LXX: Ezek.

'Ιεζεκιὴλ

^1:1 καὶ ἐγένετο ἐν τω̨̃ τριακοστω̨̃ ἔτει ἐν τω̨̃ τετάρτω̨ μηνὶ πέμπτη̨ του̃ μηνὸς καὶ ἐγὼ ἤμην ἐν μέσω̨ τη̃ς αἰχμαλωσίας ἐπὶ του̃ ποταμου̃ του̃ Χοβαρ καὶ ἠνοίχθησαν οἱ οὐρανοί καὶ εἰ̃δον ὁράσεις θεου̃

^1:2 πέμπτη̨ του̃ μηνός του̃το τὸ ἔτος τὸ πέμπτον τη̃ς αἰχμαλωσίας του̃ βασιλέως Ιωακιμ

^1:3 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Ιεζεκιηλ υἱὸν Βουζι τὸν ἱερέα ἐν γη̨̃ Χαλδαίων ἐπὶ του̃ ποταμου̃ του̃ Χοβαρ καὶ ἐγένετο ἐπ' ἐμὲ χεὶρ κυρίου

^1:4 καὶ εἰ̃δον καὶ ἰδοὺ πνευ̃μα ἐξαι̃ρον ἤρχετο ἀπὸ βορρα̃ καὶ νεφέλη μεγάλη ἐν αὐτω̨̃ καὶ φέγγος κύκλω̨ αὐτου̃ καὶ πυ̃ρ ἐξαστράπτον καὶ ἐν τω̨̃ μέσω̨ αὐτου̃ ὡς ὅρασις ἠλέκτρου ἐν μέσω̨ του̃ πυρὸς καὶ φέγγος ἐν αὐτω̨̃

^1:5 καὶ ἐν τω̨̃ μέσω̨ ὡς ὁμοίωμα τεσσάρων ζώ̨ων καὶ αὕτη ἡ ὅρασις αὐτω̃ν ὁμοίωμα ἀνθρώπου ἐπ' αὐτοι̃ς

^1:6 καὶ τέσσαρα πρόσωπα τω̨̃ ἑνί καὶ τέσσαρες πτέρυγες τω̨̃ ἑνί

^1:7 καὶ τὰ σκέλη αὐτω̃ν ὀρθά καὶ πτερωτοὶ οἱ πόδες αὐτω̃ν καὶ σπινθη̃ρες ὡς ἐξαστράπτων χαλκός καὶ ἐλαφραὶ αἱ πτέρυγες αὐτω̃ν

^1:8 καὶ χεὶρ ἀνθρώπου ὑποκάτωθεν τω̃ν πτερύγων αὐτω̃ν ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτω̃ν καὶ τὰ πρόσωπα αὐτω̃ν τω̃ν τεσσάρων

^1:9 οὐκ ἐπεστρέφοντο ἐν τω̨̃ βαδίζειν αὐτά ἕκαστον κατέναντι του̃ προσώπου αὐτω̃ν ἐπορεύοντο

^1:10 καὶ ὁμοίωσις τω̃ν προσώπων αὐτω̃ν πρόσωπον ἀνθρώπου καὶ πρόσωπον λέοντος ἐκ δεξιω̃ν τοι̃ς τέσσαρσιν καὶ πρόσωπον μόσχου ἐξ ἀριστερω̃ν τοι̃ς τέσσαρσιν καὶ πρόσωπον ἀετου̃ τοι̃ς τέσσαρσιν

^1:11 καὶ αἱ πτέρυγες αὐτω̃ν ἐκτεταμέναι ἄνωθεν τοι̃ς τέσσαρσιν ἑκατέρω̨ δύο συνεζευγμέναι πρὸς ἀλλήλας καὶ δύο ἐπεκάλυπτον ἐπάνω του̃ σώματος αὐτω̃ν

^1:12 καὶ ἑκάτερον κατὰ πρόσωπον αὐτου̃ ἐπορεύετο οὑ̃ ἂν ἠ̃ν τὸ πνευ̃μα πορευόμενον ἐπορεύοντο καὶ οὐκ ἐπέστρεφον

^1:13 καὶ ἐν μέσω̨ τω̃ν ζώ̨ων ὅρασις ὡς ἀνθράκων πυρὸς καιομένων ὡς ὄψις λαμπάδων συστρεφομένων ἀνὰ μέσον τω̃ν ζώ̨ων καὶ φέγγος του̃ πυρός καὶ ἐκ του̃ πυρὸς ἐξεπορεύετο ἀστραπή

^1:15 καὶ εἰ̃δον καὶ ἰδοὺ τροχὸς εἱ̃ς ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ἐχόμενος τω̃ν ζώ̨ων τοι̃ς τέσσαρσιν

^1:16 καὶ τὸ εἰ̃δος τω̃ν τροχω̃ν ὡς εἰ̃δος θαρσις καὶ ὁμοίωμα ἓν τοι̃ς τέσσαρσιν καὶ τὸ ἔργον αὐτω̃ν ἠ̃ν καθὼς ἂν εἴη τροχὸς ἐν τροχω̨̃

^1:17 ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτω̃ν ἐπορεύοντο οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τω̨̃ πορεύεσθαι αὐτὰ

^1:18 οὐδ' οἱ νω̃τοι αὐτω̃ν καὶ ὕψος ἠ̃ν αὐτοι̃ς καὶ εἰ̃δον αὐτά καὶ οἱ νω̃τοι αὐτω̃ν πλήρεις ὀφθαλμω̃ν κυκλόθεν τοι̃ς τέσσαρσιν

^1:19 καὶ ἐν τω̨̃ πορεύεσθαι τὰ ζω̨̃α ἐπορεύοντο οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτω̃ν καὶ ἐν τω̨̃ ἐξαίρειν τὰ ζω̨̃α ἀπὸ τη̃ς γη̃ς ἐξή̨ροντο οἱ τροχοί

^1:20 οὑ̃ ἂν ἠ̃ν ἡ νεφέλη ἐκει̃ τὸ πνευ̃μα του̃ πορεύεσθαι ἐπορεύοντο τὰ ζω̨̃α καὶ οἱ τροχοὶ καὶ ἐξή̨ροντο σὺν αὐτοι̃ς διότι πνευ̃μα ζωη̃ς ἠ̃ν ἐν τοι̃ς τροχοι̃ς

^1:21 ἐν τω̨̃ πορεύεσθαι αὐτὰ ἐπορεύοντο καὶ ἐν τω̨̃ ἑστάναι αὐτὰ εἱστήκεισαν καὶ ἐν τω̨̃ ἐξαίρειν αὐτὰ ἀπὸ τη̃ς γη̃ς ἐξή̨ροντο σὺν αὐτοι̃ς ὅτι πνευ̃μα ζωη̃ς ἠ̃ν ἐν τοι̃ς τροχοι̃ς

^1:22 καὶ ὁμοίωμα ὑπὲρ κεφαλη̃ς αὐτοι̃ς τω̃ν ζώ̨ων ὡσεὶ στερέωμα ὡς ὅρασις κρυστάλλου ἐκτεταμένον ἐπὶ τω̃ν πτερύγων αὐτω̃ν ἐπάνωθεν

^1:23 καὶ ὑποκάτω του̃ στερεώματος αἱ πτέρυγες αὐτω̃ν ἐκτεταμέναι πτερυσσόμεναι ἑτέρα τη̨̃ ἑτέρα̨ ἑκάστω̨ δύο συνεζευγμέναι ἐπικαλύπτουσαι τὰ σώματα αὐτω̃ν

^1:24 καὶ ἤκουον τὴν φωνὴν τω̃ν πτερύγων αὐτω̃ν ἐν τω̨̃ πορεύεσθαι αὐτὰ ὡς φωνὴν ὕδατος πολλου̃ καὶ ἐν τω̨̃ ἑστάναι αὐτὰ κατέπαυον αἱ πτέρυγες αὐτω̃ν

^1:25 καὶ ἰδοὺ φωνὴ ὑπεράνωθεν του̃ στερεώματος του̃ ὄντος ὑπὲρ κεφαλη̃ς αὐτω̃ν

^1:26 ὡς ὅρασις λίθου σαπφείρου ὁμοίωμα θρόνου ἐπ' αὐτου̃ καὶ ἐπὶ του̃ ὁμοιώματος του̃ θρόνου ὁμοίωμα ὡς εἰ̃δος ἀνθρώπου ἄνωθεν

^1:27 καὶ εἰ̃δον ὡς ὄψιν ἠλέκτρου ἀπὸ ὁράσεως ὀσφύος καὶ ἐπάνω καὶ ἀπὸ ὁράσεως ὀσφύος καὶ ἕως κάτω εἰ̃δον ὡς ὅρασιν πυρὸς καὶ τὸ φέγγος αὐτου̃ κύκλω̨

^1:28 ὡς ὅρασις τόξου ὅταν ἠ̨̃ ἐν τη̨̃ νεφέλη̨ ἐν ἡμέρα̨ ὑετου̃ οὕτως ἡ στάσις του̃ φέγγους κυκλόθεν αὕτη ἡ ὅρασις ὁμοιώματος δόξης κυρίου καὶ εἰ̃δον καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἤκουσα φωνὴν λαλου̃ντος

^2:1 καὶ εἰ̃πεν πρός με υἱὲ ἀνθρώπου στη̃θι ἐπὶ τοὺς πόδας σου καὶ λαλήσω πρὸς σέ

^2:2 καὶ ἠ̃λθεν ἐπ' ἐμὲ πνευ̃μα καὶ ἀνέλαβέν με καὶ ἐξη̃ρέν με καὶ ἔστησέν με ἐπὶ τοὺς πόδας μου καὶ ἤκουον αὐτου̃ λαλου̃ντος πρός με

^2:3 καὶ εἰ̃πεν πρός με υἱὲ ἀνθρώπου ἐξαποστέλλω ἐγώ σε πρὸς τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ τοὺς παραπικραίνοντάς με οἵτινες παρεπίκρανάν με αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτω̃ν ἕως τη̃ς σήμερον ἡμέρας

^2:4 καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος

^2:5 ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν ἢ πτοηθω̃σιν διότι οἰ̃κος παραπικραίνων ἐστίν καὶ γνώσονται ὅτι προφήτης εἰ̃ σὺ ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν

^2:6 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου μὴ φοβηθη̨̃ς αὐτοὺς μηδὲ ἐκστη̨̃ς ἀπὸ προσώπου αὐτω̃ν διότι παροιστρήσουσι καὶ ἐπισυστήσονται ἐπὶ σὲ κύκλω̨ καὶ ἐν μέσω̨ σκορπίων σὺ κατοικει̃ς τοὺς λόγους αὐτω̃ν μὴ φοβηθη̨̃ς καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτω̃ν μὴ ἐκστη̨̃ς διότι οἰ̃κος παραπικραίνων ἐστίν

^2:7 καὶ λαλήσεις τοὺς λόγους μου πρὸς αὐτούς ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν ἢ πτοηθω̃σιν διότι οἰ̃κος παραπικραίνων ἐστίν

^2:8 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου ἄκουε του̃ λαλου̃ντος πρὸς σέ μὴ γίνου παραπικραίνων καθὼς ὁ οἰ̃κος ὁ παραπικραίνων χάνε τὸ στόμα σου καὶ φάγε ἃ ἐγὼ δίδωμί σοι

^2:9 καὶ εἰ̃δον καὶ ἰδοὺ χεὶρ ἐκτεταμένη πρός με καὶ ἐν αὐτη̨̃ κεφαλὶς βιβλίου

^2:10 καὶ ἀνείλησεν αὐτὴν ἐνώπιον ἐμου̃ καὶ ἐν αὐτη̨̃ γεγραμμένα ἠ̃ν τὰ ὄπισθεν καὶ τὰ ἔμπροσθεν καὶ ἐγέγραπτο εἰς αὐτὴν θρη̃νος καὶ μέλος καὶ οὐαί

^3:1 καὶ εἰ̃πεν πρός με υἱὲ ἀνθρώπου κατάφαγε τὴν κεφαλίδα ταύτην καὶ πορεύθητι καὶ λάλησον τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ

^3:2 καὶ διήνοιξα τὸ στόμα μου καὶ ἐψώμισέν με τὴν κεφαλίδα

^3:3 καὶ εἰ̃πεν πρός με υἱὲ ἀνθρώπου τὸ στόμα σου φάγεται καὶ ἡ κοιλία σου πλησθήσεται τη̃ς κεφαλίδος ταύτης τη̃ς δεδομένης εἰς σέ καὶ ἔφαγον αὐτήν καὶ ἐγένετο ἐν τω̨̃ στόματί μου ὡς μέλι γλυκάζον

^3:4 καὶ εἰ̃πεν πρός με υἱὲ ἀνθρώπου βάδιζε εἴσελθε πρὸς τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ καὶ λάλησον τοὺς λόγους μου πρὸς αὐτούς

^3:5 διότι οὐ πρὸς λαὸν βαθύχειλον καὶ βαρύγλωσσον σὺ ἐξαποστέλλη̨ πρὸς τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ

^3:6 οὐδὲ πρὸς λαοὺς πολλοὺς ἀλλοφώνους ἢ ἀλλογλώσσους οὐδὲ στιβαροὺς τη̨̃ γλώσση̨ ὄντας ὡ̃ν οὐκ ἀκούση̨ τοὺς λόγους αὐτω̃ν καὶ εἰ πρὸς τοιούτους ἐξαπέστειλά σε οὑ̃τοι ἂν εἰσήκουσάν σου

^3:7 ὁ δὲ οἰ̃κος του̃ Ισραηλ οὐ μὴ θελήσωσιν εἰσακου̃σαί σου διότι οὐ βούλονται εἰσακούειν μου ὅτι πα̃ς ὁ οἰ̃κος Ισραηλ φιλόνεικοί εἰσιν καὶ σκληροκάρδιοι

^3:8 καὶ ἰδοὺ δέδωκα τὸ πρόσωπόν σου δυνατὸν κατέναντι τω̃ν προσώπων αὐτω̃ν καὶ τὸ νει̃κός σου κατισχύσω κατέναντι του̃ νείκους αὐτω̃ν

^3:9 καὶ ἔσται διὰ παντὸς κραταιότερον πέτρας μὴ φοβηθη̨̃ς ἀπ' αὐτω̃ν μηδὲ πτοηθη̨̃ς ἀπὸ προσώπου αὐτω̃ν διότι οἰ̃κος παραπικραίνων ἐστίν

^3:10 καὶ εἰ̃πεν πρός με υἱὲ ἀνθρώπου πάντας τοὺς λόγους οὓς λελάληκα μετὰ σου̃ λαβὲ εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ τοι̃ς ὠσίν σου ἄκουε

^3:11 καὶ βάδιζε εἴσελθε εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν πρὸς τοὺς υἱοὺς του̃ λαου̃ σου καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν ἐὰν ἄρα ἐνδω̃σιν

^3:12 καὶ ἀνέλαβέν με πνευ̃μα καὶ ἤκουσα κατόπισθέν μου φωνὴν σεισμου̃ μεγάλου εὐλογημένη ἡ δόξα κυρίου ἐκ του̃ τόπου αὐτου̃

^3:13 καὶ εἰ̃δον φωνὴν πτερύγων τω̃ν ζώ̨ων πτερυσσομένων ἑτέρα πρὸς τὴν ἑτέραν καὶ φωνὴ τω̃ν τροχω̃ν ἐχομένη αὐτω̃ν καὶ φωνὴ του̃ σεισμου̃

^3:14 καὶ τὸ πνευ̃μα ἐξη̃ρέν με καὶ ἀνέλαβέν με καὶ ἐπορεύθην ἐν ὁρμη̨̃ του̃ πνεύματός μου καὶ χεὶρ κυρίου ἐγένετο ἐπ' ἐμὲ κραταιά

^3:15 καὶ εἰση̃λθον εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν μετέωρος καὶ περιη̃λθον τοὺς κατοικου̃ντας ἐπὶ του̃ ποταμου̃ του̃ Χοβαρ τοὺς ὄντας ἐκει̃ καὶ ἐκάθισα ἐκει̃ ἑπτὰ ἡμέρας ἀναστρεφόμενος ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν

^3:16 καὶ ἐγένετο μετὰ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας λόγος κυρίου πρός με λέγων

^3:17 υἱὲ ἀνθρώπου σκοπὸν δέδωκά σε τω̨̃ οἴκω̨ Ισραηλ καὶ ἀκούση̨ ἐκ στόματός μου λόγον καὶ διαπειλήση̨ αὐτοι̃ς παρ' ἐμου̃

^3:18 ἐν τω̨̃ λέγειν με τω̨̃ ἀνόμω̨ θανάτω̨ θανατωθήση̨ καὶ οὐ διεστείλω αὐτω̨̃ οὐδὲ ἐλάλησας του̃ διαστείλασθαι τω̨̃ ἀνόμω̨ ἀποστρέψαι ἀπὸ τω̃ν ὁδω̃ν αὐτου̃ του̃ ζη̃σαι αὐτόν ὁ ἄνομος ἐκει̃νος τη̨̃ ἀδικία̨ αὐτου̃ ἀποθανει̃ται καὶ τὸ αἱ̃μα αὐτου̃ ἐκ χειρός σου ἐκζητήσω

^3:19 καὶ σὺ ἐὰν διαστείλη̨ τω̨̃ ἀνόμω̨ καὶ μὴ ἀποστρέψη̨ ἀπὸ τη̃ς ἀνομίας αὐτου̃ καὶ τη̃ς ὁδου̃ αὐτου̃ ὁ ἄνομος ἐκει̃νος ἐν τη̨̃ ἀδικία̨ αὐτου̃ ἀποθανει̃ται καὶ σὺ τὴν ψυχήν σου ῥύση̨

^3:20 καὶ ἐν τω̨̃ ἀποστρέφειν δίκαιον ἀπὸ τω̃ν δικαιοσυνω̃ν αὐτου̃ καὶ ποιήση̨ παράπτωμα καὶ δώσω τὴν βάσανον εἰς πρόσωπον αὐτου̃ αὐτὸς ἀποθανει̃ται ὅτι οὐ διεστείλω αὐτω̨̃ καὶ ἐν ται̃ς ἁμαρτίαις αὐτου̃ ἀποθανει̃ται διότι οὐ μὴ μνησθω̃σιν αἱ δικαιοσύναι αὐτου̃ ἃς ἐποίησεν καὶ τὸ αἱ̃μα αὐτου̃ ἐκ τη̃ς χειρός σου ἐκζητήσω

^3:21 σὺ δὲ ἐὰν διαστείλη̨ τω̨̃ δικαίω̨ του̃ μὴ ἁμαρτει̃ν καὶ αὐτὸς μὴ ἁμάρτη̨ ὁ δίκαιος ζωη̨̃ ζήσεται ὅτι διεστείλω αὐτω̨̃ καὶ σὺ τὴν σεαυτου̃ ψυχὴν ῥύση̨

^3:22 καὶ ἐγένετο ἐπ' ἐμὲ χεὶρ κυρίου καὶ εἰ̃πεν πρός με ἀνάστηθι καὶ ἔξελθε εἰς τὸ πεδίον καὶ ἐκει̃ λαληθήσεται πρὸς σέ

^3:23 καὶ ἀνέστην καὶ ἐξη̃λθον εἰς τὸ πεδίον καὶ ἰδοὺ ἐκει̃ δόξα κυρίου εἱστήκει καθὼς ἡ ὅρασις καὶ καθὼς ἡ δόξα ἣν εἰ̃δον ἐπὶ του̃ ποταμου̃ του̃ Χοβαρ καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου

^3:24 καὶ ἠ̃λθεν ἐπ' ἐμὲ πνευ̃μα καὶ ἔστησέν με ἐπὶ πόδας μου καὶ ἐλάλησεν πρός με καὶ εἰ̃πέν μοι εἴσελθε καὶ ἐγκλείσθητι ἐν μέσω̨ του̃ οἴκου σου

^3:25 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου ἰδοὺ δέδονται ἐπὶ σὲ δεσμοί καὶ δήσουσίν σε ἐν αὐτοι̃ς καὶ οὐ μὴ ἐξέλθη̨ς ἐκ μέσου αὐτω̃ν

^3:26 καὶ τὴν γλω̃σσάν σου συνδήσω καὶ ἀποκωφωθήση̨ καὶ οὐκ ἔση̨ αὐτοι̃ς εἰς ἄνδρα ἐλέγχοντα διότι οἰ̃κος παραπικραίνων ἐστίν

^3:27 καὶ ἐν τω̨̃ λαλει̃ν με πρὸς σὲ ἀνοίξω τὸ στόμα σου καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ὁ ἀκούων ἀκουέτω καὶ ὁ ἀπειθω̃ν ἀπειθείτω διότι οἰ̃κος παραπικραίνων ἐστίν

^4:1 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου λαβὲ σεαυτω̨̃ πλίνθον καὶ θήσεις αὐτὴν πρὸ προσώπου σου καὶ διαγράψεις ἐπ' αὐτὴν πόλιν τὴν Ιερουσαλημ

^4:2 καὶ δώσεις ἐπ' αὐτὴν περιοχὴν καὶ οἰκοδομήσεις ἐπ' αὐτὴν προμαχω̃νας καὶ περιβαλει̃ς ἐπ' αὐτὴν χάρακα καὶ δώσεις ἐπ' αὐτὴν παρεμβολὰς καὶ τάξεις τὰς βελοστάσεις κύκλω̨

^4:3 καὶ σὺ λαβὲ σεαυτω̨̃ τήγανον σιδηρου̃ν καὶ θήσεις αὐτὸ τοι̃χον σιδηρου̃ν ἀνὰ μέσον σου̃ καὶ ἀνὰ μέσον τη̃ς πόλεως καὶ ἑτοιμάσεις τὸ πρόσωπόν σου ἐπ' αὐτήν καὶ ἔσται ἐν συγκλεισμω̨̃ καὶ συγκλείσεις αὐτήν σημει̃όν ἐστιν του̃το τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ

^4:4 καὶ σὺ κοιμηθήση̨ ἐπὶ τὸ πλευρόν σου τὸ ἀριστερὸν καὶ θήσεις τὰς ἀδικίας του̃ οἴκου Ισραηλ ἐπ' αὐτου̃ κατὰ ἀριθμὸν τω̃ν ἡμερω̃ν πεντήκοντα καὶ ἑκατόν ἃς κοιμηθήση̨ ἐπ' αὐτου̃ καὶ λήμψη̨ τὰς ἀδικίας αὐτω̃ν

^4:5 καὶ ἐγὼ δέδωκά σοι τὰς δύο ἀδικίας αὐτω̃ν εἰς ἀριθμὸν ἡμερω̃ν ἐνενήκοντα καὶ ἑκατὸν ἡμέρας καὶ λήμψη̨ τὰς ἀδικίας του̃ οἴκου Ισραηλ

^4:6 καὶ συντελέσεις ταυ̃τα πάντα καὶ κοιμηθήση̨ ἐπὶ τὸ πλευρόν σου τὸ δεξιὸν καὶ λήμψη̨ τὰς ἀδικίας του̃ οἴκου Ιουδα τεσσαράκοντα ἡμέρας ἡμέραν εἰς ἐνιαυτὸν τέθεικά σοι

^4:7 καὶ εἰς τὸν συγκλεισμὸν Ιερουσαλημ ἑτοιμάσεις τὸ πρόσωπόν σου καὶ τὸν βραχίονά σου στερεώσεις καὶ προφητεύσεις ἐπ' αὐτήν

^4:8 καὶ ἐγὼ ἰδοὺ δέδωκα ἐπὶ σὲ δεσμούς καὶ μὴ στραφη̨̃ς ἀπὸ του̃ πλευρου̃ σου ἐπὶ τὸ πλευρόν σου ἕως οὑ̃ συντελεσθω̃σιν αἱ ἡμέραι του̃ συγκλεισμου̃ σου

^4:9 καὶ σὺ λαβὲ σεαυτω̨̃ πυροὺς καὶ κριθὰς καὶ κύαμον καὶ φακὸν καὶ κέγχρον καὶ ὄλυραν καὶ ἐμβαλει̃ς αὐτὰ εἰς ἄγγος ἓν ὀστράκινον καὶ ποιήσεις αὐτὰ σαυτω̨̃ εἰς ἄρτους καὶ κατ' ἀριθμὸν τω̃ν ἡμερω̃ν ἃς σὺ καθεύδεις ἐπὶ του̃ πλευρου̃ σου ἐνενήκοντα καὶ ἑκατὸν ἡμέρας φάγεσαι αὐτά

^4:10 καὶ τὸ βρω̃μά σου ὃ φάγεσαι ἐν σταθμω̨̃ εἴκοσι σίκλους τὴν ἡμέραν ἀπὸ καιρου̃ ἕως καιρου̃ φάγεσαι αὐτά

^4:11 καὶ ὕδωρ ἐν μέτρω̨ πίεσαι τὸ ἕκτον του̃ ιν ἀπὸ καιρου̃ ἕως καιρου̃ πίεσαι

^4:12 καὶ ἐγκρυφίαν κρίθινον φάγεσαι αὐτά ἐν βολβίτοις κόπρου ἀνθρωπίνης ἐγκρύψεις αὐτὰ κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν

^4:13 καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς του̃ Ισραηλ οὕτως φάγονται οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἀκάθαρτα ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν

^4:14 καὶ εἰ̃πα μηδαμω̃ς κύριε θεὲ του̃ Ισραηλ ἰδοὺ ἡ ψυχή μου οὐ μεμίανται ἐν ἀκαθαρσία̨ καὶ θνησιμαι̃ον καὶ θηριάλωτον οὐ βέβρωκα ἀπὸ γενέσεώς μου ἕως του̃ νυ̃ν οὐδὲ εἰσελήλυθεν εἰς τὸ στόμα μου πα̃ν κρέας ἕωλον

^4:15 καὶ εἰ̃πεν πρός με ἰδοὺ δέδωκά σοι βόλβιτα βοω̃ν ἀντὶ τω̃ν βολβίτων τω̃ν ἀνθρωπίνων καὶ ποιήσεις τοὺς ἄρτους σου ἐπ' αὐτω̃ν

^4:16 καὶ εἰ̃πεν πρός με υἱὲ ἀνθρώπου ἰδοὺ ἐγὼ συντρίβω στήριγμα ἄρτου ἐν Ιερουσαλημ καὶ φάγονται ἄρτον ἐν σταθμω̨̃ καὶ ἐν ἐνδεία̨ καὶ ὕδωρ ἐν μέτρω̨ καὶ ἐν ἀφανισμω̨̃ πίονται

^4:17 ὅπως ἐνδεει̃ς γένωνται ἄρτου καὶ ὕδατος καὶ ἀφανισθήσεται ἄνθρωπος καὶ ἀδελφὸς αὐτου̃ καὶ τακήσονται ἐν ται̃ς ἀδικίαις αὐτω̃ν

^5:1 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου λαβὲ σεαυτω̨̃ ῥομφαίαν ὀξει̃αν ὑπὲρ ξυρὸν κουρέως κτήση̨ αὐτὴν σεαυτω̨̃ καὶ ἐπάξεις αὐτὴν ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου καὶ ἐπὶ τὸν πώγωνά σου καὶ λήμψη̨ ζυγὸν σταθμίων καὶ διαστήσεις αὐτούς

^5:2 τὸ τέταρτον ἐν πυρὶ ἀνακαύσεις ἐν μέση̨ τη̨̃ πόλει κατὰ τὴν πλήρωσιν τω̃ν ἡμερω̃ν του̃ συγκλεισμου̃ καὶ λήμψη̨ τὸ τέταρτον καὶ κατακαύσεις αὐτὸ ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς καὶ τὸ τέταρτον κατακόψεις ἐν ῥομφαία̨ κύκλω̨ αὐτη̃ς καὶ τὸ τέταρτον διασκορπίσεις τω̨̃ πνεύματι καὶ μάχαιραν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτω̃ν

^5:3 καὶ λήμψη̨ ἐκει̃θεν ὀλίγους ἐν ἀριθμω̨̃ καὶ συμπεριλήμψη̨ αὐτοὺς τη̨̃ ἀναβολη̨̃ σου

^5:4 καὶ ἐκ τούτων λήμψη̨ ἔτι καὶ ῥίψεις αὐτοὺς εἰς μέσον του̃ πυρὸς καὶ κατακαύσεις αὐτοὺς ἐν πυρί ἐξ αὐτη̃ς ἐξελεύσεται πυ̃ρ καὶ ἐρει̃ς παντὶ οἴκω̨ Ισραηλ

^5:5 τάδε λέγει κύριος αὕτη ἡ Ιερουσαλημ ἐν μέσω̨ τω̃ν ἐθνω̃ν τέθεικα αὐτὴν καὶ τὰς κύκλω̨ αὐτη̃ς χώρας

^5:6 καὶ ἐρει̃ς τὰ δικαιώματά μου τη̨̃ ἀνόμω̨ ἐκ τω̃ν ἐθνω̃ν καὶ τὰ νόμιμά μου ἐκ τω̃ν χωρω̃ν τω̃ν κύκλω̨ αὐτη̃ς διότι τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο καὶ ἐν τοι̃ς νομίμοις μου οὐκ ἐπορεύθησαν ἐν αὐτοι̃ς

^5:7 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἀνθ' ὡ̃ν ἡ ἀφορμὴ ὑμω̃ν ἐκ τω̃ν ἐθνω̃ν τω̃ν κύκλω̨ ὑμω̃ν καὶ ἐν τοι̃ς νομίμοις μου οὐκ ἐπορεύθητε καὶ τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐποιήσατε ἀλλ' οὐδὲ κατὰ τὰ δικαιώματα τω̃ν ἐθνω̃ν τω̃ν κύκλω̨ ὑμω̃ν οὐ πεποιήκατε

^5:8 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ καὶ ποιήσω ἐν μέσω̨ σου κρίμα ἐνώπιον τω̃ν ἐθνω̃ν

^5:9 καὶ ποιήσω ἐν σοὶ ἃ οὐ πεποίηκα καὶ ἃ οὐ ποιήσω ὅμοια αὐτοι̃ς ἔτι κατὰ πάντα τὰ βδελύγματά σου

^5:10 διὰ του̃το πατέρες φάγονται τέκνα ἐν μέσω̨ σου καὶ τέκνα φάγονται πατέρας καὶ ποιήσω ἐν σοὶ κρίματα καὶ διασκορπιω̃ πάντας τοὺς καταλοίπους σου εἰς πάντα ἄνεμον

^5:11 διὰ του̃το ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος εἰ μὴ ἀνθ' ὡ̃ν τὰ ἅγιά μου ἐμίανας ἐν πα̃σιν τοι̃ς βδελύγμασίν σου κἀγὼ ἀπώσομαί σε οὐ φείσεταί μου ὁ ὀφθαλμός κἀγὼ οὐκ ἐλεήσω

^5:12 τὸ τέταρτόν σου ἐν θανάτω̨ ἀναλωθήσεται καὶ τὸ τέταρτόν σου ἐν λιμω̨̃ συντελεσθήσεται ἐν μέσω̨ σου καὶ τὸ τέταρτόν σου εἰς πάντα ἄνεμον σκορπιω̃ αὐτούς καὶ τὸ τέταρτόν σου ἐν ῥομφαία̨ πεσου̃νται κύκλω̨ σου καὶ μάχαιραν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτω̃ν

^5:13 καὶ συντελεσθήσεται ὁ θυμός μου καὶ ἡ ὀργή μου ἐπ' αὐτούς καὶ ἐπιγνώση̨ διότι ἐγὼ κύριος λελάληκα ἐν ζήλω̨ μου ἐν τω̨̃ συντελέσαι με τὴν ὀργήν μου ἐπ' αὐτούς

^5:14 καὶ θήσομαί σε εἰς ἔρημον καὶ τὰς θυγατέρας σου κύκλω̨ σου ἐνώπιον παντὸς διοδεύοντος

^5:15 καὶ ἔση̨ στενακτὴ καὶ δηλαϊστὴ ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν τοι̃ς κύκλω̨ σου ἐν τω̨̃ ποιη̃σαί με ἐν σοὶ κρίματα ἐν ἐκδικήσει θυμου̃ μου ἐγὼ κύριος λελάληκα

^5:16 ἐν τω̨̃ ἐξαποστει̃λαί με τὰς βολίδας μου του̃ λιμου̃ ἐπ' αὐτοὺς καὶ ἔσονται εἰς ἔκλειψιν καὶ συντρίψω στήριγμα ἄρτου σου

^5:17 καὶ ἐξαποστελω̃ ἐπὶ σὲ λιμὸν καὶ θηρία πονηρὰ καὶ τιμωρήσομαί σε καὶ θάνατος καὶ αἱ̃μα διελεύσονται ἐπὶ σέ καὶ ῥομφαίαν ἐπάξω ἐπὶ σὲ κυκλόθεν ἐγὼ κύριος λελάληκα

^6:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^6:2 υἱὲ ἀνθρώπου στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὰ ὄρη Ισραηλ καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτὰ

^6:3 καὶ ἐρει̃ς τὰ ὄρη Ισραηλ ἀκούσατε λόγον κυρίου τάδε λέγει κύριος τοι̃ς ὄρεσιν καὶ τοι̃ς βουνοι̃ς καὶ ται̃ς φάραγξιν καὶ ται̃ς νάπαις ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐφ' ὑμα̃ς ῥομφαίαν καὶ ἐξολεθρευθήσεται τὰ ὑψηλὰ ὑμω̃ν

^6:4 καὶ συντριβήσονται τὰ θυσιαστήρια ὑμω̃ν καὶ τὰ τεμένη ὑμω̃ν καὶ καταβαλω̃ τραυματίας ὑμω̃ν ἐνώπιον τω̃ν εἰδώλων ὑμω̃ν

^6:5 καὶ διασκορπιω̃ τὰ ὀστα̃ ὑμω̃ν κύκλω̨ τω̃ν θυσιαστηρίων ὑμω̃ν

^6:6 ἐν πάση̨ τη̨̃ κατοικία̨ ὑμω̃ν αἱ πόλεις ἐξερημωθήσονται καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀφανισθήσεται ὅπως ἐξολεθρευθη̨̃ τὰ θυσιαστήρια ὑμω̃ν καὶ συντριβήσονται τὰ εἴδωλα ὑμω̃ν καὶ ἐξαρθήσεται τὰ τεμένη ὑμω̃ν

^6:7 καὶ πεσου̃νται τραυματίαι ἐν μέσω̨ ὑμω̃ν καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ κύριος

^6:8 ἐν τω̨̃ γενέσθαι ἐξ ὑμω̃ν ἀνασω̨ζομένους ἐκ ῥομφαίας ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν καὶ ἐν τω̨̃ διασκορπισμω̨̃ ὑμω̃ν ἐν ται̃ς χώραις

^6:9 καὶ μνησθήσονταί μου οἱ ἀνασω̨ζόμενοι ἐξ ὑμω̃ν ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν οὑ̃ ἠ̨χμαλωτεύθησαν ἐκει̃ ὀμώμοκα τη̨̃ καρδία̨ αὐτω̃ν τη̨̃ ἐκπορνευούση̨ ἀπ' ἐμου̃ καὶ τοι̃ς ὀφθαλμοι̃ς αὐτω̃ν τοι̃ς πορνεύουσιν ὀπίσω τω̃ν ἐπιτηδευμάτων αὐτω̃ν καὶ κόψονται πρόσωπα αὐτω̃ν ἐν πα̃σι τοι̃ς βδελύγμασιν αὐτω̃ν

^6:10 καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ κύριος λελάληκα

^6:11 τάδε λέγει κύριος κρότησον τη̨̃ χειρὶ καὶ ψόφησον τω̨̃ ποδὶ καὶ εἰπόν εὐ̃γε εὐ̃γε ἐπὶ πα̃σιν τοι̃ς βδελύγμασιν οἴκου Ισραηλ ἐν ῥομφαία̨ καὶ ἐν θανάτω̨ καὶ ἐν λιμω̨̃ πεσου̃νται

^6:12 ὁ ἐγγὺς ἐν ῥομφαία̨ πεσει̃ται ὁ δὲ μακρὰν ἐν θανάτω̨ τελευτήσει καὶ ὁ περιεχόμενος ἐν λιμω̨̃ συντελεσθήσεται καὶ συντελέσω τὴν ὀργήν μου ἐπ' αὐτούς

^6:13 καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος ἐν τω̨̃ εἰ̃ναι τοὺς τραυματίας ὑμω̃ν ἐν μέσω̨ τω̃ν εἰδώλων ὑμω̃ν κύκλω̨ τω̃ν θυσιαστηρίων ὑμω̃ν ἐπὶ πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω δένδρου συσκίου οὑ̃ ἔδωκαν ἐκει̃ ὀσμὴν εὐωδίας πα̃σι τοι̃ς εἰδώλοις αὐτω̃ν

^6:14 καὶ ἐκτενω̃ τὴν χει̃ρά μου ἐπ' αὐτοὺς καὶ θήσομαι τὴν γη̃ν εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς ὄλεθρον ἀπὸ τη̃ς ἐρήμου Δεβλαθα ἐκ πάσης τη̃ς κατοικίας καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ κύριος

^7:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^7:2 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου εἰπόν τάδε λέγει κύριος τη̨̃ γη̨̃ του̃ Ισραηλ πέρας ἥκει τὸ πέρας ἥκει ἐπὶ τὰς τέσσαρας πτέρυγας τη̃ς γη̃ς

^7:3 ἥκει τὸ πέρας

^7:4 ἐπὶ σὲ τὸν κατοικου̃ντα τὴν γη̃ν ἥκει ὁ καιρός ἤγγικεν ἡ ἡμέρα οὐ μετὰ θορύβων οὐδὲ μετὰ ὠδίνων

^7:5 νυ̃ν ἐγγύθεν ἐκχεω̃ τὴν ὀργήν μου ἐπὶ σὲ καὶ συντελέσω τὸν θυμόν μου ἐν σοὶ καὶ κρινω̃ σε ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς σου καὶ δώσω ἐπὶ σὲ πάντα τὰ βδελύγματά σου

^7:6 οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός μου οὐδὲ μὴ ἐλεήσω διότι τὰς ὁδούς σου ἐπὶ σὲ δώσω καὶ τὰ βδελύγματά σου ἐν μέσω̨ σου ἔσονται καὶ ἐπιγνώση̨ διότι ἐγώ εἰμι κύριος ὁ τύπτων

^7:7 νυ̃ν τὸ πέρας πρὸς σέ καὶ ἀποστελω̃ ἐγὼ ἐπὶ σὲ καὶ ἐκδικήσω σε ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς σου καὶ δώσω ἐπὶ σὲ πάντα τὰ βδελύγματά σου

^7:8 οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ σέ οὐδὲ μὴ ἐλεήσω διότι τὴν ὁδόν σου ἐπὶ σὲ δώσω καὶ τὰ βδελύγματά σου ἐν μέσω̨ σου ἔσται καὶ ἐπιγνώση̨ διότι ἐγὼ κύριος

^7:9 διότι τάδε λέγει κύριος

^7:10 ἰδοὺ τὸ πέρας ἥκει ἰδοὺ ἡμέρα κυρίου εἰ καὶ ἡ ῥάβδος ἤνθηκεν ἡ ὕβρις ἐξανέστηκεν

^7:11 καὶ συντρίψει στήριγμα ἀνόμου καὶ οὐ μετὰ θορύβου οὐδὲ μετὰ σπουδη̃ς

^7:12 ἥκει ὁ καιρός ἰδοὺ ἡ ἡμέρα ὁ κτώμενος μὴ χαιρέτω καὶ ὁ πωλω̃ν μὴ θρηνείτω

^7:13 διότι ὁ κτώμενος πρὸς τὸν πωλου̃ντα οὐκέτι μὴ ἐπιστρέψη̨ καὶ ἄνθρωπος ἐν ὀφθαλμω̨̃ ζωη̃ς αὐτου̃ οὐ κρατήσει

^7:14 σαλπίσατε ἐν σάλπιγγι καὶ κρίνατε τὰ σύμπαντα

^7:15 ὁ πόλεμος ἐν ῥομφαία̨ ἔξωθεν καὶ ὁ λιμὸς καὶ ὁ θάνατος ἔσωθεν ὁ ἐν τω̨̃ πεδίω̨ ἐν ῥομφαία̨ τελευτήσει τοὺς δὲ ἐν τη̨̃ πόλει λιμὸς καὶ θάνατος συντελέσει

^7:16 καὶ ἀνασωθήσονται οἱ ἀνασω̨ζόμενοι ἐξ αὐτω̃ν καὶ ἔσονται ἐπὶ τω̃ν ὀρέων πάντας ἀποκτενω̃ ἕκαστον ἐν ται̃ς ἀδικίαις αὐτου̃

^7:17 πα̃σαι χει̃ρες ἐκλυθήσονται καὶ πάντες μηροὶ μολυνθήσονται ὑγρασία̨

^7:18 καὶ περιζώσονται σάκκους καὶ καλύψει αὐτοὺς θάμβος καὶ ἐπὶ πα̃ν πρόσωπον αἰσχύνη ἐπ' αὐτούς καὶ ἐπὶ πα̃σαν κεφαλὴν φαλάκρωμα

^7:19 τὸ ἀργύριον αὐτω̃ν ῥιφήσεται ἐν ται̃ς πλατείαις καὶ τὸ χρυσίον αὐτω̃ν ὑπεροφθήσεται αἱ ψυχαὶ αὐτω̃ν οὐ μὴ ἐμπλησθω̃σιν καὶ αἱ κοιλίαι αὐτω̃ν οὐ μὴ πληρωθω̃σιν διότι βάσανος τω̃ν ἀδικιω̃ν αὐτω̃ν ἐγένετο

^7:20 ἐκλεκτὰ κόσμου εἰς ὑπερηφανίαν ἔθεντο αὐτὰ καὶ εἰκόνας τω̃ν βδελυγμάτων αὐτω̃ν ἐποίησαν ἐξ αὐτω̃ν ἕνεκεν τούτου δέδωκα αὐτὰ αὐτοι̃ς εἰς ἀκαθαρσίαν

^7:21 καὶ παραδώσω αὐτὰ εἰς χει̃ρας ἀλλοτρίων του̃ διαρπάσαι αὐτὰ καὶ τοι̃ς λοιμοι̃ς τη̃ς γη̃ς εἰς σκυ̃λα καὶ βεβηλώσουσιν αὐτά

^7:22 καὶ ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ' αὐτω̃ν καὶ μιανου̃σιν τὴν ἐπισκοπήν μου καὶ εἰσελεύσονται εἰς αὐτὰ ἀφυλάκτως καὶ βεβηλώσουσιν αὐτά

^7:23 καὶ ποιήσουσι φυρμόν διότι ἡ γη̃ πλήρης λαω̃ν καὶ ἡ πόλις πλήρης ἀνομίας

^7:24 καὶ ἀποστρέψω τὸ φρύαγμα τη̃ς ἰσχύος αὐτω̃ν καὶ μιανθήσεται τὰ ἅγια αὐτω̃ν

^7:25 ἐξιλασμὸς ἥξει καὶ ζητήσει εἰρήνην καὶ οὐκ ἔσται

^7:26 οὐαὶ ἐπὶ οὐαὶ ἔσται καὶ ἀγγελία ἐπ' ἀγγελίαν ἔσται καὶ ζητηθήσεται ὅρασις ἐκ προφήτου καὶ νόμος ἀπολει̃ται ἐξ ἱερέως καὶ βουλὴ ἐκ πρεσβυτέρων

^7:27 ἄρχων ἐνδύσεται ἀφανισμόν καὶ αἱ χει̃ρες του̃ λαου̃ τη̃ς γη̃ς παραλυθήσονται κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτω̃ν ποιήσω αὐτοι̃ς καὶ ἐν τοι̃ς κρίμασιν αὐτω̃ν ἐκδικήσω αὐτούς καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ κύριος

^8:1 καὶ ἐγένετο ἐν τω̨̃ ἕκτω̨ ἔτει ἐν τω̨̃ πέμπτω̨ μηνὶ πέμπτη̨ του̃ μηνὸς ἐγὼ ἐκαθήμην ἐν τω̨̃ οἴκω̨ καὶ οἱ πρεσβύτεροι Ιουδα ἐκάθηντο ἐνώπιόν μου καὶ ἐγένετο ἐπ' ἐμὲ χεὶρ κυρίου

^8:2 καὶ εἰ̃δον καὶ ἰδοὺ ὁμοίωμα ἀνδρός ἀπὸ τη̃ς ὀσφύος αὐτου̃ καὶ ἕως κάτω πυ̃ρ καὶ ἀπὸ τη̃ς ὀσφύος αὐτου̃ ὑπεράνω ὡς ὅρασις ἠλέκτρου

^8:3 καὶ ἐξέτεινεν ὁμοίωμα χειρὸς καὶ ἀνέλαβέν με τη̃ς κορυφη̃ς μου καὶ ἀνέλαβέν με πνευ̃μα ἀνὰ μέσον τη̃ς γη̃ς καὶ ἀνὰ μέσον του̃ οὐρανου̃ καὶ ἤγαγέν με εἰς Ιερουσαλημ ἐν ὁράσει θεου̃ ἐπὶ τὰ πρόθυρα τη̃ς πύλης τη̃ς ἐσωτέρας τη̃ς βλεπούσης πρὸς βορρα̃ν οὑ̃ ἠ̃ν ἡ στήλη του̃ κτωμένου

^8:4 καὶ ἰδοὺ ἐκει̃ ἠ̃ν δόξα κυρίου θεου̃ Ισραηλ κατὰ τὴν ὅρασιν ἣν εἰ̃δον ἐν τω̨̃ πεδίω̨

^8:5 καὶ εἰ̃πεν πρός με υἱὲ ἀνθρώπου ἀνάβλεψον τοι̃ς ὀφθαλμοι̃ς σου πρὸς βορρα̃ν καὶ ἀνέβλεψα τοι̃ς ὀφθαλμοι̃ς μου πρὸς βορρα̃ν καὶ ἰδοὺ ἀπὸ βορρα̃ ἐπὶ τὴν πύλην τὴν πρὸς ἀνατολάς

^8:6 καὶ εἰ̃πεν πρός με υἱὲ ἀνθρώπου ἑώρακας τί οὑ̃τοι ποιου̃σιν ἀνομίας μεγάλας ποιου̃σιν ὡ̃δε του̃ ἀπέχεσθαι ἀπὸ τω̃ν ἁγίων μου καὶ ἔτι ὄψει ἀνομίας μείζονας

^8:7 καὶ εἰσήγαγέν με ἐπὶ τὰ πρόθυρα τη̃ς αὐλη̃ς

^8:8 καὶ εἰ̃πεν πρός με υἱὲ ἀνθρώπου ὄρυξον καὶ ὤρυξα καὶ ἰδοὺ θύρα μία

^8:9 καὶ εἰ̃πεν πρός με εἴσελθε καὶ ἰδὲ τὰς ἀνομίας ἃς οὑ̃τοι ποιου̃σιν ὡ̃δε

^8:10 καὶ εἰση̃λθον καὶ εἰ̃δον καὶ ἰδοὺ μάταια βδελύγματα καὶ πάντα τὰ εἴδωλα οἴκου Ισραηλ διαγεγραμμένα ἐπ' αὐτου̃ κύκλω̨

^8:11 καὶ ἑβδομήκοντα ἄνδρες ἐκ τω̃ν πρεσβυτέρων οἴκου Ισραηλ καὶ Ιεζονιας ὁ του̃ Σαφαν ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν εἱστήκει πρὸ προσώπου αὐτω̃ν καὶ ἕκαστος θυμιατήριον αὐτου̃ εἰ̃χεν ἐν τη̨̃ χειρί καὶ ἡ ἀτμὶς του̃ θυμιάματος ἀνέβαινεν

^8:12 καὶ εἰ̃πεν πρός με υἱὲ ἀνθρώπου ἑώρακας ἃ οἱ πρεσβύτεροι του̃ οἴκου Ισραηλ ποιου̃σιν ἕκαστος αὐτω̃ν ἐν τω̨̃ κοιτω̃νι τω̨̃ κρυπτω̨̃ αὐτω̃ν διότι εἰ̃παν οὐχ ὁρα̨̃ ὁ κύριος ἐγκαταλέλοιπεν κύριος τὴν γη̃ν

^8:13 καὶ εἰ̃πεν πρός με ἔτι ὄψει ἀνομίας μείζονας ἃς οὑ̃τοι ποιου̃σιν

^8:14 καὶ εἰσήγαγέν με ἐπὶ τὰ πρόθυρα τη̃ς πύλης οἴκου κυρίου τη̃ς βλεπούσης πρὸς βορρα̃ν καὶ ἰδοὺ ἐκει̃ γυναι̃κες καθήμεναι θρηνου̃σαι τὸν Θαμμουζ

^8:15 καὶ εἰ̃πεν πρός με υἱὲ ἀνθρώπου ἑώρακας καὶ ἔτι ὄψει ἐπιτηδεύματα μείζονα τούτων

^8:16 καὶ εἰσήγαγέν με εἰς τὴν αὐλὴν οἴκου κυρίου τὴν ἐσωτέραν καὶ ἰδοὺ ἐπὶ τω̃ν προθύρων του̃ ναου̃ κυρίου ἀνὰ μέσον τω̃ν αιλαμ καὶ ἀνὰ μέσον του̃ θυσιαστηρίου ὡς εἴκοσι ἄνδρες τὰ ὀπίσθια αὐτω̃ν πρὸς τὸν ναὸν του̃ κυρίου καὶ τὰ πρόσωπα αὐτω̃ν ἀπέναντι καὶ οὑ̃τοι προσκυνου̃σιν τω̨̃ ἡλίω̨

^8:17 καὶ εἰ̃πεν πρός με ἑώρακας υἱὲ ἀνθρώπου μὴ μικρὰ τω̨̃ οἴκω̨ Ιουδα του̃ ποιει̃ν τὰς ἀνομίας ἃς πεποιήκασιν ὡ̃δε διότι ἔπλησαν τὴν γη̃ν ἀνομίας καὶ ἰδοὺ αὐτοὶ ὡς μυκτηρίζοντες

^8:18 καὶ ἐγὼ ποιήσω αὐτοι̃ς μετὰ θυμου̃ οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός μου οὐδὲ μὴ ἐλεήσω

^9:1 καὶ ἀνέκραγεν εἰς τὰ ὠ̃τά μου φωνη̨̃ μεγάλη̨ λέγων ἤγγικεν ἡ ἐκδίκησις τη̃ς πόλεως καὶ ἕκαστος εἰ̃χεν τὰ σκεύη τη̃ς ἐξολεθρεύσεως ἐν χειρὶ αὐτου̃

^9:2 καὶ ἰδοὺ ἓξ ἄνδρες ἤρχοντο ἀπὸ τη̃ς ὁδου̃ τη̃ς πύλης τη̃ς ὑψηλη̃ς τη̃ς βλεπούσης πρὸς βορρα̃ν καὶ ἑκάστου πέλυξ ἐν τη̨̃ χειρὶ αὐτου̃ καὶ εἱ̃ς ἀνὴρ ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν ἐνδεδυκὼς ποδήρη καὶ ζώνη σαπφείρου ἐπὶ τη̃ς ὀσφύος αὐτου̃ καὶ εἰσήλθοσαν καὶ ἔστησαν ἐχόμενοι του̃ θυσιαστηρίου του̃ χαλκου̃

^9:3 καὶ δόξα θεου̃ του̃ Ισραηλ ἀνέβη ἀπὸ τω̃ν χερουβιν ἡ οὐ̃σα ἐπ' αὐτω̃ν εἰς τὸ αἴθριον του̃ οἴκου καὶ ἐκάλεσεν τὸν ἄνδρα τὸν ἐνδεδυκότα τὸν ποδήρη ὃς εἰ̃χεν ἐπὶ τη̃ς ὀσφύος αὐτου̃ τὴν ζώνην

^9:4 καὶ εἰ̃πεν πρὸς αὐτόν δίελθε μέσην τὴν Ιερουσαλημ καὶ δὸς τὸ σημει̃ον ἐπὶ τὰ μέτωπα τω̃ν ἀνδρω̃ν τω̃ν καταστεναζόντων καὶ τω̃ν κατωδυνωμένων ἐπὶ πάσαις ται̃ς ἀνομίαις ται̃ς γινομέναις ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς

^9:5 καὶ τούτοις εἰ̃πεν ἀκούοντός μου πορεύεσθε ὀπίσω αὐτου̃ εἰς τὴν πόλιν καὶ κόπτετε καὶ μὴ φείδεσθε τοι̃ς ὀφθαλμοι̃ς ὑμω̃ν καὶ μὴ ἐλεήσητε

^9:6 πρεσβύτερον καὶ νεανίσκον καὶ παρθένον καὶ νήπια καὶ γυναι̃κας ἀποκτείνατε εἰς ἐξάλειψιν ἐπὶ δὲ πάντας ἐφ' οὕς ἐστιν τὸ σημει̃ον μὴ ἐγγίσητε καὶ ἀπὸ τω̃ν ἁγίων μου ἄρξασθε καὶ ἤρξαντο ἀπὸ τω̃ν ἀνδρω̃ν τω̃ν πρεσβυτέρων οἳ ἠ̃σαν ἔσω ἐν τω̨̃ οἴκω̨

^9:7 καὶ εἰ̃πεν πρὸς αὐτούς μιάνατε τὸν οἰ̃κον καὶ πλήσατε τὰς ὁδοὺς νεκρω̃ν ἐκπορευόμενοι καὶ κόπτετε

^9:8 καὶ ἐγένετο ἐν τω̨̃ κόπτειν αὐτοὺς καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἀνεβόησα καὶ εἰ̃πα οἴμμοι κύριε ἐξαλείφεις σὺ τοὺς καταλοίπους του̃ Ισραηλ ἐν τω̨̃ ἐκχέαι σε τὸν θυμόν σου ἐπὶ Ιερουσαλημ

^9:9 καὶ εἰ̃πεν πρός με ἀδικία του̃ οἴκου Ισραηλ καὶ Ιουδα μεμεγάλυνται σφόδρα σφόδρα ὅτι ἐπλήσθη ἡ γη̃ λαω̃ν πολλω̃ν καὶ ἡ πόλις ἐπλήσθη ἀδικίας καὶ ἀκαθαρσίας ὅτι εἰ̃παν ἐγκαταλέλοιπεν κύριος τὴν γη̃ν οὐκ ἐφορα̨̃ ὁ κύριος

^9:10 καὶ οὐ φείσεταί μου ὁ ὀφθαλμός οὐδὲ μὴ ἐλεήσω τὰς ὁδοὺς αὐτω̃ν εἰς κεφαλὰς αὐτω̃ν δέδωκα

^9:11 καὶ ἰδοὺ ὁ ἀνὴρ ὁ ἐνδεδυκὼς τὸν ποδήρη καὶ ἐζωσμένος τη̨̃ ζώνη̨ τὴν ὀσφὺν αὐτου̃ καὶ ἀπεκρίνατο λέγων πεποίηκα καθὼς ἐνετείλω μοι

^10:1 καὶ εἰ̃δον καὶ ἰδοὺ ἐπάνω του̃ στερεώματος του̃ ὑπὲρ κεφαλη̃ς τω̃ν χερουβιν ὡς λίθος σαπφείρου ὁμοίωμα θρόνου ἐπ' αὐτω̃ν

^10:2 καὶ εἰ̃πεν πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν ἐνδεδυκότα τὴν στολήν εἴσελθε εἰς τὸ μέσον τω̃ν τροχω̃ν τω̃ν ὑποκάτω τω̃ν χερουβιν καὶ πλη̃σον τὰς δράκας σου ἀνθράκων πυρὸς ἐκ μέσου τω̃ν χερουβιν καὶ διασκόρπισον ἐπὶ τὴν πόλιν καὶ εἰση̃λθεν ἐνώπιόν μου

^10:3 καὶ τὰ χερουβιν εἱστήκει ἐκ δεξιω̃ν του̃ οἴκου ἐν τω̨̃ εἰσπορεύεσθαι τὸν ἄνδρα καὶ ἡ νεφέλη ἔπλησεν τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν

^10:4 καὶ ἀπη̃ρεν ἡ δόξα κυρίου ἀπὸ τω̃ν χερουβιν εἰς τὸ αἴθριον του̃ οἴκου καὶ ἔπλησεν τὸν οἰ̃κον ἡ νεφέλη καὶ ἡ αὐλὴ ἐπλήσθη του̃ φέγγους τη̃ς δόξης κυρίου

^10:5 καὶ φωνὴ τω̃ν πτερύγων τω̃ν χερουβιν ἠκούετο ἕως τη̃ς αὐλη̃ς τη̃ς ἐξωτέρας ὡς φωνὴ θεου̃ Σαδδαι λαλου̃ντος

^10:6 καὶ ἐγένετο ἐν τω̨̃ ἐντέλλεσθαι αὐτὸν τω̨̃ ἀνδρὶ τω̨̃ ἐνδεδυκότι τὴν στολὴν τὴν ἁγίαν λέγων λαβὲ πυ̃ρ ἐκ μέσου τω̃ν τροχω̃ν ἐκ μέσου τω̃ν χερουβιν καὶ εἰση̃λθεν καὶ ἔστη ἐχόμενος τω̃ν τροχω̃ν

^10:7 καὶ ἐξέτεινεν τὴν χει̃ρα αὐτου̃ εἰς μέσον του̃ πυρὸς του̃ ὄντος ἐν μέσω̨ τω̃ν χερουβιν καὶ ἔλαβεν καὶ ἔδωκεν εἰς τὰς χει̃ρας του̃ ἐνδεδυκότος τὴν στολὴν τὴν ἁγίαν καὶ ἔλαβεν καὶ ἐξη̃λθεν

^10:8 καὶ εἰ̃δον τὰ χερουβιν ὁμοίωμα χειρω̃ν ἀνθρώπων ὑποκάτωθεν τω̃ν πτερύγων αὐτω̃ν

^10:9 καὶ εἰ̃δον καὶ ἰδοὺ τροχοὶ τέσσαρες εἱστήκεισαν ἐχόμενοι τω̃ν χερουβιν τροχὸς εἱ̃ς ἐχόμενος χερουβ ἑνός καὶ ἡ ὄψις τω̃ν τροχω̃ν ὡς ὄψις λίθου ἄνθρακος

^10:10 καὶ ἡ ὄψις αὐτω̃ν ὁμοίωμα ἓν τοι̃ς τέσσαρσιν ὃν τρόπον ὅταν ἠ̨̃ τροχὸς ἐν μέσω̨ τροχου̃

^10:11 ἐν τω̨̃ πορεύεσθαι αὐτὰ εἰς τὰ τέσσαρα μέρη αὐτω̃ν ἐπορεύοντο οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τω̨̃ πορεύεσθαι αὐτά ὅτι εἰς ὃν ἂν τόπον ἐπέβλεψεν ἡ ἀρχὴ ἡ μία ἐπορεύοντο καὶ οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τω̨̃ πορεύεσθαι αὐτά

^10:12 καὶ οἱ νω̃τοι αὐτω̃ν καὶ αἱ χει̃ρες αὐτω̃ν καὶ αἱ πτέρυγες αὐτω̃ν καὶ οἱ τροχοὶ πλήρεις ὀφθαλμω̃ν κυκλόθεν τοι̃ς τέσσαρσιν τροχοι̃ς αὐτω̃ν

^10:13 τοι̃ς δὲ τροχοι̃ς τούτοις ἐπεκλήθη Γελγελ ἀκούοντός μου

^10:15 καὶ ἠ̃ραν τὰ χερουβιν του̃το τὸ ζω̨̃ον ὃ εἰ̃δον ἐπὶ του̃ ποταμου̃ του̃ Χοβαρ

^10:16 καὶ ἐν τω̨̃ πορεύεσθαι τὰ χερουβιν ἐπορεύοντο οἱ τροχοί καὶ οὑ̃τοι ἐχόμενοι αὐτω̃ν καὶ ἐν τω̨̃ ἐξαίρειν τὰ χερουβιν τὰς πτέρυγας αὐτω̃ν του̃ μετεωρίζεσθαι ἀπὸ τη̃ς γη̃ς οὐκ ἐπέστρεφον οἱ τροχοὶ αὐτω̃ν

^10:17 ἐν τω̨̃ ἑστάναι αὐτὰ εἱστήκεισαν καὶ ἐν τω̨̃ μετεωρίζεσθαι αὐτὰ ἐμετεωρίζοντο μετ' αὐτω̃ν διότι πνευ̃μα ζωη̃ς ἐν αὐτοι̃ς ἠ̃ν

^10:18 καὶ ἐξη̃λθεν δόξα κυρίου ἀπὸ του̃ οἴκου καὶ ἐπέβη ἐπὶ τὰ χερουβιν

^10:19 καὶ ἀνέλαβον τὰ χερουβιν τὰς πτέρυγας αὐτω̃ν καὶ ἐμετεωρίσθησαν ἀπὸ τη̃ς γη̃ς ἐνώπιον ἐμου̃ ἐν τω̨̃ ἐξελθει̃ν αὐτὰ καὶ οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτω̃ν καὶ ἔστησαν ἐπὶ τὰ πρόθυρα τη̃ς πύλης οἴκου κυρίου τη̃ς ἀπέναντι καὶ δόξα θεου̃ Ισραηλ ἠ̃ν ἐπ' αὐτω̃ν ὑπεράνω

^10:20 του̃το τὸ ζω̨̃όν ἐστιν ὃ εἰ̃δον ὑποκάτω θεου̃ Ισραηλ ἐπὶ του̃ ποταμου̃ του̃ Χοβαρ καὶ ἔγνων ὅτι χερουβιν ἐστίν

^10:21 τέσσαρα πρόσωπα τω̨̃ ἑνί καὶ ὀκτὼ πτέρυγες τω̨̃ ἑνί καὶ ὁμοίωμα χειρω̃ν ἀνθρώπου ὑποκάτωθεν τω̃ν πτερύγων αὐτω̃ν

^10:22 καὶ ὁμοίωσις τω̃ν προσώπων αὐτω̃ν ταυ̃τα τὰ πρόσωπά ἐστιν ἃ εἰ̃δον ὑποκάτω τη̃ς δόξης θεου̃ Ισραηλ ἐπὶ του̃ ποταμου̃ του̃ Χοβαρ καὶ αὐτὰ ἕκαστον κατὰ πρόσωπον αὐτω̃ν ἐπορεύοντο

^11:1 καὶ ἀνέλαβέν με πνευ̃μα καὶ ἤγαγέν με ἐπὶ τὴν πύλην του̃ οἴκου κυρίου τὴν κατέναντι τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολάς καὶ ἰδοὺ ἐπὶ τω̃ν προθύρων τη̃ς πύλης ὡς εἴκοσι καὶ πέντε ἄνδρες καὶ εἰ̃δον ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν τὸν Ιεζονιαν τὸν του̃ Εζερ καὶ Φαλτιαν τὸν του̃ Βαναιου τοὺς ἀφηγουμένους του̃ λαου̃

^11:2 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με υἱὲ ἀνθρώπου οὑ̃τοι οἱ ἄνδρες οἱ λογιζόμενοι μάταια καὶ βουλευόμενοι βουλὴν πονηρὰν ἐν τη̨̃ πόλει ταύτη̨

^11:3 οἱ λέγοντες οὐχὶ προσφάτως ὠ̨κοδόμηνται αἱ οἰκίαι αὕτη ἐστὶν ὁ λέβης ἡμει̃ς δὲ τὰ κρέα

^11:4 διὰ του̃το προφήτευσον ἐπ' αὐτούς προφήτευσον υἱὲ ἀνθρώπου

^11:5 καὶ ἔπεσεν ἐπ' ἐμὲ πνευ̃μα κυρίου καὶ εἰ̃πεν πρός με λέγε τάδε λέγει κύριος οὕτως εἴπατε οἰ̃κος Ισραηλ καὶ τὰ διαβούλια του̃ πνεύματος ὑμω̃ν ἐγὼ ἐπίσταμαι

^11:6 ἐπληθύνατε νεκροὺς ὑμω̃ν ἐν τη̨̃ πόλει ταύτη̨ καὶ ἐνεπλήσατε τὰς ὁδοὺς αὐτη̃ς τραυματιω̃ν

^11:7 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος τοὺς νεκροὺς ὑμω̃ν οὓς ἐπατάξατε ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς οὑ̃τοί εἰσιν τὰ κρέα αὐτὴ δὲ ὁ λέβης ἐστίν καὶ ὑμα̃ς ἐξάξω ἐκ μέσου αὐτη̃ς

^11:8 ῥομφαίαν φοβει̃σθε καὶ ῥομφαίαν ἐπάξω ἐφ' ὑμα̃ς λέγει κύριος

^11:9 καὶ ἐξάξω ὑμα̃ς ἐκ μέσου αὐτη̃ς καὶ παραδώσω ὑμα̃ς εἰς χει̃ρας ἀλλοτρίων καὶ ποιήσω ἐν ὑμι̃ν κρίματα

^11:10 ἐν ῥομφαία̨ πεσει̃σθε ἐπὶ τω̃ν ὁρίων του̃ Ισραηλ κρινω̃ ὑμα̃ς καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ κύριος

^11:11 αὐτὴ ὑμι̃ν οὐκ ἔσται εἰς λέβητα καὶ ὑμει̃ς οὐ μὴ γένησθε ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς εἰς κρέα ἐπὶ τω̃ν ὁρίων του̃ Ισραηλ κρινω̃ ὑμα̃ς

^11:12 καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος

^11:13 καὶ ἐγένετο ἐν τω̨̃ προφητεύειν με καὶ Φαλτιας ὁ του̃ Βαναιου ἀπέθανεν καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἀνεβόησα φωνη̨̃ μεγάλη̨ καὶ εἰ̃πα οἴμμοι οἴμμοι κύριε εἰς συντέλειαν σὺ ποιει̃ς τοὺς καταλοίπους του̃ Ισραηλ

^11:14 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^11:15 υἱὲ ἀνθρώπου οἱ ἀδελφοί σου καὶ οἱ ἄνδρες τη̃ς αἰχμαλωσίας σου καὶ πα̃ς ὁ οἰ̃κος του̃ Ισραηλ συντετέλεσται οἱ̃ς εἰ̃παν αὐτοι̃ς οἱ κατοικου̃ντες Ιερουσαλημ μακρὰν ἀπέχετε ἀπὸ του̃ κυρίου ἡμι̃ν δέδοται ἡ γη̃ εἰς κληρονομίαν

^11:16 διὰ του̃το εἰπόν τάδε λέγει κύριος ὅτι ἀπώσομαι αὐτοὺς εἰς τὰ ἔθνη καὶ διασκορπιω̃ αὐτοὺς εἰς πα̃σαν τὴν γη̃ν καὶ ἔσομαι αὐτοι̃ς εἰς ἁγίασμα μικρὸν ἐν ται̃ς χώραις οὑ̃ ἂν εἰσέλθωσιν ἐκει̃

^11:17 διὰ του̃το εἰπόν τάδε λέγει κύριος καὶ εἰσδέξομαι αὐτοὺς ἐκ τω̃ν ἐθνω̃ν καὶ συνάξω αὐτοὺς ἐκ τω̃ν χωρω̃ν οὑ̃ διέσπειρα αὐτοὺς ἐν αὐται̃ς καὶ δώσω αὐτοι̃ς τὴν γη̃ν του̃ Ισραηλ

^11:18 καὶ εἰσελεύσονται ἐκει̃ καὶ ἐξαρου̃σιν πάντα τὰ βδελύγματα αὐτη̃ς καὶ πάσας τὰς ἀνομίας αὐτη̃ς ἐξ αὐτη̃ς

^11:19 καὶ δώσω αὐτοι̃ς καρδίαν ἑτέραν καὶ πνευ̃μα καινὸν δώσω ἐν αὐτοι̃ς καὶ ἐκσπάσω τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην ἐκ τη̃ς σαρκὸς αὐτω̃ν καὶ δώσω αὐτοι̃ς καρδίαν σαρκίνην

^11:20 ὅπως ἐν τοι̃ς προστάγμασίν μου πορεύωνται καὶ τὰ δικαιώματά μου φυλάσσωνται καὶ ποιω̃σιν αὐτά καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοι̃ς εἰς θεόν

^11:21 καὶ εἰς τὴν καρδίαν τω̃ν βδελυγμάτων αὐτω̃ν καὶ τω̃ν ἀνομιω̃ν αὐτω̃ν ὡς ἡ καρδία αὐτω̃ν ἐπορεύετο τὰς ὁδοὺς αὐτω̃ν εἰς κεφαλὰς αὐτω̃ν δέδωκα λέγει κύριος

^11:22 καὶ ἐξη̃ραν τὰ χερουβιν τὰς πτέρυγας αὐτω̃ν καὶ οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτω̃ν καὶ ἡ δόξα θεου̃ Ισραηλ ἐπ' αὐτὰ ὑπεράνω αὐτω̃ν

^11:23 καὶ ἀνέβη ἡ δόξα κυρίου ἐκ μέσης τη̃ς πόλεως καὶ ἔστη ἐπὶ του̃ ὄρους ὃ ἠ̃ν ἀπέναντι τη̃ς πόλεως

^11:24 καὶ ἀνέλαβέν με πνευ̃μα καὶ ἤγαγέν με εἰς γη̃ν Χαλδαίων εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν ὁράσει ἐν πνεύματι θεου̃ καὶ ἀνέβην ἀπὸ τη̃ς ὁράσεως ἡ̃ς εἰ̃δον

^11:25 καὶ ἐλάλησα πρὸς τὴν αἰχμαλωσίαν πάντας τοὺς λόγους του̃ κυρίου οὓς ἔδειξέν μοι

^12:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^12:2 υἱὲ ἀνθρώπου ἐν μέσω̨ τω̃ν ἀδικιω̃ν αὐτω̃ν σὺ κατοικει̃ς οἳ ἔχουσιν ὀφθαλμοὺς του̃ βλέπειν καὶ οὐ βλέπουσιν καὶ ὠ̃τα ἔχουσιν του̃ ἀκούειν καὶ οὐκ ἀκούουσιν διότι οἰ̃κος παραπικραίνων ἐστίν

^12:3 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου ποίησον σεαυτω̨̃ σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας ἐνώπιον αὐτω̃ν καὶ αἰχμαλωτευθήση̨ ἐκ του̃ τόπου σου εἰς ἕτερον τόπον ἐνώπιον αὐτω̃ν ὅπως ἴδωσιν διότι οἰ̃κος παραπικραίνων ἐστίν

^12:4 καὶ ἐξοίσεις τὰ σκεύη σου ὡς σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν καὶ σὺ ἐξελεύση̨ ἑσπέρας ὡς ἐκπορεύεται αἰχμάλωτος

^12:5 ἐνώπιον αὐτω̃ν διόρυξον σεαυτω̨̃ εἰς τὸν τοι̃χον καὶ διεξελεύση̨ δι' αὐτου̃

^12:6 ἐνώπιον αὐτω̃ν ἐπ' ὤμων ἀναλημφθήση̨ καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύση̨ τὸ πρόσωπόν σου συγκαλύψεις καὶ οὐ μὴ ἴδη̨ς τὴν γη̃ν διότι τέρας δέδωκά σε τω̨̃ οἴκω̨ Ισραηλ

^12:7 καὶ ἐποίησα οὕτως κατὰ πάντα ὅσα ἐνετείλατό μοι καὶ σκεύη ἐξήνεγκα ὡς σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας καὶ ἑσπέρας διώρυξα ἐμαυτω̨̃ τὸν τοι̃χον καὶ κεκρυμμένος ἐξη̃λθον ἐπ' ὤμων ἀνελήμφθην ἐνώπιον αὐτω̃ν

^12:8 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με τὸ πρωὶ λέγων

^12:9 υἱὲ ἀνθρώπου οὐκ εἰ̃παν πρὸς σὲ ὁ οἰ̃κος του̃ Ισραηλ οἰ̃κος ὁ παραπικραίνων τί σὺ ποιει̃ς

^12:10 εἰπὸν πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος κύριος ὁ ἄρχων καὶ ὁ ἀφηγούμενος ἐν Ιερουσαλημ καὶ παντὶ οἴκω̨ Ισραηλ οἵ εἰσιν ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν

^12:11 εἰπὸν ὅτι ἐγὼ τέρατα ποιω̃ ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς ὃν τρόπον πεποίηκα οὕτως ἔσται αὐτοι̃ς ἐν μετοικεσία̨ καὶ ἐν αἰχμαλωσία̨ πορεύσονται

^12:12 καὶ ὁ ἄρχων ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν ἐπ' ὤμων ἀρθήσεται καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύσεται διὰ του̃ τοίχου καὶ διορύξει του̃ ἐξελθει̃ν αὐτὸν δι' αὐτου̃ τὸ πρόσωπον αὐτου̃ συγκαλύψει ὅπως μὴ ὁραθη̨̃ ὀφθαλμω̨̃ καὶ αὐτὸς τὴν γη̃ν οὐκ ὄψεται

^12:13 καὶ ἐκπετάσω τὸ δίκτυόν μου ἐπ' αὐτόν καὶ συλλημφθήσεται ἐν τη̨̃ περιοχη̨̃ μου καὶ ἄξω αὐτὸν εἰς Βαβυλω̃να εἰς γη̃ν Χαλδαίων καὶ αὐτὴν οὐκ ὄψεται καὶ ἐκει̃ τελευτήσει

^12:14 καὶ πάντας τοὺς κύκλω̨ αὐτου̃ τοὺς βοηθοὺς αὐτου̃ καὶ πάντας τοὺς ἀντιλαμβανομένους αὐτου̃ διασπερω̃ εἰς πάντα ἄνεμον καὶ ῥομφαίαν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτω̃ν

^12:15 καὶ γνώσονται διότι ἐγὼ κύριος ἐν τω̨̃ διασκορπίσαι με αὐτοὺς ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν καὶ διασπερω̃ αὐτοὺς ἐν ται̃ς χώραις

^12:16 καὶ ὑπολείψομαι ἐξ αὐτω̃ν ἄνδρας ἀριθμω̨̃ ἐκ ῥομφαίας καὶ ἐκ λιμου̃ καὶ ἐκ θανάτου ὅπως ἐκδιηγω̃νται πάσας τὰς ἀνομίας αὐτω̃ν ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν οὑ̃ εἰσήλθοσαν ἐκει̃ καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ κύριος

^12:17 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^12:18 υἱὲ ἀνθρώπου τὸν ἄρτον σου μετ' ὀδύνης φάγεσαι καὶ τὸ ὕδωρ σου μετὰ βασάνου καὶ θλίψεως πίεσαι

^12:19 καὶ ἐρει̃ς πρὸς τὸν λαὸν τη̃ς γη̃ς τάδε λέγει κύριος τοι̃ς κατοικου̃σιν Ιερουσαλημ ἐπὶ τη̃ς γη̃ς του̃ Ισραηλ τοὺς ἄρτους αὐτω̃ν μετ' ἐνδείας φάγονται καὶ τὸ ὕδωρ αὐτω̃ν μετὰ ἀφανισμου̃ πίονται ὅπως ἀφανισθη̨̃ ἡ γη̃ σὺν πληρώματι αὐτη̃ς ἐν ἀσεβεία̨ γὰρ πάντες οἱ κατοικου̃ντες ἐν αὐτη̨̃

^12:20 καὶ αἱ πόλεις αὐτω̃ν αἱ κατοικούμεναι ἐξερημωθήσονται καὶ ἡ γη̃ εἰς ἀφανισμὸν ἔσται καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος

^12:21 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^12:22 υἱὲ ἀνθρώπου τίς ὑμι̃ν ἡ παραβολὴ αὕτη ἐπὶ τη̃ς γη̃ς του̃ Ισραηλ λέγοντες μακρὰν αἱ ἡμέραι ἀπόλωλεν ὅρασις

^12:23 διὰ του̃το εἰπὸν πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ἀποστρέψω τὴν παραβολὴν ταύτην καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσιν τὴν παραβολὴν ταύτην οἰ̃κος του̃ Ισραηλ ὅτι λαλήσεις πρὸς αὐτούς ἠγγίκασιν αἱ ἡμέραι καὶ λόγος πάσης ὁράσεως

^12:24 ὅτι οὐκ ἔσται ἔτι πα̃σα ὅρασις ψευδὴς καὶ μαντευόμενος τὰ πρὸς χάριν ἐν μέσω̨ τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ

^12:25 διότι ἐγὼ κύριος λαλήσω τοὺς λόγους μου λαλήσω καὶ ποιήσω καὶ οὐ μὴ μηκύνω ἔτι ὅτι ἐν ται̃ς ἡμέραις ὑμω̃ν οἰ̃κος ὁ παραπικραίνων λαλήσω λόγον καὶ ποιήσω λέγει κύριος

^12:26 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^12:27 υἱὲ ἀνθρώπου ἰδοὺ οἰ̃κος Ισραηλ ὁ παραπικραίνων λέγοντες λέγουσιν ἡ ὅρασις ἣν οὑ̃τος ὁρα̨̃ εἰς ἡμέρας πολλάς καὶ εἰς καιροὺς μακροὺς οὑ̃τος προφητεύει

^12:28 διὰ του̃το εἰπὸν πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος οὐ μὴ μηκύνωσιν οὐκέτι πάντες οἱ λόγοι μου οὓς ἂν λαλήσω λαλήσω καὶ ποιήσω λέγει κύριος

^13:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^13:2 υἱὲ ἀνθρώπου προφήτευσον ἐπὶ τοὺς προφήτας του̃ Ισραηλ καὶ προφητεύσεις καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς ἀκούσατε λόγον κυρίου

^13:3 τάδε λέγει κύριος οὐαὶ τοι̃ς προφητεύουσιν ἀπὸ καρδίας αὐτω̃ν καὶ τὸ καθόλου μὴ βλέπουσιν

^13:4 οἱ προφη̃ταί σου Ισραηλ ὡς ἀλώπεκες ἐν ται̃ς ἐρήμοις

^13:5 οὐκ ἔστησαν ἐν στερεώματι καὶ συνήγαγον ποίμνια ἐπὶ τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ οὐκ ἀνέστησαν οἱ λέγοντες ἐν ἡμέρα̨ κυρίου

^13:6 βλέποντες ψευδη̃ μαντευόμενοι μάταια οἱ λέγοντες λέγει κύριος καὶ κύριος οὐκ ἀπέσταλκεν αὐτούς καὶ ἤρξαντο του̃ ἀναστη̃σαι λόγον

^13:7 οὐχ ὅρασιν ψευδη̃ ἑωράκατε καὶ μαντείας ματαίας εἰρήκατε

^13:8 διὰ του̃το εἰπόν τάδε λέγει κύριος ἀνθ' ὡ̃ν οἱ λόγοι ὑμω̃ν ψευδει̃ς καὶ αἱ μαντει̃αι ὑμω̃ν μάταιαι διὰ του̃το ἰδοὺ ἐγὼ ἐφ' ὑμα̃ς λέγει κύριος

^13:9 καὶ ἐκτενω̃ τὴν χει̃ρά μου ἐπὶ τοὺς προφήτας τοὺς ὁρω̃ντας ψευδη̃ καὶ τοὺς ἀποφθεγγομένους μάταια ἐν παιδεία̨ του̃ λαου̃ μου οὐκ ἔσονται οὐδὲ ἐν γραφη̨̃ οἴκου Ισραηλ οὐ γραφήσονται καὶ εἰς τὴν γη̃ν του̃ Ισραηλ οὐκ εἰσελεύσονται καὶ γνώσονται διότι ἐγὼ κύριος

^13:10 ἀνθ' ὡ̃ν τὸν λαόν μου ἐπλάνησαν λέγοντες εἰρήνη εἰρήνη καὶ οὐκ ἠ̃ν εἰρήνη καὶ οὑ̃τος οἰκοδομει̃ τοι̃χον καὶ αὐτοὶ ἀλείφουσιν αὐτόν εἰ πεσει̃ται

^13:11 εἰπὸν πρὸς τοὺς ἀλείφοντας πεσει̃ται καὶ ἔσται ὑετὸς κατακλύζων καὶ δώσω λίθους πετροβόλους εἰς τοὺς ἐνδέσμους αὐτω̃ν καὶ πεσου̃νται καὶ πνευ̃μα ἐξαι̃ρον καὶ ῥαγήσεται

^13:12 καὶ ἰδοὺ πέπτωκεν ὁ τοι̃χος καὶ οὐκ ἐρου̃σιν πρὸς ὑμα̃ς που̃ ἐστιν ἡ ἀλοιφὴ ὑμω̃ν ἣν ἠλείψατε

^13:13 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος καὶ ῥήξω πνοὴν ἐξαίρουσαν μετὰ θυμου̃ καὶ ὑετὸς κατακλύζων ἐν ὀργη̨̃ μου ἔσται καὶ τοὺς λίθους τοὺς πετροβόλους ἐν θυμω̨̃ ἐπάξω εἰς συντέλειαν

^13:14 καὶ κατασκάψω τὸν τοι̃χον ὃν ἠλείψατε καὶ πεσει̃ται καὶ θήσω αὐτὸν ἐπὶ τὴν γη̃ν καὶ ἀποκαλυφθήσεται τὰ θεμέλια αὐτου̃ καὶ πεσει̃ται καὶ συντελεσθήσεσθε μετ' ἐλέγχων καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος

^13:15 καὶ συντελέσω τὸν θυμόν μου ἐπὶ τὸν τοι̃χον καὶ ἐπὶ τοὺς ἀλείφοντας αὐτόν καὶ πεσει̃ται καὶ εἰ̃πα πρὸς ὑμα̃ς οὐκ ἔστιν ὁ τοι̃χος οὐδὲ οἱ ἀλείφοντες αὐτὸν

^13:16 προφη̃ται του̃ Ισραηλ οἱ προφητεύοντες ἐπὶ Ιερουσαλημ καὶ οἱ ὁρω̃ντες αὐτη̨̃ εἰρήνην καὶ εἰρήνη οὐκ ἔστιν λέγει κύριος

^13:17 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὰς θυγατέρας του̃ λαου̃ σου τὰς προφητευούσας ἀπὸ καρδίας αὐτω̃ν καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτὰς

^13:18 καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος οὐαὶ ται̃ς συρραπτούσαις προσκεφάλαια ἐπὶ πάντα ἀγκω̃να χειρὸς καὶ ποιούσαις ἐπιβόλαια ἐπὶ πα̃σαν κεφαλὴν πάσης ἡλικίας του̃ διαστρέφειν ψυχάς αἱ ψυχαὶ διεστράφησαν του̃ λαου̃ μου καὶ ψυχὰς περιεποιου̃ντο

^13:19 καὶ ἐβεβήλουν με πρὸς τὸν λαόν μου ἕνεκεν δρακὸς κριθω̃ν καὶ ἕνεκεν κλασμάτων ἄρτου του̃ ἀποκτει̃ναι ψυχάς ἃς οὐκ ἔδει ἀποθανει̃ν καὶ του̃ περιποιήσασθαι ψυχάς ἃς οὐκ ἔδει ζη̃σαι ἐν τω̨̃ ἀποφθέγγεσθαι ὑμα̃ς λαω̨̃ εἰσακούοντι μάταια ἀποφθέγματα

^13:20 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ τὰ προσκεφάλαια ὑμω̃ν ἐφ' ἃ ὑμει̃ς συστρέφετε ἐκει̃ ψυχάς καὶ διαρρήξω αὐτὰ ἀπὸ τω̃ν βραχιόνων ὑμω̃ν καὶ ἐξαποστελω̃ τὰς ψυχάς ἃς ὑμει̃ς ἐκστρέφετε τὰς ψυχὰς αὐτω̃ν εἰς διασκορπισμόν

^13:21 καὶ διαρρήξω τὰ ἐπιβόλαια ὑμω̃ν καὶ ῥύσομαι τὸν λαόν μου ἐκ χειρὸς ὑμω̃ν καὶ οὐκέτι ἔσονται ἐν χερσὶν ὑμω̃ν εἰς συστροφήν καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος

^13:22 ἀνθ' ὡ̃ν διεστρέφετε καρδίαν δικαίου ἀδίκως καὶ ἐγὼ οὐ διέστρεφον αὐτὸν καὶ του̃ κατισχυ̃σαι χει̃ρας ἀνόμου τὸ καθόλου μὴ ἀποστρέψαι ἀπὸ τη̃ς ὁδου̃ αὐτου̃ τη̃ς πονηρα̃ς καὶ ζη̃σαι αὐτόν

^13:23 διὰ του̃το ψευδη̃ οὐ μὴ ἴδητε καὶ μαντείας οὐ μὴ μαντεύσησθε ἔτι καὶ ῥύσομαι τὸν λαόν μου ἐκ χειρὸς ὑμω̃ν καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ κύριος

^14:1 καὶ ἠ̃λθον πρός με ἄνδρες ἐκ τω̃ν πρεσβυτέρων του̃ Ισραηλ καὶ ἐκάθισαν πρὸ προσώπου μου

^14:2 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^14:3 υἱὲ ἀνθρώπου οἱ ἄνδρες οὑ̃τοι ἔθεντο τὰ διανοήματα αὐτω̃ν ἐπὶ τὰς καρδίας αὐτω̃ν καὶ τὴν κόλασιν τω̃ν ἀδικιω̃ν αὐτω̃ν ἔθηκαν πρὸ προσώπου αὐτω̃ν εἰ ἀποκρινόμενος ἀποκριθω̃ αὐτοι̃ς

^14:4 διὰ του̃το λάλησον αὐτοι̃ς καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ του̃ οἴκου Ισραηλ ὃς ἂν θη̨̃ τὰ διανοήματα αὐτου̃ ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτου̃ καὶ τὴν κόλασιν τη̃ς ἀδικίας αὐτου̃ τάξη̨ πρὸ προσώπου αὐτου̃ καὶ ἔλθη̨ πρὸς τὸν προφήτην ἐγὼ κύριος ἀποκριθήσομαι αὐτω̨̃ ἐν οἱ̃ς ἐνέχεται ἡ διάνοια αὐτου̃

^14:5 ὅπως πλαγιάση̨ τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ κατὰ τὰς καρδίας αὐτω̃ν τὰς ἀπηλλοτριωμένας ἀπ' ἐμου̃ ἐν τοι̃ς ἐνθυμήμασιν αὐτω̃ν

^14:6 διὰ του̃το εἰπὸν πρὸς τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ τάδε λέγει κύριος κύριος ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἀπὸ τω̃ν ἐπιτηδευμάτων ὑμω̃ν καὶ ἀπὸ πασω̃ν τω̃ν ἀσεβειω̃ν ὑμω̃ν καὶ ἐπιστρέψατε τὰ πρόσωπα ὑμω̃ν

^14:7 διότι ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ του̃ οἴκου Ισραηλ καὶ ἐκ τω̃ν προσηλύτων τω̃ν προσηλυτευόντων ἐν τω̨̃ Ισραηλ ὃς ἂν ἀπαλλοτριωθη̨̃ ἀπ' ἐμου̃ καὶ θη̃ται τὰ ἐνθυμήματα αὐτου̃ ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτου̃ καὶ τὴν κόλασιν τη̃ς ἀδικίας αὐτου̃ τάξη̨ πρὸ προσώπου αὐτου̃ καὶ ἔλθη̨ πρὸς τὸν προφήτην του̃ ἐπερωτη̃σαι αὐτὸν ἐν ἐμοί ἐγὼ κύριος ἀποκριθήσομαι αὐτω̨̃ ἐν ὡ̨̃ ἐνέχεται ἐν αὐτω̨̃

^14:8 καὶ στηριω̃ τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκει̃νον καὶ θήσομαι αὐτὸν εἰς ἔρημον καὶ εἰς ἀφανισμὸν καὶ ἐξαρω̃ αὐτὸν ἐκ μέσου του̃ λαου̃ μου καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ κύριος

^14:9 καὶ ὁ προφήτης ἐὰν πλανηθη̨̃ καὶ λαλήση̨ ἐγὼ κύριος πεπλάνηκα τὸν προφήτην ἐκει̃νον καὶ ἐκτενω̃ τὴν χει̃ρά μου ἐπ' αὐτὸν καὶ ἀφανιω̃ αὐτὸν ἐκ μέσου του̃ λαου̃ μου Ισραηλ

^14:10 καὶ λήμψονται τὴν ἀδικίαν αὐτω̃ν κατὰ τὸ ἀδίκημα του̃ ἐπερωτω̃ντος καὶ κατὰ τὸ ἀδίκημα ὁμοίως τω̨̃ προφήτη̨ ἔσται

^14:11 ὅπως μὴ πλανα̃ται ἔτι ὁ οἰ̃κος του̃ Ισραηλ ἀπ' ἐμου̃ καὶ ἵνα μὴ μιαίνωνται ἔτι ἐν πα̃σιν τοι̃ς παραπτώμασιν αὐτω̃ν καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοι̃ς εἰς θεόν λέγει κύριος

^14:12 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^14:13 υἱὲ ἀνθρώπου γη̃ ἐὰν ἁμάρτη̨ μοι του̃ παραπεσει̃ν παράπτωμα καὶ ἐκτενω̃ τὴν χει̃ρά μου ἐπ' αὐτὴν καὶ συντρίψω αὐτη̃ς στήριγμα ἄρτου καὶ ἐξαποστελω̃ ἐπ' αὐτὴν λιμὸν καὶ ἐξαρω̃ ἐξ αὐτη̃ς ἄνθρωπον καὶ κτήνη

^14:14 καὶ ἐὰν ὠ̃σιν οἱ τρει̃ς ἄνδρες οὑ̃τοι ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς Νωε καὶ Δανιηλ καὶ Ιωβ αὐτοὶ ἐν τη̨̃ δικαιοσύνη̨ αὐτω̃ν σωθήσονται λέγει κύριος

^14:15 ἐὰν καὶ θηρία πονηρὰ ἐπάγω ἐπὶ τὴν γη̃ν καὶ τιμωρήσομαι αὐτὴν καὶ ἔσται εἰς ἀφανισμὸν καὶ οὐκ ἔσται ὁ διοδεύων ἀπὸ προσώπου τω̃ν θηρίων

^14:16 καὶ οἱ τρει̃ς ἄνδρες οὑ̃τοι ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς ὠ̃σι ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος εἰ υἱοὶ ἢ θυγατέρες σωθήσονται ἀλλ' ἢ αὐτοὶ μόνοι σωθήσονται ἡ δὲ γη̃ ἔσται εἰς ὄλεθρον

^14:17 ἢ καὶ ῥομφαίαν ἐὰν ἐπάγω ἐπὶ τὴν γη̃ν ἐκείνην καὶ εἴπω ῥομφαία διελθάτω διὰ τη̃ς γη̃ς καὶ ἐξαρω̃ ἐξ αὐτη̃ς ἄνθρωπον καὶ κτη̃νος

^14:18 καὶ οἱ τρει̃ς ἄνδρες οὑ̃τοι ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος οὐ μὴ ῥύσωνται υἱοὺς οὐδὲ θυγατέρας αὐτοὶ μόνοι σωθήσονται

^14:19 ἢ καὶ θάνατον ἐπαποστείλω ἐπὶ τὴν γη̃ν ἐκείνην καὶ ἐκχεω̃ τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτὴν ἐν αἵματι του̃ ἐξολεθρευ̃σαι ἐξ αὐτη̃ς ἄνθρωπον καὶ κτη̃νος

^14:20 καὶ Νωε καὶ Δανιηλ καὶ Ιωβ ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος ἐὰν υἱοὶ ἢ θυγατέρες ὑπολειφθω̃σιν αὐτοὶ ἐν τη̨̃ δικαιοσύνη̨ αὐτω̃ν ῥύσονται τὰς ψυχὰς αὐτω̃ν

^14:21 τάδε λέγει κύριος ἐὰν δὲ καὶ τὰς τέσσαρας ἐκδικήσεις μου τὰς πονηράς ῥομφαίαν καὶ λιμὸν καὶ θηρία πονηρὰ καὶ θάνατον ἐξαποστείλω ἐπὶ Ιερουσαλημ του̃ ἐξολεθρευ̃σαι ἐξ αὐτη̃ς ἄνθρωπον καὶ κτη̃νος

^14:22 καὶ ἰδοὺ ὑπολελειμμένοι ἐν αὐτη̨̃ οἱ ἀνασεσω̨σμένοι αὐτη̃ς οἳ ἐξάγουσιν ἐξ αὐτη̃ς υἱοὺς καὶ θυγατέρας ἰδοὺ αὐτοὶ ἐκπορεύονται πρὸς ὑμα̃ς καὶ ὄψεσθε τὰς ὁδοὺς αὐτω̃ν καὶ τὰ ἐνθυμήματα αὐτω̃ν καὶ μεταμεληθήσεσθε ἐπὶ τὰ κακά ἃ ἐπήγαγον ἐπὶ Ιερουσαλημ πάντα τὰ κακὰ ἃ ἐπήγαγον ἐπ' αὐτήν

^14:23 καὶ παρακαλέσουσιν ὑμα̃ς διότι ὄψεσθε τὰς ὁδοὺς αὐτω̃ν καὶ τὰ ἐνθυμήματα αὐτω̃ν καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι οὐ μάτην πεποίηκα πάντα ὅσα ἐποίησα ἐν αὐτη̨̃ λέγει κύριος

^15:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^15:2 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου τί ἂν γένοιτο τὸ ξύλον τη̃ς ἀμπέλου ἐκ πάντων τω̃ν ξύλων τω̃ν κλημάτων τω̃ν ὄντων ἐν τοι̃ς ξύλοις του̃ δρυμου̃

^15:3 εἰ λήμψονται ἐξ αὐτη̃ς ξύλον του̃ ποιη̃σαι εἰς ἐργασίαν εἰ λήμψονται ἐξ αὐτη̃ς πάσσαλον του̃ κρεμάσαι ἐπ' αὐτὸν πα̃ν σκευ̃ος

^15:4 πάρεξ πυρὶ δέδοται εἰς ἀνάλωσιν τὴν κατ' ἐνιαυτὸν κάθαρσιν ἀπ' αὐτη̃ς ἀναλίσκει τὸ πυ̃ρ καὶ ἐκλείπει εἰς τέλος μὴ χρήσιμον ἔσται εἰς ἐργασίαν

^15:5 οὐδὲ ἔτι αὐτου̃ ὄντος ὁλοκλήρου οὐκ ἔσται εἰς ἐργασίαν μὴ ὅτι ἐὰν καὶ πυ̃ρ αὐτὸ ἀναλώση̨ εἰς τέλος εἰ ἔσται ἔτι εἰς ἐργασίαν

^15:6 διὰ του̃το εἰπόν τάδε λέγει κύριος ὃν τρόπον τὸ ξύλον τη̃ς ἀμπέλου ἐν τοι̃ς ξύλοις του̃ δρυμου̃ ὃ δέδωκα αὐτὸ τω̨̃ πυρὶ εἰς ἀνάλωσιν οὕτως δέδωκα τοὺς κατοικου̃ντας Ιερουσαλημ

^15:7 καὶ δώσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπ' αὐτούς ἐκ του̃ πυρὸς ἐξελεύσονται καὶ πυ̃ρ αὐτοὺς καταφάγεται καὶ ἐπιγνώσονται ὅτι ἐγὼ κύριος ἐν τω̨̃ στηρίσαι με τὸ πρόσωπόν μου ἐπ' αὐτούς

^15:8 καὶ δώσω τὴν γη̃ν εἰς ἀφανισμὸν ἀνθ' ὡ̃ν παρέπεσον παραπτώματι λέγει κύριος

^16:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^16:2 υἱὲ ἀνθρώπου διαμάρτυραι τη̨̃ Ιερουσαλημ τὰς ἀνομίας αὐτη̃ς

^16:3 καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος τη̨̃ Ιερουσαλημ ἡ ῥίζα σου καὶ ἡ γένεσίς σου ἐκ γη̃ς Χανααν ὁ πατήρ σου Αμορραι̃ος καὶ ἡ μήτηρ σου Χετταία

^16:4 καὶ ἡ γένεσίς σου ἐν ἡ̨̃ ἡμέρα̨ ἐτέχθης οὐκ ἔδησαν τοὺς μαστούς σου καὶ ἐν ὕδατι οὐκ ἐλούσθης οὐδὲ ἁλὶ ἡλίσθης καὶ σπαργάνοις οὐκ ἐσπαργανώθης

^16:5 οὐδὲ ἐφείσατο ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ σοὶ του̃ ποιη̃σαί σοι ἓν ἐκ πάντων τούτων του̃ παθει̃ν τι ἐπὶ σοί καὶ ἀπερρίφης ἐπὶ πρόσωπον του̃ πεδίου τη̨̃ σκολιότητι τη̃ς ψυχη̃ς σου ἐν ἡ̨̃ ἡμέρα̨ ἐτέχθης

^16:6 καὶ διη̃λθον ἐπὶ σὲ καὶ εἰ̃δόν σε πεφυρμένην ἐν τω̨̃ αἵματί σου καὶ εἰ̃πά σοι ἐκ του̃ αἵματός σου ζωή

^16:7 πληθύνου καθὼς ἡ ἀνατολὴ του̃ ἀγρου̃ δέδωκά σε καὶ ἐπληθύνθης καὶ ἐμεγαλύνθης καὶ εἰση̃λθες εἰς πόλεις πόλεων οἱ μαστοί σου ἀνωρθώθησαν καὶ ἡ θρίξ σου ἀνέτειλεν σὺ δὲ ἠ̃σθα γυμνὴ καὶ ἀσχημονου̃σα

^16:8 καὶ διη̃λθον διὰ σου̃ καὶ εἰ̃δόν σε καὶ ἰδοὺ καιρός σου καιρὸς καταλυόντων καὶ διεπέτασα τὰς πτέρυγάς μου ἐπὶ σὲ καὶ ἐκάλυψα τὴν ἀσχημοσύνην σου καὶ ὤμοσά σοι καὶ εἰση̃λθον ἐν διαθήκη̨ μετὰ σου̃ λέγει κύριος καὶ ἐγένου μοι

^16:9 καὶ ἔλουσά σε ἐν ὕδατι καὶ ἀπέπλυνα τὸ αἱ̃μά σου ἀπὸ σου̃ καὶ ἔχρισά σε ἐν ἐλαίω̨

^16:10 καὶ ἐνέδυσά σε ποικίλα καὶ ὑπέδησά σε ὑάκινθον καὶ ἔζωσά σε βύσσω̨ καὶ περιέβαλόν σε τριχάπτω̨

^16:11 καὶ ἐκόσμησά σε κόσμω̨ καὶ περιέθηκα ψέλια περὶ τὰς χει̃ράς σου καὶ κάθεμα περὶ τὸν τράχηλόν σου

^16:12 καὶ ἔδωκα ἐνώτιον περὶ τὸν μυκτη̃ρά σου καὶ τροχίσκους ἐπὶ τὰ ὠ̃τά σου καὶ στέφανον καυχήσεως ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου

^16:13 καὶ ἐκοσμήθης χρυσίω̨ καὶ ἀργυρίω̨ καὶ τὰ περιβόλαιά σου βύσσινα καὶ τρίχαπτα καὶ ποικίλα σεμίδαλιν καὶ ἔλαιον καὶ μέλι ἔφαγες καὶ ἐγένου καλὴ σφόδρα

^16:14 καὶ ἐξη̃λθέν σου ὄνομα ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν ἐν τω̨̃ κάλλει σου διότι συντετελεσμένον ἠ̃ν ἐν εὐπρεπεία̨ ἐν τη̨̃ ὡραιότητι ἡ̨̃ ἔταξα ἐπὶ σέ λέγει κύριος

^16:15 καὶ ἐπεποίθεις ἐν τω̨̃ κάλλει σου καὶ ἐπόρνευσας ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματί σου καὶ ἐξέχεας τὴν πορνείαν σου ἐπὶ πάντα πάροδον ὃ οὐκ ἔσται

^16:16 καὶ ἔλαβες ἐκ τω̃ν ἱματίων σου καὶ ἐποίησας σεαυτη̨̃ εἴδωλα ῥαπτὰ καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπ' αὐτά καὶ οὐ μὴ εἰσέλθη̨ς οὐδὲ μὴ γένηται

^16:17 καὶ ἔλαβες τὰ σκεύη τη̃ς καυχήσεώς σου ἐκ του̃ χρυσίου μου καὶ ἐκ του̃ ἀργυρίου μου ἐξ ὡ̃ν ἔδωκά σοι καὶ ἐποίησας σεαυτη̨̃ εἰκόνας ἀρσενικὰς καὶ ἐξεπόρνευσας ἐν αὐται̃ς

^16:18 καὶ ἔλαβες τὸν ἱματισμὸν τὸν ποικίλον σου καὶ περιέβαλες αὐτὰ καὶ τὸ ἔλαιόν μου καὶ τὸ θυμίαμά μου ἔθηκας πρὸ προσώπου αὐτω̃ν

^16:19 καὶ τοὺς ἄρτους μου οὓς ἔδωκά σοι σεμίδαλιν καὶ ἔλαιον καὶ μέλι ἐψώμισά σε καὶ ἔθηκας αὐτὰ πρὸ προσώπου αὐτω̃ν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας καὶ ἐγένετο λέγει κύριος

^16:20 καὶ ἔλαβες τοὺς υἱούς σου καὶ τὰς θυγατέρας σου ἃς ἐγέννησας καὶ ἔθυσας αὐτὰ αὐτοι̃ς εἰς ἀνάλωσιν ὡς μικρὰ ἐξεπόρνευσας

^16:21 καὶ ἔσφαξας τὰ τέκνα σου καὶ ἔδωκας αὐτὰ ἐν τω̨̃ ἀποτροπιάζεσθαί σε ἐν αὐτοι̃ς

^16:22 του̃το παρὰ πα̃σαν τὴν πορνείαν σου καὶ οὐκ ἐμνήσθης τὰς ἡμέρας τη̃ς νηπιότητός σου ὅτε ἠ̃σθα γυμνὴ καὶ ἀσχημονου̃σα καὶ πεφυρμένη ἐν τω̨̃ αἵματί σου ἔζησας

^16:23 καὶ ἐγένετο μετὰ πάσας τὰς κακίας σου λέγει κύριος

^16:24 καὶ ὠ̨κοδόμησας σεαυτη̨̃ οἴκημα πορνικὸν καὶ ἐποίησας σεαυτη̨̃ ἔκθεμα ἐν πάση̨ πλατεία̨

^16:25 καὶ ἐπ' ἀρχη̃ς πάσης ὁδου̃ ὠ̨κοδόμησας τὰ πορνει̃ά σου καὶ ἐλυμήνω τὸ κάλλος σου καὶ διήγαγες τὰ σκέλη σου παντὶ παρόδω̨ καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου

^16:26 καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Αἰγύπτου τοὺς ὁμορου̃ντάς σοι τοὺς μεγαλοσάρκους καὶ πολλαχω̃ς ἐξεπόρνευσας του̃ παροργίσαι με

^16:27 ἐὰν δὲ ἐκτείνω τὴν χει̃ρά μου ἐπὶ σέ καὶ ἐξαρω̃ τὰ νόμιμά σου καὶ παραδώσω σε εἰς ψυχὰς μισούντων σε θυγατέρας ἀλλοφύλων τὰς ἐκκλινούσας σε ἐκ τη̃ς ὁδου̃ σου ἡ̃ς ἠσέβησας

^16:28 καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπὶ τὰς θυγατέρας Ασσουρ καὶ οὐδ' οὕτως ἐνεπλήσθης καὶ ἐξεπόρνευσας καὶ οὐκ ἐνεπίπλω

^16:29 καὶ ἐπλήθυνας τὰς διαθήκας σου πρὸς γη̃ν Χαλδαίων καὶ οὐδὲ ἐν τούτοις ἐνεπλήσθης

^16:30 τί διαθω̃ τὴν θυγατέρα σου λέγει κύριος ἐν τω̨̃ ποιη̃σαί σε ταυ̃τα πάντα ἔργα γυναικὸς πόρνης καὶ ἐξεπόρνευσας τρισσω̃ς

^16:31 ἐν ται̃ς θυγατράσιν σου τὸ πορνει̃όν σου ὠ̨κοδόμησας ἐπὶ πάσης ἀρχη̃ς ὁδου̃ καὶ τὴν βάσιν σου ἐποίησας ἐν πάση̨ πλατεία̨ καὶ ἐγένου ὡς πόρνη συνάγουσα μισθώματα

^16:32 ἡ γυνὴ ἡ μοιχωμένη ὁμοία σοι παρὰ του̃ ἀνδρὸς αὐτη̃ς λαμβάνουσα μισθώματα

^16:33 πα̃σι τοι̃ς ἐκπορνεύσασιν αὐτὴν προσεδίδου μισθώματα καὶ σὺ δέδωκας μισθώματα πα̃σι τοι̃ς ἐρασται̃ς σου καὶ ἐφόρτιζες αὐτοὺς του̃ ἔρχεσθαι πρὸς σὲ κυκλόθεν ἐν τη̨̃ πορνεία̨ σου

^16:34 καὶ ἐγένετο ἐν σοὶ διεστραμμένον παρὰ τὰς γυναι̃κας ἐν τη̨̃ πορνεία̨ σου καὶ μετὰ σου̃ πεπορνεύκασιν ἐν τω̨̃ προσδιδόναι σε μισθώματα καὶ σοὶ μισθώματα οὐκ ἐδόθη καὶ ἐγένετο ἐν σοὶ διεστραμμένα

^16:35 διὰ του̃το πόρνη ἄκουε λόγον κυρίου

^16:36 τάδε λέγει κύριος ἀνθ' ὡ̃ν ἐξέχεας τὸν χαλκόν σου καὶ ἀποκαλυφθήσεται ἡ αἰσχύνη σου ἐν τη̨̃ πορνεία̨ σου πρὸς τοὺς ἐραστάς σου καὶ εἰς πάντα τὰ ἐνθυμήματα τω̃ν ἀνομιω̃ν σου καὶ ἐν τοι̃ς αἵμασιν τω̃ν τέκνων σου ὡ̃ν ἔδωκας αὐτοι̃ς

^16:37 διὰ του̃το ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ συνάγω πάντας τοὺς ἐραστάς σου ἐν οἱ̃ς ἐπεμίγης ἐν αὐτοι̃ς καὶ πάντας οὓς ἠγάπησας σὺν πα̃σιν οἱ̃ς ἐμίσεις καὶ συνάξω αὐτοὺς ἐπὶ σὲ κυκλόθεν καὶ ἀποκαλύψω τὰς κακίας σου πρὸς αὐτούς καὶ ὄψονται πα̃σαν τὴν αἰσχύνην σου

^16:38 καὶ ἐκδικήσω σε ἐκδικήσει μοιχαλίδος καὶ ἐκχεούσης αἱ̃μα καὶ θήσω σε ἐν αἵματι θυμου̃ καὶ ζήλου

^16:39 καὶ παραδώσω σε εἰς χει̃ρας αὐτω̃ν καὶ κατασκάψουσιν τὸ πορνει̃όν σου καὶ καθελου̃σιν τὴν βάσιν σου καὶ ἐκδύσουσίν σε τὸν ἱματισμόν σου καὶ λήμψονται τὰ σκεύη τη̃ς καυχήσεώς σου καὶ ἀφήσουσίν σε γυμνὴν καὶ ἀσχημονου̃σαν

^16:40 καὶ ἄξουσιν ἐπὶ σὲ ὄχλους καὶ λιθοβολήσουσίν σε ἐν λίθοις καὶ κατασφάξουσίν σε ἐν τοι̃ς ξίφεσιν αὐτω̃ν

^16:41 καὶ ἐμπρήσουσιν τοὺς οἴκους σου πυρὶ καὶ ποιήσουσιν ἐν σοὶ ἐκδικήσεις ἐνώπιον γυναικω̃ν πολλω̃ν καὶ ἀποστρέψω σε ἐκ τη̃ς πορνείας σου καὶ μισθώματα οὐ μὴ δω̨̃ς οὐκέτι

^16:42 καὶ ἐπαφήσω τὸν θυμόν μου ἐπὶ σέ καὶ ἐξαρθήσεται ὁ ζη̃λός μου ἐκ σου̃ καὶ ἀναπαύσομαι καὶ οὐ μὴ μεριμνήσω οὐκέτι

^16:43 ἀνθ' ὡ̃ν οὐκ ἐμνήσθης τὴν ἡμέραν τη̃ς νηπιότητός σου καὶ ἐλύπεις με ἐν πα̃σι τούτοις καὶ ἐγὼ ἰδοὺ τὰς ὁδούς σου εἰς κεφαλήν σου δέδωκα λέγει κύριος καὶ οὕτως ἐποίησας τὴν ἀσέβειαν ἐπὶ πάσαις ται̃ς ἀνομίαις σου

^16:44 ταυ̃τά ἐστιν πάντα ὅσα εἰ̃παν κατὰ σου̃ ἐν παραβολη̨̃ λέγοντες καθὼς ἡ μήτηρ καὶ ἡ θυγάτηρ

^16:45 θυγάτηρ τη̃ς μητρός σου σὺ εἰ̃ ἡ ἀπωσαμένη τὸν ἄνδρα αὐτη̃ς καὶ τὰ τέκνα αὐτη̃ς καὶ ἀδελφὴ τω̃ν ἀδελφω̃ν σου τω̃ν ἀπωσαμένων τοὺς ἄνδρας αὐτω̃ν καὶ τὰ τέκνα αὐτω̃ν ἡ μήτηρ ὑμω̃ν Χετταία καὶ ὁ πατὴρ ὑμω̃ν Αμορραι̃ος

^16:46 ἡ ἀδελφὴ ὑμω̃ν ἡ πρεσβυτέρα Σαμάρεια αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτη̃ς ἡ κατοικου̃σα ἐξ εὐωνύμων σου καὶ ἡ ἀδελφή σου ἡ νεωτέρα σου ἡ κατοικου̃σα ἐκ δεξιω̃ν σου Σοδομα καὶ αἱ θυγατέρες αὐτη̃ς

^16:47 καὶ οὐδ' ὡ̃ς ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτω̃ν ἐπορεύθης οὐδὲ κατὰ τὰς ἀνομίας αὐτω̃ν ἐποίησας παρὰ μικρὸν καὶ ὑπέρκεισαι αὐτὰς ἐν πάσαις ται̃ς ὁδοι̃ς σου

^16:48 ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος εἰ πεποίηκεν Σοδομα ἡ ἀδελφή σου αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτη̃ς ὃν τρόπον ἐποίησας σὺ καὶ αἱ θυγατέρες σου

^16:49 πλὴν του̃το τὸ ἀνόμημα Σοδομων τη̃ς ἀδελφη̃ς σου ὑπερηφανία ἐν πλησμονη̨̃ ἄρτων καὶ ἐν εὐθηνία̨ οἴνου ἐσπατάλων αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτη̃ς του̃το ὑπη̃ρχεν αὐτη̨̃ καὶ ται̃ς θυγατράσιν αὐτη̃ς καὶ χει̃ρα πτωχου̃ καὶ πένητος οὐκ ἀντελαμβάνοντο

^16:50 καὶ ἐμεγαλαύχουν καὶ ἐποίησαν ἀνομήματα ἐνώπιόν μου καὶ ἐξη̃ρα αὐτάς καθὼς εἰ̃δον

^16:51 καὶ Σαμάρεια κατὰ τὰς ἡμίσεις τω̃ν ἁμαρτιω̃ν σου οὐχ ἥμαρτεν καὶ ἐπλήθυνας τὰς ἀνομίας σου ὑπὲρ αὐτὰς καὶ ἐδικαίωσας τὰς ἀδελφάς σου ἐν πάσαις ται̃ς ἀνομίαις σου αἱ̃ς ἐποίησας

^16:52 καὶ σὺ κόμισαι βάσανόν σου ἐν ἡ̨̃ ἔφθειρας τὰς ἀδελφάς σου ἐν ται̃ς ἁμαρτίαις σου αἱ̃ς ἠνόμησας ὑπὲρ αὐτὰς καὶ ἐδικαίωσας αὐτὰς ὑπὲρ σεαυτήν καὶ σὺ αἰσχύνθητι καὶ λαβὲ τὴν ἀτιμίαν σου ἐν τω̨̃ δικαιω̃σαί σε τὰς ἀδελφάς σου

^16:53 καὶ ἀποστρέψω τὰς ἀποστροφὰς αὐτω̃ν τὴν ἀποστροφὴν Σοδομων καὶ τω̃ν θυγατέρων αὐτη̃ς καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποστροφὴν Σαμαρείας καὶ τω̃ν θυγατέρων αὐτη̃ς καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποστροφήν σου ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν

^16:54 ὅπως κομίση̨ τὴν βάσανόν σου καὶ ἀτιμωθήση̨ ἐκ πάντων ὡ̃ν ἐποίησας ἐν τω̨̃ σε παροργίσαι με

^16:55 καὶ ἡ ἀδελφή σου Σοδομα καὶ αἱ θυγατέρες αὐτη̃ς ἀποκατασταθήσονται καθὼς ἠ̃σαν ἀπ' ἀρχη̃ς καὶ Σαμάρεια καὶ αἱ θυγατέρες αὐτη̃ς ἀποκατασταθήσονται καθὼς ἠ̃σαν ἀπ' ἀρχη̃ς καὶ σὺ καὶ αἱ θυγατέρες σου ἀποκατασταθήσεσθε καθὼς ἀπ' ἀρχη̃ς ἠ̃τε

^16:56 καὶ εἰ μὴ ἠ̃ν Σοδομα ἡ ἀδελφή σου εἰς ἀκοὴν ἐν τω̨̃ στόματί σου ἐν ται̃ς ἡμέραις ὑπερηφανίας σου

^16:57 πρὸ του̃ ἀποκαλυφθη̃ναι τὰς κακίας σου ὃν τρόπον νυ̃ν ὄνειδος εἰ̃ θυγατέρων Συρίας καὶ πάντων τω̃ν κύκλω̨ αὐτη̃ς θυγατέρων ἀλλοφύλων τω̃ν περιεχουσω̃ν σε κύκλω̨

^16:58 τὰς ἀσεβείας σου καὶ τὰς ἀνομίας σου σὺ κεκόμισαι αὐτάς λέγει κύριος

^16:59 τάδε λέγει κύριος καὶ ποιήσω ἐν σοὶ καθὼς ἐποίησας ὡς ἠτίμωσας ταυ̃τα του̃ παραβη̃ναι τὴν διαθήκην μου

^16:60 καὶ μνησθήσομαι ἐγὼ τη̃ς διαθήκης μου τη̃ς μετὰ σου̃ ἐν ἡμέραις νηπιότητός σου καὶ ἀναστήσω σοι διαθήκην αἰώνιον

^16:61 καὶ μνησθήση̨ τὴν ὁδόν σου καὶ ἐξατιμωθήση̨ ἐν τω̨̃ ἀναλαβει̃ν σε τὰς ἀδελφάς σου τὰς πρεσβυτέρας σου σὺν ται̃ς νεωτέραις σου καὶ δώσω αὐτάς σοι εἰς οἰκοδομὴν καὶ οὐκ ἐκ διαθήκης σου

^16:62 καὶ ἀναστήσω ἐγὼ τὴν διαθήκην μου μετὰ σου̃ καὶ ἐπιγνώση̨ ὅτι ἐγὼ κύριος

^16:63 ὅπως μνησθη̨̃ς καὶ αἰσχυνθη̨̃ς καὶ μὴ ἠ̨̃ σοι ἔτι ἀνοι̃ξαι τὸ στόμα σου ἀπὸ προσώπου τη̃ς ἀτιμίας σου ἐν τω̨̃ ἐξιλάσκεσθαί μέ σοι κατὰ πάντα ὅσα ἐποίησας λέγει κύριος

^17:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^17:2 υἱὲ ἀνθρώπου διήγησαι διήγημα καὶ εἰπὸν παραβολὴν πρὸς τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ

^17:3 καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος ὁ ἀετὸς ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος ὁ μακρὸς τη̨̃ ἐκτάσει πλήρης ὀνύχων ὃς ἔχει τὸ ἥγημα εἰσελθει̃ν εἰς τὸν Λίβανον καὶ ἔλαβε τὰ ἐπίλεκτα τη̃ς κέδρου

^17:4 τὰ ἄκρα τη̃ς ἁπαλότητος ἀπέκνισεν καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς γη̃ν Χανααν εἰς πόλιν τετειχισμένην ἔθετο αὐτά

^17:5 καὶ ἔλαβεν ἀπὸ του̃ σπέρματος τη̃ς γη̃ς καὶ ἔδωκεν αὐτὸ εἰς τὸ πεδίον φυτὸν ἐφ' ὕδατι πολλω̨̃ ἐπιβλεπόμενον ἔταξεν αὐτό

^17:6 καὶ ἀνέτειλεν καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον ἀσθενου̃σαν καὶ μικρὰν τω̨̃ μεγέθει του̃ ἐπιφαίνεσθαι αὐτήν τὰ κλήματα αὐτη̃ς ἐπ' αὐτὴν καὶ αἱ ῥίζαι αὐτη̃ς ὑποκάτω αὐτη̃ς ἠ̃σαν καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον καὶ ἐποίησεν ἀπώρυγας καὶ ἐξέτεινεν τὴν ἀναδενδράδα αὐτη̃ς

^17:7 καὶ ἐγένετο ἀετὸς ἕτερος μέγας μεγαλοπτέρυγος πολὺς ὄνυξιν καὶ ἰδοὺ ἡ ἄμπελος αὕτη περιπεπλεγμένη πρὸς αὐτόν καὶ αἱ ῥίζαι αὐτη̃ς πρὸς αὐτόν καὶ τὰ κλήματα αὐτη̃ς ἐξαπέστειλεν αὐτω̨̃ του̃ ποτίσαι αὐτὴν σὺν τω̨̃ βώλω̨ τη̃ς φυτείας αὐτη̃ς

^17:8 εἰς πεδίον καλὸν ἐφ' ὕδατι πολλω̨̃ αὕτη πιαίνεται του̃ ποιει̃ν βλαστοὺς καὶ φέρειν καρπὸν του̃ εἰ̃ναι εἰς ἄμπελον μεγάλην

^17:9 διὰ του̃το εἰπόν τάδε λέγει κύριος εἰ κατευθυνει̃ οὐχὶ αἱ ῥίζαι τη̃ς ἁπαλότητος αὐτη̃ς καὶ ὁ καρπὸς σαπήσεται καὶ ξηρανθήσεται πάντα τὰ προανατέλλοντα αὐτη̃ς καὶ οὐκ ἐν βραχίονι μεγάλω̨ οὐδ' ἐν λαω̨̃ πολλω̨̃ του̃ ἐκσπάσαι αὐτὴν ἐκ ῥιζω̃ν αὐτη̃ς

^17:10 καὶ ἰδοὺ πιαίνεται μὴ κατευθυνει̃ οὐχ ἅμα τω̨̃ ἅψασθαι αὐτη̃ς ἄνεμον τὸν καύσωνα ξηρανθήσεται ξηρασία̨ σὺν τω̨̃ βώλω̨ ἀνατολη̃ς αὐτη̃ς ξηρανθήσεται

^17:11 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^17:12 υἱὲ ἀνθρώπου εἰπὸν δὴ πρὸς τὸν οἰ̃κον τὸν παραπικραίνοντα οὐκ ἐπίστασθε τί ἠ̃ν ταυ̃τα εἰπόν ὅταν ἔλθη̨ βασιλεὺς Βαβυλω̃νος ἐπὶ Ιερουσαλημ καὶ λήμψεται τὸν βασιλέα αὐτη̃ς καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτη̃ς καὶ ἄξει αὐτοὺς πρὸς ἑαυτὸν εἰς Βαβυλω̃να

^17:13 καὶ λήμψεται ἐκ του̃ σπέρματος τη̃ς βασιλείας καὶ διαθήσεται πρὸς αὐτὸν διαθήκην καὶ εἰσάξει αὐτὸν ἐν ἀρα̨̃ καὶ τοὺς ἡγουμένους τη̃ς γη̃ς λήμψεται

^17:14 του̃ γενέσθαι εἰς βασιλείαν ἀσθενη̃ τὸ καθόλου μὴ ἐπαίρεσθαι του̃ φυλάσσειν τὴν διαθήκην αὐτου̃ καὶ ἱστάνειν αὐτήν

^17:15 καὶ ἀποστήσεται ἀπ' αὐτου̃ του̃ ἐξαποστέλλειν ἀγγέλους ἑαυτου̃ εἰς Αἴγυπτον του̃ δου̃ναι αὐτω̨̃ ἵππους καὶ λαὸν πολύν εἰ κατευθυνει̃ εἰ διασωθήσεται ὁ ποιω̃ν ἐναντία καὶ παραβαίνων διαθήκην εἰ σωθήσεται

^17:16 ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος ἐὰν μὴ ἐν ὡ̨̃ τόπω̨ ὁ βασιλεὺς ὁ βασιλεύσας αὐτόν ὃς ἠτίμωσεν τὴν ἀράν μου καὶ ὃς παρέβη τὴν διαθήκην μου μετ' αὐτου̃ ἐν μέσω̨ Βαβυλω̃νος τελευτήσει

^17:17 καὶ οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλη̨ οὐδ' ἐν ὄχλω̨ πολλω̨̃ ποιήσει πρὸς αὐτὸν Φαραω πόλεμον ἐν χαρακοβολία̨ καὶ ἐν οἰκοδομη̨̃ βελοστάσεων του̃ ἐξα̃ραι ψυχάς

^17:18 καὶ ἠτίμωσεν ὁρκωμοσίαν του̃ παραβη̃ναι διαθήκην καὶ ἰδοὺ δέδωκεν τὴν χει̃ρα αὐτου̃ καὶ πάντα ταυ̃τα ἐποίησεν αὐτω̨̃ μὴ σωθήσεται

^17:19 διὰ του̃το εἰπόν τάδε λέγει κύριος ζω̃ ἐγὼ ἐὰν μὴ τὴν διαθήκην μου ἣν παρέβη καὶ τὴν ὁρκωμοσίαν μου ἣν ἠτίμωσεν καὶ δώσω αὐτὰ εἰς κεφαλὴν αὐτου̃

^17:20 καὶ ἐκπετάσω ἐπ' αὐτὸν τὸ δίκτυόν μου καὶ ἁλώσεται ἐν τη̨̃ περιοχη̨̃ αὐτου̃

^17:21 ἐν πάση̨ παρατάξει αὐτου̃ ἐν ῥομφαία̨ πεσου̃νται καὶ τοὺς καταλοίπους εἰς πάντα ἄνεμον διασπερω̃ καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος λελάληκα

^17:22 διότι τάδε λέγει κύριος καὶ λήμψομαι ἐγὼ ἐκ τω̃ν ἐπιλέκτων τη̃ς κέδρου ἐκ κορυφη̃ς καρδίας αὐτω̃ν ἀποκνιω̃ καὶ καταφυτεύσω ἐγὼ ἐπ' ὄρος ὑψηλόν καὶ κρεμάσω αὐτὸν

^17:23 ἐν ὄρει μετεώρω̨ του̃ Ισραηλ καὶ καταφυτεύσω καὶ ἐξοίσει βλαστὸν καὶ ποιήσει καρπὸν καὶ ἔσται εἰς κέδρον μεγάλην καὶ ἀναπαύσεται ὑποκάτω αὐτου̃ πα̃ν θηρίον καὶ πα̃ν πετεινὸν ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτου̃ ἀναπαύσεται τὰ κλήματα αὐτου̃ ἀποκατασταθήσεται

^17:24 καὶ γνώσονται πάντα τὰ ξύλα του̃ πεδίου διότι ἐγὼ κύριος ὁ ταπεινω̃ν ξύλον ὑψηλὸν καὶ ὑψω̃ν ξύλον ταπεινὸν καὶ ξηραίνων ξύλον χλωρὸν καὶ ἀναθάλλων ξύλον ξηρόν ἐγὼ κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω

^18:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^18:2 υἱὲ ἀνθρώπου τί ὑμι̃ν ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ λέγοντες οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα καὶ οἱ ὀδόντες τω̃ν τέκνων ἐγομφίασαν

^18:3 ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος ἐὰν γένηται ἔτι λεγομένη ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τω̨̃ Ισραηλ

^18:4 ὅτι πα̃σαι αἱ ψυχαὶ ἐμαί εἰσιν ὃν τρόπον ἡ ψυχὴ του̃ πατρός οὕτως καὶ ἡ ψυχὴ του̃ υἱου̃ ἐμαί εἰσιν ἡ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα αὕτη ἀποθανει̃ται

^18:5 ὁ δὲ ἄνθρωπος ὃς ἔσται δίκαιος ὁ ποιω̃ν κρίμα καὶ δικαιοσύνην

^18:6 ἐπὶ τω̃ν ὀρέων οὐ φάγεται καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου̃ οὐ μὴ ἐπάρη̨ πρὸς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου Ισραηλ καὶ τὴν γυναι̃κα του̃ πλησίον αὐτου̃ οὐ μὴ μιάνη̨ καὶ πρὸς γυναι̃κα ἐν ἀφέδρω̨ οὐ̃σαν οὐ προσεγγιει̃

^18:7 καὶ ἄνθρωπον οὐ μὴ καταδυναστεύση̨ ἐνεχυρασμὸν ὀφείλοντος ἀποδώσει καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἁρπα̃ται τὸν ἄρτον αὐτου̃ τω̨̃ πεινω̃ντι δώσει καὶ γυμνὸν περιβαλει̃

^18:8 καὶ τὸ ἀργύριον αὐτου̃ ἐπὶ τόκω̨ οὐ δώσει καὶ πλεονασμὸν οὐ λήμψεται καὶ ἐξ ἀδικίας ἀποστρέψει τὴν χει̃ρα αὐτου̃ κρίμα δίκαιον ποιήσει ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον του̃ πλησίον αὐτου̃

^18:9 καὶ τοι̃ς προστάγμασίν μου πεπόρευται καὶ τὰ δικαιώματά μου πεφύλακται του̃ ποιη̃σαι αὐτά δίκαιος οὑ̃τός ἐστιν ζωη̨̃ ζήσεται λέγει κύριος

^18:10 καὶ ἐὰν γεννήση̨ υἱὸν λοιμὸν ἐκχέοντα αἱ̃μα καὶ ποιου̃ντα ἁμαρτήματα

^18:11 ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ του̃ πατρὸς αὐτου̃ του̃ δικαίου οὐκ ἐπορεύθη ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τω̃ν ὀρέων ἔφαγεν καὶ τὴν γυναι̃κα του̃ πλησίον αὐτου̃ ἐμίανεν

^18:12 καὶ πτωχὸν καὶ πένητα κατεδυνάστευσεν καὶ ἅρπαγμα ἥρπασεν καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἀπέδωκεν καὶ εἰς τὰ εἴδωλα ἔθετο τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου̃ ἀνομίαν πεποίηκεν

^18:13 μετὰ τόκου ἔδωκε καὶ πλεονασμὸν ἔλαβεν οὑ̃τος ζωη̨̃ οὐ ζήσεται πάσας τὰς ἀνομίας ταύτας ἐποίησεν θανάτω̨ θανατωθήσεται τὸ αἱ̃μα αὐτου̃ ἐπ' αὐτὸν ἔσται

^18:14 ἐὰν δὲ γεννήση̨ υἱόν καὶ ἴδη̨ πάσας τὰς ἁμαρτίας του̃ πατρὸς αὐτου̃ ἃς ἐποίησεν καὶ φοβηθη̨̃ καὶ μὴ ποιήση̨ κατὰ ταύτας

^18:15 ἐπὶ τω̃ν ὀρέων οὐ βέβρωκεν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου̃ οὐκ ἔθετο εἰς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου Ισραηλ καὶ τὴν γυναι̃κα του̃ πλησίον αὐτου̃ οὐκ ἐμίανεν

^18:16 καὶ ἄνθρωπον οὐ κατεδυνάστευσεν καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἐνεχύρασεν καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἥρπασεν τὸν ἄρτον αὐτου̃ τω̨̃ πεινω̃ντι ἔδωκεν καὶ γυμνὸν περιέβαλεν

^18:17 καὶ ἀπ' ἀδικίας ἀπέστρεψε τὴν χει̃ρα αὐτου̃ τόκον οὐδὲ πλεονασμὸν οὐκ ἔλαβεν δικαιοσύνην ἐποίησεν καὶ ἐν τοι̃ς προστάγμασίν μου ἐπορεύθη οὐ τελευτήσει ἐν ἀδικίαις πατρὸς αὐτου̃ ζωη̨̃ ζήσεται

^18:18 ὁ δὲ πατὴρ αὐτου̃ ἐὰν θλίψει θλίψη̨ καὶ ἁρπάση̨ ἅρπαγμα ἐναντία ἐποίησεν ἐν μέσω̨ του̃ λαου̃ μου καὶ ἀποθανει̃ται ἐν τη̨̃ ἀδικία̨ αὐτου̃

^18:19 καὶ ἐρει̃τε τί ὅτι οὐκ ἔλαβεν τὴν ἀδικίαν ὁ υἱὸς του̃ πατρὸς αὐτου̃ ὅτι ὁ υἱὸς δικαιοσύνην καὶ ἔλεος ἐποίησεν πάντα τὰ νόμιμά μου συνετήρησεν καὶ ἐποίησεν αὐτά ζωη̨̃ ζήσεται

^18:20 ἡ δὲ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα ἀποθανει̃ται ὁ δὲ υἱὸς οὐ λήμψεται τὴν ἀδικίαν του̃ πατρὸς αὐτου̃ οὐδὲ ὁ πατὴρ λήμψεται τὴν ἀδικίαν του̃ υἱου̃ αὐτου̃ δικαιοσύνη δικαίου ἐπ' αὐτὸν ἔσται καὶ ἀνομία ἀνόμου ἐπ' αὐτὸν ἔσται

^18:21 καὶ ὁ ἄνομος ἐὰν ἀποστρέψη̨ ἐκ πασω̃ν τω̃ν ἀνομιω̃ν αὐτου̃ ὡ̃ν ἐποίησεν καὶ φυλάξηται πάσας τὰς ἐντολάς μου καὶ ποιήση̨ δικαιοσύνην καὶ ἔλεος ζωη̨̃ ζήσεται οὐ μὴ ἀποθάνη̨

^18:22 πάντα τὰ παραπτώματα αὐτου̃ ὅσα ἐποίησεν οὐ μνησθήσεται ἐν τη̨̃ δικαιοσύνη̨ αὐτου̃ ἡ̨̃ ἐποίησεν ζήσεται

^18:23 μὴ θελήσει θελήσω τὸν θάνατον του̃ ἀνόμου λέγει κύριος ὡς τὸ ἀποστρέψαι αὐτὸν ἐκ τη̃ς ὁδου̃ τη̃ς πονηρα̃ς καὶ ζη̃ν αὐτόν

^18:24 ἐν δὲ τω̨̃ ἀποστρέψαι δίκαιον ἐκ τη̃ς δικαιοσύνης αὐτου̃ καὶ ποιήση̨ ἀδικίαν κατὰ πάσας τὰς ἀνομίας ἃς ἐποίησεν ὁ ἄνομος πα̃σαι αἱ δικαιοσύναι αὐτου̃ ἃς ἐποίησεν οὐ μὴ μνησθω̃σιν ἐν τω̨̃ παραπτώματι αὐτου̃ ὡ̨̃ παρέπεσεν καὶ ἐν ται̃ς ἁμαρτίαις αὐτου̃ αἱ̃ς ἥμαρτεν ἐν αὐται̃ς ἀποθανει̃ται

^18:25 καὶ εἴπατε οὐ κατευθύνει ἡ ὁδὸς κυρίου ἀκούσατε δή πα̃ς οἰ̃κος Ισραηλ μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατευθύνει οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμω̃ν οὐ κατευθύνει

^18:26 ἐν τω̨̃ ἀποστρέψαι τὸν δίκαιον ἐκ τη̃ς δικαιοσύνης αὐτου̃ καὶ ποιήση̨ παράπτωμα καὶ ἀποθάνη̨ ἐν τω̨̃ παραπτώματι ὡ̨̃ ἐποίησεν ἐν αὐτω̨̃ ἀποθανει̃ται

^18:27 καὶ ἐν τω̨̃ ἀποστρέψαι ἄνομον ἀπὸ τη̃ς ἀνομίας αὐτου̃ ἡ̃ς ἐποίησεν καὶ ποιήση̨ κρίμα καὶ δικαιοσύνην οὑ̃τος τὴν ψυχὴν αὐτου̃ ἐφύλαξεν

^18:28 καὶ ἀπέστρεψεν ἐκ πασω̃ν τω̃ν ἀσεβειω̃ν αὐτου̃ ὡ̃ν ἐποίησεν ζωη̨̃ ζήσεται οὐ μὴ ἀποθάνη̨

^18:29 καὶ λέγουσιν ὁ οἰ̃κος του̃ Ισραηλ οὐ κατορθοι̃ ἡ ὁδὸς κυρίου μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατορθοι̃ οἰ̃κος Ισραηλ οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμω̃ν οὐ κατορθοι̃

^18:30 ἕκαστον κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτου̃ κρινω̃ ὑμα̃ς οἰ̃κος Ισραηλ λέγει κύριος ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἐκ πασω̃ν τω̃ν ἀσεβειω̃ν ὑμω̃ν καὶ οὐκ ἔσονται ὑμι̃ν εἰς κόλασιν ἀδικίας

^18:31 ἀπορρίψατε ἀπὸ ἑαυτω̃ν πάσας τὰς ἀσεβείας ὑμω̃ν ἃς ἠσεβήσατε εἰς ἐμέ καὶ ποιήσατε ἑαυτοι̃ς καρδίαν καινὴν καὶ πνευ̃μα καινόν καὶ ἵνα τί ἀποθνή̨σκετε οἰ̃κος Ισραηλ

^18:32 διότι οὐ θέλω τὸν θάνατον του̃ ἀποθνή̨σκοντος λέγει κύριος

^19:1 καὶ σὺ λαβὲ θρη̃νον ἐπὶ τὸν ἄρχοντα του̃ Ισραηλ

^19:2 καὶ ἐρει̃ς τί ἡ μήτηρ σου σκύμνος ἐν μέσω̨ λεόντων ἐγενήθη ἐν μέσω̨ λεόντων ἐπλήθυνεν σκύμνους αὐτη̃ς

^19:3 καὶ ἀπεπήδησεν εἱ̃ς τω̃ν σκύμνων αὐτη̃ς λέων ἐγένετο καὶ ἔμαθεν του̃ ἁρπάζειν ἁρπάγματα ἀνθρώπους ἔφαγεν

^19:4 καὶ ἤκουσαν κατ' αὐτου̃ ἔθνη ἐν τη̨̃ διαφθορα̨̃ αὐτω̃ν συνελήμφθη καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἐν κημω̨̃ εἰς γη̃ν Αἰγύπτου

^19:5 καὶ εἰ̃δεν ὅτι ἀπω̃σται ἀπ' αὐτη̃ς καὶ ἀπώλετο ἡ ὑπόστασις αὐτη̃ς καὶ ἔλαβεν ἄλλον ἐκ τω̃ν σκύμνων αὐτη̃ς λέοντα ἔταξεν αὐτόν

^19:6 καὶ ἀνεστρέφετο ἐν μέσω̨ λεόντων λέων ἐγένετο καὶ ἔμαθεν ἁρπάζειν ἁρπάγματα ἀνθρώπους ἔφαγεν

^19:7 καὶ ἐνέμετο τω̨̃ θράσει αὐτου̃ καὶ τὰς πόλεις αὐτω̃ν ἐξηρήμωσεν καὶ ἠφάνισεν γη̃ν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτη̃ς ἀπὸ φωνη̃ς ὠρύματος αὐτου̃

^19:8 καὶ ἔδωκαν ἐπ' αὐτὸν ἔθνη ἐκ χωρω̃ν κυκλόθεν καὶ ἐξεπέτασαν ἐπ' αὐτὸν δίκτυα αὐτω̃ν ἐν διαφθορα̨̃ αὐτω̃ν συνελήμφθη

^19:9 καὶ ἔθεντο αὐτὸν ἐν κημω̨̃ καὶ ἐν γαλεάγρα̨ ἠ̃λθεν πρὸς βασιλέα Βαβυλω̃νος καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς φυλακήν ὅπως μὴ ἀκουσθη̨̃ ἡ φωνὴ αὐτου̃ ἐπὶ τὰ ὄρη του̃ Ισραηλ

^19:10 ἡ μήτηρ σου ὡς ἄμπελος ὡς ἄνθος ἐν ῥόα̨ ἐν ὕδατι πεφυτευμένη ὁ καρπὸς αὐτη̃ς καὶ ὁ βλαστὸς αὐτη̃ς ἐγένετο ἐξ ὕδατος πολλου̃

^19:11 καὶ ἐγένετο αὐτη̨̃ ῥάβδος ἰσχύος ἐπὶ φυλὴν ἡγουμένων καὶ ὑψώθη τω̨̃ μεγέθει αὐτη̃ς ἐν μέσω̨ στελεχω̃ν καὶ εἰ̃δεν τὸ μέγεθος αὐτη̃ς ἐν πλήθει κλημάτων αὐτη̃ς

^19:12 καὶ κατεκλάσθη ἐν θυμω̨̃ ἐπὶ γη̃ν ἐρρίφη καὶ ἄνεμος ὁ καύσων ἐξήρανεν τὰ ἐκλεκτὰ αὐτη̃ς ἐξεδικήθη καὶ ἐξηράνθη ἡ ῥάβδος ἰσχύος αὐτη̃ς πυ̃ρ ἀνήλωσεν αὐτήν

^19:13 καὶ νυ̃ν πεφύτευκαν αὐτὴν ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ ἐν γη̨̃ ἀνύδρω̨

^19:14 καὶ ἐξη̃λθεν πυ̃ρ ἐκ ῥάβδου ἐκλεκτω̃ν αὐτη̃ς καὶ κατέφαγεν αὐτήν καὶ οὐκ ἠ̃ν ἐν αὐτη̨̃ ῥάβδος ἰσχύος φυλὴ εἰς παραβολὴν θρήνου ἐστὶν καὶ ἔσται εἰς θρη̃νον

^20:1 καὶ ἐγένετο ἐν τω̨̃ ἔτει τω̨̃ ἑβδόμω̨ ἐν τω̨̃ πέμπτω̨ μηνὶ δεκάτη̨ του̃ μηνὸς ἠ̃λθον ἄνδρες ἐκ τω̃ν πρεσβυτέρων οἴκου Ισραηλ ἐπερωτη̃σαι τὸν κύριον καὶ ἐκάθισαν πρὸ προσώπου μου

^20:2 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^20:3 υἱὲ ἀνθρώπου λάλησον πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους του̃ Ισραηλ καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος εἰ ἐπερωτη̃σαί με ὑμει̃ς ἔρχεσθε ζω̃ ἐγὼ εἰ ἀποκριθήσομαι ὑμι̃ν λέγει κύριος

^20:4 εἰ ἐκδικήσω αὐτοὺς ἐκδικήσει υἱὲ ἀνθρώπου τὰς ἀνομίας τω̃ν πατέρων αὐτω̃ν διαμάρτυραι αὐτοι̃ς

^20:5 καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ἀφ' ἡ̃ς ἡμέρας ἡ̨ρέτισα τὸν οἰ̃κον Ισραηλ καὶ ἐγνωρίσθην τω̨̃ σπέρματι οἴκου Ιακωβ καὶ ἐγνώσθην αὐτοι̃ς ἐν γη̨̃ Αἰγύπτου καὶ ἀντελαβόμην τη̨̃ χειρί μου αὐτω̃ν λέγων ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

^20:6 ἐν ἐκείνη̨ τη̨̃ ἡμέρα̨ ἀντελαβόμην τη̨̃ χειρί μου αὐτω̃ν του̃ ἐξαγαγει̃ν αὐτοὺς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου εἰς τὴν γη̃ν ἣν ἡτοίμασα αὐτοι̃ς γη̃ν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι κηρίον ἐστὶν παρὰ πα̃σαν τὴν γη̃ν

^20:7 καὶ εἰ̃πα πρὸς αὐτούς ἕκαστος τὰ βδελύγματα τω̃ν ὀφθαλμω̃ν αὐτου̃ ἀπορριψάτω καὶ ἐν τοι̃ς ἐπιτηδεύμασιν Αἰγύπτου μὴ μιαίνεσθε ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

^20:8 καὶ ἀπέστησαν ἀπ' ἐμου̃ καὶ οὐκ ἠθέλησαν εἰσακου̃σαί μου τὰ βδελύγματα τω̃ν ὀφθαλμω̃ν αὐτω̃ν οὐκ ἀπέρριψαν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα Αἰγύπτου οὐκ ἐγκατέλιπον καὶ εἰ̃πα του̃ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς του̃ συντελέσαι τὴν ὀργήν μου ἐν αὐτοι̃ς ἐν μέσω̨ γη̃ς Αἰγύπτου

^20:9 καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθη̨̃ ἐνώπιον τω̃ν ἐθνω̃ν ὡ̃ν αὐτοί εἰσιν ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν ἐν οἱ̃ς ἐγνώσθην πρὸς αὐτοὺς ἐνώπιον αὐτω̃ν του̃ ἐξαγαγει̃ν αὐτοὺς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου

^20:10 καὶ ἐξήγαγον αὐτοὺς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου καὶ ἤγαγον αὐτοὺς εἰς τὴν ἔρημον

^20:11 καὶ ἔδωκα αὐτοι̃ς τὰ προστάγματά μου καὶ τὰ δικαιώματά μου ἐγνώρισα αὐτοι̃ς ὅσα ποιήσει αὐτὰ ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοι̃ς

^20:12 καὶ τὰ σάββατά μου ἔδωκα αὐτοι̃ς του̃ εἰ̃ναι εἰς σημει̃ον ἀνὰ μέσον ἐμου̃ καὶ ἀνὰ μέσον αὐτω̃ν του̃ γνω̃ναι αὐτοὺς διότι ἐγὼ κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς

^20:13 καὶ εἰ̃πα πρὸς τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ ἐν τοι̃ς προστάγμασίν μου πορεύεσθε καὶ οὐκ ἐπορεύθησαν καὶ τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο ἃ ποιήσει αὐτὰ ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοι̃ς καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν σφόδρα καὶ εἰ̃πα του̃ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ του̃ ἐξαναλω̃σαι αὐτούς

^20:14 καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθη̨̃ ἐνώπιον τω̃ν ἐθνω̃ν ὡ̃ν ἐξήγαγον αὐτοὺς κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν

^20:15 καὶ ἐγὼ ἐξη̃ρα τὴν χει̃ρά μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ τὸ παράπαν του̃ μὴ εἰσαγαγει̃ν αὐτοὺς εἰς τὴν γη̃ν ἣν ἔδωκα αὐτοι̃ς γη̃ν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι κηρίον ἐστὶν παρὰ πα̃σαν τὴν γη̃ν

^20:16 ἀνθ' ὡ̃ν τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο καὶ ἐν τοι̃ς προστάγμασίν μου οὐκ ἐπορεύθησαν ἐν αὐτοι̃ς καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν καὶ ὀπίσω τω̃ν ἐνθυμημάτων τω̃ν καρδιω̃ν αὐτω̃ν ἐπορεύοντο

^20:17 καὶ ἐφείσατο ὁ ὀφθαλμός μου ἐπ' αὐτοὺς του̃ ἐξαλει̃ψαι αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτοὺς εἰς συντέλειαν ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨

^20:18 καὶ εἰ̃πα πρὸς τὰ τέκνα αὐτω̃ν ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ ἐν τοι̃ς νομίμοις τω̃ν πατέρων ὑμω̃ν μὴ πορεύεσθε καὶ τὰ δικαιώματα αὐτω̃ν μὴ φυλάσσεσθε καὶ ἐν τοι̃ς ἐπιτηδεύμασιν αὐτω̃ν μὴ συναναμίσγεσθε καὶ μὴ μιαίνεσθε

^20:19 ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν ἐν τοι̃ς προστάγμασίν μου πορεύεσθε καὶ τὰ δικαιώματά μου φυλάσσεσθε καὶ ποιει̃τε αὐτὰ

^20:20 καὶ τὰ σάββατά μου ἁγιάζετε καὶ ἔστω εἰς σημει̃ον ἀνὰ μέσον ἐμου̃ καὶ ὑμω̃ν του̃ γινώσκειν διότι ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

^20:21 καὶ παρεπίκρανάν με καὶ τὰ τέκνα αὐτω̃ν ἐν τοι̃ς προστάγμασίν μου οὐκ ἐπορεύθησαν καὶ τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐφυλάξαντο του̃ ποιει̃ν αὐτά ἃ ποιήσει ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοι̃ς καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν καὶ εἰ̃πα του̃ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ του̃ συντελέσαι τὴν ὀργήν μου ἐπ' αὐτούς

^20:22 καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθη̨̃ ἐνώπιον τω̃ν ἐθνω̃ν ὡ̃ν ἐξήγαγον αὐτοὺς κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν

^20:23 καὶ ἐξη̃ρα τὴν χει̃ρά μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ του̃ διασκορπίσαι αὐτοὺς ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν καὶ διασπει̃ραι αὐτοὺς ἐν ται̃ς χώραις

^20:24 ἀνθ' ὡ̃ν τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐποίησαν καὶ τὰ προστάγματά μου ἀπώσαντο καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν καὶ ὀπίσω τω̃ν ἐνθυμημάτων τω̃ν πατέρων αὐτω̃ν ἠ̃σαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτω̃ν

^20:25 καὶ ἐγὼ ἔδωκα αὐτοι̃ς προστάγματα οὐ καλὰ καὶ δικαιώματα ἐν οἱ̃ς οὐ ζήσονται ἐν αὐτοι̃ς

^20:26 καὶ μιανω̃ αὐτοὺς ἐν τοι̃ς δόμασιν αὐτω̃ν ἐν τω̨̃ διαπορεύεσθαί με πα̃ν διανοι̃γον μήτραν ὅπως ἀφανίσω αὐτούς

^20:27 διὰ του̃το λάλησον πρὸς τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ υἱὲ ἀνθρώπου καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ἕως τούτου παρώργισάν με οἱ πατέρες ὑμω̃ν ἐν τοι̃ς παραπτώμασιν αὐτω̃ν ἐν οἱ̃ς παρέπεσον εἰς ἐμέ

^20:28 καὶ εἰσήγαγον αὐτοὺς εἰς τὴν γη̃ν ἣν ἠ̃ρα τὴν χει̃ρά μου του̃ δου̃ναι αὐτοι̃ς καὶ εἰ̃δον πα̃ν βουνὸν ὑψηλὸν καὶ πα̃ν ξύλον κατάσκιον καὶ ἔθυσαν ἐκει̃ τοι̃ς θεοι̃ς αὐτω̃ν καὶ ἔταξαν ἐκει̃ ὀσμὴν εὐωδίας καὶ ἔσπεισαν ἐκει̃ σπονδὰς αὐτω̃ν

^20:29 καὶ εἰ̃πον πρὸς αὐτούς τί ἐστιν Αβαμα ὅτι ὑμει̃ς εἰσπορεύεσθε ἐκει̃ καὶ ἐπεκάλεσαν τὸ ὄνομα αὐτου̃ Αβαμα ἕως τη̃ς σήμερον ἡμέρας

^20:30 διὰ του̃το εἰπὸν πρὸς τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ τάδε λέγει κύριος εἰ ἐν ται̃ς ἀνομίαις τω̃ν πατέρων ὑμω̃ν ὑμει̃ς μιαίνεσθε καὶ ὀπίσω τω̃ν βδελυγμάτων αὐτω̃ν ὑμει̃ς ἐκπορνεύετε

^20:31 καὶ ἐν ται̃ς ἀπαρχαι̃ς τω̃ν δομάτων ὑμω̃ν ἐν τοι̃ς ἀφορισμοι̃ς ὑμει̃ς μιαίνεσθε ἐν πα̃σιν τοι̃ς ἐνθυμήμασιν ὑμω̃ν ἕως τη̃ς σήμερον ἡμέρας καὶ ἐγὼ ἀποκριθω̃ ὑμι̃ν οἰ̃κος του̃ Ισραηλ ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος εἰ ἀποκριθήσομαι ὑμι̃ν καὶ εἰ ἀναβήσεται ἐπὶ τὸ πνευ̃μα ὑμω̃ν του̃το

^20:32 καὶ οὐκ ἔσται ὃν τρόπον ὑμει̃ς λέγετε ἐσόμεθα ὡς τὰ ἔθνη καὶ ὡς αἱ φυλαὶ τη̃ς γη̃ς του̃ λατρεύειν ξύλοις καὶ λίθοις

^20:33 διὰ του̃το ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος ἐν χειρὶ κραταια̨̃ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλω̨̃ καὶ ἐν θυμω̨̃ κεχυμένω̨ βασιλεύσω ἐφ' ὑμα̃ς

^20:34 καὶ ἐξάξω ὑμα̃ς ἐκ τω̃ν λαω̃ν καὶ εἰσδέξομαι ὑμα̃ς ἐκ τω̃ν χωρω̃ν οὑ̃ διεσκορπίσθητε ἐν αὐται̃ς ἐν χειρὶ κραταια̨̃ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλω̨̃ καὶ ἐν θυμω̨̃ κεχυμένω̨

^20:35 καὶ ἄξω ὑμα̃ς εἰς τὴν ἔρημον τω̃ν λαω̃ν καὶ διακριθήσομαι πρὸς ὑμα̃ς ἐκει̃ πρόσωπον κατὰ πρόσωπον

^20:36 ὃν τρόπον διεκρίθην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμω̃ν ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ γη̃ς Αἰγύπτου οὕτως κρινω̃ ὑμα̃ς λέγει κύριος

^20:37 καὶ διάξω ὑμα̃ς ὑπὸ τὴν ῥάβδον μου καὶ εἰσάξω ὑμα̃ς ἐν ἀριθμω̨̃

^20:38 καὶ ἐκλέξω ἐξ ὑμω̃ν τοὺς ἀσεβει̃ς καὶ τοὺς ἀφεστηκότας διότι ἐκ τη̃ς παροικεσίας αὐτω̃ν ἐξάξω αὐτούς καὶ εἰς τὴν γη̃ν του̃ Ισραηλ οὐκ εἰσελεύσονται καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος

^20:39 καὶ ὑμει̃ς οἰ̃κος Ισραηλ τάδε λέγει κύριος κύριος ἕκαστος τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτου̃ ἐξάρατε καὶ μετὰ ταυ̃τα εἰ μὴ ὑμει̃ς εἰσακούετέ μου καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον οὐ βεβηλώσετε οὐκέτι ἐν τοι̃ς δώροις ὑμω̃ν καὶ ἐν τοι̃ς ἐπιτηδεύμασιν ὑμω̃ν

^20:40 διότι ἐπὶ του̃ ὄρους του̃ ἁγίου μου ἐπ' ὄρους ὑψηλου̃ λέγει κύριος κύριος ἐκει̃ δουλεύσουσίν μοι πα̃ς οἰ̃κος Ισραηλ εἰς τέλος καὶ ἐκει̃ προσδέξομαι καὶ ἐκει̃ ἐπισκέψομαι τὰς ἀπαρχὰς ὑμω̃ν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τω̃ν ἀφορισμω̃ν ὑμω̃ν ἐν πα̃σιν τοι̃ς ἁγιάσμασιν ὑμω̃ν

^20:41 ἐν ὀσμη̨̃ εὐωδίας προσδέξομαι ὑμα̃ς ἐν τω̨̃ ἐξαγαγει̃ν με ὑμα̃ς ἐκ τω̃ν λαω̃ν καὶ εἰσδέχεσθαι ὑμα̃ς ἐκ τω̃ν χωρω̃ν ἐν αἱ̃ς διεσκορπίσθητε ἐν αὐται̃ς καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν ὑμι̃ν κατ' ὀφθαλμοὺς τω̃ν λαω̃ν

^20:42 καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος ἐν τω̨̃ εἰσαγαγει̃ν με ὑμα̃ς εἰς τὴν γη̃ν του̃ Ισραηλ εἰς τὴν γη̃ν εἰς ἣν ἠ̃ρα τὴν χει̃ρά μου του̃ δου̃ναι αὐτὴν τοι̃ς πατράσιν ὑμω̃ν

^20:43 καὶ μνησθήσεσθε ἐκει̃ τὰς ὁδοὺς ὑμω̃ν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμω̃ν ἐν οἱ̃ς ἐμιαίνεσθε ἐν αὐτοι̃ς καὶ κόψεσθε τὰ πρόσωπα ὑμω̃ν ἐν πα̃σαις ται̃ς κακίαις ὑμω̃ν

^20:44 καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος ἐν τω̨̃ ποιη̃σαί με οὕτως ὑμι̃ν ὅπως τὸ ὄνομά μου μὴ βεβηλωθη̨̃ κατὰ τὰς ὁδοὺς ὑμω̃ν τὰς κακὰς καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμω̃ν τὰ διεφθαρμένα λέγει κύριος

^21:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^21:2 υἱὲ ἀνθρώπου στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Θαιμαν καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ Δαρωμ καὶ προφήτευσον ἐπὶ δρυμὸν ἡγούμενον Ναγεβ

^21:3 καὶ ἐρει̃ς τω̨̃ δρυμω̨̃ Ναγεβ ἄκουε λόγον κυρίου τάδε λέγει κύριος κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἀνάπτω ἐν σοὶ πυ̃ρ καὶ καταφάγεται ἐν σοὶ πα̃ν ξύλον χλωρὸν καὶ πα̃ν ξύλον ξηρόν οὐ σβεσθήσεται ἡ φλὸξ ἡ ἐξαφθει̃σα καὶ κατακαυθήσεται ἐν αὐτη̨̃ πα̃ν πρόσωπον ἀπὸ ἀπηλιώτου ἕως βορρα̃

^21:4 καὶ ἐπιγνώσονται πα̃σα σὰρξ ὅτι ἐγὼ κύριος ἐξέκαυσα αὐτό καὶ οὐ σβεσθήσεται

^21:5 καὶ εἰ̃πα μηδαμω̃ς κύριε κύριε αὐτοὶ λέγουσιν πρός με οὐχὶ παραβολή ἐστιν λεγομένη αὕτη

^21:6 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^21:7 διὰ του̃το προφήτευσον υἱὲ ἀνθρώπου καὶ στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Ιερουσαλημ καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ τὰ ἅγια αὐτω̃ν καὶ προφητεύσεις ἐπὶ τὴν γη̃ν του̃ Ισραηλ

^21:8 καὶ ἐρει̃ς πρὸς τὴν γη̃ν του̃ Ισραηλ ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς σὲ καὶ ἐκσπάσω τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ του̃ κολεου̃ αὐτου̃ καὶ ἐξολεθρεύσω ἐκ σου̃ ἄδικον καὶ ἄνομον

^21:9 ἀνθ' ὡ̃ν ἐξολεθρεύσω ἐκ σου̃ ἄδικον καὶ ἄνομον οὕτως ἐξελεύσεται τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ του̃ κολεου̃ αὐτου̃ ἐπὶ πα̃σαν σάρκα ἀπὸ ἀπηλιώτου ἕως βορρα̃

^21:10 καὶ ἐπιγνώσεται πα̃σα σὰρξ διότι ἐγὼ κύριος ἐξέσπασα τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ του̃ κολεου̃ αὐτου̃ καὶ οὐκ ἀποστρέψει οὐκέτι

^21:11 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου καταστέναξον ἐν συντριβη̨̃ ὀσφύος σου καὶ ἐν ὀδύναις στενάξεις κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν

^21:12 καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσιν πρὸς σέ ἕνεκα τίνος σὺ στενάζεις καὶ ἐρει̃ς ἐπὶ τη̨̃ ἀγγελία̨ διότι ἔρχεται καὶ θραυσθήσεται πα̃σα καρδία καὶ πα̃σαι χει̃ρες παραλυθήσονται καὶ ἐκψύξει πα̃σα σὰρξ καὶ πα̃ν πνευ̃μα καὶ πάντες μηροὶ μολυνθήσονται ὑγρασία̨ ἰδοὺ ἔρχεται καὶ ἔσται λέγει κύριος κύριος

^21:13 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^21:14 υἱὲ ἀνθρώπου προφήτευσον καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος εἰπόν ῥομφαία ῥομφαία ὀξύνου καὶ θυμώθητι

^21:15 ὅπως σφάξη̨ς σφάγια ὀξύνου ὅπως γένη̨ εἰς στίλβωσιν ἑτοίμη εἰς παράλυσιν σφάζε ἐξουδένει ἀπωθου̃ πα̃ν ξύλον

^21:16 καὶ ἔδωκεν αὐτὴν ἑτοίμην του̃ κρατει̃ν χει̃ρα αὐτου̃ ἐξηκονήθη ῥομφαία ἔστιν ἑτοίμη του̃ δου̃ναι αὐτὴν εἰς χει̃ρα ἀποκεντου̃ντος

^21:17 ἀνάκραγε καὶ ὀλόλυξον υἱὲ ἀνθρώπου ὅτι αὐτὴ ἐγένετο ἐν τω̨̃ λαω̨̃ μου αὐτὴ ἐν πα̃σιν τοι̃ς ἀφηγουμένοις του̃ Ισραηλ παροικήσουσιν ἐπὶ ῥομφαία̨ ἐγένετο ἐν τω̨̃ λαω̨̃ μου διὰ του̃το κρότησον ἐπὶ τὴν χει̃ρά σου

^21:18 ὅτι δεδικαίωται καὶ τί εἰ καὶ φυλὴ ἀπώσθη οὐκ ἔσται λέγει κύριος κύριος

^21:19 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου προφήτευσον καὶ κρότησον χει̃ρα ἐπὶ χει̃ρα καὶ διπλασίασον ῥομφαίαν ἡ τρίτη ῥομφαία τραυματιω̃ν ἐστιν ῥομφαία τραυματιω̃ν ἡ μεγάλη καὶ ἐκστήσει αὐτούς

^21:20 ὅπως θραυσθη̨̃ ἡ καρδία καὶ πληθυνθω̃σιν οἱ ἀσθενου̃ντες ἐπὶ πα̃σαν πύλην αὐτω̃ν παραδέδονται εἰς σφάγια ῥομφαίας εὐ̃ γέγονεν εἰς σφαγήν εὐ̃ γέγονεν εἰς στίλβωσιν

^21:21 διαπορεύου ὀξύνου ἐκ δεξιω̃ν καὶ ἐξ εὐωνύμων οὑ̃ ἂν τὸ πρόσωπόν σου ἐξεγείρηται

^21:22 καὶ ἐγὼ δὲ κροτήσω χει̃ρά μου πρὸς χει̃ρά μου καὶ ἐναφήσω τὸν θυμόν μου ἐγὼ κύριος λελάληκα

^21:23 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^21:24 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου διάταξον σεαυτω̨̃ δύο ὁδοὺς του̃ εἰσελθει̃ν ῥομφαίαν βασιλέως Βαβυλω̃νος ἐκ χώρας μια̃ς ἐξελεύσονται αἱ δύο καὶ χεὶρ ἐν ἀρχη̨̃ ὁδου̃ πόλεως ἐπ' ἀρχη̃ς

^21:25 ὁδου̃ διατάξεις του̃ εἰσελθει̃ν ῥομφαίαν ἐπὶ Ραββαθ υἱω̃ν Αμμων καὶ ἐπὶ τὴν Ιουδαίαν καὶ ἐπὶ Ιερουσαλημ ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς

^21:26 διότι στήσεται βασιλεὺς Βαβυλω̃νος ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν ὁδὸν ἐπ' ἀρχη̃ς τω̃ν δύο ὁδω̃ν του̃ μαντεύσασθαι μαντείαν του̃ ἀναβράσαι ῥάβδον καὶ ἐπερωτη̃σαι ἐν τοι̃ς γλυπτοι̃ς καὶ ἡπατοσκοπήσασθαι ἐκ δεξιω̃ν αὐτου̃

^21:27 ἐγένετο τὸ μαντει̃ον ἐπὶ Ιερουσαλημ του̃ βαλει̃ν χάρακα του̃ διανοι̃ξαι στόμα ἐν βοη̨̃ ὑψω̃σαι φωνὴν μετὰ κραυγη̃ς του̃ βαλει̃ν χάρακα ἐπὶ τὰς πύλας αὐτη̃ς καὶ βαλει̃ν χω̃μα καὶ οἰκοδομη̃σαι βελοστάσεις

^21:28 καὶ αὐτὸς αὐτοι̃ς ὡς μαντευόμενος μαντείαν ἐνώπιον αὐτω̃ν καὶ αὐτὸς ἀναμιμνή̨σκων ἀδικίας αὐτου̃ μνησθη̃ναι

^21:29 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἀνθ' ὡ̃ν ἀνεμνήσατε τὰς ἀδικίας ὑμω̃ν ἐν τω̨̃ ἀποκαλυφθη̃ναι τὰς ἀσεβείας ὑμω̃ν του̃ ὁραθη̃ναι ἁμαρτίας ὑμω̃ν ἐν πάσαις ται̃ς ἀσεβείαις ὑμω̃ν καὶ ἐν τοι̃ς ἐπιτηδεύμασιν ὑμω̃ν ἀνθ' ὡ̃ν ἀνεμνήσατε ἐν τούτοις ἁλώσεσθε

^21:30 καὶ σύ βέβηλε ἄνομε ἀφηγούμενε του̃ Ισραηλ οὑ̃ ἥκει ἡ ἡμέρα ἐν καιρω̨̃ ἀδικίας πέρας

^21:31 τάδε λέγει κύριος ἀφείλου τὴν κίδαριν καὶ ἐπέθου τὸν στέφανον αὕτη οὐ τοιαύτη ἔσται ἐταπείνωσας τὸ ὑψηλὸν καὶ τὸ ταπεινὸν ὕψωσας

^21:32 ἀδικίαν ἀδικίαν θήσομαι αὐτήν οὐδ' αὕτη τοιαύτη ἔσται ἕως οὑ̃ ἔλθη̨ ὡ̨̃ καθήκει καὶ παραδώσω αὐτω̨̃

^21:33 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου προφήτευσον καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος πρὸς τοὺς υἱοὺς Αμμων καὶ πρὸς τὸν ὀνειδισμὸν αὐτω̃ν καὶ ἐρει̃ς ῥομφαία ῥομφαία ἐσπασμένη εἰς σφάγια καὶ ἐσπασμένη εἰς συντέλειαν ἐγείρου ὅπως στίλβη̨ς

^21:34 ἐν τη̨̃ ὁράσει σου τη̨̃ ματαία̨ καὶ ἐν τω̨̃ μαντεύεσθαί σε ψευδη̃ του̃ παραδου̃ναί σε ἐπὶ τραχήλους τραυματιω̃ν ἀνόμων ὡ̃ν ἥκει ἡ ἡμέρα ἐν καιρω̨̃ ἀδικίας πέρας

^21:35 ἀπόστρεφε μὴ καταλύση̨ς ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ ὡ̨̃ γεγέννησαι ἐν τη̨̃ γη̨̃ τη̨̃ ἰδία̨ σου κρινω̃ σε

^21:36 καὶ ἐκχεω̃ ἐπὶ σὲ ὀργήν μου ἐν πυρὶ ὀργη̃ς μου ἐμφυσήσω ἐπὶ σὲ καὶ παραδώσω σε εἰς χει̃ρας ἀνδρω̃ν βαρβάρων τεκταινόντων διαφθοράν

^21:37 ἐν πυρὶ ἔση̨ κατάβρωμα τὸ αἱ̃μά σου ἔσται ἐν μέσω̨ τη̃ς γη̃ς σου οὐ μὴ γένηταί σου μνεία διότι ἐγὼ κύριος λελάληκα

^22:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^22:2 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου εἰ κρινει̃ς τὴν πόλιν τω̃ν αἱμάτων καὶ παράδειξον αὐτη̨̃ πάσας τὰς ἀνομίας αὐτη̃ς

^22:3 καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος κύριος ὠ̃ πόλις ἐκχέουσα αἵματα ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς του̃ ἐλθει̃ν καιρὸν αὐτη̃ς καὶ ποιου̃σα ἐνθυμήματα καθ' αὑτη̃ς του̃ μιαίνειν αὐτήν

^22:4 ἐν τοι̃ς αἵμασιν αὐτω̃ν οἱ̃ς ἐξέχεας παραπέπτωκας καὶ ἐν τοι̃ς ἐνθυμήμασίν σου οἱ̃ς ἐποίεις ἐμιαίνου καὶ ἤγγισας τὰς ἡμέρας σου καὶ ἤγαγες καιρὸν ἐτω̃ν σου διὰ του̃το δέδωκά σε εἰς ὄνειδος τοι̃ς ἔθνεσιν καὶ εἰς ἐμπαιγμὸν πάσαις ται̃ς χώραις

^22:5 ται̃ς ἐγγιζούσαις πρὸς σὲ καὶ ται̃ς μακρὰν ἀπεχούσαις ἀπὸ σου̃ καὶ ἐμπαίξονται ἐν σοί ἀκάθαρτος ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ ἐν ται̃ς ἀνομίαις

^22:6 ἰδοὺ οἱ ἀφηγούμενοι οἴκου Ισραηλ ἕκαστος πρὸς τοὺς συγγενει̃ς αὐτου̃ συνανεφύροντο ἐν σοί ὅπως ἐκχέωσιν αἱ̃μα

^22:7 πατέρα καὶ μητέρα ἐκακολόγουν ἐν σοὶ καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον ἀνεστρέφοντο ἐν ἀδικίαις ἐν σοί ὀρφανὸν καὶ χήραν κατεδυνάστευον ἐν σοί

^22:8 καὶ τὰ ἅγιά μου ἐξουδένουν καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν ἐν σοί

^22:9 ἄνδρες λη̨σταὶ ἐν σοί ὅπως ἐκχέωσιν ἐν σοὶ αἱ̃μα καὶ ἐπὶ τω̃ν ὀρέων ἤσθοσαν ἐν σοί ἀνόσια ἐποίουν ἐν μέσω̨ σου

^22:10 αἰσχύνην πατρὸς ἀπεκάλυψαν ἐν σοὶ καὶ ἐν ἀκαθαρσίαις ἀποκαθημένην ἐταπείνουν ἐν σοί

^22:11 ἕκαστος τὴν γυναι̃κα του̃ πλησίον αὐτου̃ ἠνομου̃σαν καὶ ἕκαστος τὴν νύμφην αὐτου̃ ἐμίαινεν ἐν ἀσεβεία̨ καὶ ἕκαστος τὴν ἀδελφὴν αὐτου̃ θυγατέρα του̃ πατρὸς αὐτου̃ ἐταπείνουν ἐν σοί

^22:12 δω̃ρα ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί ὅπως ἐκχέωσιν αἱ̃μα τόκον καὶ πλεονασμὸν ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί καὶ συνετελέσω συντέλειαν κακίας σου τὴν ἐν καταδυναστεία̨ ἐμου̃ δὲ ἐπελάθου λέγει κύριος

^22:13 ἐὰν δὲ πατάξω χει̃ρά μου πρὸς χει̃ρά μου ἐφ' οἱ̃ς συντετέλεσαι οἱ̃ς ἐποίησας καὶ ἐπὶ τοι̃ς αἵμασίν σου τοι̃ς γεγενημένοις ἐν μέσω̨ σου

^22:14 εἰ ὑποστήσεται ἡ καρδία σου εἰ κρατήσουσιν αἱ χει̃ρές σου ἐν ται̃ς ἡμέραις αἱ̃ς ἐγὼ ποιω̃ ἐν σοί ἐγὼ κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω

^22:15 καὶ διασκορπιω̃ σε ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν καὶ διασπερω̃ σε ἐν ται̃ς χώραις καὶ ἐκλείψει ἡ ἀκαθαρσία σου ἐκ σου̃

^22:16 καὶ κατακληρονομήσω ἐν σοὶ κατ' ὀφθαλμοὺς τω̃ν ἐθνω̃ν καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος

^22:17 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^22:18 υἱὲ ἀνθρώπου ἰδοὺ γεγόνασί μοι ὁ οἰ̃κος Ισραηλ ἀναμεμειγμένοι πάντες χαλκω̨̃ καὶ σιδήρω̨ καὶ κασσιτέρω̨ καὶ μολίβω̨ ἐν μέσω̨ ἀργυρίου ἀναμεμειγμένος ἐστίν

^22:19 διὰ του̃το εἰπόν τάδε λέγει κύριος ἀνθ' ὡ̃ν ἐγένεσθε πάντες εἰς σύγκρασιν μίαν διὰ του̃το ἐγὼ εἰσδέχομαι ὑμα̃ς εἰς μέσον Ιερουσαλημ

^22:20 καθὼς εἰσδέχεται ἄργυρος καὶ χαλκὸς καὶ σίδηρος καὶ κασσίτερος καὶ μόλιβος εἰς μέσον καμίνου του̃ ἐκφυση̃σαι εἰς αὐτὸ πυ̃ρ του̃ χωνευθη̃ναι οὕτως εἰσδέξομαι ὑμα̃ς ἐν ὀργη̨̃ μου καὶ συνάξω καὶ χωνεύσω ὑμα̃ς

^22:21 καὶ ἐκφυσήσω ἐφ' ὑμα̃ς ἐν πυρὶ ὀργη̃ς μου καὶ χωνευθήσεσθε ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς

^22:22 ὃν τρόπον χωνεύεται ἀργύριον ἐν μέσω̨ καμίνου οὕτως χωνευθήσεσθε ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐφ' ὑμα̃ς

^22:23 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^22:24 υἱὲ ἀνθρώπου εἰπὸν αὐτη̨̃ σὺ εἰ̃ γη̃ ἡ οὐ βρεχομένη οὐδὲ ὑετὸς ἐγένετο ἐπὶ σὲ ἐν ἡμέρα̨ ὀργη̃ς

^22:25 ἡ̃ς οἱ ἀφηγούμενοι ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς ὡς λέοντες ὠρυόμενοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα ψυχὰς κατεσθίοντες ἐν δυναστεία̨ τιμὰς λαμβάνοντες ἐν ἀδικία̨ καὶ αἱ χη̃ραί σου ἐπληθύνθησαν ἐν μέσω̨ σου

^22:26 καὶ οἱ ἱερει̃ς αὐτη̃ς ἠθέτησαν νόμον μου καὶ ἐβεβήλουν τὰ ἅγιά μου ἀνὰ μέσον ἁγίου καὶ βεβήλου οὐ διέστελλον καὶ ἀνὰ μέσον ἀκαθάρτου καὶ του̃ καθαρου̃ οὐ διέστελλον καὶ ἀπὸ τω̃ν σαββάτων μου παρεκάλυπτον τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν καὶ ἐβεβηλούμην ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν

^22:27 οἱ ἄρχοντες αὐτη̃ς ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς ὡς λύκοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα του̃ ἐκχέαι αἱ̃μα ὅπως πλεονεξία̨ πλεονεκτω̃σιν

^22:28 καὶ οἱ προφη̃ται αὐτη̃ς ἀλείφοντες αὐτοὺς πεσου̃νται ὁρω̃ντες μάταια μαντευόμενοι ψευδη̃ λέγοντες τάδε λέγει κύριος καὶ κύριος οὐ λελάληκεν

^22:29 λαὸν τη̃ς γη̃ς ἐκπιεζου̃ντες ἀδικία̨ καὶ διαρπάζοντες ἁρπάγματα πτωχὸν καὶ πένητα καταδυναστεύοντες καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον οὐκ ἀναστρεφόμενοι μετὰ κρίματος

^22:30 καὶ ἐζήτουν ἐξ αὐτω̃ν ἄνδρα ἀναστρεφόμενον ὀρθω̃ς καὶ ἑστω̃τα πρὸ προσώπου μου ὁλοσχερω̃ς ἐν καιρω̨̃ τη̃ς γη̃ς του̃ μὴ εἰς τέλος ἐξαλει̃ψαι αὐτήν καὶ οὐχ εὑ̃ρον

^22:31 καὶ ἐξέχεα ἐπ' αὐτὴν θυμόν μου ἐν πυρὶ ὀργη̃ς μου του̃ συντελέσαι τὰς ὁδοὺς αὐτω̃ν εἰς κεφαλὰς αὐτω̃ν δέδωκα λέγει κύριος κύριος

^23:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^23:2 υἱὲ ἀνθρώπου δύο γυναι̃κες ἠ̃σαν θυγατέρες μητρὸς μια̃ς

^23:3 καὶ ἐξεπόρνευσαν ἐν Αἰγύπτω̨ ἐν τη̨̃ νεότητι αὐτω̃ν ἐκει̃ ἔπεσον οἱ μαστοὶ αὐτω̃ν ἐκει̃ διεπαρθενεύθησαν

^23:4 καὶ τὰ ὀνόματα αὐτω̃ν ἠ̃ν Οολα ἡ πρεσβυτέρα καὶ Οολιβα ἡ ἀδελφὴ αὐτη̃ς καὶ ἐγένοντό μοι καὶ ἔτεκον υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ τὰ ὀνόματα αὐτω̃ν Σαμάρεια ἡ Οολα καὶ Ιερουσαλημ ἡ Οολιβα

^23:5 καὶ ἐξεπόρνευσεν ἡ Οολα ἀπ' ἐμου̃ καὶ ἐπέθετο ἐπὶ τοὺς ἐραστὰς αὐτη̃ς ἐπὶ τοὺς 'Ασσυρίους τοὺς ἐγγίζοντας αὐτη̨̃

^23:6 ἐνδεδυκότας ὑακίνθινα ἡγουμένους καὶ στρατηγούς νεανίσκοι ἐπίλεκτοι πάντες ἱππει̃ς ἱππαζόμενοι ἐφ' ἵππων

^23:7 καὶ ἔδωκεν τὴν πορνείαν αὐτη̃ς ἐπ' αὐτούς ἐπίλεκτοι υἱοὶ 'Ασσυρίων πάντες καὶ ἐπὶ πάντας οὓς ἐπέθετο ἐν πα̃σι τοι̃ς ἐνθυμήμασιν αὐτη̃ς ἐμιαίνετο

^23:8 καὶ τὴν πορνείαν αὐτη̃ς ἐξ Αἰγύπτου οὐκ ἐγκατέλιπεν ὅτι μετ' αὐτη̃ς ἐκοιμω̃ντο ἐν νεότητι αὐτη̃ς καὶ αὐτοὶ διεπαρθένευσαν αὐτὴν καὶ ἐξέχεαν τὴν πορνείαν αὐτω̃ν ἐπ' αὐτήν

^23:9 διὰ του̃το παρέδωκα αὐτὴν εἰς χει̃ρας τω̃ν ἐραστω̃ν αὐτη̃ς εἰς χει̃ρας υἱω̃ν 'Ασσυρίων ἐφ' οὓς ἐπετίθετο

^23:10 αὐτοὶ ἀπεκάλυψαν τὴν αἰσχύνην αὐτη̃ς υἱοὺς καὶ θυγατέρας αὐτη̃ς ἔλαβον καὶ αὐτὴν ἐν ῥομφαία̨ ἀπέκτειναν καὶ ἐγένετο λάλημα εἰς γυναι̃κας καὶ ἐποίησαν ἐκδικήσεις ἐν αὐτη̨̃ εἰς τὰς θυγατέρας

^23:11 καὶ εἰ̃δεν ἡ ἀδελφὴ αὐτη̃ς Οολιβα καὶ διέφθειρε τὴν ἐπίθεσιν αὐτη̃ς ὑπὲρ αὐτὴν καὶ τὴν πορνείαν αὐτη̃ς ὑπὲρ τὴν πορνείαν τη̃ς ἀδελφη̃ς αὐτη̃ς

^23:12 ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τω̃ν 'Ασσυρίων ἐπέθετο ἡγουμένους καὶ στρατηγοὺς τοὺς ἐγγὺς αὐτη̃ς ἐνδεδυκότας εὐπάρυφα ἱππει̃ς ἱππαζομένους ἐφ' ἵππων νεανίσκοι ἐπίλεκτοι πάντες

^23:13 καὶ εἰ̃δον ὅτι μεμίανται ὁδὸς μία τω̃ν δύο

^23:14 καὶ προσέθετο πρὸς τὴν πορνείαν αὐτη̃ς καὶ εἰ̃δεν ἄνδρας ἐζωγραφημένους ἐπὶ του̃ τοίχου εἰκόνας Χαλδαίων ἐζωγραφημένους ἐν γραφίδι

^23:15 ἐζωσμένους ποικίλματα ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὐτω̃ν καὶ τιάραι βαπταὶ ἐπὶ τω̃ν κεφαλω̃ν αὐτω̃ν ὄψις τρισσὴ πάντων ὁμοίωμα υἱω̃ν Χαλδαίων γη̃ς πατρίδος αὐτω̃ν

^23:16 καὶ ἐπέθετο ἐπ' αὐτοὺς τη̨̃ ὁράσει ὀφθαλμω̃ν αὐτη̃ς καὶ ἐξαπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς αὐτοὺς εἰς γη̃ν Χαλδαίων

^23:17 καὶ ἤλθοσαν πρὸς αὐτὴν υἱοὶ Βαβυλω̃νος εἰς κοίτην καταλυόντων καὶ ἐμίαινον αὐτὴν ἐν τη̨̃ πορνεία̨ αὐτη̃ς καὶ ἐμιάνθη ἐν αὐτοι̃ς καὶ ἀπέστη ἡ ψυχὴ αὐτη̃ς ἀπ' αὐτω̃ν

^23:18 καὶ ἀπεκάλυψεν τὴν πορνείαν αὐτη̃ς καὶ ἀπεκάλυψεν τὴν αἰσχύνην αὐτη̃ς καὶ ἀπέστη ἡ ψυχή μου ἀπ' αὐτη̃ς ὃν τρόπον ἀπέστη ἡ ψυχή μου ἀπὸ τη̃ς ἀδελφη̃ς αὐτη̃ς

^23:19 καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου του̃ ἀναμνη̃σαι ἡμέρας νεότητός σου ἐν αἱ̃ς ἐπόρνευσας ἐν Αἰγύπτω̨

^23:20 καὶ ἐπέθου ἐπὶ τοὺς Χαλδαίους ὡ̃ν ἠ̃σαν ὡς ὄνων αἱ σάρκες αὐτω̃ν καὶ αἰδοι̃α ἵππων τὰ αἰδοι̃α αὐτω̃ν

^23:21 καὶ ἐπεσκέψω τὴν ἀνομίαν νεότητός σου ἃ ἐποίεις ἐν Αἰγύπτω̨ ἐν τω̨̃ καταλύματί σου οὑ̃ οἱ μαστοὶ νεότητός σου

^23:22 διὰ του̃το Οολιβα τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω τοὺς ἐραστάς σου ἐπὶ σέ ἀφ' ὡ̃ν ἀπέστη ἡ ψυχή σου ἀπ' αὐτω̃ν καὶ ἐπάξω αὐτοὺς ἐπὶ σὲ κυκλόθεν

^23:23 υἱοὺς Βαβυλω̃νος καὶ πάντας τοὺς Χαλδαίους Φακουδ καὶ Σουε καὶ Κουε καὶ πάντας υἱοὺς 'Ασσυρίων μετ' αὐτω̃ν νεανίσκους ἐπιλέκτους ἡγεμόνας καὶ στρατηγοὺς πάντας τρισσοὺς καὶ ὀνομαστοὺς ἱππεύοντας ἐφ' ἵππων

^23:24 καὶ πάντες ἥξουσιν ἐπὶ σὲ ἀπὸ βορρα̃ ἅρματα καὶ τροχοὶ μετ' ὄχλου λαω̃ν θυρεοὶ καὶ πέλται καὶ βαλου̃σιν φυλακὴν ἐπὶ σὲ κύκλω̨ καὶ δώσω πρὸ προσώπου αὐτω̃ν κρίμα καὶ ἐκδικήσουσίν σε ἐν τοι̃ς κρίμασιν αὐτω̃ν

^23:25 καὶ δώσω τὸν ζη̃λόν μου ἐν σοί καὶ ποιήσουσιν μετὰ σου̃ ἐν ὀργη̨̃ θυμου̃ μυκτη̃ρά σου καὶ ὠ̃τά σου ἀφελου̃σιν καὶ τοὺς καταλοίπους σου ἐν ῥομφαία̨ καταβαλου̃σιν αὐτοὶ υἱούς σου καὶ θυγατέρας σου λήμψονται καὶ τοὺς καταλοίπους σου πυ̃ρ καταφάγεται

^23:26 καὶ ἐκδύσουσίν σε τὸν ἱματισμόν σου καὶ λήμψονται τὰ σκεύη τη̃ς καυχήσεώς σου

^23:27 καὶ ἀποστρέψω τὰς ἀσεβείας σου ἐκ σου̃ καὶ τὴν πορνείαν σου ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου καὶ οὐ μὴ ἄρη̨ς τοὺς ὀφθαλμούς σου ἐπ' αὐτοὺς καὶ Αἰγύπτου οὐ μὴ μνησθη̨̃ς οὐκέτι

^23:28 διότι τάδε λέγει κύριος κύριος ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμί σε εἰς χει̃ρας ὡ̃ν μισει̃ς ἀφ' ὡ̃ν ἀπέστη ἡ ψυχή σου ἀπ' αὐτω̃ν

^23:29 καὶ ποιήσουσιν ἐν σοὶ ἐν μίσει καὶ λήμψονται πάντας τοὺς πόνους σου καὶ τοὺς μόχθους σου καὶ ἔση̨ γυμνὴ καὶ ἀσχημονου̃σα καὶ ἀποκαλυφθήσεται αἰσχύνη πορνείας σου καὶ ἀσέβειά σου καὶ ἡ πορνεία σου

^23:30 ἐποίησεν ταυ̃τά σοι ἐν τω̨̃ ἐκπορνευ̃σαί σε ὀπίσω ἐθνω̃ν καὶ ἐμιαίνου ἐν τοι̃ς ἐνθυμήμασιν αὐτω̃ν

^23:31 ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ τη̃ς ἀδελφη̃ς σου ἐπορεύθης καὶ δώσω τὸ ποτήριον αὐτη̃ς εἰς χει̃ράς σου

^23:32 τάδε λέγει κύριος τὸ ποτήριον τη̃ς ἀδελφη̃ς σου πίεσαι τὸ βαθὺ καὶ τὸ πλατὺ τὸ πλεονάζον του̃ συντελέσαι

^23:33 μέθην καὶ ἐκλύσεως πλησθήση̨ καὶ τὸ ποτήριον ἀφανισμου̃ ποτήριον ἀδελφη̃ς σου Σαμαρείας

^23:34 καὶ πίεσαι αὐτό καὶ τὰς ἑορτὰς καὶ τὰς νεομηνίας αὐτη̃ς ἀποστρέψω διότι ἐγὼ λελάληκα λέγει κύριος

^23:35 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἀνθ' ὡ̃ν ἐπελάθου μου καὶ ἀπέρριψάς με ὀπίσω του̃ σώματός σου καὶ σὺ λαβὲ τὴν ἀσέβειάν σου καὶ τὴν πορνείαν σου

^23:36 καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με υἱὲ ἀνθρώπου οὐ κρινει̃ς τὴν Οολαν καὶ τὴν Οολιβαν καὶ ἀπαγγελει̃ς αὐται̃ς τὰς ἀνομίας αὐτω̃ν

^23:37 ὅτι ἐμοιχω̃ντο καὶ αἱ̃μα ἐν χερσὶν αὐτω̃ν τὰ ἐνθυμήματα αὐτω̃ν ἐμοιχω̃ντο καὶ τὰ τέκνα αὐτω̃ν ἃ ἐγέννησάν μοι διήγαγον αὐτοι̃ς δι' ἐμπύρων

^23:38 ἕως καὶ ταυ̃τα ἐποίησάν μοι τὰ ἅγιά μου ἐμίαινον καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν

^23:39 καὶ ἐν τω̨̃ σφάζειν αὐτοὺς τὰ τέκνα αὐτω̃ν τοι̃ς εἰδώλοις αὐτω̃ν καὶ εἰσεπορεύοντο εἰς τὰ ἅγιά μου του̃ βεβηλου̃ν αὐτά καὶ ὅτι οὕτως ἐποίουν ἐν μέσω̨ του̃ οἴκου μου

^23:40 καὶ ὅτι τοι̃ς ἀνδράσιν τοι̃ς ἐρχομένοις μακρόθεν οἱ̃ς ἀγγέλους ἐξαπεστέλλοσαν πρὸς αὐτούς καὶ ἅμα τω̨̃ ἔρχεσθαι αὐτοὺς εὐθὺς ἐλούου καὶ ἐστιβίζου τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἐκόσμου κόσμω̨

^23:41 καὶ ἐκάθου ἐπὶ κλίνης ἐστρωμένης καὶ τράπεζα κεκοσμημένη πρὸ προσώπου αὐτη̃ς καὶ τὸ θυμίαμά μου καὶ τὸ ἔλαιόν μου εὐφραίνοντο ἐν αὐτοι̃ς

^23:42 καὶ φωνὴν ἁρμονίας ἀνεκρούοντο καὶ πρὸς ἄνδρας ἐκ πλήθους ἀνθρώπων ἥκοντας ἐκ τη̃ς ἐρήμου καὶ ἐδίδοσαν ψέλια ἐπὶ τὰς χει̃ρας αὐτω̃ν καὶ στέφανον καυχήσεως ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτω̃ν

^23:43 καὶ εἰ̃πα οὐκ ἐν τούτοις μοιχεύουσιν καὶ ἔργα πόρνης καὶ αὐτὴ ἐξεπόρνευσεν

^23:44 καὶ εἰσεπορεύοντο πρὸς αὐτήν ὃν τρόπον εἰσπορεύονται πρὸς γυναι̃κα πόρνην οὕτως εἰσεπορεύοντο πρὸς Οολαν καὶ πρὸς Οολιβαν του̃ ποιη̃σαι ἀνομίαν

^23:45 καὶ ἄνδρες δίκαιοι αὐτοὶ ἐκδικήσουσιν αὐτὰς ἐκδικήσει μοιχαλίδος καὶ ἐκδικήσει αἵματος ὅτι μοιχαλίδες εἰσίν καὶ αἱ̃μα ἐν χερσὶν αὐτω̃ν

^23:46 τάδε λέγει κύριος κύριος ἀνάγαγε ἐπ' αὐτὰς ὄχλον καὶ δὸς ἐν αὐται̃ς ταραχὴν καὶ διαρπαγὴν

^23:47 καὶ λιθοβόλησον ἐπ' αὐτὰς λίθοις ὄχλων καὶ κατακέντει αὐτὰς ἐν τοι̃ς ξίφεσιν αὐτω̃ν υἱοὺς αὐτω̃ν καὶ θυγατέρας αὐτω̃ν ἀποκτενου̃σι καὶ τοὺς οἴκους αὐτω̃ν ἐμπρήσουσιν

^23:48 καὶ ἀποστρέψω ἀσέβειαν ἐκ τη̃ς γη̃ς καὶ παιδευθήσονται πα̃σαι αἱ γυναι̃κες καὶ οὐ μὴ ποιήσουσιν κατὰ τὰς ἀσεβείας αὐτω̃ν

^23:49 καὶ δοθήσεται ἡ ἀσέβεια ὑμω̃ν ἐφ' ὑμα̃ς καὶ τὰς ἁμαρτίας τω̃ν ἐνθυμημάτων ὑμω̃ν λήμψεσθε καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος

^24:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με ἐν τω̨̃ ἔτει τω̨̃ ἐνάτω̨ ἐν τω̨̃ μηνὶ τω̨̃ δεκάτω̨ δεκάτη̨ του̃ μηνὸς λέγων

^24:2 υἱὲ ἀνθρώπου γράψον σεαυτω̨̃ εἰς ἡμέραν ἀπὸ τη̃ς ἡμέρας ταύτης ἀφ' ἡ̃ς ἀπηρείσατο βασιλεὺς Βαβυλω̃νος ἐπὶ Ιερουσαλημ ἀπὸ τη̃ς ἡμέρας τη̃ς σήμερον

^24:3 καὶ εἰπὸν ἐπὶ τὸν οἰ̃κον τὸν παραπικραίνοντα παραβολὴν καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ἐπίστησον τὸν λέβητα καὶ ἔκχεον εἰς αὐτὸν ὕδωρ

^24:4 καὶ ἔμβαλε εἰς αὐτὸν τὰ διχοτομήματα πα̃ν διχοτόμημα καλόν σκέλος καὶ ὠ̃μον ἐκσεσαρκισμένα ἀπὸ τω̃ν ὀστω̃ν

^24:5 ἐξ ἐπιλέκτων κτηνω̃ν εἰλημμένων καὶ ὑπόκαιε τὰ ὀστα̃ ὑποκάτω αὐτω̃ν ἔζεσεν ἔζεσεν καὶ ἥψηται τὰ ὀστα̃ αὐτη̃ς ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς

^24:6 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ὠ̃ πόλις αἱμάτων λέβης ἐν ὡ̨̃ ἐστιν ἰὸς ἐν αὐτω̨̃ καὶ ὁ ἰὸς οὐκ ἐξη̃λθεν ἐξ αὐτη̃ς κατὰ μέλος αὐτη̃ς ἐξήνεγκεν οὐκ ἔπεσεν ἐπ' αὐτὴν κλη̃ρος

^24:7 ὅτι αἱ̃μα αὐτη̃ς ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς ἐστιν ἐπὶ λεωπετρίαν τέταχα αὐτό οὐκ ἐκκέχυκα αὐτὸ ἐπὶ τὴν γη̃ν του̃ καλύψαι ἐπ' αὐτὸ γη̃ν

^24:8 του̃ ἀναβη̃ναι θυμὸν εἰς ἐκδίκησιν ἐκδικηθη̃ναι δέδωκα τὸ αἱ̃μα αὐτη̃ς ἐπὶ λεωπετρίαν του̃ μὴ καλύψαι αὐτό

^24:9 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος κἀγὼ μεγαλυνω̃ τὸν δαλὸν

^24:10 καὶ πληθυνω̃ τὰ ξύλα καὶ ἀνακαύσω τὸ πυ̃ρ ὅπως τακη̨̃ τὰ κρέα καὶ ἐλαττωθη̨̃ ὁ ζωμὸς

^24:11 καὶ στη̨̃ ἐπὶ τοὺς ἄνθρακας ὅπως προσκαυθη̨̃ καὶ θερμανθη̨̃ ὁ χαλκὸς αὐτη̃ς καὶ τακη̨̃ ἐν μέσω̨ ἀκαθαρσίας αὐτη̃ς καὶ ἐκλίπη̨ ὁ ἰὸς αὐτη̃ς

^24:12 καὶ οὐ μὴ ἐξέλθη̨ ἐξ αὐτη̃ς πολὺς ὁ ἰὸς αὐτη̃ς καταισχυνθήσεται ὁ ἰὸς αὐτη̃ς

^24:13 ἀνθ' ὡ̃ν ἐμιαίνου σύ καὶ τί ἐὰν μὴ καθαρισθη̨̃ς ἔτι ἕως οὑ̃ ἐμπλήσω τὸν θυμόν μου

^24:14 ἐγὼ κύριος λελάληκα καὶ ἥξει καὶ ποιήσω οὐ διαστελω̃ οὐδὲ μὴ ἐλεήσω κατὰ τὰς ὁδούς σου καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινω̃ σε λέγει κύριος διὰ του̃το ἐγὼ κρινω̃ σε κατὰ τὰ αἵματά σου καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινω̃ σε ἡ ἀκάθαρτος ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ του̃ παραπικραίνειν

^24:15 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^24:16 υἱὲ ἀνθρώπου ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω ἐκ σου̃ τὰ ἐπιθυμήματα τω̃ν ὀφθαλμω̃ν σου ἐν παρατάξει οὐ μὴ κοπη̨̃ς οὐδὲ μὴ κλαυσθη̨̃ς

^24:17 στεναγμὸς αἵματος ὀσφύος πένθους ἐστίν οὐκ ἔσται τὸ τρίχωμά σου συμπεπλεγμένον ἐπὶ σὲ καὶ τὰ ὑποδήματά σου ἐν τοι̃ς ποσίν σου οὐ μὴ παρακληθη̨̃ς ἐν χείλεσιν αὐτω̃ν καὶ ἄρτον ἀνδρω̃ν οὐ μὴ φάγη̨ς

^24:18 καὶ ἐλάλησα πρὸς τὸν λαὸν τὸ πρωὶ ὃν τρόπον ἐνετείλατό μοι καὶ ἀπέθανεν ἡ γυνή μου ἑσπέρας καὶ ἐποίησα τὸ πρωὶ ὃν τρόπον ἐπετάγη μοι

^24:19 καὶ εἰ̃πεν πρός με ὁ λαός οὐκ ἀναγγελει̃ς ἡμι̃ν τί ἐστιν ταυ̃τα ἃ σὺ ποιει̃ς

^24:20 καὶ εἰ̃πα πρὸς αὐτούς λόγος κυρίου πρός με ἐγένετο λέγων

^24:21 εἰπὸν πρὸς τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ βεβηλω̃ τὰ ἅγιά μου φρύαγμα ἰσχύος ὑμω̃ν ἐπιθυμήματα ὀφθαλμω̃ν ὑμω̃ν καὶ ὑπὲρ ὡ̃ν φείδονται αἱ ψυχαὶ ὑμω̃ν καὶ οἱ υἱοὶ ὑμω̃ν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμω̃ν οὓς ἐγκατελίπετε ἐν ῥομφαία̨ πεσου̃νται

^24:22 καὶ ποιήσετε ὃν τρόπον πεποίηκα ἀπὸ στόματος αὐτω̃ν οὐ παρακληθήσεσθε καὶ ἄρτον ἀνδρω̃ν οὐ φάγεσθε

^24:23 καὶ αἱ κόμαι ὑμω̃ν ἐπὶ τη̃ς κεφαλη̃ς ὑμω̃ν καὶ τὰ ὑποδήματα ὑμω̃ν ἐν τοι̃ς ποσὶν ὑμω̃ν οὔτε μὴ κόψησθε οὔτε μὴ κλαύσητε καὶ ἐντακήσεσθε ἐν ται̃ς ἀδικίαις ὑμω̃ν καὶ παρακαλέσετε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτου̃

^24:24 καὶ ἔσται Ιεζεκιηλ ὑμι̃ν εἰς τέρας κατὰ πάντα ὅσα ἐποίησεν ποιήσετε ὅταν ἔλθη̨ ταυ̃τα καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος

^24:25 καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου οὐχὶ ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ ὅταν λαμβάνω τὴν ἰσχὺν παρ' αὐτω̃ν τὴν ἔπαρσιν τη̃ς καυχήσεως αὐτω̃ν τὰ ἐπιθυμήματα ὀφθαλμω̃ν αὐτω̃ν καὶ τὴν ἔπαρσιν ψυχη̃ς αὐτω̃ν υἱοὺς αὐτω̃ν καὶ θυγατέρας αὐτω̃ν

^24:26 ἐν ἐκείνη̨ τη̨̃ ἡμέρα̨ ἥξει ὁ ἀνασω̨ζόμενος πρὸς σὲ του̃ ἀναγγει̃λαί σοι εἰς τὰ ὠ̃τα

^24:27 ἐν ἐκείνη̨ τη̨̃ ἡμέρα̨ διανοιχθήσεται τὸ στόμα σου πρὸς τὸν ἀνασω̨ζόμενον καὶ λαλήσεις καὶ οὐ μὴ ἀποκωφωθη̨̃ς οὐκέτι καὶ ἔση̨ αὐτοι̃ς εἰς τέρας καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ κύριος

^25:1 καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

^25:2 υἱὲ ἀνθρώπου στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Αμμων καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτοὺς

^25:3 καὶ ἐρει̃ς τοι̃ς υἱοι̃ς Αμμων ἀκούσατε λόγον κυρίου τάδε λέγει κύριος ἀνθ' ὡ̃ν ἐπεχάρητε ἐπὶ τὰ ἅγιά μου ὅτι ἐβεβηλώθη καὶ ἐπὶ τὴν γη̃ν του̃ Ισραηλ ὅτι ἠφανίσθη καὶ ἐπὶ τὸν οἰ̃κον του̃ Ιουδα ὅτι ἐπορεύθησαν ἐν αἰχμαλωσία̨

^25:4 διὰ του̃το ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμι ὑμα̃ς τοι̃ς υἱοι̃ς Κεδεμ εἰς κληρονομίαν καὶ κατασκηνώσουσιν ἐν τη̨̃ ἀπαρτία̨ αὐτω̃ν ἐν σοὶ καὶ δώσουσιν ἐν σοὶ τὰ σκηνώματα αὐτω̃ν αὐτοὶ φάγονται τοὺς καρπούς σου καὶ αὐτοὶ πίονται τὴν πιότητά σου

^25:5 καὶ δώσ