃ς βορρα̃ καὶ ἀπὸ πασω̃ν τω̃ν χωρω̃ν οὑ̃ ἐξω̃σεν αὐτοὺς ἐκει̃ καὶ ἀπεκατέστησεν αὐτοὺς εἰς τὴν γη̃ν αὐτω̃ν

^24:1 ἔδειξέν μοι κύριος δύο καλάθους σύκων κειμένους κατὰ πρόσωπον ναου̃ κυρίου μετὰ τὸ ἀποικίσαι Ναβουχοδονοσορ βασιλέα Βαβυλω̃νος τὸν Ιεχονιαν υἱὸν Ιωακιμ βασιλέα Ιουδα καὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς τεχνίτας καὶ τοὺς δεσμώτας καὶ τοὺς πλουσίους ἐξ Ιερουσαλημ καὶ ἤγαγεν αὐτοὺς εἰς Βαβυλω̃να

^24:2 ὁ κάλαθος ὁ εἱ̃ς σύκων χρηστω̃ν σφόδρα ὡς τὰ συ̃κα τὰ πρόιμα καὶ ὁ κάλαθος ὁ ἕτερος σύκων πονηρω̃ν σφόδρα ἃ οὐ βρωθήσεται ἀπὸ πονηρίας αὐτω̃ν

^24:3 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με τί σὺ ὁρα̨̃ς Ιερεμια καὶ εἰ̃πα συ̃κα τὰ χρηστὰ χρηστὰ λίαν καὶ τὰ πονηρὰ πονηρὰ λίαν ἃ οὐ βρωθήσεται ἀπὸ πονηρίας αὐτω̃ν

^24:4 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^24:5 τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ὡς τὰ συ̃κα τὰ χρηστὰ ταυ̃τα οὕτως ἐπιγνώσομαι τοὺς ἀποικισθέντας Ιουδα οὓς ἐξαπέσταλκα ἐκ του̃ τόπου τούτου εἰς γη̃ν Χαλδαίων εἰς ἀγαθά

^24:6 καὶ στηριω̃ τοὺς ὀφθαλμούς μου ἐπ' αὐτοὺς εἰς ἀγαθὰ καὶ ἀποκαταστήσω αὐτοὺς εἰς τὴν γη̃ν ταύτην εἰς ἀγαθὰ καὶ ἀνοικοδομήσω αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ καθελω̃ καὶ καταφυτεύσω αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ ἐκτίλω

^24:7 καὶ δώσω αὐτοι̃ς καρδίαν του̃ εἰδέναι αὐτοὺς ἐμὲ ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοι̃ς εἰς θεόν ὅτι ἐπιστραφήσονται ἐπ' ἐμὲ ἐξ ὅλης τη̃ς καρδίας αὐτω̃ν

^24:8 καὶ ὡς τὰ συ̃κα τὰ πονηρά ἃ οὐ βρωθήσεται ἀπὸ πονηρίας αὐτω̃ν τάδε λέγει κύριος οὕτως παραδώσω τὸν Σεδεκιαν βασιλέα Ιουδα καὶ τοὺς μεγιστα̃νας αὐτου̃ καὶ τὸ κατάλοιπον Ιερουσαλημ τοὺς ὑπολελειμμένους ἐν τη̨̃ γη̨̃ ταύτη̨ καὶ τοὺς κατοικου̃ντας ἐν Αἰγύπτω̨

^24:9 καὶ δώσω αὐτοὺς εἰς διασκορπισμὸν εἰς πάσας τὰς βασιλείας τη̃ς γη̃ς καὶ ἔσονται εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς παραβολὴν καὶ εἰς μι̃σος καὶ εἰς κατάραν ἐν παντὶ τόπω̨ οὑ̃ ἐξω̃σα αὐτοὺς ἐκει̃

^24:10 καὶ ἀποστελω̃ εἰς αὐτοὺς τὸν λιμὸν καὶ τὸν θάνατον καὶ τὴν μάχαιραν ἕως ἂν ἐκλίπωσιν ἀπὸ τη̃ς γη̃ς ἡ̃ς ἔδωκα αὐτοι̃ς

^25:1 ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς Ιερεμιαν ἐπὶ πάντα τὸν λαὸν Ιουδα ἐν τω̨̃ ἔτει τω̨̃ τετάρτω̨ του̃ Ιωακιμ υἱου̃ Ιωσια βασιλέως Ιουδα

^25:2 ὃν ἐλάλησεν πρὸς πάντα τὸν λαὸν Ιουδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικου̃ντας Ιερουσαλημ λέγων

^25:3 ἐν τρισκαιδεκάτω̨ ἔτει Ιωσια υἱου̃ Αμως βασιλέως Ιουδα καὶ ἕως τη̃ς ἡμέρας ταύτης εἴκοσι καὶ τρία ἔτη καὶ ἐλάλησα πρὸς ὑμα̃ς ὀρθρίζων καὶ λέγων

^25:4 καὶ ἀπέστελλον πρὸς ὑμα̃ς τοὺς δούλους μου τοὺς προφήτας ὄρθρου ἀποστέλλων καὶ οὐκ εἰσηκούσατε καὶ οὐ προσέσχετε τοι̃ς ὠσὶν ὑμω̃ν

^25:5 λέγων ἀποστράφητε ἕκαστος ἀπὸ τη̃ς ὁδου̃ αὐτου̃ τη̃ς πονηρα̃ς καὶ ἀπὸ τω̃ν πονηρω̃ν ἐπιτηδευμάτων ὑμω̃ν καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ἡ̃ς ἔδωκα ὑμι̃ν καὶ τοι̃ς πατράσιν ὑμω̃ν ἀπ' αἰω̃νος καὶ ἕως αἰω̃νος

^25:6 μὴ πορεύεσθε ὀπίσω θεω̃ν ἀλλοτρίων του̃ δουλεύειν αὐτοι̃ς καὶ του̃ προσκυνει̃ν αὐτοι̃ς ὅπως μὴ παροργίζητέ με ἐν τοι̃ς ἔργοις τω̃ν χειρω̃ν ὑμω̃ν του̃ κακω̃σαι ὑμα̃ς

^25:7 καὶ οὐκ ἠκούσατέ μου

^25:8 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἐπειδὴ οὐκ ἐπιστεύσατε τοι̃ς λόγοις μου

^25:9 ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω καὶ λήμψομαι τὴν πατριὰν ἀπὸ βορρα̃ καὶ ἄξω αὐτοὺς ἐπὶ τὴν γη̃ν ταύτην καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας αὐτὴν καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη τὰ κύκλω̨ αὐτη̃ς καὶ ἐξερημώσω αὐτοὺς καὶ δώσω αὐτοὺς εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς συριγμὸν καὶ εἰς ὀνειδισμὸν αἰώνιον

^25:10 καὶ ἀπολω̃ ἀπ' αὐτω̃ν φωνὴν χαρα̃ς καὶ φωνὴν εὐφροσύνης φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης ὀσμὴν μύρου καὶ φω̃ς λύχνου

^25:11 καὶ ἔσται πα̃σα ἡ γη̃ εἰς ἀφανισμόν καὶ δουλεύσουσιν ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν ἑβδομήκοντα ἔτη

^25:12 καὶ ἐν τω̨̃ πληρωθη̃ναι τὰ ἑβδομήκοντα ἔτη ἐκδικήσω τὸ ἔθνος ἐκει̃νο φησὶν κύριος καὶ θήσομαι αὐτοὺς εἰς ἀφανισμὸν αἰώνιον

^25:13 καὶ ἐπάξω ἐπὶ τὴν γη̃ν ἐκείνην πάντας τοὺς λόγους μου οὓς ἐλάλησα κατ' αὐτη̃ς πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τω̨̃ βιβλίω̨ τούτω̨

^25:14 ἃ ἐπροφήτευσεν Ιερεμιας ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ Αιλαμ

^25:15 τάδε λέγει κύριος συντριβήτω τὸ τόξον Αιλαμ ἀρχὴ δυναστείας αὐτω̃ν

^25:16 καὶ ἐπάξω ἐπὶ Αιλαμ τέσσαρας ἀνέμους ἐκ τω̃ν τεσσάρων ἄκρων του̃ οὐρανου̃ καὶ διασπερω̃ αὐτοὺς ἐν πα̃σιν τοι̃ς ἀνέμοις τούτοις καὶ οὐκ ἔσται ἔθνος ὃ οὐχ ἥξει ἐκει̃ οἱ ἐξωσμένοι Αιλαμ

^25:17 καὶ πτοήσω αὐτοὺς ἐναντίον τω̃ν ἐχθρω̃ν αὐτω̃ν τω̃ν ζητούντων τὴν ψυχὴν αὐτω̃ν καὶ ἐπάξω ἐπ' αὐτοὺς κακὰ κατὰ τὴν ὀργὴν του̃ θυμου̃ μου καὶ ἐπαποστελω̃ ὀπίσω αὐτω̃ν τὴν μάχαιράν μου ἕως του̃ ἐξαναλω̃σαι αὐτούς

^25:18 καὶ θήσω τὸν θρόνον μου ἐν Αιλαμ καὶ ἐξαποστελω̃ ἐκει̃θεν βασιλέα καὶ μεγιστα̃νας

^25:19 καὶ ἔσται ἐπ' ἐσχάτου τω̃ν ἡμερω̃ν ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν Αιλαμ λέγει κύριος

^25:20 ἐν ἀρχη̨̃ βασιλεύοντος Σεδεκιου του̃ βασιλέως ἐγένετο ὁ λόγος οὑ̃τος περὶ Αιλαμ

^26:2 τη̨̃ Αἰγύπτω̨ ἐπὶ δύναμιν Φαραω Νεχαω βασιλέως Αἰγύπτου ὃς ἠ̃ν ἐπὶ τω̨̃ ποταμω̨̃ Εὐφράτη̨ ἐν Χαρχαμις ὃν ἐπάταξε Ναβουχοδονοσορ βασιλεὺς Βαβυλω̃νος ἐν τω̨̃ ἔτει τω̨̃ τετάρτω̨ Ιωακιμ βασιλέως Ιουδα

^26:3 ἀναλάβετε ὅπλα καὶ ἀσπίδας καὶ προσαγάγετε εἰς πόλεμον

^26:4 ἐπισάξατε τοὺς ἵππους ἐπίβητε οἱ ἱππει̃ς καὶ κατάστητε ἐν ται̃ς περικεφαλαίαις ὑμω̃ν προβάλετε τὰ δόρατα καὶ ἐνδύσασθε τοὺς θώρακας ὑμω̃ν

^26:5 τί ὅτι αὐτοὶ πτοου̃νται καὶ ἀποχωρου̃σιν ὀπίσω διότι οἱ ἰσχυροὶ αὐτω̃ν κοπήσονται φυγη̨̃ ἔφυγον καὶ οὐκ ἀνέστρεψαν περιεχόμενοι κυκλόθεν λέγει κύριος

^26:6 μὴ φευγέτω ὁ κου̃φος καὶ μὴ ἀνασω̨ζέσθω ὁ ἰσχυρός ἐπὶ βορρα̃ν τὰ παρὰ τὸν Εὐφράτην ἠσθένησαν πεπτώκασιν

^26:7 τίς οὑ̃τος ὡς ποταμὸς ἀναβήσεται καὶ ὡς ποταμοὶ κυμαίνουσιν ὕδωρ

^26:8 ὕδατα Αἰγύπτου ὡσεὶ ποταμὸς ἀναβήσεται καὶ εἰ̃πεν ἀναβήσομαι καὶ κατακαλύψω γη̃ν καὶ ἀπολω̃ κατοικου̃ντας ἐν αὐτη̨̃

^26:9 ἐπίβητε ἐπὶ τοὺς ἵππους παρασκευάσατε τὰ ἅρματα ἐξέλθατε οἱ μαχηταὶ Αἰθιόπων καὶ Λίβυες καθωπλισμένοι ὅπλοις καὶ Λυδοί ἀνάβητε ἐντείνατε τόξον

^26:10 καὶ ἡ ἡμέρα ἐκείνη κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ ἡμω̃ν ἡμέρα ἐκδικήσεως του̃ ἐκδικη̃σαι τοὺς ἐχθροὺς αὐτου̃ καὶ καταφάγεται ἡ μάχαιρα κυρίου καὶ ἐμπλησθήσεται καὶ μεθυσθήσεται ἀπὸ του̃ αἵματος αὐτω̃ν ὅτι θυσία τω̨̃ κυρίω̨ σαβαωθ ἀπὸ γη̃ς βορρα̃ ἐπὶ ποταμω̨̃ Εὐφράτη̨

^26:11 ἀνάβηθι Γαλααδ καὶ λαβὲ ῥητίνην τη̨̃ παρθένω̨ θυγατρὶ Αἰγύπτου εἰς κενὸν ἐπλήθυνας ἰάματά σου ὠφέλεια οὐκ ἔστιν σοί

^26:12 ἤκουσαν ἔθνη φωνήν σου καὶ τη̃ς κραυγη̃ς σου ἐπλήσθη ἡ γη̃ ὅτι μαχητὴς πρὸς μαχητὴν ἠσθένησεν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔπεσαν ἀμφότεροι

^26:13 ἃ ἐλάλησεν κύριος ἐν χειρὶ Ιερεμιου του̃ ἐλθει̃ν Ναβουχοδονοσορ τὸν βασιλέα Βαβυλω̃νος του̃ κόψαι τὴν γη̃ν Αἰγύπτου

^26:14 ἀναγγείλατε εἰς Μάγδωλον καὶ παραγγείλατε εἰς Μέμφιν εἴπατε ἐπίστηθι καὶ ἑτοίμασον ὅτι κατέφαγεν μάχαιρα τὴν σμίλακά σου

^26:15 διὰ τί ἔφυγεν ὁ 'Α̃πις ὁ μόσχος ὁ ἐκλεκτός σου οὐκ ἔμεινεν ὅτι κύριος παρέλυσεν αὐτόν

^26:16 καὶ τὸ πλη̃θός σου ἠσθένησεν καὶ ἔπεσεν καὶ ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτου̃ ἐλάλει ἀναστω̃μεν καὶ ἀναστρέψωμεν πρὸς τὸν λαὸν ἡμω̃ν εἰς τὴν πατρίδα ἡμω̃ν ἀπὸ προσώπου μαχαίρας 'Ελληνικη̃ς

^26:17 καλέσατε τὸ ὄνομα Φαραω Νεχαω βασιλέως Αἰγύπτου Σαων-εσβι-εμωηδ

^26:18 ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος ὁ θεός ὅτι ὡς τὸ 'Ιταβύριον ἐν τοι̃ς ὄρεσιν καὶ ὡς ὁ Κάρμηλος ἐν τη̨̃ θαλάσση̨ ἥξει

^26:19 σκεύη ἀποικισμου̃ ποίησον σεαυτη̨̃ κατοικου̃σα θύγατερ Αἰγύπτου ὅτι Μέμφις εἰς ἀφανισμὸν ἔσται καὶ κληθήσεται οὐαὶ διὰ τὸ μὴ ὑπάρχειν κατοικου̃ντας ἐν αὐτη̨̃

^26:20 δάμαλις κεκαλλωπισμένη Αἴγυπτος ἀπόσπασμα ἀπὸ βορρα̃ ἠ̃λθεν ἐπ' αὐτήν

^26:21 καὶ οἱ μισθωτοὶ αὐτη̃ς ἐν αὐτη̨̃ ὥσπερ μόσχοι σιτευτοὶ τρεφόμενοι ἐν αὐτη̨̃ διότι καὶ αὐτοὶ ἀπεστράφησαν καὶ ἔφυγον ὁμοθυμαδόν οὐκ ἔστησαν ὅτι ἡμέρα ἀπωλείας ἠ̃λθεν ἐπ' αὐτοὺς καὶ καιρὸς ἐκδικήσεως αὐτω̃ν

^26:22 φωνὴ ὡς ὄφεως συρίζοντος ὅτι ἐν ἄμμω̨ πορεύσονται ἐν ἀξίναις ἥξουσιν ἐπ' αὐτὴν ὡς κόπτοντες ξύλα

^26:23 ἐκκόψουσιν τὸν δρυμὸν αὐτη̃ς λέγει κύριος ὁ θεός ὅτι οὐ μὴ εἰκασθη̨̃ ὅτι πληθύνει ὑπὲρ ἀκρίδα καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοι̃ς ἀριθμός

^26:24 κατη̨σχύνθη θυγάτηρ Αἰγύπτου παρεδόθη εἰς χει̃ρας λαου̃ ἀπὸ βορρα̃

^26:25 ἰδοὺ ἐγὼ ἐκδικω̃ τὸν Αμων τὸν υἱὸν αὐτη̃ς ἐπὶ Φαραω καὶ ἐπὶ τοὺς πεποιθότας ἐπ' αὐτω̨̃

^26:27 σὺ δὲ μὴ φοβηθη̨̃ς δου̃λός μου Ιακωβ μηδὲ πτοηθη̨̃ς Ισραηλ διότι ἰδοὺ ἐγὼ σώ̨ζων σε μακρόθεν καὶ τὸ σπέρμα σου ἐκ τη̃ς αἰχμαλωσίας αὐτω̃ν καὶ ἀναστρέψει Ιακωβ καὶ ἡσυχάσει καὶ ὑπνώσει καὶ οὐκ ἔσται ὁ παρενοχλω̃ν αὐτόν

^26:28 μὴ φοβου̃ παι̃ς μου Ιακωβ λέγει κύριος ὅτι μετὰ σου̃ ἐγώ εἰμι ὅτι ποιήσω συντέλειαν ἐν παντὶ ἔθνει εἰς οὓς ἐξω̃σά σε ἐκει̃ σὲ δὲ οὐ μὴ ποιήσω ἐκλιπει̃ν καὶ παιδεύσω σε εἰς κρίμα καὶ ἀθω̨̃ον οὐκ ἀθω̨ώσω σε

^27:1 λόγος κυρίου ὃν ἐλάλησεν ἐπὶ Βαβυλω̃να

^27:2 ἀναγγείλατε ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν καὶ ἀκουστὰ ποιήσατε καὶ μὴ κρύψητε εἴπατε ἑάλω